Het begin volgens de Bijbel

Hebben Adam en Eva echt bestaan? Adam wordt 30x met name genoemd, ook in geslachtsregisters. De Bijbel presenteert Adam als een bestaand persoon in een werkelijke geschiedenis.
In Lukas 3:23-38 - wordt Jezus via een compleet geslachtsregister getoond als afstammeling van Adam.
In 1Cor. 15 worden Adam en Jezus met elkaar vergeleken: Jezus heeft echt bestaan dus Adam ook.
In Gen. 5:5 staat dat Adam 930 werd en stierf. Hij leefde (lang) en hij stierf.
In Gen. 3:20 wordt Eva de moeder van alle levenden genoemd. Zij kreeg het eerste kind. Ook zij wordt als een persoon gepresenteerd die echt heeft bestaan.
De geschiedenis van Adam en Eva wordt door veel mensen als een sprookje gezien. Sommigen gebruiken de term 'mythe'. En dat is logisch, want er zitten mythische elementen in Genesis 2. Ik denk dan ook dat dit gedeelte specifiek de eerste aanraking van de mens met de wet verbeeldt. Dat gedeelte hoeft niet geheel letterlijk genomen te worden, zelfs al was er een eerste voorouder van Israël die echt bestaan heeft. Zijn naam hoeft niet eens echt Adam geweest te zijn. De namen Adam als Eva hebben specifieke betekenissen en het verhaal heeft duidelijk allegorische kenmerken. En natuurlijk kunnen we niet even teruggaan en kijken of het echt allemaal zo gebeurd is, maar als je de vele aanwijzingen naast elkaar zet, kun je met vrij grote zekerheid zeggen dat de Bijbel een betrouwbaar beeld van de geschiedenis geeft. Met name de geschiedenis van het volk Israël. De Bijbel zelf noemt Adam en Eva steeds als mensen die echt bestaan hebben en de tekst van Genesis geeft geen aanleiding om het anders te lezen dan als historisch verslag (weliswaar met allegorische elementen). Hoewel er veel critici (geweest) zijn die hebben geprobeerd in de stijl van de tekst iets anders te zien dan een ooggetuigenverslag, leidt een nuchtere lezing van de tekst toch tot de conclusie dat de schrijver het verslag niet figuurlijk of allegorisch bedoeld heeft (zie ook dit artikel over Adam en Eva: een groot probleem voor theïstisch evolutionisten).
Waar het meest over gedebatteerd wordt is het letterlijk nemen van de boom, de slang en de vrucht. Ik zie dat niet als een probleem. Het was een letterlijke gebeurtenis, maar het hoeft niet letterlijk een boom een slang en een vrucht geweest te zijn. Het verhaal geeft aan wat er gebeurde: Adam en Eva 'aten' de 'vrucht' van de 'boom van kennis van goed en kwaad', onder invloed van 'de lichtende' (een andere vertaling voor het woord dat daar gebruikt wordt). De slang wordt in andere geschriften (o.a. Henoch) geïdentificeerd als één van de 'wachters' die in de raad van God zetelden. Ze werden verleidt tot het 'kennen van goed en kwaad', met andere woorden het houden van wetten, in plaats van te leven in een rechtstreekse relatie met God. Na het eten van de vrucht werden zij zich ervan bewust dat ze 'naakt' waren. Ze hadden bescherming nodig, omdat een mens niet in staat is alle volmaakte wetten van God uit zichzelf te houden.

Uitrekenen

De leeftijden van de eerste voorouders van Israël: Adam, Seth, Enos, Kenan, Mahalalel, Jared, Henoch, Methushalach, Lamech, Noach en diens zoon Shem worden duidelijk genoemd in de Bijbel. In alle Bijbelvertalingen zien we één doorlopend geslachtsregister van Adam, tot aan de zondvloed, en daarna verder tot aan Abraham, Izaäk, Jacob, door naar Mozes en de verdere geschiedenis van Israël, tot aan Jezus en de rest van de geschiedenis kennen we allemaal wel. Er zijn grofweg twee versies van de geslachtsregisters in de Bijbel: die van de Masoreten (Joodse geleerden die de Joodse versie van het Oude Testament van leestekens voorzien hebben) en die van de Septuaginta, ook wel 'de LXX' genoemd ('de 70', omdat hij door 70 geleerden zou zijn vertaald vanuit het Hebreeuws in het Grieks). Deze vertaling laat een langere geschiedenis zien dan die van de Masoreten. Voor meer informatie: download het onderstaande document dat heel duidelijk de verschillen laat zien tussen de tijdlijnen die vanuit de verschillende vertalingen ontstaan (klik op het plaatje om het origineel te downloaden):



Tussen de schepping en de zondvloed zit volgens de Masoretische tekst 1656 jaar, maar de Septuaginta rekent 2260 jaar. Van zondvloed naar Abraham is volgens de Masoreten 352 jaar en volgens de LXX 1132 jaar. In totaal zien we in de LXX 1384 jaar extra ten opzichte van de Masoretische tekst. Dit komt erop neer dat de schepping volgens de Masoreten ongeveer 5930 jaar geleden heeft plaatsgevonden, maar volgens de Septuaginta ongeveer 7410 jaar geleden (volgens deze site iets meer, zij gebruiken een versie van de LXX die nog 80 jaar extra rekent, door een verschil bij Metusalach en Nahor). Hiermee kunnen we de schepping volgens de Bijbel op maximaal op 7500 jaar geleden stellen. Meer over de Masoreten en de Septuaginta op de site van Rinus Kiel.
Volgens de Bijbel werden mensen vroeger heel oud. Zo oud zelfs dat er in de 2260 jaar tot aan de zondvloed (de grote overstroming die volgens de Bijbel de hele aarde onder water zette) slechts tien generaties waren. Maar juist omdat de mensen zo lang leefden, hadden ze heel veel tijd om met elkaar te praten en informatie over te dragen. Iedereen sprak nog dezelfde taal en de vloek van de dood die de mensen over zich gehaald hadden door ongehoorzaamheid, had nog niet zoveel effect als nu. Als God de eerste mens 'zeer goed' gemaakt had, zoals de tekst van Genesis ons laat zien, dan waren die eerste mensen sterker, slimmer en hadden ze een veel beter geheugen. De waarschijnlijkheid dat op deze manier de verhalen op een betrouwbare manier overgeleverd werden is daardoor veel groter.


Het is heel logisch dat na een enorme destructieve overstroming zoals de zondvloed de leeftijd van de mensen zou gaan afnemen. Het klimaat veranderde enorm. Het aardoppervlak werd, vanwege de zwaar beschadigde atmosfeer, meer dan tevoren gebombardeerd met schadelijke stralingen. Maar vooral: de vloek van de dood werd steeds meer merkbaar en mensen werden steeds zwakker. Toch leefden ze nog vrij lang en waren blijkbaar sterker dan wij nu.
Archeologische ontdekkingen hebben aangetoond dat mensen al heel lang geleden konden schrijven en uit de Bijbel kunnen we opmaken dat geschiedenis al heel vroeg werd opgetekend. Mozes kan de beschikking gehad hebben over oude documenten (waarschijnlijk kleitabletten) en kan daar het eerste deel van Genesis mee hebben samengesteld. De tekst valt ook heel logisch te verdelen in tien stukken, waarbij elk deel eindigt met "...dit zijn de geboorten (of generaties) van..." (Gen. 2:4, 5:1, 6:9, 10:1, 10:32, 11:10, 11:27, 25:12-13, 36:1-9 en 37:2), een term die wel vaker gebruikt werd om een kleitablet af te sluiten. Elk deel heeft zijn eigen stijl en stukje van de geschiedenis, wat aannemelijk maakt dat Mozes de beschikking had over verschillende documenten die hij getrouw heeft opgenomen in zijn verslag. Meer hierover vind je op de site van Rinus Kiel.


In deze tabel zie je nog eens heel duidelijk hoe de leeftijd van de mensen die in de Bijbel genoemd worden op een realistische wijze afneemt. Het proces ging geleidelijk en werd duidelijk beïnvloed door de zondvloed. De Bijbelse tijdsindeling van de geschiedenis van de wereld ziet er wat dat betreft logisch uit. Natuurlijk kun je op dit punt veel vragen stellen, zoals: "hoe konden de mensen in het begin zo oud worden?", "als de aarde echt 'maar' 7500 jaar oud is, waarom praten zoveel wetenschappers dan over miljoenen en zelfs miljarden jaren? Hoe komen ze daar dan aan?", "hoe kun je die 7500 jaar verdedigen?" en "die zondvloed is toch niet echt gebeurd, de hele aarde onder water, dat is toch niet mogelijk?". Verderop ga ik daar nog uitgebreid op in...

Iets opmerkelijks

Een bijzondere eigenschap van het geslachtsregister van Adam tot en met Noach: Gen. 5:1-29 in het kort: Adam verwekte Seth en die verwekte Enos, Enos verwekte Kenan, Kenan Mahalalel, Mahalalel Jared, Jared verwekte Henoch en die weer Methushalach, die Lamech verwekte, de vader van Noach.
Nu is het interessant dat de betekenissen van de namen achter elkaar een complete zin vormen: Adam = mens, Seth = aangewezen, Enos = sterfelijk, Kenan = lijden (verblijven), Mahalalel = gezegende God, Jared = zal neerdalen, Henoch = onderwijzen, Methushalach = zijn dood zal zenden (of brengen), Lamech = wanhopige (treurende), Noach = rust (troost). Dat is het goede nieuws van Jezus Christus, verborgen in Genesis!

De namen van mensen werden zeker in vroeger tijden meestal heel bewust gekozen. Soms werden namen later zelfs veranderd. Denk aan Simon die door Jezus Petrus genoemd wordt, of Abram, wiens naam veranderd werd in Abraham. Een dergelijke naamsverandering had dan een diepere betekenis voor het leven van die persoon. Nu denkt je bij het naar bed gaan vast niet: "kom laat ik nog eens lekker een paar geslachtsregisters lezen voor het slapen gaan." En toch zit er soms meer in dan je denkt. Zeker in de Bijbel. Nu kun je helaas niet even een naamwoordenboek uit de kast trekken en deze namen opzoeken, maar als je de betekenissen van de stam of de hoofdbestanddelen van de namen weet te achterhalen, kom je op bovenstaande zin. God daalt neer naar de aarde om door Zijn dood de wanhopige mens rust te geven. De enige gebeurtenis in de geschiedenis van Israël waarin deze sleutelelementen aanwezig waren, was de komst en bediening van Jezus, Zijn dood aan een Romeins kruis en het effect van Zijn boodschap! Die boodschap hield in dat Zijn dood niet het einde was, maar juist het begin van een glorieus leven van kracht en vrede voor Zijn volk.
Is het dan niet uiterst betreurenswaardig dat er sinds die tijd zoveel mensen zijn geweest die Zijn woorden hebben verdraaid om hun eigen religieuze systeem op te bouwen? Ze misbruikten de Bijbel om andere mensen te onderdrukken en misbruiken, oorlog te voeren en hele volksstammen uit te moorden. Jezus had al gezegd dat Zijn komst niet alleen maar vrede zou brengen. Er zouden ook jaloerse en wraakzuchtige mensen zijn die een hekel aan Hem en Zijn volgelingen zouden hebben. Mensen die het licht van Zijn boodschap niet zouden kunnen verdragen en zich zouden afreageren op en vergrijpen aan onschuldige mensen.
Helaas zijn er ook vandaag nog veel mensen die denken dat de Bijbel over hén gaat en dat ze er allerlei privileges uit kunnen halen.