Wetenschap van Meesterschap
Archief oktober 2008
Voorpagina Redactie De feiten Lariedetector Links
De meeste artikelen zijn gebaseerd op de newsfeeds van Creation Evolution Headlines, met toestemming gebruikt. Nadruk toegevoegd in alle aanhalingen, tenzij anders aangegeven.

Medicinaal magnetisme
Tanden en veren in de overgang
Oorsprong in een oven? Wat heet!
Hoe kwamen de schildpadden uit de oersoep?
Het hele plaatje




[Meer artikelen...]

Medicinaal magnetisme
Geplaatst: 28 oktober 2008

 
Een artikel op Nu.nl geeft aanleiding om een bekend creationistisch argument van de plank te halen: de afname van het aardmagnetisch veld. Wat is er aan de hand? Kan medisch onderzoek een bewijs leveren voor de Bijbelse geschiedenis? Daar is heel wat over te zeggen, maar eerst even de feiten op een rijtje. Er is een nieuwe medische techniek ontwikkeld die "mogelijk hoop" biedt "aan mensen die lijden aan een depressie. Het gaat om een methode waarbij een magnetische spoel op de schedel wordt geplaatst om activiteit in de hersenen te stimuleren." De behandeling met magnetisme werkt, maar men weet niet precies hoe. Er doen zich weinig of geen bijwerkingen voor en er zijn aanwijzingen dat de techniek ook helpt tegen hallucinaties (het horen van stemmen) en mogelijk ook tegen het trillen van mensen met de ziekte van Parkinson.

Het aardmagnetisch veld neemt af. Het neemt zelfs zo sterk af dat het nooit miljoenen jaren zo doorgegaan kan zijn. Wetenschappers die geloven dat de aarde heel oud is, zijn dan ook met de hypothese gekomen dat het veld regelmatig omkeert. Kijk maar eens op wikipedia aardmagnetisch veld en de hypothetische omkering ervan. Tot nu toe zijn voor een periodieke omkering geen definitieve bewijzen gevonden. Magnetische streeppatronen in de zeebodem zouden aantonen dat het magnetisch veld gedurende miljoenen jaren meerdere keren omgekeerd is. Dit is echter eenvoudig op andere manieren te verklaren en daar zijn goede creationistische modellen voor. Het patroon van magnetisatie in de zeebodem is erg onregelmatig en duidt eerder op een snel ontstaansproces, wat in het voordeel van een zondvloedmodel spreekt. Maar nu het punt waar het om draait. Als de aarde echt maar ongeveer 6000 jaar oud is (wat ik geloof op grond van het Bijbelse ooggetuigenverslag), dan zijn er geen lange perioden geweest waarin het magnetisch veld omkeerde (wat slechts hypothetisch is vanuit evolutionistische vooronderstellingen). In die optiek was het aardmagnetisch veld in het verleden alleen maar groter, met mogelijk wat fluctuaties tijdens de zondvloed. Uitgaande van de stelling dat dit door God met een doel geschapen is, namelijk dat de mens daarin beter kan leven en functioneren, kunnen we voorspellen dat onderzoeken zullen uitwijzen dat sterke magnetische velden een gunstig effect hebben op levende organismen. Waarom ben ik niet verbaasd wanneer ik dit bericht lees? Een minder sterk (of zelfs afwezig) magnetisch veld geeft ook minder bescherming tegen kosmische straling en verklaart waarom er steeds meer mutaties in genetisch materiaal optreden. Wanneer we dit terugrekenen, kunnen we veronderstellen dat de bescherming en het positieve effect van het aardmagnetisme bij de schepping optimaal waren.
God heeft de aarde geschapen met perfecte afmetingen en samenstellingen, een perfecte hoeveelheid en verhouding van ozon, zuurstof, waterstof, stikstof en kooldioxide in de atmosfeer, een perfecte luchtdruk en warmteverdeling op een aarde met precies de juiste rotatiesnelheid en afstand van de zon; en nog veel meer. We zullen zien dat onderzoeken op deze gebieden steeds weer bevestigen dat alle ideale waarden binnen de verwachting liggen van een Bijbels ontstaansmodel. Dit is pas echt zinvol wetenschappelijk onderzoek. Zo slaan we twee vliegen in één klap. We zien steeds meer bewijs voor de betrouwbaarheid van de Bijbel, wat ons hoop en perspectief geeft, en ons leven wordt er ook nog eens aangenamer door.


[Meer artikelen...]

Tanden en veren in de overgang
Geplaatst: 24 oktober 2008

 
Ons aller Nu.nl trakteert ons weer eens op een sterk verhaal over dino's. Ja dames en heren, de dino "evolueerde van carnivoor naar vegetariër," lezen we in de kop. Laat de Bijbel nu precies het tegenovergestelde beweren. Daar lezen we namelijk dat alle beesten en mensen oorspronkelijk vegetariërs waren. Later, waarschijnlijk pas na de zondvloed, gingen mensen en beesten aan elkaar knabbelen. Wie heeft er gelijk? Het nieuwsbericht vertelt dat een "schedel van een jonge dinosaurus die 190 miljoen jaar geleden leefde, heeft aangetoond dat dino's langzaam maar zeker van vleeseters veranderden in planteneters." Kon die schedel praten dan? Of lag er een briefje bij? Nee, maar een deel van de tanden van deze Heterodontosaurus is scherp en volgens het artikel "bedoeld om vlees mee te eten", terwijl een ander deel "gemaakt" zou zijn om planten te vermalen.

Wel grappig dat ze dat woordje 'gemaakt' er in hebben verwerkt. En dat in het licht van de evolutionistische toon van het stukje. Maar waaraan kun je nu zien dat deze schedel een evolutionaire verandering 'aantoont'? Het enige dat we aan deze schedel zien is dat de dino scherpe tanden had, maar ook tanden die geschikt zijn om planten te vermalen. Wie bepaalt dat de scherpe tanden 'bedoeld' zijn om vlees mee te eten? "Deze schedel toont aan dat de dinosaurus in het midden van de overgang zit", was de toelichting van onderzoekster Laura Porro. Er zijn vandaag de dag echter ook beesten die scherpe tanden hebben en geen vlees eten. Blijkbaar mogen onderzoekers tegenwoordig zelf bepalen wat de bedoeling was van onze Schepper, toen hij bepaalde eigenschappen aan zijn schepselen gaf.
 
  Een dergelijke redenatiefout vinden we ook uitgelicht en uitgelegd in een artikel op Creation Evolution Headlines van 22 oktober. Een vreemdsoortig fossiel, gevonden in China, wordt door onderzoekers een overgang van dinosaurus naar vogel genoemd. Natuurlijk moet dit gepaard gaan met sterk overdreven artist impressions. Bij dit soort visuele weergaven worden dingen als huid, veren, uitdrukking, kleuren en allerlei kleine details gewoon verzonnen. De BBC News zegt: "Nieuwe gevederde dinosaurus ontdekt" en National Geographic vraagt zich af: "Eerste dinosaurusveren voor de show, niet om te vliegen?" Andere interpretaties zijn mogelijk bij het opschrift van Live Science: "Vogelachtige dinosaurus had bizarre staartveren." In plaats van gewoon te accepteren dat niet aan elkaar verwante soorten gelijkenissen vertonen, wordt meestal domweg beweerd dat vogels uit dinosauriërs evolueerden. Dit nieuwe beestje, dat door de ontdekkers Epidexipteryx genoemd is, blijkt niet zo'n sterk bewijs voor evolutie te zijn als men doet vermoeden. De structuren die 'veren' genoemd worden, lijken alleen veren, maar hoeven dat niet te zijn. Ze kunnen ook anders geïnterpreteerd worden. Volgens de BBC maakt deze vondst de evolutie van dinosauriërs naar vogels alleen maar ingewikkelder. Daar komt nog bij dat dit fossiel volgens Live Science slechts "een beetje ouder" is dan Archaeopteryx. Als het bijna even oud is als een volledig gevederde vogel die waarschijnlijk gewoon kon vliegen, dan kun je het geen overgangsvorm noemen. De link die evolutionisten leggen tussen dinosauriërs en vogels is verzonnen en kan niet bewezen worden. Één van de auteurs van het onderzoeksrapport zei dat dit fossiel geen directe voorouder van vogels kan zijn. "Het is één van de dinosauriërs die de meest nauwe phylogenetische verwantschap heeft met vogels." Dit fossiel zegt meer over diversiteit dan over evolutie. Er zijn 'primitievere' wezens gevonden die al volledig gevormde veren hadden. Net zoals er nu onder de vogels grote variatie bestaat (denk aan struisvogels, albatrossen, en kolibries), was er een veel grotere variatie onder dinosauriërs dan men tot nu toe heeft vermoed. Dit fossiel kan net zo goed geïnterpreteerd worden als een dinosaurus met bijzondere kenmerken die nog niet eerder gezien zijn in een fossiel. Gewoon een prachtig stukje van Gods schepping dat verloren is gegaan (waarschijnlijk tijdens de zondvloed). Lezen we de Bijbel erop na, dan zien we dat dood en verderf het gevolg is van onze eigenwijze, onafhankelijke houding. Laten we terugkeren naar de Schepper en Hem vragen om wijsheid en kracht, zodat we in ieder geval in onze directe omgeving kunnen redden wat er te redden valt.
Van uw misvatverslaggever.


[Meer artikelen...]

Oorsprong in een oven? Wat heet!
Geplaatst: 22 oktober 2008

 
Vijftig jaar geleden deed de chemicus Stanley Miller zijn nu beroemde experiment, waarbij hij probeerde aan te tonen hoe de 'ingrediënten' konden ontstaan die nodig zijn voor het leven. De resultaten van zijn onderzoek waren toen niet bevredigend, maar ze zijn recentelijk opnieuw geanalyseerd en wetenschappers hebben een 'betere' bron voor de levensstarter gevonden: vulkanen. LiveScience rapporteert hierover in een artikel vol hoop op een beter begrip van de spontane vorming van leven. Miller vulde een stelsel van reageerbuizen met een mengsel waarvan hij vermoedde dat die voorkwam op de 'vroege aarde' en liet daar wat kunstmatige bliksem op los. Dit resulteerde na enkele weken in een bruine drab, waarin aminozuren bleken te zitten. Aminozuren zijn de basis bouwstenen van eiwitten. Nu hebben onderzoeker Jeffrey Bada en zijn team nog eens 10 extra aminozuren gevonden. In een kleine variatie op het oorspronkelijke experiment werd de atmosfeer in een uitbarstende vulkaan nagebootst. Volgens de onderzoekers heeft Stanley Miller iets over het hoofd gezien. Uit hun experimenten komen nu 22 aminozuren. Tweeëntwintig basisbouwstenen van het leven die spontaan zijn ontstaan, dat maakt het ontstaan van leven wel erg waarschijnlijk, of niet? De wetenschappers denken nu dat de oorspronkelijke samenstelling van de atmosfeer van de aarde ook nog eens anders was dan Miller dacht. Is de wens hier misschien de vader van de gedachte? Er moet een bepaalde samenstelling zijn om de bouwstenen te laten ontstaan. Het leven is ontstaan (aanname), dus moet die samenstelling er geweest zijn. Men stelt zich op een 'vroege aarde' veel vulkanen voor (aanname), dus was er een bepaalde samenstelling van de atmosfeer. Stel je die atmosfeer voor, voeg wat bliksem toe (want dat krijg je wanneer vulkanische as en ijsdeeltjes in botsing komen), en hup, je hebt leven... Of is het toch niet zo makkelijk?

Het lijkt wel een beetje op zo'n klassieke Frankenstein film. Een duistere atmosfeer, gerommel en lichtflitsen en dan ... "Het leeeeeeft!"
Stanley Miller is vorig jaar overleden, maar zijn geest waart nog rond in het Frankenstein-Miller laboratorium. Wat de wetenschappers schijnbaar nog steeds niet door hebben, is dat je voor het 'ontstaan' van leven nog zoveel meer nodig hebt. Al bestond de hele wereld uit (de juiste!) aminozuren die als een gek met elkaar reageerden, dan had je nog geen kans op het ontstaan van leven (lees het boek Evolutie: Mogelijk of Onmogelijk?) Aminozuren op zich stellen niks voor! Het zijn veel voorkomende moleculen, waarvan velen onder de juiste omstandigheden inderdaad spontaan kunnen vormen. Sommigen worden zelfs op meteorieten gevonden. Leven wordt niet gekarakteriseerd door de bouwstenen, net zo min als een huis door de stenen. Het gaat om de organisatie van de bouwstenen en hun functie in het geheel. Een architect bepaalt wat hij met de stenen doet. Zo heeft ook een Architect het leven gebouwd. Zonder bouwplan en de bewuste actie van het bouwen, ontstaat er niets. Wetenschappers doen hun uiterste best om situaties te creëren waarin de bouwstenen spontaan zouden kunnen ontstaan, om vervolgens een voorstelling te maken van de atmosfeer van de 'vroege aarde', waarin dit heeft kunnen plaatsvinden. Maar ze kunnen nooit verklaren hoe duizenden functionele structuren van gelijkgerichte aminozuren vanzelf samen gingen werken om de meest 'eenvoudige' werkende cel te vormen. Zonder de genetische code, die bepaalt wat er aangemaakt wordt en hoe en wanneer het moet werken, krijg je geen zinvolle resultaten. Ze moeten de meest absurde mitsen en maren in hun theorie inbouwen om het waarschijnlijk te laten lijken. Het is echter de term "bouwstenen van het leven" die het hart van menig wetenschapper en wetenschapsjournalist sneller laat kloppen. Want als je bouwstenen hebt, dan is een gebouw niet ver meer, toch? Maar zonder bouwplan komt er geen bouwwerk. Zonder organisatie geen organisme. Niets in de natuur geeft ons enige aanleiding te geloven dat bouwstenen ooit vanzelf een functioneel bouwwerk zullen genereren. Chemische wetten staan niet toe dat die zogenaamde 'bouwstenen' (zoals koolstof, water en aminozuren) uit zichzelf een eiwit, laat staan een complete levende cel vormen. In een vulkaan zijn de bouwstenen onderhevig aan straling, oxidatie, hitte en verval. Aangezien aminozuren geen ketens vormen in water, moeten ze alternatieven verzinnen van afwisselend droge en natte perioden en de gevormde ketens moeten vervolgens weer beschermd worden tegen water. Dan moet er ook nog voor gezorgd worden dat ze niet door andere processen weer uit elkaar vallen of dat de verkeerde aminozuren in de ketens terecht komen. De onwaarschijnlijkheden stapelen zich in een snel tempo op tot in het absurde (online boek). Alle commotie rond die 'oorsprong van het leven' onderzoeken is niet meer dan dat. Er moet een enorme hoeveelheid bluf en visualisatie aan te pas komen om het te laten werken.

Bron: CEH 20 oktober 2008
[Meer artikelen...]

Hoe kwamen de schildpadden uit de oersoep?
Geplaatst: 10 oktober 2008

 
We kennen allemaal die mooie computeranimaties waarbij eenvoudige levensvormen steeds verder evolueren. Van oersoep, naar amoebe, naar vis, naar amfibie, naar reptiel, naar vogel of naar zoogdier, naar aap en dan naar mens. Waar denken evolutionisten de schildpadden te plaatsen? In een artikel op New Scientist trachten ze de overgang van reptiel naar schildpad in beeld te brengen. Het opschrift luidt: "Fossiel openbaart hoe de schildpad zijn schild kreeg." Er mist echter iets in het artikel: een foto van het fossiel. Waar het fossiel precies geplaatst moet worden is ook niet duidelijk. Het artikel bevat uiteraard vele verwijzingen naar evolutie, weinig concreets. Het lijkt meer op zo'n sprookje dat moet verklaren 'waarom de olifant bang werd voor muizen' of 'waarom de haas het hazenpad koos'. Men stelt: "Gedurende miljoenen jaren groeiden rijen beschermende schilden geleidelijk samen en vast aan de ruggenwervels van het reptiel, zodat ze uiteindelijk een compleet schild vormden." En: "Schildpadden kwamen uiteindelijk voort uit iets dat leek op een gordeldier." (NB. gordeldieren zijn zoogdieren.) Toch gaven ze wel toe dat de complete ketting mist, niet alleen maar de schakel: "Een nieuw geïdentificeerd fossiel zou een van de grootste mysteriën van de evolutie kunnen verklaren - de oorsprong van het schildpaddenschild." En wat de waarde van dit fossiel ook moge zijn, de fragmenten kunnen slechts "suggereren dat de vroegste schildpadden niet zo veel schild hadden."
Wat zijn de feiten? Twee paleontologen hebben in Triaslagen resten gevonden van een schildpad met een dun schild en één van hen noemde het een proto-schildpad. In dezelfde lagen waar deze schildpad gevonden is zijn overigens ook schildpadden met volledig gevormde schilden gevonden, dus wie de voorouder van wie was is niet helemaal duidelijk. Op Wikipedia, dat toch over het algemeen behoorlijk pro-evolutie is, vinden we een even onduidelijk verhaal: "Schildpadden zijn ongeveer 200 miljoen jaar geleden ontstaan, maar wanneer precies is niet geheel duidelijk. Ze ontstonden waarschijnlijk in het vroeg-Trias en leefden al toen er nog dinosauriërs rondliepen."
Het artikel op New Scientist kan daar dus niets aan toevoegen en eindigt verrassend genoeg met de bekentenis dat schildpadden (overigens net als vele andere diersoorten) plotseling verschenen en 'miljoenen jaren' onveranderd zijn gebleven. Men ging er ook niet op in dat dit fossiel mogelijk een gemuteerde versie van een schildpad met volledig schild zou kunnen zijn. Hoe de schildpad zijn schild kreeg "blijft een mysterie", aldus het artikel. "Een volledig schild biedt mogelijk meer bescherming en stabiliteit... Om een of andere reden is het schildpad-zijn een idee dat voorbij kwam en gewoon heel goed werkt," zei een wetenschapper.

Deze opmerking verdient de hoofdprijs in 'de domste opmerking van de week'. Dat Darwinisten hier vandaag de dag ongestraft mee weg kunnen komen snap ik echt niet. Als we interpreteren wat hier staat, dan gebeurde er dus gewoon iets, dat een goed idee bleek te zijn. Wie kwam er dan met dat idee? O, het kwam zomaar op. Bij wie dan? Uit het niets? Uit een vorig idee? Waar kwam dat idee dan vandaan? Maar dat maakt blijkbaar niet uit. Het wonderbaarlijke ontwerp werkt gewoon. Punt uit. Kan jou het schelen hoe het er kwam. Evolutie is toch allang bewezen?
En zo werkt evolutie dus. Je zegt: "hokus pukus, een idee kwam voorbij..." en hup! Je trekt gewoon een schildpad uit je hoge hoed (of uit de oersoep). En het is gelijk 200 miljoen jaar een bestseller. Dit is een echte succesformule!
Wat we hier zien is niet de oorsprong van schildpadden, maar van een hoofdstuk in het grote verhalenboek van ome Darwin: "Hoe de pad een schild maakte om in te kruipen toen hij bang was... en hij leefde nog lang en gelukkig." Uitgebracht in een harde kaft.
Is wetenschap niet geweldig inspirerend?

Bron: CEH 9 oktober 2008
[Meer artikelen...]

Het hele plaatje
Geplaatst: 8 oktober 2008

 
Evolutie is in de meeste wetenschappelijke publicaties slechts een kanttekening of een voetnoot. Soms wordt het helemaal niet genoemd. Toch lijkt het net alsof de hele wetenschappelijke gemeenschap het heeft geaccepteerd als de beste verklaring voor onze oorsprong. Ergens, diep, verborgen, ver weg en lang geleden begon een stukje RNA zich te vermenigvuldigen... Het lijkt wel een sprookje. En dat is het eigenlijk ook. Een sprookje voor volwassenen. "Mysterieuze stukjes DNA weerstaan eonen van evolutie," is de titel van een artikel op Science Daily.  Een paar wetenschappers vragen zich af waarom grote stukken niet-coderend DNA (ook wel ten onrechte junk-DNA genoemd) van muizen en mensen zoveel op elkaar lijken. Als je redeneert vanuit de evolutietheorie zou je verwachten dat deze ongebruikte informatie niet bewaard blijft. Deze stukken DNA zouden vanwege natuurlijke selectie op z'n minst gemuteerd moeten zijn. Toch schijnen ze bij alle zoogdieren hetzelfde te zijn. Muizen waarbij die stukken verwijderd zijn, kunnen een normaal leven leiden. Waarom zou natuurlijke selectie die delen zo goed bewaren als ze geen nut hebben voor de overleving van de soort? Niemand weet het. Volgens een onderzoeker is evolutie "erg leuk... je beantwoordt één vraag en je krijgt er vijf anderen voor terug." Hij vond het "erg verrassend" dat die verwijderde delen geen effect hadden op de muizen en vond het niet logisch. Hij wil graag weten wat die 'ultra geconserveerde elementen' doen. Helemaal mee eens, maar wel vanuit een heel andere invalshoek. Ik wil graag weten waarom God het zo gemaakt heeft.
In de media krijgen we een bepaald beeld voorgeschoteld van de wetenschap. Volgens een drietal onderzoekers krijgen we een zeer vervormd beeld gepresenteerd, lezen we in een ander artikel op Science Daily.  Wetenschappelijke journaals geven een geselecteerd beeld en laten vaak een heleboel informatie weg. "Slechts een klein deel van alle onderzoeksresultaten worden uiteindelijk uitgekozen voor publicatie en deze resultaten zijn niet representatief voor de herhaalde metingen die wetenschappers doen in de echte wereld." Volgens hen geeft dit een zeer verstoord beeld en zien ze het als een "morele verplichting" om wat te doen aan de manier waarop wetenschappelijk onderzoek wordt beoordeeld en ontleed.

De evolutietheorie wordt voor de ogen van de voorstanders gefalsificeerd (natuurlijke selectie doet niet wat ze verwachten) en in plaats van in snikken uit te barsten, noemen ze het "erg leuk". De Efteling is ook "erg leuk", maar dat komt omdat je daar even kunt ontsnappen aan de harde werkelijkheid van alledag, niet omdat we daar waarheid vinden of omdat het iets toevoegt aan ons begrip van de werkelijkheid.
Het lijkt er heel sterk op dat de Darwin-minnende wetenschapsnieuwsbronnen onevenredig veel aandacht geven aan evolutionistisch getinte publicaties. Als er meer evenwichtig aandacht besteed zou worden aan wat er allemaal ontdekt wordt, zou de evolutiefilosofie veel meer op de achtergrond raken. De waarde van evolutionistisch onderzoek wordt grof overschat door de massamedia. Ik snap wel dat de mensen 'antwoorden' willen, maar wat nu als het totaalplaatje veel meer een ondersteuning voor het Bijbelse wereldbeeld blijkt te zijn...? Dat is wat ik hier wil laten zien. Blader gerust eens door de archieven. Genoeg stof tot nadenken zou ik zeggen.

Bron: CEH 7 oktober 2008 en CEH 8 oktober 2008
[Meer artikelen...]