Nog een artikel waar feiten en meningen door elkaar heen lopen; wederom op Nu.nl, nu met de titel "Prehistorische 'eenhoornvlieg' met vijf ogen ontdekt." Hier wordt al gelijk een aanname gedaan, door gebruik te maken van het woord 'prehistorisch'. Pre betekent vóór en historie is geschiedenis. 'Prehistorisch' moet dus worden gelezen als 'vóór de geschiedenis'. De geschiedenis van wat? Niet die van de 'eenhoornvlieg', dat mag duidelijk zijn, maar van de mens. De indruk wordt dus gewekt dat de vlieg uitgestorven was voordat de mens ten tonele verscheen om dingen als geschiedenis vast te leggen. Volgens de Bijbelse Geschriften is de mens er vanaf het begin geweest (sinds de zesde dag); in ieder geval voordat de dood zijn intrede deed in de schepping (want die kwam door de rebellie van de mens). Door nu (de restanten van) een levend wezen als 'voorhistorisch' te bestempelen, geef je aan dat je de ooggetuigenverslagen van de Bijbelse Geschriften niet accepteert en in plaats daarvan een verzonnen geschiedenis aanhangt.
  "Amerikaanse wetenschappers hebben in de jungle van Myanmar een 100 miljoen jaar oud fossiel ontdekt van een prehistorische vlieg met vijf ogen en een hoorn op zijn kop." De ogen zitten overigens op de hoorn. Hij heeft hele lange poten en zeer kleine kaken. Een indrukwekkend beest. Een van de onderzoekers vond het een monster en dacht eraan om een Halloween masker maken dat erop gebaseerd was, hoewel het waarschijnlijk een klein, tam diertje was dat zich voedde met stuifmeel en nectar. Maar alweer dat woord 'prehistorisch' én de aanname dat het stukje barnsteen, waarin het is gevonden, 100 miljoen jaar oud is, waaraan even verderop wel het woord 'vermoedelijk' gekoppeld wordt. Een slimme zet van schrijver Dennis Rijnvis, want daarmee breng je het niet als een feit. Dit doet hij sinds ik een paar keer een email heb gestuurd met het bezwaar dat een dergelijke ouderdom niet vaststaat. Evengoed wordt er geen alternatief geboden en wordt je als aanhanger van het scheppingsmodel, met de overtuiging dat alles slechts duizenden jaren oud is en geen miljoenen, steevast genegeerd.
  Nog een opmerkelijke opmerking: "De hoorn met de ogen kan volgens de onderzoekers worden beschouwd als een evolutionair beschermingsmechanisme, waarmee het dier zijn vijanden vanuit alle hoeken kon zien aankomen." Oké, bij een 'beschermingsmechanisme' kan ik me iets voorstellen, maar een evolutionair beschermingsmechanisme is pure sciencefiction. Die uitspraak is gebaseerd op het geloof dat het mechanisme is ontstaan door een reeks toevallige mutaties, die voordeel opleverden voor het vliegje.
  De volgende zin verhult de overtuiging dat natuurlijke selectie de vlieg verder geen kans gaf: "Het uiterlijk van de vlieg heeft echter geen vervolg gekregen in de evolutie." Dit laatste is eigenlijk sterk misleidend. Hier wordt namelijk niet uitgelegd dat de genoemde 'evolutie', als een proces van selectie en overleving, iets heel anders is dan de eerder geopperde 'evolutie die een beschermingsmechanisme kan laten ontstaan'. waarbij de mogelijkheid verondersteld wordt dat door mutaties en natuurlijke selectie compleet nieuwe organen ontstaan. De eerste vorm van 'evolutie' is geen enkel probleem voor de Bijbelgetrouwe wetenschapper. Het is heel goed verenigbaar met het scheppingsmodel, waarin de Schepper in Zijn voorzienigheid Zijn creaturen zo efficiënt vervaardigd heeft, dat ze zich in de meest extreme omstandigheden nog goed kunnen aanpassen en handhaven. Door de vloek, die de mensheid vanwege zijn rebellie over de schepping bracht, is dit vermogen geleidelijk afgenomen, maar nog steeds aanwezig. De tweede vorm van evolutie wordt soms ook door gelovigen als mogelijkheid gezien; waarbij ze de Schepper voorstellen als Degene die de eerste levende wezens (of misschien zelfs alleen de eerste cel) maakte met het vermogen om te evolueren, waarna door die evolutie de vormenrijkdom ontstond die we nu zien. Deze visie wordt echter niet door de Geschriften ondersteund en moet derhalve worden gezien als 'inlegkunde' (iets in de tekst lezen wat er niet staat); mogelijk als compromis, om een conflict met mensen die de huidige wetenschappelijke consensus aanhangen te ontlopen.

In een artikel getiteld "Lichtflits uit kosmische middeleeuwen" laat Nu.nl ons weer eens zelf uitzoeken waar nu de feiten stoppen en waar de aannames beginnen.
  "Astronomen... zijn op het verste object in het heelal gestuit," is de eerste opmerking. Men bedoelt waarschijnlijk 'het verste tot nu toe waargenomen', maar dat wil ik in het midden laten. Het gaat om een "gammaflits, een van de helderste en krachtigste explosies in het universum." Geen grote problemen tot nu toe. "De gammaflits GRB 090423 deed zich 630 miljoen jaar na de oerknal voor..." Stop! Twee aannames: 1) dat er een oerknal was en 2) dat de flits zich 630 miljoen jaar daarna voordeed. Niemand was erbij om het waar te nemen. Deze aannames worden gedaan, uitgaande van de oerknaltheorie zelf (eigenlijk een cirkelredenatie) en de veronderstelde juistheid van alle andere aannames omtrent de hierbij betrokken variabelen en constanten.
  Vervolg: "...een periode die wetenschappers ook wel de 'donkere middeleeuwen van het heelal' noemen." Dat mag, maar iets een naam geven maakt het nog geen feit. In de ogen van het 'brede publiek' wekt dit soort benoeming wel de indruk dat het een onbetwist feit is. Dan volgt er iets over de astronomen en de satelliet waarmee de flits werd waargenomen.
  "De flits is het gevolg van een exploderende reuzenster," (misschien) die "alleen met infrarood was te zien, [wat] betekent dat de flits van zeer ver kwam, dus zeer oud is. Ho! Dat volgt daar niet uit. De begrippen 'zeer ver' en 'heel oud' zijn geen synoniemen. Er zijn ook andere modellen, die het 'zeer ver' binnen een tijdsbestek van duizenden jaren plaatsen en geen miljarden.
  "De ster explodeerde op het moment dat het heelal nog maar 5 procent van zijn huidige leeftijd had. Halt! De implicatie is hier dat 630 miljoen jaar 5 procent van de huidige leeftijd is - 5% van 13,7 miljard jaar (de huidige schatting) is 685 miljoen jaar - maar deze kleinigheid kan ik wel door de vingers zien (630 miljoen jaar is ongeveer 4,6%). Wat is ten slotte 55 miljoen jaar? Ik zeg dit overigens niet om mensen belachelijk te maken, maar om te laten zien hoe makkelijk er met die gigantische getallen omgegaan wordt. Te makkelijk als je het mij vraagt.
  De volgende aanname is dat "de samenstelling van het universum... een ondoordringbaar mengsel van elektronen, waterstof en helium" was. Niemand was erbij om het te meten. Dit gelooft men op grond van berekeningen, uitgaande van het hypothetische Big Bang model.
  De laatste twee zinnen van het artikel zijn helemaal gebaseerd op aannames (afgezien van de beschrijving van ionisatie): "Nadat het uv-licht van de eerste sterren het waterstofgas had geïoniseerd (het onttrekken van een elektron uit een atoom) kreeg het heelal het karakter van de huidige intergalactische ruimte. Een verre oude gammaflits is voor astronomen daarom van groot belang om meer te weten te komen uit die vroege periode van het heelal, relatief kort na de oerknal." Na het leggen van een schijnbaar betrouwbare basis, kan men gewoon doorgaan met dingen zeggen als 'dit was zo' en 'toen gebeurde dat' (zie ook glansrijke generaliseringen).

"In de huidige wetenschap wordt de veel omvattende evolutietheorie gewoonlijk niet ter discussie gesteld. Evolutie veronderstelt een ontwikkeling in opgaande lijn. Aan het bouwwerk van het evolutie-, oersoep- en oerknalmodel kleven allerlei fundamentele en onoplosbare problemen die het model ondergraven..." Dit lezen we op de site 0095.info. "95 stellingen laten zien dat het evolutiehuis voor geen enkele kamer een stevig fundament heeft. Dat het slechts de buiten-wetenschappelijke vooronderstellingen zijn die enig verband in de bouwval brengen."
  "Het is de hoop van de auteurs en medewerkers dat deze 95 stellingen de discussie wel op gang zullen brengen en tot een ommekeer in het denken en onderzoeken zullen leiden, zoals in de 16e eeuw, toen dr. Maarten Luther zijn 95 stellingen tegen de toenmalige kerkelijke praktijken naar buiten bracht."
De stellingen richten zich (net als deze site) op een aantal vakgebieden:
  - Biologie
  - Geologie en paleontologie
  - Chemische evolutie
  - Radiometrie en geofysica
  - Kosmologie en oerknaltheorie
  - Filosofie
  - Informatietheorie
  - Mens en cultuur
Volgens hun slotverklaring staan de samenstellers volkomen open voor correctie: "Daar wij er op uit zijn fouten te corrigeren, verzoeken wij u, om feedback te geven en conform de actuele stand van de wetenschap veranderingsvoorstellen toe te sturen."
  Lees de stellingen.

'Veel dinosaurussoorten hebben nooit bestaan,' lezen we in de kop van een artikel op Nu.nl, van 14 oktober jl. Nu moeten we bij zo'n kop natuurlijk niet direct conclusies trekken, ze zijn ervoor om lezerspubliek te trekken, net als de koppen op deze site. "Ruim een derde van alle soorten dinosauriërs zijn mogelijk verkeerd geïdentificeerd. Dat beweren Amerikaanse wetenschappers in een nieuwe tienjarige studie." Aan het einde van het artikel wordt deze hoeveelheid betwijfeld en dat zou ik ook doen, maar waar het om gaat is een belangrijk punt: veel dinosauriërfossielen zijn verkeerd geclassificeerd. Heel vaak gaat het om jonge exemplaren van eerder geclassificeerde dino's, die er in hun jonge jaren heel anders uitzagen dan in hun volwassen vorm. Denk daarbij aan het aantal tanden, of de vorm van de schedel bij de T-Rex en de groeirichting van hoorns bij de Triceratops.

"De aarde was er al, als watermassa waarin monsters leefden," aldus Ellen van Wolde, theoloog en hoogleraar aan de Radboud Universiteit, (gelezen in de Metro... ja ik reis met de trein ;-) en God maakte slechts de aarde bewoonbaar door het water van het land te scheiden. Het Hebreeuwse woord 'bara', dat in de eerste zin van Genesis al sinds mensenheugenis met 'scheppen' vertaald wordt, moet volgens haar met 'scheiden' vertaald worden: "In het begin scheidde God de hemel en de aarde". Haar 'ontdekking' kwam doordat ze (in haar eigen woorden) "de tekst benaderde vanuit de cognitieve taalkunde, die zich afvraagt wat taal zegt over de voorstelling van mensen." Vervolgens heeft ze "de Hebreeuwse teksten, die stammen uit 1000 tot 300 voor Christus, vergeleken met Mesopotamische teksten. Die zijn veel ouder en beginnen allemaal met 'God scheidde de aarde'". De kans is volgens haar groot dat de rest van de bijbel ook altijd verkeerd is geïnterpreteerd. Zie ook Trouw.nl.

Het is verschrikkelijk maar we doen het allemaal wel eens: proberen gelijk te krijgen door een ander minder geloofwaardig te maken. Een opmerking als: "dat slaat als een tang op een varken," is een bekend voorbeeld. Je maakt wat de ander heeft gezegd af met een dwaze vergelijking, om te laten zien hoe dwaas de opmerking was in jouw ogen. Vaak komt er dan nog zo'n zin achteraan in de trant van: "jij denkt zeker dat..." gevolgd door een sterke vereenvoudiging van wat de ander zei, of nog een soort 'tang en varken' vergelijking. In meer 'beschaafde' discussies zie je het gebeuren wanneer het argument van de tegenstander op een vreemde of vereenvoudigde vorm naar voren wordt gebracht, om vervolgens die verkeerde weergave te weerleggen. Dit is natuurlijk niet eerlijk, maar let eens op hoe vaak het voorkomt.
  Een veel voorkomend voorbeeld is deze redenatie: "Creationisten denken dat je met 40 dagen regen de aarde kunt laten onderlopen; stapelgek die lui!" Het kan natuurlijk zijn dat de persoon die dit beweert zijn informatie uit een verkeerde bron heeft en daadwerkelijk denkt dat dit door creationisten geleerd wordt, maar dat laatste is niet waar. Volgens Genesis 7:11 "braken de fonteinen van de grote diepte (of afgrond - dat is 'het grote water', of de toenmalige oceaan) open." Wat dat precies was is een ander onderwerp en goed verklaarbaar, maar waar het om gaat is dat pas daarna de regen begon (de 'sluizen van de hemel' braken open), hoogst waarschijnlijk veroorzaakt door die 'fonteinen'. Door een argument sterk te vereenvoudigen, maak je een 'vogelverschrikker' van je tegenstander, maakt je iets belachelijks van zijn/haar argument.
  "Creationisten geloven niet dat dieren veranderen. Dieren veranderen wel, dus ze hebben het bij het verkeerde eind." Creationisten geloven wel degelijk in verandering. Sterker nog: ze geloven dat dieren (en mensen) in hun oorspronkelijk geschapen staat en ook nog na de zondvloed veel meer en veel sneller verandering ondergingen dan vandaag de dag. Het argument is een vogelverschrikkerkoekje, ook wel 'stropopargument' genoemd. Zelfs al zou degene die dit argument gebruikt echt denken dat hij het bij het juiste eind heeft, dan had hij toch beter onderzoek moeten verrichten. Je moet nooit zomaar iets beweren, zonder het eerst goed na te trekken. In feite zet je jezelf te kijk door een stropopargument te gebruiken. Het betekent dat je jezelf niet goed hebt verdiept in de materie, of erger: dat je bewust probeert je tegenstander belachelijk te maken.
  Wanneer een evolutionist zegt dat een creationist niet in wetenschap gelooft, maakt hij deze fout. Er zijn veel professoren en doctoren die in schepping én in wetenschap geloven. Het is zelfs zo dat het geloof in de betrouwbaarheid van de Bijbelse Geschriften iemand zou moeten aanzetten tot het bedrijven van wetenschap, omdat deze Geschriften ons aansporen om dingen te onderzoeken en vol staan met feiten die onderzocht kunnen worden. Daarnaast is het alleen maar logisch dat een schepping, gemaakt door de Hoogste Intelligentie, werkt volgens vastgezette regels, wetten en patronen. Ik durf zelfs te betwijfelen of we een dergelijke wetmatigheid zouden mogen verwachten wanneer alles echt vanzelf zou zijn ontstaan...
  "Creationisten zeggen dat er geen goede mutaties bestaan." Ook dit is een verdraaiing van de feiten. We zeggen dat mutaties over het algemeen geen nieuwe informatie doen ontstaan. Er is wel verschuiving en reorganisatie van bestaand materiaal (wat soms goed kan uitpakken in de zin van overleving en aanpassing), maar er ontstaan geen nieuwe organen of structuren door mutaties. Er is meestal juist sprake van verlies van informatie.
  "In de Bijbel staat dat de aarde op pilaren staat en hoeken heeft; geloof in de Bijbel is geloven in sprookjes." Dit is duidelijk een verkeerde interpretatie en weergave van wat er in de Bijbel staat. In de Bijbel wordt soms poëtisch gebruik gemaakt van bepaalde voorbeelden of zegswijzen. Zo zeggen wij: 'de zon gaat op of onder' en 'de wind komt uit de verkeerde hoek'. Er zijn duidelijk te onderscheiden delen in de Bijbel; de delen die geschiedkundig zijn en de poëtische stukken zijn niet moeilijk te herkennen en de criticus heeft daarom geen geldige reden om de 'gelovige' met deze redenatie belachelijk te maken. Het is volstrekt ongefundeerd om te beweren dat de creationist elk deel van de Bijbel helemaal letterlijk interpreteert.