Leuk dat we toch nog even genoemd worden, al is het dan in een enigszins discutabele context. Overigens, het argument van creationisten is niet zozeer dat het complex is, maar hoe complex het leven is. De manier waarop organismen met elkaar samenwerken en onherleidbaar complexe structuren vormen. Elk deel moet daarbij aanwezig zijn om het systeem te laten werken, waardoor een geleidelijk ontstaan ondenkbaar, ja zelfs onmogelijk is. Het is ook interessant dat ons in het stuk op NU.nl gevraagd wordt om ons voorstellingsvermogen te gebruiken: placozoa "passen precies bij wat je je voorstelt bij een basale diersoort". Op die manier wordt het niet gezegd in het stuk van de Telegraph. Daar wordt slechts gezegd dat choanoflagellata-achtige organismen gezien kunnen worden als een gemeenschappelijke voorouder van dieren. Laat het flagellum (zweepstaartje) dat deze ééncellige micro-organismen bezitten nu net één van die onherleidbaar complexe mechanismen zijn die op geen enkele denkbare manier spontaan zouden kunnen ontstaan (zie ook deze serie, voor hen die er wat dieper in willen duiken). Maar als je evolutionisten vraagt waar dat eerste celletje vandaan is gekomen, krijg je toch meestal een ontwijkend antwoord, want evolutie hoeft natuurlijk niet te verklaren waar het eerste leven vandaan is gekomen... En vreemd genoeg, zoals we ook zien in het stukje in de Telegraph, krijg je ook nooit antwoord op de vraag hoe nu precies de nieuwe organen zijn ontstaan. Met betrekking tot de complexiteit van de ex-Stamboom (nu web of netwerk) van het leven, zegt men dat vele eenvoudige levensvormen "over en weer genen uitwisselen of ze doen aan genduplicatie, recombinatie, verlies of overdracht vanuit meerdere bronnen." Pardon? Lees die zin nog eens. Ik zie geen melding van het ontstaan van nieuwe genetische informatie. Alleen uitwisseling, verdubbeling en verlies. Dat is toch niet het soort 'evolutie' dat men probeert te bewijzen? Dat organismen DNA op elkaar kunnen overdragen en dat DNA verdubbelt en verloren gaat is bekend, maar hoe zijn zweepstaartjes, het bloedstollingsmechanisme, ogen, oren, nagels, tanden en veren ontstaan? Evolutionisten komen met allemaal ingewikkelde schema's van wat wanneer waaruit ontstaan is, maar je krijgt nooit te horen hoe het precies gegaan is. Meestal zegt men dan zoiets als "dit is iets waar nog verdere studie voor nodig is" of "we hopen hier in de toekomst meer zicht op te krijgen".
Kortom: Darwins Stamboom van het Leven heeft afgedaan en is nu definitief vervangen door een soort 'netwerk' omdat 'evolutie' te complex is voor een eenvoudige boomstructuur. Evenwel moet de evolutionaire afstamming van alle dieren toch ergens begonnen zijn, maar als kandidaat wordt een onherleidbaar complex organisme aangehaald... Mis ik nog iets? Het plaatje dat we hier voorgeschoteld krijgen lijkt verdacht veel op bewijs voor schepping. Eén groot complex web van samenwerkende organismen, waarbij je een heel groot voorstellingsvermogen nodig hebt om te te zien hoe het allemaal vanzelf gegaan zou kunnen zijn. Geen wonder dat deze manier van denken afkomstig is van hoog opgeleide mensen en intellectuelen. Zou het misschien verstandiger zijn om ons niet af te vragen hoe evolutie heeft plaatsgevonden, maar of het wel heeft plaatsgevonden? Wat zei Jezus ook alweer over de wonderen die hij namens God deed? "Ik dank U, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat U dit verborgen hebt voor wijzen en verstandigen en het onthuld hebt aan eenvoudigen. Ja, Vader, zo hebt U het goedgevonden. Alles is Mij door mijn Vader in handen gegeven. Niemand kent de Zoon behalve de Vader, en niemand kent de Vader behalve de Zoon, en ieder aan wie de Zoon Hem heeft willen onthullen. Kom allen naar Mij toe die afgemat en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem mijn juk op en kom bij Mij in de leer, omdat Ik zachtmoedig ben en eenvoudig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel. Want mijn juk is zacht en mijn last is licht." (Mattheus 11:25-30 - WV95)

We zullen dit jaar nog wel meer horen over de 'bewijzen' voor het Darwinisme. Eén van Darwins belangrijkste bewijzen moest uit de fossielen komen. De vele fossielen hadden een geleidelijke overgang van eenvoudig naar complex moeten aantonen. Dit is echter niet het geval. Er blijven duidelijke scheidingen tussen soorten, zowel bij de nu levende soorten als in het fossielenbestand. Met name de gigantische 'sprong' van het Precambrium naar het Cambrium is verre van geleidelijk te noemen. De ouderdom van deze lagen is overigens verzonnen, al ver voordat men deze kon 'onderbouwen' aan de hand van het verval van radioactieve elementen. Methoden die geen enkele zekerheid geven over de werkelijke ouderdom van de gesteenten, gezien de aannames die gedaan moeten worden om het te laten 'werken'. Je moet al geloven dat ze zo oud zijn om het 'bewijs' te kunnen accepteren. Je ziet in wetenschappelijke lectuur dan ook regelmatig 'geloofsuitspraken' en vaak wordt daarbij ook flink gebluft, zo van: "het is geëvolueerd", "het is miljoenen jaren oud", enzovoort, zonder daarbij keihard aan te tonen dat het waar is wat ze stellen. Het wordt gewoon als bewezen aangenomen. Lees meer over dit soort denkfouten in de Lariedetector.
Darwin zette (wellicht onbewust) een bepaalde trend in het wetenschappelijk denken. Het heeft 'de wetenschap' in mijn ogen geen goed gedaan. Door de kleine veranderingen die we waarnemen tot in het absurde te extrapoleren en aan te nemen al het leven op aarde afstamt van een ééncellig wezen, worden scheppingsdaden en betrokkenheid van een God nagenoeg volledig overbodig gemaakt. Maar wat nu als het toch wél waar is? Als het bestaan van een liefdevolle, creatieve, intelligente Schepper geen 'fabeltje' is, zoals je vaak hoort zeggen? Leg je jezelf niet te veel aan banden als je deze optie uitsluit? Denk eens aan de implicaties. Als je bij voorbaat de mogelijkheid van een Schepper afwijst, is het dan mogelijk dat je het doel van je leven gaat missen, omdat je Hem er niet bij betrokken hebt?
Bekijk ook eens deze video's

Al met al reden genoeg voor de NASA om nog vele miljarden de lucht in te schieten, op zoek naar kleine flatulente beestjes op het kale bolletje van onze buurman. En als ik het goed begrijp is de veronderstelling dat er ooit ergens in een warme modderpoel op aarde vanzelf leven ontstaan zou kunnen zijn, voldoende reden om aan te nemen dat het misschien, per ongeluk, toevallig ook op Mars gebeurd is... Waarop wordt dit gebaseerd? Op het feit dat er hier leven is? Is dat niet een cirkelredenatie en een Non-Sequiteur? Dit soort propaganda is eigenlijk gewoon keihard liegen dat het leven zoals wij dat kennen zomaar zou kunnen zijn ontstaan. Zelfs 150 jaar Darwin heeft ons nog geen bevredigend antwoord opgeleverd op de vraag HOE dit gebeurd zou moeten zijn. Het ontstaan van het eerste leven is zelfs voor de meest hardcore evolutionist nog steeds een groot raadsel, maar toch wordt het geloof dat er slechts water en 'organische moleculen' nodig zijn om leven te produceren nog steeds in leven gehouden. En het 'gewone' (niet wetenschappelijk opgeleide) volk moet al die onzin maar gewoon slikken.
Om toch maar met de vrolijke noot te eindigen waarmee dit artikel begon: ondanks alle onzekerheid is leven op Mars volgens NU.nl wel mogelijk... ('t is maar net hoe je het leest ;-)

Wat een ervaring moet dat zijn geweest om bij zo'n beest te staan wanneer hij opsteeg. De luchtverplaatsing zou je tegen de grond geslagen hebben. Welke geluiden zouden ze gemaakt hebben? Hoe zag hun huid eruit? Hadden ze strepen, kleuren, vlekken, lang haar? Het luchtruim dat we nu om ons heen hebben is erg verarmd sinds deze prachtige beesten verdwenen zijn.
Zijn pterosauriërs geëvolueerd? Het was in ieder geval een diergroep met een enorme variatie. De Engelstalige Wikipedia, die over het algemeen sterk gekleurd is door evolutionistische aannames en erg pro-Darwin is, geeft toe dat de afstamming van de pterosauriërs "niet goed begrepen" wordt. Is het niet belangrijker of het daadwerkelijk heeft plaatsgevonden? Het artikel op Wikipedia gebruikt ook de term "convergente evolutie" als verklaring voor beharing bij sommige pterosauriërs. Het kon natuurlijk geen zoogdierenhaar zijn, want dat was nog niet geëvolueerd... Maar is het een verklaring als je alleen maar beweert dat iets op verschillende plaatsen en in verschillende tijden ontstaan is, of als je zegt wat het niet is? Je moet laten zien hoe het gebeurd is, anders is het niet meer en niet minder dan geloof in een onverklaarbaar wonder dat niet één keer maar meerdere keren heeft plaatsgevonden. Als er iemand is die mij een realistisch verslag kan geven van het ontstaan van het vermogen om te vliegen, mail mij dan op het onderstaande adres. Ik heb op het internet in ieder geval nog geen geloofwaardige beschrijving kunnen vinden. Tot nu toe heb ik alleen maar variaties op het thema "convergente evolutie" gezien, maar dat is een term die op zich niets verklaart. Het geeft wel aan dat Darwinisten slechts kunnen zeggen dat als hun theorie klopt, het vliegen meerdere keren geëvolueerd moet zijn. Hoe? Geen idee. Maar als je moet geloven in een reeks onvoorstelbare wonderen, zonder dat daar een hogere macht bij betrokken mag zijn, klopt je theorie dan wel?

Met deze uitstalling van Darwins 'edelstenen' worden voor de zoveelste keer de edele delen van de 'keizer zonder kleren' getoond. En een oplettende lezer, die niet geïndoctrineerd is door alle hoempapa en uiterlijk vertoon (moeilijke woorden en ingewikkelde zinsbouw), zal al gauw uitroepen: "Hij heeft helemaal geen kleren aan!" En inderdaad, als je de argumenten goed bekijkt zie je dat ze stuk voor stuk slechts losse, dunne draadjes zijn die samen een volledig doorschijnend weefsel van loze argumenten vormen. Darwin is zo poedel als een hondje. Is dit echt het beste dat ze kunnen bieden? Schijnbaar wel. Darwins grootste pronkstuk, natuurlijke selectie, is slechts een kunstig versierde glazen stolp zonder inhoud. Weliswaar een vakkundig stuk geslepen glas, maar in de verste verte niet op de waarde te schatten die evolutionisten eraan toekennen. Natuurlijke selectie had nieuwe genetische informatie, structuur en functie moeten voortbrengen, maar het tegendeel bleek waar te zijn. Darwins denkbeeldige gemeenschappelijke voorouder van al het leven had geen vleugels, tanden, poten of hersens. Waar kwamen al deze dingen dan vandaan? Kunnen willekeurige mutaties en natuurlijke selectie het doen zonder doel of intelligent ontwerp? We zullen hun lijst eens nader bekijken...
1. De evolutie van walvissen.
De overgang van landdier naar walvis heeft naar hun zeggen slechts 'potentiële' overgangsvormen in het fossielenbestand, dus geen 'werkelijke'. Zeker niet de 50.000 overgangsvormen die er volgens David Berlinski zouden moeten zijn geweest om een koe-achtig dier naar een walvis te laten evolueren. Er zouden volgens de auteurs vele andere overgangsvormen kunnen worden getoond en ze leiden vervolgens de lezer af met de woorden: "er is reden genoeg om te denken dat er nog velen ontdekt zullen worden". Het was al een probleem in de tijd van Darwin. Hoeveel eeuwen moeten we nog wachten op al die overgangsvormen? En zelfs al heb je een aantal fossielen van 'mogelijke overgangsvormen', hoe weet je dan zeker dat die in de 'juiste volgorde' uit elkaar zijn voortgekomen?
2. De evolutie van vissen naar viervoeters.
Het volledig uitgekauwde fossiel, de 'overgangsvorm' Tiktaalik wordt hiervoor aangehaald. Zelfs dit ene voorbeeld heeft al vele problemen als vermeende overgangsvorm van vissen naar landdieren en zou net zo goed een unieke soort kunnen zijn. Dit is alleen maar een overgangsvorm voor je als je al gelooft in een evolutionaire afstamming. De vele vormen die nodig zijn om een geleidelijke overgang van vinnen naar poten aan te tonen ontbreken nog steeds. Daar komt nog bij dat er wel meer dieren zijn met kenmerken van verschillende soorten, zoals het vogelbekdier, een opmerkelijk zoogdier dat een aantal kenmerken deelt met vogels en reptielen. Dat verschillende dieren overeenkomstige kenmerken hebben en dat je die vervolgens in een bepaalde volgorde op een rijtje zou kunnen zetten, wil nog niet zeggen dat ze in die volgorde uit elkaar zijn voortgekomen. Zelfs niet wanneer je ze in die volgorde onder elkaar in het fossielenbestand vindt.
3. De evolutie van veren.
Met enkele mogelijke kandidaten voor overgangsvormen (waaronder uiteraard de vogel Archaeopteryx) en een aantal bizarre claims, wordt de evolutie van dino's naar vogels 'aannemelijk' gemaakt. Ze noemen de "ontdekking van gevederde dinosauriërs" alsof het een feit is en maken van Evolutie een persoonlijkheid die met "duizelingwekkende schakering van oplossingen" kan komen. Wat een enorm geloof hebben deze mensen in hun evolutiegod. Te geloven dat dino's al spontaan veren ontwikkeld hadden en er toevallig een gelegenheid kwam om die veren te gebruiken voor een rondvluchtje gaat het geloof van menig creationist ver te boven.
4. De evolutie van tanden.
Kleine variaties in de kiezen van knaagdieren zouden iets moeten zeggen over het ontstaan van deze ingenieuze stukken gereedschap? Het aangehaalde onderzoek ging over 'micro-evolutie' en is volkomen irrelevant met betrekking tot de oorsprong van tanden.
5. Het skelet van gewervelden.
Dit gedeelte van de uiteenzetting is een vreemde herformulering van de recapitulatie theorie (dat de evolutionaire geschiedenis zich herhaalt in embryo's). Het hele argument is gebaseerd op een cirkelredenering: Er is geen direct bewijs voor de evolutie van (of beter: het ontstaan van) een biologische 'familie', maar omdat een embryo in een vroeg stadium achtereenvolgens op een vis, een amfibie en een reptiel lijkt, is dat indirect bewijs voor zijn evolutionaire geschiedenis. Hoe relevant is dat? Creationisten hebben geen moeite met overeenkomsten tussen de verschillende soorten gewervelden.
6. Natuurlijke selectie in soortvorming.
Een voorbeeld van vissen die zich aanpassen aan hun omgeving. So what? Dan zijn ze goed ontworpen om zich te kunnen aanpassen. En er worden geen nieuwe organen gevormd. Niet relevant.
7. Natuurlijke selectie in hagedissen.
Een geval van micro-evolutie. Niet relevant.
8. Co-evolutie van watervlooien en hun parasieten.
Twee levende wezens leren samen te overleven. Geen nieuwe organen of genetische informatie. Micro-evolutie. Niet relevant.
9. Verschillen in wilde vogels.
Gaat alweer over kleine variaties binnen soorten, geen grote veranderingen. We noemen het soms micro-evolutie, maar eigenlijk is dat een misleidende term. Bij het woord evolutie denken veel mensen toch aan de overgang van vis naar landdier en van reptiel naar vogel, terwijl het slechts om het opnieuw rangschikken of het verlies van bestaande genetische informatie gaat. Niet relevant als bewijsstuk voor macro-evolutie.
10. Selectieve overleving in wilde guppies.
"Frequentieafhankelijke overleving" en aanpassing van een bestaande soort gup, geen macro-evolutie. Niet relevant.
11. Evolutionaire geschiedenis.
Dit gedeelte gaat er al bij voorbaat vanuit dat evolutie heeft plaatsgevonden. Een bepaald soort aal vangt zijn prooi iets anders dan andere alen. De auteurs hebben het over "de adembenemende oplossing van evolutie", maar noemen geen overgangsvormen of enig mechanisme dat deze 'vernieuwing' zou hebben geproduceerd. Ze nemen gewoon aan dat het gebeurd is. Ze beginnen dit argument met te zeggen dat evolutie vaak gebruik maakt van al aanwezige materialen en dat die op hun beurt weer het gevolg zijn van miljoenen jaren van evolutie. Als dat geen cirkelredenatie is...
12. Darwins vinken.
Goeie genade, dat kun je niet menen! De Darwinvinken zijn hét klassieke voorbeeld van micro-evolutie. De vinken zijn altijd vinken geweest en zullen altijd vinken blijven. Kleine variaties (oscillaties om precies te zijn) in de snavels van vinken onder invloed van klimaatsveranderingen geven eerder blijk van een goed ontwerp. Dit is juist het punt waar Darwins grote denkfout begon: een ongeoorloofde extrapolatie van kleine veranderingen. (Eigenijk begon het voor Darwin bij spotlijsters. De vinken kwamen pas later in beeld, maar speelden wel een belangrijke rol in de ontwikkeling van zijn theorie. De vinken werden uiteindelijk populair gemaakt door David Lack, die er halverwege de vorige eeuw een boek over uitbracht. Maar waar het hier om gaat is juist waar het niet over gaat: macro-evolutie.)
13. Micro-evolutie ontmoet macro-evolutie.
"We kunnen uit het fossielenverhaal afleiden dat grote soort-naar-soort veranderingen, of macro-evolutie, ook voorkomen, maar die zijn natuurlijk moeilijker in actie te observeren." Nee echt? Het fossielenverhaal geeft ons de 'Cambrische Explosie' (gebruik dat zoekwoord maar eens op deze site), waaruit we helemaal niets kunnen 'afleiden'. We kunnen alleen maar constateren dat alle basisbouwplannen al vanaf het 'begin' (in de onderste lagen) aanwezig zijn. Voor de rest zien wij in het fossielenverhaal alleen maar heel veel dode beestjes, waaruit je niet eens kunt afleiden of ze wel aan elkaar verwant zijn (behalve wanneer ze van precies dezelfde soort zijn natuurlijk). Vervolgens gaat hun argument van deze gigantische schaal naar een vlekje op de vleugel van een fruitvliegje, waarbij een bepaald gen 'oeroud' en 'voorouderlijk' zou zijn in de ontwikkeling van de vleugel omdat het ook betrokken is bij pigmentatie... Waar is de verwantschap? Waarin zit de 'verbetering'? Ziet iemand anders ook die cirkelredenatie?
14. Weerstand tegen gif.
Een mutatie maakt bij twee verschillende beestjes een moleculair poortje kapot waardoor een gif niet meer binnen kan komen. Dus evolutie maakt dingen kapot... en dan...?
15. Variatie vs. stabiliteit.
Eens kijken of ze het beste voor het laatst bewaard hebben... Niet dus. Ze kennen doelmatigheid toe aan een doelloos proces. En dat wilde Darwin nu juist niet! Aan de ene kant beweren ze dat soorten gedurende miljoenen jaren grotendeels onveranderd blijven. Aan de andere kant krijgen we van ze te horen dat soorten vaak plotseling veranderen. Sommigen zouden zich afvragen of soorten "verborgen onder de motorkap" veranderen, wat op een bepaald moment voor een plotselinge verandering zorgt. Alsof ze hun verandering een poosje geheim houden, totdat de juiste omgevingsfactoren ze dwingen om die verandering door te voeren. Ze noemen dit "evolutionaire capaciteit". Maar iets bedenken en er dan een naam geven is geen argument natuurlijk. Dat heeft heel veel weg van de 'just so stories' van Kipling. Kipling zinspeelde ook herhaaldelijk op het werk van Charles Darwin.
Dit laatste argument sluit niet uit dat er een schepper geweest is die deze 'verborgen' veranderingen voorgeprogrammeerd heeft. Hij heeft dan in Zijn voorzienigheid het organisme de mogelijkheid gegeven om zich aan te passen wanneer het moeilijk wordt en zijn omgeving drastisch verandert. Een evolutionistische uitleg raakt hier kant nog wal en lijkt verdacht veel op het 'punctuated equilibria' argument van Stephen Jay Gould dat moest verklaren waarom er geen bewijs is voor evolutie. Je zou toch verwachten dat ze niet zulke argumenten zouden gebruiken in een betoog voor Darwin. Je zou ook niet verwachten dat ze het creationisten zo makkelijk zouden maken om hun argumenten te weerleggen.
Zo zien we dat ook Gee, Howlett en Campbell niet in staat zijn om een gedegen argumentatie op te bouwen voor de evolutietheorie. Er is genoeg te zeggen over kleine variaties, ook wel 'micro-evolutie' genoemd, maar het bestaan van 'macro-evolutie', de overgang van bijvoorbeeld een vis naar een reptiel, kan niet worden bewezen. Het evolutieverhaal is en blijft een 'just so story'.