Schepper en Zoon
Helder            Is de aarde bewust gemaakt of vanzelf ontstaan?             Denken
Want sinds de schepping van de wereld zijn de onzichtbare dingen van God, Zijn eeuwige kracht en Zijn goddelijkheid,
duidelijk zichtbaar, ze worden begrepen door de dingen die gemaakt zijn.
(Romeinen 1:20)
Home Uitleg Filosofie Denken Feiten Video's Artikelen Vragen Links

Feiten

Een feit is volgens Van Dale "een gebeurtenis of omstandigheid waarvan de werkelijkheid vaststaat". Over de interpretatie van de feiten moeten wel eerst afspraken gemaakt worden. Als we het hebben over gebeurtenissen die in het verleden hebben plaatsgevonden, zoals het ontstaan van de aarde, dan hebben we niet genoeg aan de feiten, wanneer we geloven dat het allemaal vanzelf is ontstaan. De dingen die we vandaag vinden (bijvoorbeeld fossielen of ruÔnes), moeten geÔnterpreteerd worden aan de hand van andere kennis, bijvoorbeeld oude boeken over de gebouwen waarvan we nu de ruÔnes vinden. Bij fossielen wordt dat echter wat lastiger. Bij de interpretatie van fossielen ben je afhankelijk van de juiste interpretatie en een goed uitgangspunt. Niemand heeft die fossielen zien ontstaan en daar is niets over geschreven... of toch wel? Als de Bijbel daadwerkelijk verslagen bevat vanaf het begin van de tijd, zoals je kunt afleiden uit Genesis 1, beschrijft dit boek de hele geschiedenis, inclusief het ontstaan van de fossielen, of in ieder geval een tijd, gebeurtenis of omstandigheid waarin ze ontstonden. Je kunt daarbij denken aan de 'zondvloed', een wereldwijde overstroming, waarbij bijna alles wat toen leefde omkwam en grote hoeveelheden levende wezens, planten en bomen werden begraven onder een dikke lagen afzettingen. Ik geloof dat de Bijbel het beste uitgangspunt is voor de interpretatie van de feiten. Onder 'Bijbel' (met hoofdletter) wordt hier verstaan: de oude Joodse geschriften, waarvan de meeste mensen wel een of meer vertalingen in de kast hebben staan. Deze vertalingen uit de oorspronkelijke talen (Hebreeuws, Aramees en Grieks) noemen we 'bijbels' (kleine letter). Hiermee moeten we ons soms behelpen omdat ze niet op alle punten helemaal correct weergeven wat er in het origineel staat; maar dat is ook niet altijd mogelijk met een vertaling. Wanneer hier over 'de Bijbel' gesproken wordt, verwijst dat dus voor zover mogelijk naar de originele tekst. Ook die 'originele' tekst is niet altijd helemaal te achterhalen, maar we kunnen dit toch met vrij grote zekerheid doen, waarover later meer.
  Op deze pagina's wil ik laten zien dat wetenschappelijke feiten over het algemeen het beste passen binnen een Bijbels wereldbeeld en dat de conclusies vanuit een evolutionistisch wereldbeeld ongegrond zijn. Feiten zijn meetbaar en controleerbaar, conclusies moeten logisch volgen uit de feiten. Ik laat zien dat de Bijbel bestaat uit een serie betrouwbare historische documenten, die gebruikt kunnen worden om een juist wereldbeeld op te bouwen, van waaruit we de feiten logisch kunnen beoordelen. Geen enkel ander denkkader geeft mijns inziens een zo helder en duidelijk beeld van de werkelijkheid. Reageren mag; zie het e-mailadres op de redactiepagina, maar lees eerst verder...

INHOUD:
Evolutie of schepping, is er bewijs?
Is de Bijbel een wetenschappelijk boek?
Het begin volgens de Bijbel.
Evolutie, filosofie en religie.
Hoe oud is de aarde?
De Zondvloed.
Fossielen en hun verhaal.
Zo mooi gemaakt!
Zijn dinosauriŽrs 'prehistorische' beesten?
En dan die Ark van Noach...
Geloof, wetenschap en logica.
Zitten er fouten in de Bijbel?
ProfetieŽn in de Bijbel - komen ze uit?
Diverse argumenten tot slot.



Evolutie

Het woord evolutie kan op verschillende manieren verstaan worden. VariŽrend van 'verandering' tot een complete ontstaansfilosofie. Waar op deze site gesproken wordt over evolutie, bedoel ik het denkkader of de overtuiging dat al het leven op aarde van een enkele voorouder afstamt. Die voorouder wordt meestal voorgesteld als de eerste (eenvoudige) levende cel. We gebruiken soms het woord 'evolutionisten', daarmee worden de mensen bedoeld die dit geloof aanhangen. Veel evolutionisten geloven ook dat het eerste leven vanzelf uit niet levende materie is ontstaan. Daarbij wordt vaak ook nog geloofd in een spontaan ontstaan van alle materie door 'de oerknal'; een expansie van tijd en ruimte vanuit een ondeelbaar klein ruimte-tijdgebied (ook wel "Big Bang" genoemd).
Het woord evolutie wordt vaak gebruikt in de betekenis van 'verandering' of 'aanpassing'. Hier heb ik geen enkel probleem mee. Levende organismen veranderen continu, maar ze ontwikkelen geen nieuwe informatie of organen. Er wordt hooguit functionaliteit 'geleend' van andere organismen of bestaande informatie verdubbeld. Het ontstaan van een nieuw orgaan of een geheel nieuw stuk informatie in de genen, waar dat orgaan uit zou kunnen ontstaan, is nog nooit waargenomen.
  In documentaires en populair wetenschappelijke programma's wordt vaak uitgegaan van de overtuiging dat alles wat we zien het gevolg is van natuurlijke processen. Meestal wordt in dat verband het woord 'evolutie' gebruikt. Veel mensen gaan er vanuit dat de variatie die we nu binnen de soorten zien (zoals de verschillende soorten schildpadden, honden, paarden, kippen, rozen en orchideeŽn) geŽxtrapoleerd kan worden naar het verleden. Dat zou dan betekenen dat de verandering die we nu zien zo ver kan worden doorgetrokken, dat elk levend wezen in de geschiedenis van de aarde afstamt van het 'eerste' eencellige leven, dat op zich weer vanzelf ontstaan is uit levenloze materie. Hiervoor is dan heel veel tijd nodig: honderden miljoenen jaren, zo veronderstelt men. Voor het ontstaan van die eerste cel heeft echter nog niemand een algemeen aanvaarde wetenschappelijke verklaring kunnen geven. Ook de vorming van de eerste 'hogere' levensvormen en het ontstaan van de taxonomische 'families' is nog steeds niet meer dan een aanname, geen bewezen feit. De miljoenen tot miljarden jaren lijken op zich bewezen, gezien het feit dat het radioactief verval van bepaalde elementen heel veel tijd kost en het licht van sterren er heel lang over gedaan moet hebben om hier te komen. Maar daarbij gaat men er vanuit dat deze processen in het verleden altijd even snel gegaan zijn als nu. Gaan we uit van een schepping, dan is het heel aannemelijk dat allerlei processen in het prille begin veel 'soepeler' verliepen dan nu, zodat het licht van de sterren hier bijna direct nadat ze geschapen waren, hier op aarde belandde. Hiervoor hoeft overigens de lichtsnelheid niet per se hoger geweest te zijn. Er zijn verschillende modellen die dit mogelijk gezamenlijk kunnen verklaren. En uiteindelijk kunnen ook alle dingen die we nu op aarde zien in een (Bijbelse) geschiedenis van zes- tot achtduizend jaar ontstaan zijn. De schepping heeft volgens de Bijbel dus geen miljoenen jaren geleden plaatsgevonden, maar ongeveer 6000 jaar. (Sommigen komen, uitgaande van de Griekse versie van het Oude Testament, op een ouderdom van ongeveer 8000 jaar, maar waar het om gaat is dat de Bijbel geen geschiedenis van miljoenen jaren laat zien.)


Schepping

"Want sinds de schepping van de wereld zijn de onzichtbare dingen van God, Zijn eeuwige kracht en Zijn goddelijkheid, duidelijk zichtbaar, ze worden begrepen door de dingen die gemaakt zijn, zodat zij (mensen) geen excuus hebben."
(Romeinen 1:20)

Deze tekst komt uit de brief van Paulus aan de Romeinen, een van de 'boeken' in de Bijbel. Het boek Romeinen is eigenlijk een soort samenvatting van het Goede Nieuws, zoals de apostel (dat is een ambassadeur of vertegenwoordiger) Paulus het zag. Helemaal aan het begin van zijn relaas vertelt Paulus dat er eigenlijk geen excuus is voor mensen die in deze wereld leven en kijken naar de natuur; dat God alles geschapen heeft is duidelijk zichtbaar.
Maar waarom zien zo veel mensen dat niet zo? Zou het iets te maken kunnen hebben met wat men wŪl geloven?
  Op deze site wordt onder andere getracht aan te tonen dat het geloof in de Schepper intellectueel veel bevredigender is dan het geloof dat alles vanzelf ontstaan is.
  God heeft in het begin de aarde en alle basissoorten van levende wezens gemaakt. Tegenwoordig zou je die kunnen vergelijken met de taxonomische 'families'. We zien een grote rijkdom aan variatie, wat wijst op een zeer ingenieus ontwerp, maar we zien geen langzame maar zekere verbetering en groei in complexiteit; wel in aantallen, onderlinge samenwerking en zelfs uitwisseling van genetisch materiaal, maar niet in het oorspronkelijke bouwplan. Niemand heeft ooit waargenomen hoe de huidige families ontstaan zijn uit eerdere vormen. Natuurlijk moet ook gezegd worden dat niemand heeft gezien hoe God de dieren maakte, maar het geloof dŠt Hij het heeft gedaan is minder problematisch dan geloven in een spontaan ontstaan en ontwikkelen van al het leven uit dode materie.

Hoor je mensen spottend praten over schepping en zondvloed? Heb je zelf misschien die neiging?
2 Petrus 3:3-7
Dit moeten jullie eerst weten, dat er in de laatste dagen spotters zullen komen, die naar hun eigen begeerten zullen wandelen, En zeggen: "Waar is de belofte van Zijn komst? Want vanaf de dag, dat de vaderen gestorven zijn, blijven alle dingen hetzelfde van het begin van de schepping".
Want ze willen bewust niet weten, dat door het woord van God de hemelen van oudsher geweest zijn, en de aarde uit het water en in het water bestond; waardoor de wereld, die er toen was verging, omdat ze met het water van de zondvloed werd bedekt.
Maar de hemelen en de aarde die er nu zijn, worden door datzelfde woord als een schat opgeborgen, en voor het vuur bewaard tot de dag van het oordeel, en de vernietiging van de goddeloze mensen.

Zou het kunnen zijn dat mensen de zondvloed ontkennen, vanwege de angst dat God weer zo'n soort oordeel over de aarde brengt?
Volgens Petrus laat zien dat mensen de neiging hebben om de zondvloed weg te redeneren, door angst of teleurstelling ("God laat zich toch niet zien"). Dus het is goed om bij jezelf na te gaan of je misschien bang bent voor God; of misschien ben je teleurgesteld in God. Angst kan een goede motivator zijn wanneer je in gevaar bent. Maar God wordt in de Bijbel niet als gevaarlijk beschreven. Hij is altijd bereid om te vergeven en heeft het beste met ons voor. Alleen mensen die bewust (moedwillig) tegen Hem blijven zondigen, lopen gevaar om veroordeeld te worden. "Belijden we onze zonden, dan zal hij, die trouw en rechtvaardig is, ons onze zonden vergeven en ons reinigen van alle kwaad" (1 Johannes 1:9).

Bewijs?

Kan de betrouwbaarheid van de Bijbel 'bewezen' worden? Misschien niet 100% wetenschappelijk, maar je kunt voor jezelf wel bewijs verzamelen, zoals ik gedaan heb. Een overtuigend bewijs kan geleverd worden door het aanvoeren van vele bewijsstukken en een persoonlijke overtuiging kan gevormd worden door intensief onderzoek. We kunnen aan de hand van de feiten (datgene wat we kunnen waarnemen) een logische conclusie trekken over de dingen die we niet kunnen waarnemen (het verleden of het bovennatuurlijke). Net als bij een rechtszaak, waar de verzameling van al het bewijsmateriaal kan leiden tot een definitieve uitspraak over iets wat niemand meer kan herhalen of zien. In deze zaak ben jij de rechter en de jury, want ieder moet deze dingen voor zichzelf op waarheid beproeven. Dit is anders dan in 'de wetenschap', waarbij een groot aantal mensen tot een 'consensus' (overeenstemming) komen.
Daarnaast geloof ik dat we ook 'wetenschap' kunnen hebben van de verborgen dingen van God, door persoonlijke openbaring.

Hier volgen een aantal punten die de Bijbel een hoge mate van betrouwbaarheid geven, die elders op deze site verder uitgewerkt zijn:

-> De scheppingsgeschiedenis, zoals we die in de Bijbel lezen is logisch en realistisch; in tegenstelling tot andere scheppingsverhalen. Het begint met de schepping van tijd, ruimte en materie; precies wat je van een Almachtige Schepper kunt verwachten. Als er Iemand is die alles gemaakt heeft, moet Hij zelf niet aan tijd of ruimte gebonden zijn. En zo wordt God ook in de Bijbel beschreven.

-> De schepping zit niet alleen heel knap in elkaar, maar heeft ook een heel specifieke complexiteit. Als je goed bekijkt hoe alles in elkaar zit, kun je geen andere conclusie trekken dan dat het ontworpen is door een intelligent Persoon met een doel voor ogen. De schepping bestaat uit allemaal systemen die zo met elkaar verweven zijn dat ze eigenlijk alleen maar het resultaat van bewust ontwerp kunnen zijn. Dit spreekt in het voordeel van de Bijbel, waarin beschreven wordt hoe God alles met een eigen aard en functie gemaakt heeft.

-> De aardlagen kunnen het best verklaard worden door ťťn grote en een aantal kleinere rampen (aardbevingen, overstromingen en vulkaanuitbarstingen), precies zoals de Bijbel ons laat zien. Enorme geulen, zoals de Grand Canyon, ontstaan in korte tijd, niet gedurende lange perioden; zeker geen miljoenen jaren. Dit is in overeenstemming met een relatief jonge aarde, die minstens ťťn grote overstroming heeft meegemaakt (de zondvloed).

-> Het heelal vertoont duidelijke tekenen van recente schepping. Kometen die maar 10.000 jaar kunnen bestaan draaien nog steeds om onze zon, zonder enige aantoonbare bron die ze zou kunnen 'aanvullen'. Er zijn veel te weinig supernovarestanten voor een heelal van miljarden jaren oud. Manen en planeten die al lang koud hadden moeten zijn vertonen nog steeds heftige geologische activiteit, waarvoor in een model dat miljarden jaren omspant allemaal verklaringen gevonden moeten worden.

-> Er zijn nog steeds 'prehistorische' beesten. Maar de vraag is of 'pre-historie' wel bestaat, omdat geschiedenis in de Bijbel vanaf het begin van de tijd staat opgetekend. Je kunt dus ter discussie stellen of er wel miljoenen jaren van onbeschreven geschiedenis zijn geweest.

-> De tekst van de Bijbel is gedurende de duizenden jaren sinds het is geschreven vrijwel niet veranderd. En veel van de mensen die bijvoorbeeld schreven over de opstanding van Jezus, zijn daar zelfs onder grote druk, martelingen en bedreigingen, niet op teruggekomen.

-> De Bijbel is wetenschappelijk betrouwbaar (daar waar het om controleerbare feiten gaat); archeologisch onderzoek bevestigt steeds meer dat plaatsen en mensen die in de Bijbel beschreven worden echt hebben bestaan. De meeste wetenschappelijke feiten passen naadloos in de Bijbelse geschiedenis. Interpretaties binnen het evolutionistische denkkader zijn vaak niet in overeenstemming met de Bijbel, maar dat ligt aan de keuzes die mensen maken en aan hun wereldbeeld, niet aan de feiten zelf.

-> Het tot in detail uitkomen van de profetieŽn van de Bijbel is een bewijs dat deze afkomstig zijn van Iemand die buiten ruimte en tijd staat. Geheel in overeenstemming met de aard en het karakter van de God van de Bijbel. Hij is de maker van tijd en ruimte, waaruit we logisch kunnen concluderen dat Hij niet gebonden is aan tijd en ruimte, zodat Hij specifieke uitspraken kan doen over de toekomst.

-> Er staan geen wezenlijke tegenstrijdigheden in de Bijbel (afgezien van de overigens goed traceerbare en corrigeerbare overschrijffoutjes die gevonden zijn in een minderheid van de tienduizenden gevonden fragmenten). Het betreft meestal schijnbare tegenstrijdigheden die vrij makkelijk te verklaren zijn.

-> De boodschap van de Bijbel heeft het leven van zeer veel mensen ten goede veranderd.


Gods boodschap is duidelijk en eenvoudig, maar soms lastig te accepteren voor mensen met een hoge intelligentie. Jezus zelf zei over de dingen die Hij zei en deed: (in Luk 10:21) "Ik dank U, Vader, Heer van hemel en aarde, dat U deze dingen verborgen hebt voor wijze en intelligente mensen en dat U ze geopenbaard hebt aan eenvoudige mensen..." Het is moeilijker voor hoog intelligente mensen omdat ze knap zijn in het verzinnen van 'uitvluchten'.
Moet je dan je verstand aan de kant zetten? Nee, het is juist goed om diep over dingen na te denken als je dat kunt. Je moet alleen niet denken dat je alles weet, omdat je meer kunt bevatten dan andere mensen. En naast dat de boodschap van de Bijbel vrij eenvoudig is, kun je toch veel dingen in de Bijbel vinden waar je heel diep op in kunt gaan. Je kunt beter een weloverwogen beslissing nemen dan zomaar ergens voor gaan waar je later spijt van hebt.
In Mattheus 22:37 staat: "Jezus zei ... u moet de Heer uw God liefhebben met uw hele hart, ... ziel en ... verstand." Dat betekent dat ons verstand erbij betrokken is.
En in Handelingen 17:11 lezen we: "[De mensen in Berea] waren beter ... want ze onderzochten dagelijks de geschriften om te zien of het echt waar was [wat Paulus en Silas hun vertelden]"
We moeten dus onderzoeken en tot een eerlijke conclusie komen. Je moet zelfs niet zomaar geloven wat ik zeg. Kijk of het klopt. Desnoods probeer je te bewijzen dat de Bijbel niet betrouwbaar is. Anderen hebben dat ook geprobeerd en die stonden versteld van de uitkomst van hun onderzoek... Ga jij de uitdaging aan?
Gebruik je verstand, stel vragen en je mag best twijfels hebben. Als je met die vragen en twijfels maar wat doet en gaat onderzoeken. Paulus en Silas konden de Bereanen ook niet zomaar iets wijsmaken. Zij gingen het onderzoeken in de boeken. In deze tijd zijn er veel meer bronnen om uit te putten. Het internet staat bol van de informatie en soms moet je aardig doorzoeken voordat je een goed beeld hebt gekregen van het onderwerp in kwestie. Maar met wat geduld en doorzettingsvermogen kom je een heel eind.



De Bijbel

Ten eerste: de Bijbel is geen wetenschappelijk boek, maar een boek over God en over mensen. Ik meen er echter vanuit te kunnen gaan dat observaties die in de Bijbel staan in ieder geval geschiedkundig kloppen. Hoewel dit mijn uitgangspunt is, denk ik dat het goed te onderbouwen is.
De Bijbel bestaat eigenlijk uit 66 boeken (althans in de gangbare protestantse bijbels) met geschiedenis, liederen, gedichten, spreuken, profetieŽn en brieven, geschreven door meer dan 40 mensen, gedurende een periode van ongeveer 1600 jaar of langer. De boeken zijn geschreven in drie talen: Hebreeuws, Grieks en Aramees; geschreven door mensen van allerlei rangen en standen zoals: Profeet (Jeremia), priester (Zacharia), herder (Amos), koning (David), dienaar (Nehemia), dokter (Lukas), belastingambtenaar (Mattheus), Joodse wetgeleerde (Paulus), enz. Ze zijn geschreven op 3 continenten: AziŽ, Afrika, en Europa. Er zit een periode van 400 jaar tussen het zogenaamde 'Oude' en het 'Nieuwe Testament'. Toch is de Bijbel een eenheid en alle belangrijke details kloppen. Er zijn tienduizenden manuscripten en fragmenten gevonden, waar wel een aantal duidelijk aanwijsbare overschrijffoutjes ingeslopen zijn, maar die kunnen vrij goed worden achterhaald en hersteld, vanwege de gigantische hoeveelheid gevonden documenten en fragmenten. Geen enkel boek uit de oudheid kan daaraan tippen. Daarom kunnen we de Bijbelse geschriften gebruiken om een beeld te vormen van de geschiedenis van de aarde. Dat houdt in dat we uitgaan van een recente schepping (6000 - 8000 jaar geleden), een grote overstroming, ongeveer jaar 1500 jaar later, die door slechts 8 mensen werd overleefd, waarvan wij nu allemaal afstammen.

Dit is mijn benadering: De Bijbel geeft een betrouwbaar verslag van de geschiedenis van de aarde, de mensheid en het leven op aarde. Het gaat in de Bijbel uiteindelijk om een relatie met de Maker van het leven en hoe een verdwaald mens weer bij Hem terug kan komen. God wordt in de Bijbel beschreven als De Vader van het Leven die van zijn kinderen houdt. Het alleen maar houden van regels en wetten en het brengen van offers is niet wat God wil. Hij wil dat je van Hem houdt en je naaste lief hebt als jezelf. Natuurlijk zijn er dingen die je beter niet kunt doen. Maar dat is voor je eigen bestwil. En er zijn ook dingen waarmee je de hemelse Vader verdriet doet. Als je spijt hebt kun je altijd bij Hem terecht en vanuit de vader-kind relatie kun je leren om het goede te doen.
Wat ik op deze site wil laten zien is dat de Bijbel zonder problemen als een betrouwbare beschrijving van de geschiedenis gezien kan worden en dat die zichzelf bewijst. God wil zichzelf ook bewijzen aan mensen die Hem daarom vragen (dit blijkt uit verschillende delen van de Bijbel, zoals de geschiedenis van de 'ongelovige Thomas'). Ik wil laten zien dat een wetenschapper zonder problemen de Bijbel met het volste vertrouwen kan omarmen, zonder zijn of haar wetenschappelijke integriteit te verliezen. Het is in een Bijbels denkkader geoorloofd om kritische vragen te stellen en ook een antwoord te verwachten!
Er staan ook dingen in de Bijbel die we niet wetenschappelijk kunnen verklaren: noem ze 'wonderen' of 'tekenen', maar dat is juist het mooie van de Bijbel. Deze wonderlijke dingen werden beschreven omdat ze bijzonder zijn en werkelijk gebeurd zijn (waargenomen zijn), te midden van de alledaagse werkelijkheid. We zullen dan ook niet proberen om deze dingen te verklaren, maar ze gewoon laten voor wat ze zijn: bovennatuurlijke wonderen en tekenen.

Het Oude Testament

Het Oude Testament is door de Masoreten (overleveraars, Joodse geleerden) van AD500-900 letter voor letter overgeschreven. Elke foute kopie werd vernietigd. En dan zijn er de Dode Zee rollen, die dateren uit de periode ca. 250 vůůr Christus tot ca. 50 na Christus, gevonden in 1947 in grotten bij Qumran. Hoewel deze manuscripten 1000 jaar ouder zijn dan die van de Masoreten, bleken ze daar toch zeer nauwkeurig op aan te sluiten. Er zijn geen wezenlijke verschillen tussen de manuscripten, alleen spelling, namen en hier en daar een lettertje, maar de betekenis en essentie is volledig bewaard gebleven.

Je hebt vast wel eens dat spelletje gedaan waarbij iemand een verhaaltje in het oor van de persoon naast hem of haar fluistert. Die vertelt het verhaaltje weer door aan de volgende en die weer aan de volgende. Alles moet worden gefluisterd, zodat de rest het niet hoort. Aan het eind is het verhaaltje totaal veranderd. Sommige mensen zeggen dan dat het ook zo gegaan is met de verhalen in de Bijbel. Maar dat kan niet waar zijn. Vanaf het moment dat het allemaal is opgeschreven blijkt er nauwelijks iets veranderd te zijn. En als er wat veranderd is, gaat het alleen om verschillen in hoe men iets zegt. Probeer maar eens te lezen in een oude statenbijbel, dat is ook Nederlands, de betekenis is hetzelfde, maar de Nederlandse taal is zo veranderd dat je het waarschijnlijk niet zou kunnen begrijpen. Toch betekent de tekst nagenoeg hetzelfde als wat we vandaag de dag in onze bijbels lezen. Talen degenereren over het algemeen, dus er is wel wat diepgang verloren gegaan. Daarom kun je vaak het beste kijken wat een bepaald woord betekende in de oorspronkelijke taal. Doordat een woord of zin meestal meerdere betekenissen heeft, krijg je een beter beeld van de diepgang van de tekst, wanneer je de oorspronkelijke betekenis kent. De Griekse vertaling van het Oude Testament (de Septuaginta - of LXX), die in de derde eeuw voor Christus gemaakt is, speelt daarin ook een belangrijke rol voor hedendaagse vertalers. Temeer daar de schrijvers van het Nieuwe Testament hieruit citeerden.

Er wordt vanuit een evolutionistisch denkkader vaak aangenomen dat mensen eerst geleidelijk aan gingen praten (beginnend met een eenvoudige klanktaal) en later pas gingen schrijven. Maar in de Bijbel staat dat God de mens helemaal perfect schiep. Adam was zo gemaakt dat hij gelijk kon praten, want hij sprak met God en zijn vrouw (zo lezen we in het boek Genesis). Daaruit kun je afleiden dat hij waarschijnlijk ook kon schrijven. En zelfs al schreef hij niet; hij was Gods eerste mens en moet dus een perfect geheugen gehad hebben. Hij heeft 930 jaar geleefd en kreeg veel kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, die onder andere al metaal bewerkten en instrumenten bespeelden. Het is heel waarschijnlijk dat er toen ook al geschreven werd en dat uiteindelijk een aantal van die geschriften meegingen met Noach in de ark. Onze kennis van de vroegste culturen kan alleen maar bevestigen dat taal altijd een hoge mate van complexiteit gehad heeft. Oude talen zijn eerder ingewikkelder dan eenvoudiger.

Het Nieuwe Testament

De betrouwbaarheid van de Nieuwe Testamentische geschriften is nog groter dan die van het Oude Testament. Er zijn ruim 24000 manuscripten gevonden en vergeleken. Veel meer dan enig ander werk uit de oudheid. (De Ilias van Homerus komt op de tweede plaats met 643 manuscripten). Er zijn geen belangrijke verschillen tussen de manuscripten, alleen wat namen en onbelangrijke spelling. Zelfs al zijn de oorspronkelijke geschriften al lang vernietigd, dan kunnen we toch aannemen dat de tekst exact bewaard is gebleven omdat de kopieŽn vrijwel identiek zijn. Het verschil in alle documenten is minder dan 2 procent en de kern van de Christelijke leer wordt niet beÔnvloed door die verschillen.

Over de betrouwbaarheid van het Nieuwe Testament wordt door taal- en geschiedkundigen nog minder getwijfeld dan over het Oude Testament. Natuurlijk zijn er altijd critici die graag alles zouden betwijfelen. Ik krijg bij het discussiŽren echter vaak het idee dat mensen de betrouwbaarheid in twijfel trekken omdat ze de boodschap niet willen accepteren. Dat vrijwel alle gevonden oude kopieŽn identiek zijn (behalve sommige latere kopieŽn, waarvan we weten dat ze geschreven zijn door mensen die zo hun eigen agenda hadden), is een sterk bewijs dat de geschriften accuraat zijn overgeleverd.
Een ander sterk argument voor de betrouwbaarheid van de inhoud is dat de mensen die het geschreven hebben op ťťn na (Johannes) allemaal een gruwelijke dood gestorven zijn, omdat ze vast bleven houden aan wat ze geschreven hadden over Jezus.

Wetenschap en de Bijbel

Wetenschap gaat eigenlijk over het vergaren van kennis en inzicht. Feiten geven inzicht in de dingen die we willen weten. De Bijbel geeft ons bepaalde feiten. Veel van die feiten zijn in de loop der jaren door de wetenschap bevestigd. Dit maakt het waarschijnlijk dat de schrijvers van de Bijbel kennis van zaken hadden en niet puur schreven vanuit de behoefte een religie te stichten, interessant te doen, beroemd te worden of geld te verdienen. Ze schreven de dingen op zoals zij ze zagen: waarheidsgetrouw.
De Bijbel is een boek over geestelijke dingen, met symboliek, leefregels en moraal, ja, maar er staan ook dingen in die geschiedkundig kloppen en bevestigd kunnen worden door onze huidige kennis van biologie, natuurkunde, sterrenkunde, archeologie, paleontologie en dergelijke.

Het gaat op deze site dus over de betrouwbaarheid van de Bijbelse geschiedenis. Natuurlijk moet je wel kijken wat er precies in de oorspronkelijke teksten staat. Die zijn geschreven in het Hebreeuws, Aramees en Grieks. Je moet ook kijken naar de context; in welk verband wordt iets gezegd. In de Bijbel vind je veel wetenschappelijk correcte uitspraken. Hieronder volgen een aantal voorbeelden:

1.
"Hij hangt de aarde op aan niets." Dit staat in Job 26:7
Volgens mythen van andere volken wordt de aarde gedragen door een olifant, een schildpad of door Atlas, maar de Bijbel zegt het goed: de aarde 'hangt' aan niets.

2.
HebreeŽn 11:3 zegt dat de dingen die we zien gemaakt zijn van dingen die we niet kunnen zien. Dat klopt inderdaad. We kunnen atomen niet met het blote oog zien, sterker nog, de 'elementen' waaruit atomen bestaan, kunnen helemaal niet gezien worden, omdat ze zo 'groot' zijn als lichtstralen zelf. Je zou kunnen zeggen: het is licht.

3.
Genesis 1:1 en HebreeŽn 1:10-12 gaan over een 'begin' en een 'einde' van hemelen en aarde. Tijd en ruimte hebben een begin, maar ook een einde. Dat wordt nu ook door wetenschappers erkend, hoewel dat niet altijd zo was. Wetenschappers hebben lang gedacht dat het heelal eeuwig was.

4.
Genesis 6:15 geeft de perfecte afmetingen voor een stabiel vrachtschip, dat ook nog eens groot genoeg was, waarmee Noach (met zijn gezin en van elk basistype landdier een paar of een groep) de zondvloed kon overleven.

5.
Leviticus 15:13 geeft instructies voor het wassen met water. Dit moest 'stromend' (levend, fris) water zijn, geen stilstaand water. Eeuwenlang hebben mensen zich met stilstaand water gewassen, met alle gevolgen van dien. Vandaag de dag weten we (weer) hoe belangrijk het is om met stromend water te wassen.

6.
In Deuteronomium 23:12-13 krijgt het volk IsraŽl in de woestijn de opdracht om hun uitwerpselen buiten het kamp te begraven. Ze hadden daarvoor zelfs een schepje in hun standaard uitrusting. Hoeveel mensen zijn er in de middeleeuwen niet gestorven aan ziektes, die voorkomen hadden kunnen worden als ze zich aan deze instructies hadden gehouden?

7.
Job 38:16 spreekt over de 'fonteinen van de zee (oceaan)'. Deze onderwater fonteinen zijn in de zeventiger jaren van de vorige eeuw ontdekt. Er zijn inderdaad fonteinen op grote diepte. De fonteinen waarover in Genesis 7:11,12 wordt gesproken waren catastrofaal; misschien veroorzaakt door het scheuren van de aardkorst en magma of gesmolten zout dat de zee instroomde. Mogelijk zijn de huidige fonteinen restanten van die catastrofale gebeurtenis.

8.
Volgens Jona 2:5-6 zijn er bergen in de zee. Ook dit is in de afgelopen eeuw ontdekt.

9.
Leviticus 17:11,14 zegt dat het leven in het bloed zit. Aderlating bij zieke mensen heeft veel slachtoffers geŽist (zoals George Washington). Nu weten we dat essentiŽle voedingsstoffen en zuurstof door het bloed naar alle delen van het lichaam worden getransporteerd.

10.
Volgens Genesis 1:24 schiep God alle dieren naar hun 'aard' of 'soort'. Dit stemt overeen met wat wetenschappers waarnemen. Honden brengen honden voort. Katten brengen katten voort. Rozen brengen rozen voort. Er is een duidelijk verschil tussen die 'soorten' (hoewel over de exacte scheiding tussen soorten nog driftig wordt gespeculeerd). Verschillende soorten kunnen niet gekruist worden. Belangrijker is dat het nog nooit is waargenomen dat een bepaalde soort in een nieuwe is overgegaan. Er zijn bijvoorbeeld wel meerdere 'soorten' honden, kippen of paarden, maar daarvan weten we dat ze uit ťťn grondsoort komen. Dat kan de oorspronkelijke 'aard' van het beestje zijn geweest, zoals het in Genesis wordt beschreven.

11.
Volgens Genesis 2:7 en 3:19 is de mens gemaakt van het stof van de aarde. Wetenschappers hebben ontdekt dat het menselijk lichaam bestaat uit ongeveer 28 basis- en sporenelementen, die ook allemaal in de aarde gevonden worden.

12.
In de eerste drie verzen van Genesis wordt de schepping van alle bekende aspecten van onze zichtbare wereld beschreven: tijd, ruimte, materie en energie. Genesis 1:1-3 zegt: "In het begin (tijd) schiep God de hemelen (ruimte) en de aarde (materie). En God zei, laat [er] licht (energie) zijn." God schiep dus hemel en aarde door eerst licht te maken. We weten dat de materie bestaat uit deeltjes die zo 'groot' zijn als een lichtstraal. Er is geen andere scheppingsgeschiedenis of religie die de observeerbare werkelijkheid zo goed beschrijft. Er zijn wel scheppingsverhalen te vinden in verschillende culturen, maar die zijn niet zo logisch en samenhangend als de geschiedenis die we in de Bijbel vinden.

13.
In Jesaja 40:22 staat niet dat de aarde plat is, zoals velen hebben beweerd, maar het beschrijft de aarde als een cirkel en de hemel als een tent die 'uitgestrekt' is. Als je om je heen kijkt zie je de horizon als een cirkel, dus dat klopt. Als je dat 'uitstrekken' letterlijk zou nemen is het nog steeds correct, want meerdere waarnemingen bevestigen het vermoeden dat het heelal uitdijt of uitgerekt is (een observatie die wetenschappers er toe gebracht heeft om Big Bang theorieŽn op te stellen). Deze Goddelijke handeling van 'uitrekken' of 'uitspreiden' kan worden gebruikt om te verklaren waarom wij sterrenlicht zien van miljarden lichtjaren ver, terwijl de aarde volgens de Bijbel slechts duizenden jaren oud is.

14.
Psalm 8:8 beschrijft de 'paden' van de zee die door de vissen worden genomen. Er zijn inderdaad paden in de oceanen, wij noemen ze 'zeestromen', In de negentiende eeuw door Matthew Maury onderzocht en ontdekt, na het lezen van Psalm 8.

15.
In een tijd dat er minder dan 5000 sterren zichtbaar waren schreef Jeremia (33:22) dat het aantal sterren ontelbaar was. We weten nu dat het aantal sterren alleen te schatten is. Niemand weet hoeveel het er echt zijn. Het kan natuurlijk zijn dat Jeremia niet goed kon tellen of dat hij het meer in overdrachtelijke zin bedoelde, maar evengoed klopt de uitspraak wel.

16.
Petrus voorspelde (in 2 Petrus 3:5-6) dat de zondvloed zou worden ontkend en dat ermee zou worden gespot. En dat gebeurd inderdaad nog steeds, ondanks de vele bewijzen voor een wereldwijde overstroming.

17.
Veel geologen zijn het erover eens dat de continenten aan elkaar hebben gezeten. Genesis 1:9-10 zegt dat het water naar ťťn plek samenvloeide, wat inhoudt dat het land uit ťťn stuk bestond.

18.
God 'weeft' of 'borduurt' ons in de baarmoeder. (Psalm 139:13-15). Het is inderdaad zo dat onze 'weefsels' als een soort 'borduurwerk' in elkaar zitten.

19.
Wetenschappers zijn er nu achter dat we allemaal van ťťn set genen afstammen. Handelingen 17:26 en Genesis 5 geven al aan dat we allemaal van ťťn man afstammen.

20.
Genesis 11 verklaart de verschillende taalgroepen en rassen die we nu kennen. De evolutietheorie biedt daar geen goede verklaring voor.

21.
Wetenschap heeft bevestigd dat bladen van bomen als medicijn kunnen dienen (EzechiŽl 47:12 en Openbaringen 22:2).

22.
De Bijbel beschrijft de kringloop van het water in o.a. Prediker 1:7 en Job 36:27,28. Het opstijgen van damp uit de zeeŽn, de regen en de rivieren.

23.
De besnijdenis van jongetjes op de achtste dag is ideaal omdat alleen op die dag de bloedstollingswaarde 110% is.

24.
Het licht volgt een pad volgens Job 38:19. Tot de zeventiende eeuw werd geloofd dat het licht overal direct is. Nu weten we dat het licht inderdaad een weg aflegt.

25.
Archeologie heeft bevestigd dat onze voorouders niet primitief waren, maar dat ze gebruik maakten van legeringen (sommige legeringen kan men niet eens namaken), ze hadden luchtgekoelde gebouwen, maakten instrumenten, bestudeerden de sterren en nog veel meer (Gen. 4:20-22, Job 8:8-10 en 12:12).

26.
Brute holbewoners worden beschreven in de Bijbel (Job 30:1-8). Het waren geen primitieve voorouders, maar verwilderde mensen uit de turbulente periode na de zondvloed. Job is ťťn van de oudste boeken van de Bijbel en is mogelijk niet zo lang na de zondvloed geschreven. Zijn dit misschien de 'Neanderthalers'?

27.
De sterrengroepen Pleiaden en Orion worden beschreven in Job 38:31. De Pleiaden zijn gebonden en Orion is los volgens deze tekst. Dit is inderdaad het geval. De Pleiaden zijn gebonden door gravitatiekrachten en de sterren van Orion bewegen van elkaar af.

28.
Alleen de Bijbel kan verklaren waar bijvoorbeeld het menselijk gevoel voor moraal, schoonheid en muziek vandaan komt. Als het niet door God is ingegeven, waar komt het dan vandaan? Waar komt liefde en altruÔsme vandaan? Wat voor nut heeft het? De evolutietheorie heeft daar geen bevredigende verklaring voor.

De Bijbel is geÔnspireerd door de Schepper. Geen wonder dat alle basisvragen die een mens heeft er in worden beantwoord. De Bijbel openbaart ons het doel waarvoor we geschapen zijn: God te aanbidden en een relatie met Hem te hebben als zoon (kinderen met het recht op een erfenis). Alleen de Bijbel heeft een goede verklaring voor ons bewustzijn en de oorzaak van lijden en dood. Er wordt echter ook een oplossing geboden: het accepteren van het offer van Jezus Christus, die Zijn leven gaf om ons vrij te kopen van de macht van zonde, verval, ziekte en dood. Hij opende de weg naar de Vader, zodat herstel van de relatie met God mogelijk werd. Door Hem kunnen wij nu vervuld worden van de Geest van God en echt tot ons doel komen en de dingen om ons heen op je juiste manier zien. GeÔnteresseerd in wat Hij zei?



Het begin volgens de Bijbel

Hebben Adam en Eva echt bestaan? Adam wordt 30x met name genoemd, ook in geslachtsregisters. De Bijbel presenteert Adam als een bestaand persoon in een werkelijke geschiedenis.
In Lukas 3:23-38 - wordt Jezus via een compleet geslachtsregister getoond als afstammeling van Adam.
In 1Cor. 15 worden Adam en Jezus met elkaar vergeleken: Jezus heeft echt bestaan dus Adam ook.
In Gen. 5:5 staat dat Adam 930 werd en stierf. Hij leefde (lang) en hij stierf.
In Gen. 3:20 wordt Eva de moeder van alle levenden genoemd. Zij kreeg het eerste kind. Ook zij wordt als een persoon gepresenteerd die echt heeft bestaan.
De geschiedenis van Adam en Eva wordt door veel mensen als een sprookje gezien. Sommigen gebruiken de term 'mythe'. Natuurlijk kunnen we niet even teruggaan en kijken of het echt allemaal zo gebeurd is, maar als je de vele aanwijzingen naast elkaar zet, kun je met vrij grote zekerheid zeggen dat de Bijbel een betrouwbaar beeld van de geschiedenis geeft. De Bijbel zelf noemt Adam en Eva steeds als mensen die echt bestaan hebben en de tekst van Genesis geeft geen aanleiding om het anders te lezen dan als historisch verslag. Hoewel er veel critici (geweest) zijn die hebben geprobeerd in de stijl van de tekst iets anders te zien dan een ooggetuigenverslag, leidt een nuchtere lezing van de tekst toch tot de conclusie dat de schrijver het verslag niet figuurlijk of allegorisch bedoeld heeft (zie ook dit artikel over Adam en Eva: een groot probleem voor theÔstisch evolutionisten).

Uitrekenen
De leeftijden van de eerste mensen: Adam, Seth, Enos, Kenan, Mahalalel, Jared, Henoch, Methushalach, Lamech, Noach en diens zoon Shem worden duidelijk genoemd in de Bijbel. In alle Bijbelvertalingen zien we ťťn doorlopend geslachtsregister van Adam, tot aan de zondvloed, en daarna verder tot aan Abraham, Izašk, Jacob, door naar Mozes en de verdere geschiedenis van IsraŽl, tot aan Jezus en de rest van de geschiedenis kennen we allemaal wel. Er zijn grofweg twee versies van de geslachtsregisters in de Bijbel: die van de Masoreten (Joodse geleerden die de Joodse versie van het Oude Testament van leestekens voorzien hebben) en die van de Septuaginta, ook wel 'de LXX' genoemd ('de 70', omdat hij door 70 geleerden zou zijn vertaald vanuit het Hebreeuws in het Grieks). Deze vertaling laat een langere geschiedenis zien dan die van de Masoreten. Voor meer informatie: download 'tijdlijnen' op de site van De Oude Wereld, die heel duidelijk de verschillen laat zien tussen de tijdlijnen die vanuit de verschillende vertalingen ontstaan (klik op het plaatje om het origineel te downloaden):



Tussen de schepping en de zondvloed zit volgens de Masoretische tekst 1656 jaar, maar de Septuaginta rekent 2260 jaar. Van zondvloed naar Abraham is volgens de Masoreten 352 jaar en volgens de LXX 1132 jaar. In totaal zien we in de LXX 1384 jaar extra ten opzichte van de Masoretische tekst. Dit komt erop neer dat de schepping volgens de Masoreten ongeveer 5930 jaar geleden heeft plaatsgevonden, maar volgens de Septuaginta ongeveer 7410 jaar geleden. Er is zelfs een versie van de LXX die nog 80 jaar extra rekent, door een verschil bij Metusalach en Nahor. Hiermee kunnen we de schepping volgens de Bijbel op maximaal op 7500 jaar geleden stellen. Meer over de Masoreten en de Septuaginta op de site van Rinus Kiel.
Volgens de Bijbel werden mensen vroeger heel oud. Zo oud zelfs dat er in de 1656-2260 jaar tot aan de zondvloed (de grote overstroming die volgens de Bijbel de hele aarde onder water zette) slechts tien generaties waren. Maar juist omdat de mensen zo lang leefden, hadden ze heel veel tijd om met elkaar te praten en informatie over te dragen. Iedereen sprak nog dezelfde taal en de vloek van de dood die de mensen over zich gehaald hadden door ongehoorzaamheid, had nog niet zoveel effect als nu. Als God de eerste mens 'zeer goed' gemaakt had, zoals de tekst van Genesis ons laat zien, dan waren die eerste mensen sterker, slimmer en hadden ze een veel beter geheugen. De waarschijnlijkheid dat op deze manier de verhalen op een betrouwbare manier overgeleverd werden is daardoor veel groter.


Het is heel logisch dat na een enorme destructieve overstroming zoals de zondvloed de leeftijd van de mensen zou gaan afnemen. Het klimaat veranderde enorm. Het aardoppervlak werd, vanwege de zwaar beschadigde atmosfeer, meer dan tevoren gebombardeerd met schadelijke stralingen. Maar vooral: de vloek van de dood werd steeds meer merkbaar en mensen werden steeds zwakker. Toch leefden ze nog vrij lang en waren blijkbaar sterker dan wij nu.
Archeologische ontdekkingen hebben aangetoond dat mensen al heel lang geleden konden schrijven en uit de Bijbel kunnen we opmaken dat geschiedenis al heel vroeg werd opgetekend. Mozes kan de beschikking gehad hebben over oude documenten (waarschijnlijk kleitabletten) en kan daar het eerste deel van Genesis mee hebben samengesteld. De tekst valt ook heel logisch te verdelen in tien stukken, waarbij elk deel eindigt met "...dit zijn de geboorten (of generaties) van..." (Gen. 2:4, 5:1, 6:9, 10:1, 10:32, 11:10, 11:27, 25:12-13, 36:1-9 en 37:2), een term die wel vaker gebruikt werd om een kleitablet af te sluiten. Elk deel heeft zijn eigen stijl en stukje van de geschiedenis, wat aannemelijk maakt dat Mozes de beschikking had over verschillende documenten die hij getrouw heeft opgenomen in zijn verslag. Meer hierover vind je op de site van Rinus Kiel.


In deze tabel zie je nog eens heel duidelijk hoe de leeftijd van de mensen die in de Bijbel genoemd worden op een realistische wijze afneemt. Het proces ging geleidelijk en werd duidelijk beÔnvloed door de zondvloed. De Bijbelse tijdsindeling van de geschiedenis van de wereld ziet er wat dat betreft logisch uit. Natuurlijk kun je op dit punt veel vragen stellen, zoals: "hoe konden de mensen in het begin zo oud worden?", "als de aarde echt 'maar' 6000 jaar oud is, waarom praten zoveel wetenschappers dan over miljoenen en zelfs miljarden jaren? Hoe komen ze daar dan aan?", "hoe kun je die 6000 jaar verdedigen?" en "die zondvloed is toch niet echt gebeurd, de hele aarde onder water, dat is toch niet mogelijk?". Verderop ga ik daar nog uitgebreid op in...

Iets opmerkelijks
Een bijzondere eigenschap van het geslachtsregister van Adam tot en met Noach: Gen. 5:1-29 in het kort: Adam verwekte Seth en die verwekte Enos, Enos verwekte Kenan, Kenan Mahalalel, Mahalalel Jared, Jared verwekte Henoch en die weer Methushalach, die Lamech verwekte, de vader van Noach.
Nu is het interessant dat de betekenissen van de namen achter elkaar een complete zin vormen: Adam = mens, Seth = aangewezen, Enos = sterfelijk, Kenan = lijden (verblijven), Mahalalel = gezegende God, Jared = zal neerdalen, Henoch = onderwijzen, Methushalach = zijn dood zal zenden (of brengen), Lamech = wanhopige (treurende), Noach = rust (troost). Dat is het goede nieuws van Jezus Christus, verborgen in Genesis!

De namen van mensen werden zeker in vroeger tijden meestal heel bewust gekozen. Soms werden namen later zelfs veranderd. Denk aan Simon die door Jezus Petrus genoemd wordt, of Abram, wiens naam veranderd werd in Abraham. Een dergelijke naamsverandering had dan een diepere betekenis voor het leven van die persoon. Nu denkt je bij het naar bed gaan vast niet: "kom laat ik nog eens lekker een paar geslachtsregisters lezen voor het slapen gaan." En toch zit er soms meer in dan je denkt. Zeker in de Bijbel. Nu kun je helaas niet even een naamwoordenboek uit de kast trekken en deze namen opzoeken, maar als je de betekenissen van de stam of de hoofdbestanddelen van de namen weet te achterhalen, kom je op bovenstaande zin. God daalt neer naar de aarde om door Zijn dood de wanhopige mens rust te geven. De enige gebeurtenis in de geschiedenis waarin deze sleutelelementen aanwezig waren, was de komst en bediening van Jezus, Zijn dood aan een Romeins kruis en het effect van Zijn boodschap! Die boodschap houdt in dat Zijn dood niet het einde was, maar juist het begin van een glorieus leven van kracht en vrede.
Is het dan niet uiterst betreurenswaardig dat er sinds die tijd zoveel mensen zijn geweest die Zijn woorden hebben verdraaid om hun eigen zin door te drijven? Ze misbruikten de Bijbel om andere mensen te onderdrukken en misbruiken, oorlog te voeren en hele volksstammen uit te moorden. Maar Jezus had al gezegd dat Zijn komst niet alleen maar vrede zou brengen. Er zouden ook jaloerse en wraakzuchtige mensen zijn die een hekel aan Hem en Zijn volgelingen zouden hebben. Mensen die het licht van Zijn boodschap niet zouden kunnen verdragen en zich zouden afreageren op en vergrijpen aan onschuldige mensen. Maar voor ieder die het wil aannemen is daar die Goede Boodschap van vrede en rust met Hem. Er is een vrije keuze voor ieder mens. Toen ik achttien was, dat was in 1986, heb ik die keuze gemaakt en ik heb er nog geen dag spijt van gehad.



Evolutie, filosofie en religie

Wat houdt 'evolutie' in? Voor de duidelijkheid, ik gebruik het woord 'evolutie' hier (op deze site) meestal in de breedste zin: dat alles om ons heen het resultaat is van toevallige gebeurtenissen. Er zijn wel een aantal grote problemen te overwinnen als men deze denkwijze wil handhaven.
Mensen die geloven dat alles 'geŽvolueerd' is, zien gebruikelijk het volgende patroon: Ongeveer 13.7 miljard jaar geleden een 'oerknal', de oorsprong van de materie, geleidelijk ontstaan van sterren en alle atomen, 4.6 miljard jaar geleden het ontstaan van de aarde, 3 miljard jaar geleden het eerste leven, waaruit geleidelijk al het leven op aarde ontstond en 3 miljoen jaar geleden de eerste mens. Alle (bijna 100) verschillende atomen (bouwstenen van de materie) kunnen worden gevormd in sterren en supernova's, maar stervorming is nog steeds een proces dat de natuurwetten tart (zie Creation Wiki - Star Formation). Sterren, planeten en manen draaien verschillende kanten op, maar dit past niet in de standaard theorie voor de vorming van zonnestelsels (een draaiende gaswolk - zie Creation Wiki - Nebular Hypothesis). Bij 'Big Bang' of 'oerknal' denken veel mensen aan een moment waarop uit het niets plotseling iets ontstond dat explodeerde. Zo eenvoudig is het echter niet. Wetenschappers hebben een ingewikkeld proces bedacht (netjes gezegd: een hypothese opgesteld) die een begin uit 'niets' zou moeten verklaren. Men gaat daarbij uit van de mate waarin het heelal nu uit lijkt te dijen en rekenen dat dan terug tot op het moment dat alles bij elkaar zou hebben gezeten, ongeveer 13,7 miljard jaar geleden (dat is 13.700 miljoen jaar). De problemen met deze hypothese:
  1. Het is maar de vraag of het heelal eigenlijk wel uitdijt. Hoe meer men naar het heelal kijkt, hoe moeilijker het wordt om die theorie te laten standhouden.
  2. Het 'horizonprobleem': De grootte van het heelal is min of meer bekend en het licht van de ene kant van het heelal heeft de andere kant al bereikt. Maar er is niet genoeg tijd voor geweest om het licht die afstand te laten afleggen. Dat wordt verklaard door het heelal in het begin heel snel te laten uitdijen en later minder snel... Maar dat geeft alleen maar meer problemen, zoals de vraag wat ervoor zorgde dat het ineens langzamer ging.
  3. Als het heelal op een bepaald moment begonnen is met uitzetten dan zou het nu een soort 'schil' moeten zijn, als een ballon, maar dat is niet zo, het hele heelal is gevuld. Daar komt nog bij dat sterrenstelsels gegroepeerd zijn en dat is niet logisch als het heelal begonnen is zoals sommige oerknaltheorieŽn suggereren. Er zijn theorieŽn die er van uitgaan dat het hele heelal, dat is tijd ťn ruimte tezamen zijn begonnen met uitzetten, waardoor dit probleem omzeild wordt, maar dat heeft ook weer zijn eigen implicaties en problemen.
  4. Er zouden veel magnetische monopolen moeten voorkomen, maar die worden niet gevonden. Ook dit wordt weer weggeredeneerd met een mogelijke oplossing.
  5. Gas dat heet wordt zet uit. Maar sterren en sterrenstelsels zouden zijn ontstaan uit ronddraaiende, krimpende gaswolken. Een krimpende gaswolk wordt heter en zet dus weer uit... Dat kan dus niet zo gebeurd zijn.
  6. Sterren en sterrenstelsels draaien, maar niet allemaal dezelfde kant op. Dat is een probleem: Als alles uit ťťn draaiende massa moet zijn ontstaan, zouden ze allemaal dezelfde kant op moeten draaien.
Zo kun je wel doorgaan. Alle problemen worden met een nieuwe theorie 'verklaard' of door aan te nemen dat er iets is wat men nog niet gezien heeft ('donkere materie', 'donkere energie' of meerdere dimensies bijvoorbeeld), maar er is nog steeds geen enkele vaststaande oerknaltheorie. De enige zekerheid die we hebben is dat het heelal er is, of in elk geval net zo zichtbaar als de dingen die dichtbij zijn, en dat het er niet altijd geweest is, zoals filosofen vroeger dachten. De Bijbel zegt dat God het op een bepaald moment maakte en dat is op dit moment de meest logische verklaring. Ik wil zelfs de mogelijkheid openhouden dat God het scheppen van het heelal begonnen is met een soort van "oerknal"; dat Hij Zelf de tijd en de materie 'uitrekte' tot de huidige staat, en een plaats gaf aan alle structuren die we nu waarnemen. De Bijbel schijnt het idee van 'oprekken' te ondersteunen en onze huidige waarnemingen spreken het niet tegen.
Voor mensen die wat dieper op de materie in willen gaan is er bijvoorbeeld dit artikel. Hier wordt de theorie van Barry Setterfield beschreven. We moeten wel goed in de gaten houden dat op dit gebied door alle wetenschappers, ongeacht hun wereldbeeld, nog steeds gespeculeerd wordt en nauwelijks iets met zekerheid vastgesteld kan worden. Wetenschappers moeten er rekening mee houden dat eventuele nieuwe feiten en interpretaties de Big Bang theorie volledig overbodig maken of teniet doen. Het is mijns inziens mogelijk om met nieuwe inzichten tot een beter model te komen met betrekking tot de loop van de geschiedenis van het universum en de bijbehorende fysische krachten. De Bijbel kan daarmee volledig in het gelijk gesteld worden. Tot nu toe is er in ieder geval nog geen enkel feit bekend dat de tekst van de Bijbel op enig punt volledig tegenspreekt.

Het begin van het leven
Hoe de basisbouwstenen van het leven (de atomen die de basis vormen voor levende organismen) ooit spontaan bij elkaar gekomen zouden zijn, blijft een raadsel. Sinds Darwin met zijn 'Oorsprong der soorten' kwam is er nog nooit iemand geweest die heeft kunnen aantonen dat de eerste levende cel zou kunnen zijn ontstaan uit 'dode' materie. Louis Pasteur bewees eerder het tegendeel door te laten zien dat leven alleen uit leven voortkomt. Het 'stof' waaruit wij door God gemaakt zijn, gaat niet vanzelf bij elkaar zitten op de manier die nodig is voor het leven zoals wij dat nu kennen. De creatieve kracht van de Schepper is een onmisbaar element.

Zelfs het oorspronkelijke idee van Darwin: dat alle soorten op aarde uit ťťn levensvorm zouden zijn ontstaan, is nooit onomstotelijk bewezen. Op dit moment zijn alle hoofdsoorten strikt gescheiden en het ontstaan van nieuwe organen is nog door niemand waargenomen. Taxonomie is geen eenvoudige tak van de biologie en er zijn veel verschillende onderverdelingen mogelijk, maar er zijn wel duidelijke scheidingen aan te brengen op het niveau van wat men vandaag de dag 'families' noemt. Deze indeling komt wellicht het dichtst bij de Bijbelse term 'aard' (vgl. Gen 1:24 - "En God zeide: De aarde brenge levende zielen voort, naar haar aard, vee, en kruipend, en wild gedierte der aarde, naar zijn aard! En het was alzo.") Eenvoudig gezegd: je kunt heel veel variaties tegenkomen van het basistype 'hondachtige', maar het blijft een hondachtige. Er is een grens aan het aantal mogelijke variaties. De hondachtige zal niet ineens een nieuw soort vliegvermogen ontwikkelen. Er wordt beweerd dat evolutie in staat is om met totaal nieuwe dingen te komen; 'oplossingen' voor problemen waar het organisme mee te kampen heeft. Het is nog nooit waargenomen dat door mutaties en natuurlijke selectie een totaal nieuw gen ontstond dat een voordien onbekende functie had. Dat dit in een miljarden jaren durende geschiedenis van de aarde vele malen gebeurd zou zijn is een verzinsel, een sprookje voor volwassenen, dat helaas door velen geloofd wordt. Helaas, omdat het hen afhoudt van een relatie met hun Schepper die, hoe ironisch, door hen gezien wordt als een sprookje.

Het begin van de theorie
De Griekse atomisten in de oudheid dachten dat de orde puur toeval was. Zij meenden dat het willekeurig botsen van atomen kon leiden tot de levende wezens die we om ons heen zien. Dit is lange tijd het enige alternatief geweest voor het geloof in een schepping. Maar in de zeventiende eeuw begon een tijdperk waarin men zich met name verzette tegen koningen, macht en gezag. Het was een tijd van revoluties en individualisering, van mechanisering en industrialisatie waarin de evolutietheorie populair werd. Ze hadden immers geen God nodig, want ze konden alles zelf...


Het is niet toevallig dat de theorie die God 'overbodig' maakt voor het ontstaan van onze planeet, populair is geworden in een tijd waarin mensen koningen zat waren. Het juk van de autoriteit die boven hun gesteld was, werd ze te zwaar. En in veel gevallen was dat terecht, maar de reactie van veel mensen om dan ook maar het gezag van God en de Bijbel in twijfel te trekken baande de weg voor de evolutietheorie...

Enkele grondleggers van de evolutietheorie:


De mensen die het fundament legden voor de algemene acceptatie van wat we nu in de volksmond de 'evolutietheorie' noemen, waren lang niet allemaal atheÔsten. Het was niet altijd met opzet dat ze het gezag van de Bijbel in twijfel trokken. Ze dachten bepaalde dingen te zien in de natuur en kwamen met hun theorieŽn. Maar sommige mensen (bijvoorbeeld in communistische landen) konden deze theorieŽn heel goed gebruiken om hun atheÔstische ideeŽn kracht bij te zetten.
- Nicolaus Steno (Niels Stensen, 1638-1686) formuleerde een drietal principes over stratigrafie, de volgorde waarin gesteentelagen gevormd worden en voorkomen. Hij kwam uiteindelijk tot de conclusie dat geloof en wetenschap moeilijk met elkaar in overeenstemming te brengen zijn en werd een voorvechter van het geloof. In Steno's tijd werd er anders naar fossielen gekeken. Alles wat opgegraven werd zag men als versteende overblijfselen van vroeger leven. Het viel Steno op dat er zaken in gesteentes zaten, die niet gevormd waren in het gesteente, maar er tijdens of na de vorming van het gesteente ingeraakt zouden zijn. Dit bracht Steno in 1669 tot het opstellen van de leer van sedimentaire processen. Doordat hij steeds meer waarde hechtte aan religie boven de wetenschap, bleef het bij een introductie en schreef hij hierover nooit een volledig werk. Steno redeneerde dat al het gesteente en de mineralen erin ooit vloeibaar waren, redeneerde Steno dat gesteentelagen en vergelijkbare afzettingen gevormd werden doordat deeltjes in water of een andere vloeistof naar de bodem zakten. Dit proces zou opeenvolgende horizontale lagen opleveren. Het hieruit afgeleide principe van oorspronkelijke horizontaliteit houdt in dat gesteentelagen die niet (meer) in horizontale positie liggen, het gevolg zijn van verstoringen die plaatsvonden na het moment van afzetting. Volgend uit het idee dat omsluitende vaste stoffen zich vormen naar ingesloten vaste stoffen, kwam Steno op het principe van superpositie: jongere lagen moeten ontstaan zijn op oudere lagen. De Wet van Steno luidt dan ook: "gesteentelagen zijn opeenvolgend gevormd, met de oudste lagen onderop en de jongste bovenop, tenzij latere processen dit principe verstoord hebben". Dankzij dit principe kan Steno als grondlegger van de stratigrafie gezien worden. (Wikipedia)
- Abraham Werner (1749-1817) was een Duits mineraloog en geoloog. Werner ontwikkelde een klassificatiesysteem voor mineralen en was de bedenker van het "neptunisme", het idee dat alle gesteenten op Aarde in de zeeŽn en oceanen zijn ontstaan. Werner geloofde dat alle gesteenten in de zee waren gevormd door de neerslag van mineralen (waarschijnlijk tijdens de Zondvloed). In het begin was de Aarde omgeven door een oeroceaan, waarin langzaam door de vorming van steeds meer gesteente bergen en continenten vormden (dit laatste idee was afkomstig van de Fransman Jean-…tienne Guettard). Werners (tegenwoordig verouderde) theorie wordt het neptunisme genoemd en stond tegenover het plutonisme van de Schot James Hutton, die stelde dat gesteenten uit magma ontstaan. Werner wordt gezien als ťťn van de grondleggers van de geognosie, zoals vroeger de studie van de aardkorst genoemd werd. Hij deelde gesteenten en gesteentelagen in volgens een klassificatie die leek op die van Johann Gottlob Lehmann. (Wikipedia)
- James Hutton (1726-1797) wordt beschouwd als de eerste modern-wetenschappelijke geoloog. Hij was de bedenker van twee concepten, plutonisme en uniformitarianisme, waarmee hij tegen de in zijn tijd geldende theorie van het catastrofisme (het idee dat gesteenten waren ontstaan tijdens de Zondvloed) in ging. De navolgers van Hutton stonden wel bekend als plutonisten omdat zij dachten dat veel gesteenten werden gevormd door vulkanisme, het deponeren van lava door vulkanen, in tegenstelling tot de neptunisten, die vermoedden dat alle gesteenten neergeslagen waren vanuit een grote oceaan waarvan het zeeniveau geleidelijk daalde. In 1795 was Hutton de eerste die de mogelijkheid opperde dat ijskappen een deel van Noord-Europa hebben bedekt, maar zijn ideeŽn kregen destijds weinig aandacht. Ook trok hij als ťťn van de eersten de conclusie dat sommige gesteenten uit de diepere delen van de Aarde afkomstig moesten zijn. Hij nam aan dat deze gesteenten eerst gesmolten waren geweest en daarna gestold, en leidde daaruit af dat de diepere delen van de Aarde extreem warm moesten zijn. Verder was hij de eerste die veronderstelde dat gebergten geleidelijk afgebroken werden en vervielen tot afzettingsgesteente of sediment.(Wikipedia)
- Erasmus Darwin (1731-1802) was de grootvader van Charles Darwin (zie ook Wikipedia). Hij schreef twee boeken genaamd Temple of Nature en Zoonomia, waarin hij de evolutie van het leven beschreef. Hij opperde het idee dat de planten en dieren door langzame evolutie ontstaan zouden zijn. In een van zijn gedichten beschreef hij het ontstaan van het leven in de oerzee en de ontwikkeling van complexere soorten uit dat eerste leven. Het geloof in evolutie van Erasmus Darwin was echter zuiver filosofisch van aard, en niet wetenschappelijk. Zijn kleinzoon Charles maakte het werk van zijn grootvader af, door de eeuwenoude evolutiefilosofie in een wetenschappelijk jasje te steken. Erasmus Darwin was een Grootmeester binnen de Vrijmetselarij. Hij werd in 1754 ingewijd in de St. David's Lodge No. 36 en Edinburgh, Schotland. Ook was hij oprichter van The Birmingham Lunar Society, een gesloten organisatie voor verlichtingswetenschappers en intellectuelen die samenkwamen bij volle maan. Van een aantal zonen van Erasmus, waaronder de vader van Charles, is bekend dat zij ook ingewijd waren in de Vrijmetselarij.
- Jean-Baptiste de Lamarck (1744-1829) was een Franse bioloog. Lamarck was de eerste die sterk onderscheid maakte in gewervelde en ongewervelde dieren. Nu is hij nog voornamelijk bekend als de auteur van een aantal pre-darwinistisch evolutionaire ideeŽn, vooral zijn stelling van de overerving van verworven kenmerken (bijvoorbeeld dat de zoon van een smid sterker is dan de zoon van een kleermaker). Zijn evolutietheorie kreeg scherpe kritiek van o.a. Georges Cuvier. De Lamarck vond dat evolutie rechtlijnig, doelgericht & opklimmend is. Het organisme wil zelf veranderen, heeft creativiteit en inventiviteit. (Wikipedia)
- Charles Lyell (1797-1875) was een Brits advocaat, geoloog en paleontoloog, bekend om het verspreiden van het uniformitarianisme onder het grote publiek door de boeken die hij schreef. Hij was een belangrijke aanhanger van de evolutietheorie. Charles Lyell heeft de grondbeginselen van de geologie, die door James Hutton waren opgesteld, bij het grote publiek bekend gemaakt. Zijn belangrijkste bijdrage aan de wetenschap was het verspreiden en aanscherpen van deze grondbeginselen. Charles Darwin had op zijn reis met de Beagle een kopie van Principles of Geology bij zich, wat een van de dingen was die hem naar de evolutietheorie zou leiden. (Wikipedia)
- Charles Robert Darwin (1809Ė1882) was een Engels natuuronderzoeker, bioloog en geoloog. Darwin is vooral bekend van zijn theorie dat evolutie van soorten wordt gedreven door "natuurlijke selectie". De acceptatie van natuurlijke selectie als mechanisme voor evolutie blijft een omstreden onderwerp. Darwin werd gelovig opgevoed en opgeleid volgens de filosofie van de in die tijd in Engeland gangbare natuurlijke theologie, die religie en wetenschap verenigde. In de loop van zijn leven ging hij echter steeds meer twijfelen over zijn persoonlijke geloof. Tijdens een onderzoeksreis met het schip de Beagle (1831-1836) bezocht Darwin Zuid-Amerika, AustraliŽ, het zuiden van Afrika en diverse eilandengroepen in de Pacifische en Indische Oceaan. Op al deze plekken bestudeerde hij de plaatselijke dieren, planten, fossielen en geologie. Een groot deel van zijn verdere leven was gewijd aan het onderzoeken en classificeren van de op zijn reis verzamelde voorwerpen. Aan de hand van zijn bevindingen stelde hij zijn eigen evolutietheorie op. De acceptatie van evolutie zet de mens neer als een diersoort, in plaats van een door God aangestelde beheerder met de daarbij behorende autoriteit en verantwoordelijkheid. (Deze tekst komt niet helemaal overeen met de bron; zie de manier waarop Wikipedia Darwin 'verheerlijkt')
- Ernst Haeckel (1834-1919) was een Duits zoŲloog en filosoof die het werk van Charles Darwin in Duitsland bekend maakte. Haeckel is vooral bekend van zijn recapitulatietheorie en de tekeningen van embryo's die hij ter illustratie van zijn theorie maakte. Haeckels recapitulatietheorie houdt in dat een organisme tijdens zijn ontogenie (embrionale ontwikkeling tot de uiteindelijke volwassen vorm) alle stadia van zijn evolutie doorloopt. Het is gebleken dat Haeckel zijn tekeningen van embryo's had "aangepast" ter ondersteuning van zijn theorie. Hoewel de fouten in de tekeningen biologen vrijwel direct na publicatie waren opgevallen, komen zijn tekeningen nog steeds in biologieleerboeken voor ter illustratie van de overeenkomsten van embryo's van totaal verschillende soorten. (Ook dit wordt door Wikipedia enigszins goed gepraat.)

We gebruiken nu vaak de algemene term 'evolutietheorie', maar eigenlijk is dat een verzameling van verschillende theorieŽn. Sommige mensen komen met het argument dat evolutie wel degelijk plaatsvindt. Dat klopt, maar het begrip 'evolutie' in de betekenis van 'verandering' of 'aanpassing' hoeft zelfs voor de meest orthodoxe christen geen probleem te zijn. Er is heel veel verandering in de natuur, dat heeft God zo gemaakt. Sterker nog, het feit dat er zoveel variatie is in de verschillende kenmerken van levende wezens is alleen maar sterk bewijs voor een steengoed ontwerp! Probeer maar eens een machine te ontwerpen die zichzelf reproduceert en automatisch aanpast aan de meest extreme omstandigheden, zodat hij altijd goed blijft werken. We weten nu dat een levende cel in feite een hele fabriek van machines is die heel efficiŽnt met elkaar samenwerken. Als je denkt dat al het leven begonnen is met 1 zo'n celletje, dat spontaan ontstond uit levenloze materie, dan moet je dat eerst met goede bewijzen omkleden, anders blijft het een idee, een geloof in natuurlijke processen, dat niet ondersteund wordt door de feiten. In feite een groter geloof dan dat van orthodoxe christen.

Natuurlijke selectie

Charles Darwin schreef in zijn boek The Origin Of Species: "Ik heb dit principe, waarbij iedere kleine variatie, mits nuttig, wordt behouden, Natuurlijke Selectie genoemd." Hij ontdekte variatie binnen soorten levende wezens en het behoud van informatie die 'nuttig' is, waaruit hij meende te moeten concluderen dat alle levensvormen aan elkaar verwant zijn. Sterk beÔnvloed door de ideeŽn van Lyell en Lamarck overschatte hij het vermogen van Natuurlijke Selectie om steeds meer perfectie in levende organismen te bewerkstelligen. Hij dacht zelfs de conclusie te kunnen trekken dat we allemaal afstammen van een enkele cel, die mogelijk ergens in een plasje water ontstaan is. De oorsprong van die eerste cel kon hij niet verklaren. Darwins enige bekende mening over dit onderwerp staat overigens in een brief, geschreven aan collega Joseph Hooker: "Inzake de eerste productie van een levend organisme, als, en wat een grote als; als we konden aannemen dat in een warme poel met allerlei soorten ammonia en fosforische zouten, licht, hitte en elektriciteit, een chemisch gevormd eiwitmengsel steeds complexere veranderingen zou ondergaan... Vandaag de dag zou dergelijke materie ogenblikkelijk uiteenvallen, maar dit hoeft niet het geval geweest te zijn toen het eerste leven zich vormde." Hij wist nog niets van wat er allemaal plaatsvindt binnenin de cellen waaruit alle levende organismen zijn opgebouwd. Hij wist niet beter dan dat de cel een klein slijmerig bolletje was. Als hij geweten had wat wij nu weten over cellen, had hij heel wat meer moeite gehad om zijn theorie vorm te geven. Niemand heeft nog een goede verklaring kunnen geven waarom, wanneer en hoe bepaalde kleine variaties 'bruikbaar' of 'nuttig' zijn voor de ontwikkeling van een totaal nieuwe soort (bijvoorbeeld: hoe een reptiel een vogel zou moeten worden, of een vis een landdier). Mutaties zijn vaak schadelijk voor een organisme en worden meestal niet op volgende generaties overgedragen, omdat er een goed ontworpen foutdetectiemechanisme in cellen zit (waar mutaties wel worden overgedragen spreken we van erfelijke ziekten - die volgens de Bijbel het gevolg zijn van de zondeval). Maar variaties in het erfelijk materiaal die wel een bruikbare eigenschap opleveren zijn slechts nuttig om de soort te laten overleven in een veranderende omgeving (zoals een langere staart, een groter snaveltje, of een andere kleur huid). Dit soort variaties voegen geen nieuwe informatie toe. En zoals gezegd is dit meer een indicatie dat het goed ontworpen is. Het ontstaan van het eerste leven is een groot mysterie voor mensen die graag willen geloven dat het allemaal vanzelf gegaan is.

In de schoolboeken:

Wat wordt onze kinderen, of jou als student voorgehouden in de schoolboeken? Vinden we daarin de 'bewijzen' voor evolutie van eenvoudig naar complex? Laten we beginnen met een vreemd verschijnsel...

Ernst Haeckel tekende deze vergelijking van een hond- en een mensembryo in de vierde week van hun ontwikkeling. Eronder zie je een meer gedetaileerde tekening. Haeckel dacht Darwin een handje te helpen en kwam met een 'bewijs' dat het proces van de evolutie van soorten zich herhaalde in de ontwikkeling van een embryo. Hij meende overeenkomsten bij alle levende wezens te zien, maakte daar (sterk vereenvoudigde) tekeningetjes van en voerde dat aan als bewijs dat bijvoorbeeld de mens ergens in een ver verleden afstamde van een vis. Ze gaan immers allemaal door een embryonaal stadium waarin ze lijken op een visje? Zijn eigen professor (His) ontmaskerde deze verkeerde weergave al in 1874.

Zie ook het volgende plaatje waarin verschillende door Haeckel getekende dierenembryo's en een mensembryo naast elkaar zijn gezet. Dit keer met echte foto's van de embryo's eronder. Je ziet duidelijk het verschil. Daar komt nog bij dat Haeckel de beesten die hij gebruikte in het voorbeeld bewust uitgekozen heeft omdat die het meeste op de mens lijken in een bepaald stadium. Hij heeft voor de amfibieŽn bijvoorbeeld een salamander gekozen, terwijl een kikker in dat stadium er heel anders uitziet. Sterker nog, hij heeft ook het stadium van ontwikkeling gekozen waarin de embryo's het meest op elkaar lijken. In een vroeger stadium is er juist weer meer verschil!


Haeckel beweerde ook dat een embryo van een mens in een vroeg stadium kieuwspleten heeft. De tekeningen die hij maakte waren duidelijke (al dan niet bewuste) vervalsingen en hij werd daarvoor in zijn eigen tijd al onderuit gehaald. We weten nu dat de huidflapjes die Haeckel voor kieuwen aanzag bij de mens helemaal niets met ademhaling te maken hebben.


Jonge studenten worden nog steeds met deze propaganda geconfronteerd. Waarom vinden we dezelfde eenvoudige tekeningetjes nog steeds in de biologieboeken? Door sommigen worden de schijnbare overeenkomsten toch nog gezien als bewijs voor gemeenschappelijke afstamming. Maar waarom? Het is namelijk alleen maar een 'bewijs' als je al bij voorbaat aanneemt dat evolutie heeft plaatsgevonden. Je kunt het niet afleiden uit de overeenkomsten zelf. Er zijn wel wat oppervlakkige overeenkomsten in vorm, maar de tekeningetjes geven wat dat betreft een volkomen vertekend beeld, omdat ze te sterk vereenvoudigd zijn. Als er al vergelijkbare structuren zijn, dan zijn die veel beter te verklaren door uit te gaan van een gemeenschappelijk ontwerp. Er zijn vele productieprocessen waarbij de producten aan het begin van het proces veel op elkaar lijken. Denk aan auto's en fietsen. Later in het proces, wanneer er bepaalde accessoires worden toegevoegd, krijgen de producten hun uiteindelijke vorm. Ze hebben dezelfde ontwerper, maar de eindproducten zijn geschikt voor verschillende doeleinden.

Meer plaatjes uit het biologieboek 3VWO. Overeenkomsten in bouw als bewijs voor 'gemeenschappelijke afstamming'. Maar zou het niet beter gebruikt kunnen worden als bewijs voor een gemeenschappelijke Ontwerper die hetzelfde ontwerp meerdere keren heeft gebruikt in verschillende eindproducten? Overigens komen de overeenkomstige structuren vaak uit verschillende genen, waar een verklaring voor moet worden gevonden als je uitgaat van een evolutionaire verwantschap. Overeenkomsten tussen verschillende modellen van een bepaald soort fiets zijn het gevolg van een ontwerp. Alle fietsen zijn gemodelleerd naar het oorspronkelijke idee: fiets - twee wielen op een rij, een stuur, een zadel, trappers, etc. (en eventueel variaties, toevoegingen of vereenvoudigingen). Alles is het gevolg van een ingenieus ontwerp dat werkt. Waarom zou een ontwerper afwijken van een goed concept? En waarom zouden we bij overeenkomsten tussen levende wezens, waarvan het ontwerp vele malen ingenieuzer is dan dat van een fiets, niet ook denken aan een gemeenschappelijk ontwerp? Een ontwerper is vrij om zijn ideeŽn op Zijn eigen manier uit te werken. Hij kan een goed werkend orgaan toch wel vaker gebruiken? Net zoals de ontwerpers van motorfietsen het concept van de fiets verder hebben uitgewerkt. Het wijzen op overeenkomsten is misschien een goed argument voor evolutie maar een beter argument voor schepping.

Nog een paar plaatjes uit hetzelfde boek:


Rudimentaire organen als bewijs? Dit zijn organen die niet helemaal ontwikkeld zijn of niet (meer) goed functioneren. De Bijbelse benadering: God heeft ze ergens voor gemaakt maar wij weten niet waarvoor, of ze hebben hun functie verloren. Er wordt vaak verondersteld dat de walvis afstamt van een soort landdier en dat hij nu nog botjes heeft die overgebleven zijn van wat ooit achterpoten waren. Die veronderstelling wordt gemaakt op grond van het idee dat de walvis ergens vanaf zou moeten stammen. De botjes op zich zeggen ons niet dat ze ooit achterpoten geweest zijn. Daar komt nog bij dat we van de walvis weten dat de botjes wel degelijk een functie hebben, net als de zogenaamde 'rudimentaire achterpoten' van een slang. Als ze ergens voor dienen, maar nu niet meer zo goed werken, dan is het een heel logische conclusie dat ze vroeger misschien beter gewerkt hebben, maar dat is nog geen bewijs voor evolutie van eenvoudig naar complex. Er zou juist moeten worden aangetoond dat dingen beter worden.


De appendix (hangt aan de blindedarm) en staartwervels hebben wel degelijk belangrijke functies. Zonder appendix heb je minder weerstand tegen ziektes en aan de staartwervels zitten veel belangrijke spieren. Is dit bewijs voor evolutie? Nee. Alle 'rudimentaire organen' hebben een functie of hebben die eens gehad. Goede argumenten voor een evolutie van eenvoudig naar complex lijken niet te bestaan. Anders zouden ze toch wel in de basisleerboeken staan? Probeer die logica eens te volgen: Als je iets wilt overdragen op (jonge) studenten, dan moet je toch op een eenvoudige wijze met de beste voorbeelden aankomen. Als dit het beste is dat ze kunnen bieden, waar is dan het echte bewijs? Waaruit kunnen we afleiden dat er daadwerkelijk een evolutie van vis naar visser of van microbe naar microbioloog heeft plaatsgevonden?

Observatie: Aanpassing. Maar is dit bewijs voor evolutie? Er ontstaat een nieuw type muis, maar het blijft een muis! Maakt de theorie van Darwin dan van een 'muis' een 'olifant'? Nee, 'natuurljke selectie' doet niet meer dan dit: het selecteert, maar zorgt niet voor hele nieuwe dingen zoals het ontstaan van een slurf waar voorheen geen slurf was.
Zouden er echt geen betere argumenten zijn?
De weerstand die bacteriŽn opbouwen tegen antibiotica wordt gebruikt als een argument en lijkt te wijzen op het ontstaan van een nieuwe soort. Zo ook muggen die weerstand opbouwen tegen pesticiden. Ook hierbij ontstaat echter geen nieuwe informatie. De bestaande informatie wordt hergebruikt, afgebroken, gedupliceerd of 'geleend' van andere cellen. Voor Darwinistische evolutie is het nodig dat er nieuwe organen en functies ontstaan die voorheen nog in geen enkel ander organisme bestonden. Tot nu toe hebben onderzoekers alleen veranderingen, verlies, verdubbeling en verspringingen in het genetisch materiaal kunnen waarnemen en geen toename van informatie (het ontstaan van nieuwe, nuttige verschijningsvormen) door mutatie en natuurlijke selectie.

Vinden we in fossielen dan bewijs voor ontwikkeling?
Eigenlijk niet. Het enige dat je aan een fossiel kunt zien is dat het dood en begraven is. Je kunt aan fossielen niet zien dat ze van elkaar afstammen. Je kunt niet zien of hun nakroost beter, sneller, groter, sterker of slimmer was. Evolutie zie je niet per definitie in fossielen, maar hoe is men dan wel op dat idee gekomen?


Men is tot deze conclusie gekomen omdat organismen die in hogere lagen in de aardkorst zitten jonger en over het algemeen ook ' meer ontwikkeld' of 'complexer' zijn dan organismen die in lagere lagen zitten. (Echter, hoe bepaal je de mate van complexiteit? Moet je daarbij niet bepaalde aannames doen?) Men neemt aan dat de aardlagen gedurende een hele lange tijd gevormd zijn (het 'uniformitarisme' of 'uniformitarianisme' van James Hutton: geologische processen gaan nu langzaam, dus ze zijn altijd langzaam gegaan - ook wel 'actualisme' genoemd), zodat er tijd is voor de veronderstelde evolutionaire ontwikkeling. Bij deze denkwijze wordt geen rekening gehouden met de Zondvloed; de Grote Overstroming uit de Bijbel. In een dergelijke wereldwijde overstroming zouden de meeste lagen in enkele maanden tot jaren gevormd kunnen zijn. Bij het indelen van de aardlagen moet ook rekening gehouden worden met de reeds aanwezige lagen van vůůr de zondvloed, maar ook de lagen die ontstaan zijn door vulkaanuitbarstingen en overstromingen van nŠ de zondvloed. Er is onder creationisten nog geen absolute overeenstemming bereikt over de vraag waar de grens tussen zondvloedlagen en lagen van nŠ de zondvloed precies ligt. Maar dat is nu juist een prachtig onderzoeksgebied voor Bijbelgetrouwe wetenschappers.

Evolutiegelovigen zoeken 'overgangsvormen', ' Missing links' ('missende schakels' ) Maar als er nu eens geen 'ketting' is? Gevonden skeletten van 'aapmensen' waren van uitgestorven apensoorten, misvormde mensen, of vervalsingen. Er worden wel af en toe 'schakels' aangedragen. Zo nu en dan wordt er een fossiel gevonden dat een overgangsvorm "zou kunnen zijn", bijvoorbeeld tussen reptielen en vogels. Maar hier en daar een enkel veronderstelde overgangsvorm is nog geen bewijs voor een complete ketting. Voor een doorslaggevend bewijs heb je een nagenoeg onafgebroken stroom van aaneensluitende, steeds complexere vormen nodig (zoals Darwin zelf voorspelde) en die is er gewoon niet. Het blijft hier dus bij veronderstellingen. Toch wordt het 'fossielenverhaal' nog steeds in de schoolboeken aangehaald als bewijs voor evolutie. Maar het enige 'verhaal' dat de fossielen vertellen is: "wij zijn dood en begraven in vele lagen sediment; en we zijn allemaal totaal verschillend van elkaar." De conclusies die mensen uit hun observaties trekken zijn gebaseerd op hoe ze denken dat de fossielen ontstaan zijn. De vraag is alleen: is het de juiste of meest voor de hand liggende conclusie?

Geologische 'tijdschaal'?


De 'geologische tijdschaal' is nergens op aarde compleet. Hier en daar vinden we een aantal lagen boven elkaar, maar nooit de totale veronderstelde geschiedenis van de aarde. Zou dat wel zo zijn dan zou hij zo'n 150 km dik moeten zijn. Veel van de lagen liggen ook te mooi op elkaar om miljoenen jaren oud te kunnen zijn. Er is tussen de lagen te weinig te zien van erosie en meteorietinslagen bijvoorbeeld. Het verhaal van Hutton klinkt misschien wel logisch, maar als je goed naar de gelaagdheid van de aardkorst gaat kijken wordt het wel heel moeilijk om te geloven dat ze over miljoenen jaren gevormd zijn. Waar ze zo mooi op elkaar liggen zou je eerder de conclusie trekken dat ze snel na elkaar gevormd zijn in een grote overstroming en vulkaanuitbarstingen. Sterker nog, daar waar vandaag de dag bij grote overstromingen en vulkaanuitbarstingen gelaagdheid ontstaat, zien we dat het zeer snel (enkele dagen of zelfs uren) kan plaatsvinden. En het resultaat is hetzelfde: mooie laagjes van verschillende gesteenten die netjes op elkaar gestapeld zijn. Wanneer we de geschiedenis van de Zondvloed lezen, dan zien we een wereldwijde overstroming die precies dezelfde gevolgen had, maar dan op zeer grote schaal. Zo groot zelfs dat vele levende wezens in de ramp omkwamen, snel begraven werden en fossiliseerden. We vinden op veel plaatsen overigens ook lagen die juist schots en scheef op elkaar liggen (soms zelfs omgekeerd). Ook dat is te verwachten als je bedenkt dat aardverschuivingen na de wereldwijde overstroming de orde van de gevormde lagen behoorlijk zouden verstoren. Hier kom ik nog op terug bij het gedeelte over de Zondvloed.
Dat de lagen met fossielen nooit het complete 'verhaal van evolutie vertellen' (waarbij we van onder naar boven de hele evolutionaire geschiedenis zouden kunnen 'aflezen') doet de evolutietheorie ook geen goed. Dat de 'geologische kolom' nergens op de wereld de complete evolutionaire geschiedenis vertegenwoordigt is alleen maar te verwachten als je uitgaat van de Zondvloed. Het zou de evolutietheorie geloofwaardiger maken als alle organismen van eenvoudig naar complex op ťťn plaats allemaal boven op elkaar te vinden waren, maar dat is dus niet het geval. In plaats daarvan vinden we vaak dode beestjes in groepen bij elkaar begraven in allerlei verwrongen standen, alsof ze daar gedeponeerd zijn door een grote watersnoodramp, bedekt zijn met sediment en vervolgens gefossiliseerd. Een proces dat altijd snel verloopt. Als een dood dier langzaam bedekt zou worden met sediment, zou het verrotten of worden opgegeten door aaseters.

Vinden we fossielen in deze volgorde in de aardlagen? Vaak wel, maar zeker niet overal. En zelfs al zou dat in alle gevallen zo zijn, dan is dat nog geen bewijs dat ze in die volgorde uit elkaar ontstaan zijn! Tijdens de Zondvloed kunnen eenvoudige organismen eerst en ingewikkelde later begraven zijn, afhankelijk van: 1) Waar ze leefden 2) Hun drijfvermogen 3) Of en hoe snel ze konden vluchten en 4) Hun intelligentie. In welke aantallen ze voorkwamen tijdens de ramp bepaalt ook nog eens hoeveel we ervan in het fossielenarchief terugvinden. Fossielen van mensen zullen we daarom per definitie nauwelijks vinden, omdat ze in verhouding een vrij klein deel van het totaal aantal organismen op de wereld uitmaakten. Ze zullen ook onder de laatsten vallen die door het natuurgeweld overmeesterd worden. Zie ook dit artikel over de Zondvloed en het Fossielenarchief.
Zelfs al zijn er plaatsen waar veel organismen min of meer op de volgorde van eenvoudig naar complex in de aardlagen zitten, dan nog is dat makkelijk te verklaren aan de hand van een Bijbelse filosofie. Het hele evolutieverhaal is een soort lappendeken die continu herstelwerkzaamheden nodig heeft. De Bijbel geeft een duidelijk verslag van de geschiedenis. En als je de Bijbel als basis neemt voor wetenschappelijk onderzoek, zou je ook voorspellingen moeten kunnen doen. Dat eenvoudige organismen vaak lager begraven liggen is om bovenstaande redenen te verwachten als je uitgaat van een wereldwijde overstoming. Op grond van het Bijbelse scenario kun je voorspellen dat levende wezens die sneller, groter en intelligenter zijn, ook later begraven worden. Mensen kunnen het langst van alle levende wezens vluchten voor natuurgeweld. We zouden dan ook niet verbaasd moeten zijn dat we fossielen van de minst mobiele en meest 'eenvoudige' levende wezens in de onderste lagen vinden en mensen in de bovenste lagen. Maar we zouden ook niet gek op moeten kijken als er hoger ontwikkelde wezens in lagere lagen zouden voorkomen. En dat is ook het geval.

Het biologieboek van 3VWO noemt dit de "Vermoedelijke stamboom van organismen". De stamboom van het leven is dus een verzonnen afstamming. Alle organismen zouden van ťťn organisme afstammen. Die conclusie wordt getrokken uit de observatie dat er verandering is. Er is nooit aangetoond dat die verandering meer oplevert dan variatie binnen de grondsoort, de hoeveelheid informatie in de genen blijft gelijk (aanpassing) of wordt minder (mutatie), maar toch wordt deze extreem vergaande conclusie getrokken. Ik kan alleen maar concluderen dat hier niet zozeer een wetenschappelijke reden voor is, maar meer een filosofische. Als God buiten beschouwing gelaten wordt, dan blijft er toch een leegte over die opgevuld moet worden. Op deze manier wordt eigenlijk een gevoel van zekerheid gewekt, wat de mensen een min of meer bevredigend wereldbeeld biedt van oorzaak, gevolg en een bestemming. Ook al is die bestemming vaag en onzeker. Er is dan toch een soort houvast geboden. Men zegt dan: "Er is toch iets dat we zeker kunnen weten: wij zijn het resultaat van een voorbestemde chemische reactie en een reeks toevallige gebeurtenissen. En kijk eens hoe we eruit gekomen zijn... dan moeten we toch wel steeds verder evolueren en steeds beter worden... wie weet wat we nog allemaal kunnen bereiken!" Zo wordt volgens mij toch een soort religie gecreŽerd met een eigen oorsprong en een eigen doel en eigen scheppende 'goden' zoals 'heel veel tijd', 'mutatie' en 'natuurlijke selectie'. Het vervelende voor de gelovigen hierin is echter dat de feiten de filosofie die eraan ten grondslag ligt niet voldoende ondersteunen.

Misbruik
Hitler maakte misbruik van de evolutietheorie om te kunnen discrimineren. Wetenschappers weten nu wel dat alle mensen hetzelfde zijn; dezelfde kleurstof in de huid, alleen in verschillende tinten. Dat alle mensen dezelfde oorsprong hebben stond echter al lang in de Bijbel: (Hand. 17:26) "Hij maakte uit ťťn man alle volken van mensen om te leven op de aarde." We zijn allemaal familie van elkaar, stammen allemaal van Adam af, gemaakt door God. Niet alleen Hitler maakte misbruik van deze filosofie, maar ook andere dictators hebben geprobeerd mensen naar hun hand te zetten door op een sluwe manier op ze in te spelen. Natuurlijk hebben de mensen die de evolutietheorie bedacht hebben niet allemaal deze dingen in gedachten gehad (sommigen misschien wel). Maar evolutie als oorsprong- en bestaansfilosofie heeft, net als (andere) religies, blijkbaar zo'n sterke invloed op mensen dat sommigen menen elkaar te moeten dwingen tot een bepaalde denkwijze. Is het niet goedschiks dan wel kwaadschiks. Het zit hem natuurlijk niet in de filosofie of religie zelf, maar in de mens die hem misbruikt voor zijn eigen doeleinden: macht, geld, seks, noem maar op... De Bijbel geeft die aanleiding ook niet, als je hem maar goed leest en niet zomaar een paar teksten eruit pikt die in je straatje passen, waarop je ze uit een soort geldingsdrang wilt opleggen aan anderen. De Bijbel spoort ons juist aan tot respect, eenheid, verdraagzaamheid en liefde. Mensen hebben volgens de Bijbel een vrije keus. Niemand mag een ander dwingen om iets te geloven. En als er gestraft moet worden dan doet God dat wel. Hij is rechtvaardig, streng, maar ook liefdevol. Door Jezus heeft God laten zien dat we altijd bij Hem mogen terugkomen en dat Hij als een vader op ons wacht. Hitler gebruikte de evolutietheorie als excuus om mensen te discrimineren, omdat het veronderstelt dat sommige mensenrassen minder ontwikkeld zijn en dus geŽlimineerd kunnen worden. De Bijbel is hier helaas ook voor misbruikt.
Meer over dit onderwerp in het boek: Uit ťťn mens.

Romeinen 1:21,22,25
"Hoewel ze God kenden, verheerlijkten ze Hem niet en waren niet dankbaar; ze werden afvallig door hun verbeelding en hun dwaze hart werd verduisterd... Hoewel ze zich voordeden als wijs, werden ze dwaas. Ze veranderden de waarheid van God in een leugen en aanbaden en dienden het schepsel meer dan de Schepper."

Veel mensen zien God in de natuur, maar zonder het te beseffen. Ze zien al die schoonheid en specifieke complexiteit, verwonderen zich erover, onderzoeken het, bestuderen het, gaan er helemaal in op, maar geven God niet de eer ervoor. De Bijbel waarschuwt zulke mensen dat ze door al hun kennis wel wijs lijken, maar eigenlijk dwaas zijn. Als je God (de Grote Ontwerper Dus) in de natuur ziet, geef Hem er dan ook de eer voor.



Hoe oud?

Als je net zoals ik Genesis als historisch betrouwbaar ziet, geloof je dat de aarde ongeveer 6000 tot 8000 jaar oud is. Maar de moderne geologie stelt de leeftijd van de oudste gesteenten op 4,5 miljard jaar. Wie heeft er gelijk? Daar is veel over te zeggen, maar eerst...


De Bijbel spreekt over mensen met leeftijden van meer dan 900 jaar... Is dat mogelijk? Ja, het is mogelijk. Niet meer in deze tijd, maar voor de zondvloed was het wel mogelijk, zoals we verderop zullen zien. Sommige weefsels van ons lichaam, zoals het hart en de hersenen worden niet vervangen als ze afsterven (hoewel recent onderzoek toch lijkt te wijzen op de aanmaak van nieuwe hersencellen), maar vrijwel alle andere weefsels worden continu 'ververst', al is het dan wel in afnemende mate naarmate we ouder worden. Het is op zich niet moeilijk voor te stellen dat God het lichaam ooit zo bedoeld en gemaakt heeft dat het altijd zou kunnen blijven bestaan, als alle ouderdomsprocessen zouden kunnen worden gestopt en alle weefsels continu werden hersteld. Helaas is het nu zo dat de meeste cellen zich niet meer onbeperkt kunnen vermenigvuldigen, dus de meeste weefsels blijven zich ook niet ons hele leven vernieuwen, wat uiteindelijk leidt tot de dood. Volgens de Bijbel is dat een gevolg van de zondeval van de mens.

Of het Gods oorspronkelijke bedoeling is geweest om het aardse leven eeuwig te laten bestaan is niet duidelijk. Jezus zelf heeft meerdere malen laten zien dat Hij Heer is over de dood, door mensen uit de dood terug te halen. En uiteindelijk kwam Hij zelf door de kracht van God ook weer tot leven. Sterker nog: Zijn lichaam werd zodanig veranderd, dat Hij zo kon worden opgenomen in de hemel. Wat er met het lichaam van Jezus gebeurde, kan ook de bedoeling geweest zijn voor Adam en zijn nazaten. Bepaalde passages uit het Nieuwe Testament (1Kor15 en 1Thes4) lijken dat te ondersteunen. Maar hoe dan ook, zelfs zonder de vernieuwende, herstellende kracht van God is het mogelijk om de hoge ouderdom van Adam en zijn nageslacht te verklaren.
We weten van een aantal beesten dat ze hun hele leven door groeien (hagedissen, inktvissen en olifanten bijvoorbeeld). Toen God de wereld net gemaakt had, was die volgens de Bijbel zeer goed. De genetische code in alle levende organismen moet dan natuurlijk ook zeer goed geweest zijn. Dat is denk ik een van de belangrijkste redenen dat sommige beesten hun hele leven door groeiden zo groot werden. Ze leefden langer en werden groter, omdat ze nog heel dicht bij het perfecte, eerste ontwerp van God zaten. Bepaalde vondsten van fossielen bevestigen dat ook.


Kijk eens naar deze fossiele tand (de donkere) naast een tand van een haai in deze tijd. Als we de fossiele tand plaatsen in een model van de kaak zoals hij er waarschijnlijk uitzag, krijg je het rechter plaatje. Probeer je eens een haai voor te stellen die drie keer zo groot is als de haaien van vandaag.
Een gedachte terzijde: Jona zou 3 dagen en 3 nachten in de buik van een grote vis doorgebracht hebben (dit was overigens geen walvis zoals soms gezegd wordt). Dat verhaal wordt door veel mensen als onmogelijk gezien. Maar wat nu als de vissen in de tijd van Jona nog steeds veel groter waren dan nu... het is maar een idee. Denk er eens over na.


Een nagel van een dinosaurus die je niet in het donker tegen wilt komen... Als dat ene nageltje al zo groot was, hoe groot was die hagedis dan wel? Het is duidelijk dat er een tijd in de geschiedenis geweest is dat sommige (misschien wel veel) beesten veel groter waren dan nu. Dat kan betekenen dat ze ouder werden of dat ze sneller groeiden. Misschien wel allebei. In ieder geval kan de logische conclusie getrokken worden dat ze een sterker gestel hadden en dat de omstandigheden waarin die beesten opgroeiden gunstiger waren.

Dinosaurussen groeiden hun hele leven door (net als olifanten). Volwassen dino's groeiden langzamer, dus duurde het heel lang voordat ze zo groot waren. (Mogelijk niet allemaal. Er zijn aanwijzingen gevonden dat de Tyrannosaurus Rex in zijn puberteit mogelijk een groeispurt had, maar evengoed blijft het een feit dat de meeste landbeesten in deze tijd niet meer zo groot worden.) Er moet dus in de tijd dat die dinosauriŽrs leefden, er grote haaien rondzwommen en er andere beesten waren waarvan gigantische fossielen gevonden zijn, iets speciaals aan de hand geweest zijn. De geschiedenis volgens de Bijbel leidt tot een logische verklaring die mijns inziens bevredigender is dan puur naturalistische verklaringen. Ze moeten perfect gemaakt zijn in een perfecte omgeving. Ga maar na: als er nog weinig veranderd was aan het DNA en de instructies voor groei en reproductie, zoals God het oorspronkelijk geprogrammeerd heeft, dan zouden organismen veel beter functioneren en langer leven dan vandaag, dus geen kanker, misvormingen of inteelt. Onze cellen hebben zoveel schade opgelopen door mutaties en overerving van die schade, dat we allang niet meer zijn zoals God het oorspronkelijk gemaakt heeft.
Zo zijn er meer op de Bijbel gebaseerde redenen voor reuzengroei: Een perfecte schepping moet een perfect klimaat gehad hebben. Een rampzalige, wereldwijde overstroming, zoals die beschreven staat in Genesis 7, zou het ecosysteem dusdanig beschadigen, dat je logisch mag concluderen dat het voor de zondvloed veel beter was. Er waren waarschijnlijk veel minder schadelijke stoffen, mogelijk meer CO2, meer zuurstof en een hogere luchtdruk. Het magnetisch veld van de aarde was waarschijnlijk sterker, dus betere bescherming tegen straling. Er zijn metingen gedaan aan het magnetische veld van de aarde en het blijkt dat de sterkte ervan afneemt. Als je dit terugrekent naar de tijd voor de zondvloed, kom je op een vrij sterk magnetisch veld uit. Er zijn onderzoeken gedaan naar de groei van organismen in o.a. een sterk magnetisch veld. Het blijkt dat planten en dieren die opgroeien in een situatie zoals die er vermoedelijk was voor de zondvloed, vele malen groter kunnen worden. Kankercellen groeien ook minder snel in een sterk magnetisch veld. Andere effecten, zoals vermindering van pijn, sneller genezen van zacht weefsel, verbeterde energieproductie van cellen en andere gunstige effecten op het lichaam, maar ook vermindering van psychische klachten, zijn waargenomen. De belangrijkste reden voor reuzengroei is echter de staat van het DNA. Mutaties door de jaren heen hebben organismen steeds kwetsbaarder gemaakt, waardoor de oorspronkelijke 'veerkracht' en het vermogen om aan te passen sterk verminderd is. Bij de schepping was het DNA van al het leven net geprogrammeerd (en uiteraard zonder 'programmeer-bugs' zoals je van een perfecte Programmeur zou mogen verwachten). Hierdoor konden organismen ook veel langer leven dan vandaag de dag, en veel groter en sterker worden. De gigantische fossielen die regelmatig gevonden worden, zijn hier een mooi voorbeeld van.
BacteriŽn en schadelijke stoffen zijn in een Bijbels denkkader pas later zo schadelijk geworden als we ze nu kennen. En nog steeds kunnen we een stijgende lijn zien in het aantal agressieve cellen en besmettelijke ziekten. Wij hebben nu echter het voordeel dat we de kennis en de mogelijkheden hebben om snel een kuur te vinden voor veel van die bedreigingen voor en aanslagen op onze gezondheid. Wetenschappers hebben ontdekt hoe het verouderingsproces geremd kan worden en verwachten dat ze over enkele tientallen jaren de levensverwachting van de mens weer wat kunnen opkrikken.

Genesis is geschiedenis
De geschiedenis volgens Genesis kan goed gebruikt worden als basis voor wetenschappelijk onderzoek naar onze oorsprong. De Bijbel geeft ons een realistisch beeld.

Hier komen we op een van de meest gevoelige punten in het hele schepping-of-evolutie debat: de werkelijke leeftijd van de aarde, of in ieder geval het leven. Want als er niet meer dan 8000 jaar verstreken zijn sinds de schepping van het leven, en dat zou aantoonbaar zijn, dan kan evolutie helemaal niet plaatsgevonden hebben. Evolutionisten zullen dan ook alles op alles zetten om het geloof in de miljoenen jaren in stand te houden. Het heelal moet heel erg oud zijn (het wordt nu op ongeveer 13,7 miljard jaar geschat), en het leven moet heel veel tijd gehad hebben om zich te ontwikkelen. Met de woorden 'miljoenen' en 'miljarden' jaren kun je nog enigszins de geloofwaardigheid van een geleidelijk ontstaan van het leven in stand houden. Maar wat nu als de veronderstelde 3 miljard jaar van de ontwikkeling van het leven op aarde nog niet voldoende is om al die gespecificeerde complexiteit te verklaren?... Iets om over na te denken.

Zijn het heelal en de aarde echt miljarden jaren oud? Wat zijn de aanwijzingen die mensen doen geloven in een oude aarde? Voornamelijk eindproducten van processen die zoveel tijd nodig hadden om te vormen (de lichtsnelheid en de tijd die ervoor nodig was om het licht van sterren hier te brengen, vorming van olie, diamant, sediment en dergelijke). Diamant en olie kunnen echter makkelijk in een zeer korte tijd ontstaan, als je rekening houdt met een grote overstroming zoals de zondvloed. Fossielen van levende organismen worden altijd snel gevormd, anders zouden ze verrotten of opgegeten worden. En de lichtsnelheid... dat is een hoofdstuk apart en heeft alles te maken met aannames bij dateringsmethoden die gebruik maken van radioactief verval, de totale energie in het heelal en het verloop van andere processen op sub-atomair niveau.

De Bijbel is erg duidelijk: geslachtsregisters zijn heel nauwkeurig vastgelegd. Adam werd op de zesde dag gemaakt, kreeg op een bepaalde leeftijd een zoon, en die was zo oud en kreeg ook een zoon, en die kreeg weer een zoon, enzovoort, helemaal tot aan Jezus Christus. Tel je die leeftijden bij elkaar op, plus de tweeduizend jaar tot aan nu, dan kom je op een ouderdom van de aarde van ongeveer 6000 jaar. (Gebruik makend van bepaalde oude manuscripten kan de ouderdom oplopen tot ongeveer 8000 jaar. Het is dus geen exacte wetenschap, maar de oude geschriften laten geen miljoenen of miljarden jaren zien.)
Naturalistisch denkende wetenschappers hebben de leeftijd van het heelal berekend op grond van het vermeende uitdijen van het heelal en veronderstellingen met betrekking tot het constant blijven van de lichtsnelheid en vervalsnelheden van radioactieve stoffen.
Wie heeft er nou gelijk? Als je de tijdrekening van de Bijbel aanhoudt, kom je niet veel verder dan 8000 jaar, maar geloof je wat evolutionisten zeggen over miljarden jaren, dan is de Bijbel niet betrouwbaar en was er tijd genoeg voor evolutie van niets naar iets naar een mens op een fiets. Er zijn ook mensen die de veronderstelde 13,7 miljard jaar een plaats proberen te geven in het Genesisverhaal, door ze ergens tussen Genesis 1:1 en 1:2 te plaatsen of te verdelen over de scheppingsdagen. Daar is al veel over geschreven en ik voel mij niet genoodzaakt om verder in te gaan op deze woordenstrijd. En als er bij sommigen nog enige twijfel is over de betekenis van het woord "dag" (jom in het Hebreeuws), dan wordt het wel duidelijk in Exodus 20:11, waar God met Zijn eigen vinger (Ex. 31:18) het volgende schreef: "Want in zes dagen heeft de Heer de hemel en de aarde gemaakt, de zee en al wat daarin is." En in Exodus 31 vanaf vs 12 lezen we: "De HERE zei tot Mozes: [...] (17) ... want in zes dagen heeft de HERE de hemel en de aarde gemaakt..." Als je de tekst leest zoals hij er staat, kun je geen andere conclusie trekken dan dat de schepping in 6 dagen, ongeveer 6000-8000 jaar geleden moet hebben plaatsgevonden.
Wat betreft het tijd-ruimte-afstand probleem zijn er verschillende goede modellen in omloop, waarbij niet direct naar een 'wonder' gegrepen hoeft te worden. Creationisten worden daar vaak van beschuldigd, maar Big-Bang gelovigen hebben een even groot tijd-ruimte-afstand proleem. Bij 'hun' theorie is het heelal te groot ůf de lichtsnelheid te laag om bepaalde waarnemingen te verklaren, wat ze doet grijpen naar een wonderlijke 'snelle expansie' aan het begin van de Big Bang. (Zie ook Newton Physics van Paul Marmet, Barry Setterfield, "Letting Data Lead to Theory" en een Nederlandstalige uitleg van Setterfield door Rinus Kiel.)

Toch jong?
Een aantal aanwijzingen die een 'jong heelal' en een 'jonge aarde' heel waarschijnlijk maken:
- De opwindsnelheid van spiraalvormige sterrenstelsel is te groot. Het binnenste gedeelte draait sneller dan het buitenste gedeelte, waardoor de vorm van een dergelijk stelsel al binnen enkele honderden miljoenen jaren niet meer herkenbaar zou zijn als een spiraal. Ons sterrenstelsel zou echter al 10 miljard jaar oud moeten zijn en toch heeft het een duidelijke spiraalvorm.
- Kometen kunnen maximaal 10.000 jaar bestaan. Pogingen om bronnen te vinden waar nieuwe kometen vandaan zouden moeten komen, hebben tot nu toe gefaald.
- Om de 25 jaar is er een supernova waarneming in ons sterrenstelsel. Er zijn slechts ongeveer 200 restanten zichtbaar. Het totale aantal zichtbare supernova's wijst op een maximale leeftijd van 7000 jaar.
- Er ligt meer sediment op de oceaanbodem dan de plaattektoniek kan verwijderen. Hierdoor kan de oceaanbodem maximaal 12 miljoen jaar oud zijn. Natuurlijk moet je bij die 'maximale leeftijden' bedenken dat processen in het verleden ook sneller gegaan kunnen zijn. Denk aan zeer snelle erosie na een wereldwijde overstroming (de zondvloed).
- Te weinig natrium in de oceanen. Maximum leeftijd: 42-62 miljoen jaar. Berekeningen met andere elementen geven nog lagere maximum leeftijden.
- De totale energie van het aardmagnetisch veld neem te snel af. Er wordt met complexe theorieŽn geprobeerd te verklaren hoe het toch gedurende miljarden jaren stand heeft kunnen houden, maar zoals het er nu uitziet kan het niet ouder zijn dan 20.000 jaar. Wel jonger natuurlijk.
- Opgevouwen aardlagen moeten snel gevormd zijn. Dit moet gebeurd zijn toen de lagen nog zacht waren, vlak nadat ze gevormd zijn. Hierbij voldoet het zondvloedmodel heel goed, maar dat het miljoenen jaren heeft gekost om ze te vormen is niet waarschijnlijk.
- Aanwijzingen voor versneld radioactief verval (polonium-218 halo's) en snel opeenvolgende vorming van mineralen in de geologische 'tijdvakken' Jura, Trias en Eoceen.
- Te veel helium in mineralen. Bij radioactief verval ontstaat helium. Zirkoniumkristallen die gevonden zijn in precambrisch gesteente (dat wordt verondersteld 1.5 miljard jaar oud te zijn) zijn onderzocht en het blijkt dat ze nog maar 4000 tot maximaal 8000 jaar helium verliezen.
- Te veel C14 in dieper liggende lagen. Omdat C14 vrij snel vervalt (halfwaardetijd van 5700 jaar) zou er geen radioactief koolstof moeten zitten in lagen die geacht worden meer dan 250.000 jaar oud te zijn. Tests met koolstofhoudend gesteenten uit lagen die miljarden jaren oud zouden moeten zijn (ook diamanten, waarbij overigens vervuiling met recent koolstof is uitgesloten) hebben aangetoond dat er altijd C14 gemeten wordt. Dit is een sterke aanwijzing voor een jonge aarde.
- Mitochondriaal DNA wijst op een Ďrecente evaí. Door mutaties verandert het DNA zo snel dat onze gemeenschappelijke voorouder onmogelijk 185.000 jaar geleden geleefd kan hebben. Eerder 6000 jaar.
- DNA kan onder natuurlijke omstandigheden hooguit 10.000 jaar bewaard blijven. Toch worden stukjes DNA gevonden in fossielen die volgens de evolutionaire tijdsrekening veel ouder zouden moeten zijn.
- 185.000 jaar mensheid en zo weinig graven? Mensen begraven hun doden, vaak met voorwerpen erbij. 185.000 jaar met een gemiddeld aantal wereldburgers van tussen de 1 en 10 miljoen zou miljarden graven moeten hebben opgeleverd. Er zijn tot nu toe slechts enkele duizenden graven uit de zogenaamde 'steentijd' gevonden. Waar zijn al die andere graven? Of heeft de steentijd (zoals de Bijbel ons leert) slechts enkele honderden jaren geduurd?
- 185.000 jaar mensheid en die zou pas zo'n 10.000 jaar geleden aan landbouw begonnen zijn? Zouden mensen die hun doden begraven niet ook intelligent genoeg kunnen zijn om te ontdekken dat zaadjes groeien als je ze in de grond stopt? Het is waarschijnlijker dat mensen vlak na de zondvloed (de ijs- en steentijd) een poosje zonder landbouw hebben moeten doen.
- 185.000 jaar mensheid en pas 5000 jaar geschiedenis? De 'prehistorische' mens kon wel prachtige monumenten bouwen, grotschilderingen maken, maanstanden bijhouden, maar niet schrijven? Erg onwaarschijnlijk. De tijdschaal van de Bijbel en de bijbehorende geschiedenis is veel waarschijnlijker.
(Bron: een artikel van Answers in Genesis met verwijzingen.)

Er zijn nog meer processen die een jonge aarde suggereren:
De nog steeds hoge druk in oliereservoirs
Turbulentie in de ringen van Saturnus
De grootte van de Mississippi rivierdelta
De rotatiesnelheid van de aarde
De hoeveelheid vulkanisch sediment
Het gebrek aan bewijs voor stervorming
De hoeveelheid kosmisch stof in ons zonnestelsel
De temperatuur van de aarde
De afstand van de aarde naar de maan wordt groter
De groeisnelheid van stalagmieten
De erosiesnelheid van de Niagara watervallen
De snelheid van vorming van steenkool
Sterrenclusters van verschillende leeftijden die verbonden zijn
Het bestaan van spiraalvormige sterrenstelsels op grote afstand
De erosiesnelheid van de continenten
Verzameling van kosmisch stof op aarde
Het aantal meteorieten in sediment
De diameter van de zon wordt kleiner
De gemiddelde dikte van de bovenste aardlagen
Het kraterpatroon op de maan en de scherpe aftekening ervan
Polonium haloís
Het zout in de dode zee
De vorming en het verdwijnen van ijskappen
Het aantal door mensen gemaakte objecten in het fossielenbestand
Het aantal mensen op aarde

Kijk voor meer informatie over dit onderwerp ook eens naar de volgende artikelen:
Engelstalig artikel van Answers in Genesis met verwijzingen naar relevante artikelen over het tijd-ruimte-afstand probleem.
Radioactief materiaal wijst op een jonge aarde.
Dateringen zijn niet zo betrouwbaar als door velen wordt aangenomen.
Kometen en de leeftijd van het zonnestelsel.
Exploderende sterren wijzen op een jong heelal.
Waarom een leeftijd van 3 miljard jaar voor de oceanen niet mogelijk is!
Waar zijn al die mensen? Bevolkingsgroei wijst op een jonge aarde.
Over de zoute zeeŽn.
Verzameling verwijzingen van Northwest Creation Network
Je kunt ook zoeken in de Verwijzingen naar meer over dit onderwerp.

Kortom: Voor de veronderstelde evolutie van eenvoudige organismen naar meer complexe organismen is veel tijd nodig. Als blijkt dat de benodigde tijd er niet geweest is, stort het hele evolutieverhaal als een kaartenhuis in elkaar!



De zondvloed

Een allesverwoestende zondvloed moet over de hele wereld het volgende achter hebben gelaten: Miljoenen dode wezens, planten en bomen, begraven in vele door water en vulkanisme afgezette lagen zand, steen en mineralen...
Wat een wonderbaarlijk toeval...
Over de hele wereld vinden we miljoenen dode wezens, planten en bomen, begraven in vele door water en vulkanisme afgezette lagen zand, steen en mineralen...

Wanneer?
Het is heel lastig om gebeurtenissen in de geschreven geschiedenis te dateren die meer dan 4000 jaar geleden hebben plaatsgevonden. Het zou volgens verschillende oude geschriften zo'n 4000 Š 6000 jaar geleden hebben plaatsgevonden. Waarom die grote marge? Er zit bijvoorbeeld een verschil tussen de Masoretische (Joodse) tekst van Genesis en de Septuaginta, de Griekse vertaling van Genesis. Maar er zijn meer geschriften en argumenten. Zie ook Evolutie.EU.
Hoe dan ook, het lijkt niet eens zo lang geleden als je denkt aan de miljoenen jaren waar veel wetenschappers tegenwoordig over praten. Zij denken dat de aarde zo oud moet zijn, omdat op dit moment de afzetting van lagen in de zee en op het land heel langzaam gaat en omdat sommige andere processen, zoals radioactief verval, zo langzaam verlopen. Ze veronderstellen dat het altijd zo langzaam gegaan is en dan is een 'eenvoudig' (hoewel, niet altijd zo eenvoudig) rekensommetje gauw gemaakt, met als uitkomst: miljoenen jaren. Dit idee is populair gemaakt door James Hutton en wordt ook wel het uniformitarisme genoemd, omdat men er vanuit gaat dat de geologische processen die we nu zien door de hele geschiedenis heen uniform zijn geweest (dat alles geleidelijk en langzaam ging, net zoals het nu gaat). Dit vermengen van ideeŽn met feiten noem ik ook wel eens 'science fiction', omdat wetenschap vermengd wordt met fictie. De berekeningen die uitgevoerd worden kunnen heel ingewikkeld worden en dat maakt het allemaal heel interessant en je kunt je er helemaal in verliezen. Maar als je uitgangspunten verkeerd zijn, dan kloppen de uitkomsten van de berekeningen die gebaseerd zijn op die uitgangspunten ook niet. En als je heel erg intelligent bent - en dat zijn wetenschappers meestal wel - dan kun je heel overtuigend overkomen en het allemaal heel mooi verklaren. Je kunt dan zelfs jezelf overtuigen.
Maar stel nu dat die processen in het verleden wel een keer heel snel zijn gegaan... Bijvoorbeeld in een grote overstromingsramp die de hele aarde omvatte. Vele verschillende lagen die in een vrij korte tijd (ongeveer een jaar, volgens de Bijbel) opgestapeld werden. In die ramp kwamen alle beesten om die niet in de Ark zaten. Grote bossen en enorme hoeveelheden plantaardig materiaal werden ontworteld en gevangen in lagen en kwamen onder grote druk te staan. Zo werden onder andere de olie- en steenkoollagen gevormd. Het is bekend dat de dingen die we nu in de aardbodem vinden allemaal snel kunnen ontstaan. Dus waarom dan niet door de zondvloed?

Grote geulen

Kijk eens naar deze luchtfoto's die ik maakte van canyons in Arizona. Zet je een uniformitaristische bril op, dan zie je een geul die uitgesleten is door miljoenen jaren van sedmentatie en een lange periode van erosie (sommigen zullen zeggen dat de erosie wel in korte tijd heeft plaatsgevonden, maar het vormen van de lagen heeft in dit wereldbeeld zeker miljoenen jaren geduurd). Je kunt ook je 'Bijbelbril' opzetten en zeggen: hier is heel veel water heel snel weggestroomd en heeft een geul achtergelaten in door de zondvloed snel op elkaar gestapelde lagen, die toen nog betrekkelijk zacht waren; en er is nu nog een klein stroompje over. Dit proces is zelfs heel makkelijk na te bootsen. Probeer het maar eens uit op een strand: maak een grote kuil in een platte hoop zand die bestaat uit verschillende lagen en vul hem met water. Dan maak je een klein geultje richting de grote plas en je zult zien dat je een vergelijkbaar resultaat krijgt. Het water in de kuil zal eerst langzaam en dan steeds sneller wegstromen. Uiteindelijk blijft er een geul over die in het klein lijkt op het volgende plaatje:


Deze foto maakte ik na de vlucht over Arizona op Malibu Beach (CaliforniŽ), waar in zeer korte tijd deze geul is ontstaan in een aantal door eb en vloed op elkaar gestapelde lagen (zoals ik beschreef in bovenstaand experiment). Toen ik de overeenkomsten zag tussen die gigantische canyons en deze 'mini-canyon', was het voor mij zo klaar als een klontje.
De zee heeft op dit strand een aantal lagen afgezet, die vervolgens doorsneden zijn door een plotselinge waterstroom. Dit kan een overlopend meertje geweest zijn, of een afwatering na hevige regenval in de bergen. Hoe dan ook, het is snel gegaan, het heeft geen miljoenen jaren gedruurd. Nu stroomt het water er rustig tussendoor, net zoals we dat nog zien bij andere canyons.
De zondvloed heeft die lagen in Arizona neergelegd. Ze zijn alleen veel harder omdat ze lang onder grotere druk hebben gestaan. Grote ingesloten meren die na de zondvloed ontstonden liepen op een bepaald moment over hun rand leeg richting een oceaan, waarbij ze grote geulen in de pasgevormde lagen veroorzaakten. Mede door de grotere omvang krijg je iets andere vormgeving van de geul, maar de overeenkomsten zijn duidelijk zichtbaar.

Mt. St. Helens
In 1980 werd bij Mt St. Helens in een paar dagen een canyon gevormd van 150m diep.




Hier hetzelfde verhaal, maar dan iets groter. Je ziet het voor je ogen gebeuren. Toch willen veel wetenschappers niet van het idee af dat de Grand Canyon en andere geulen miljoenen jaren nodig hebben gehad om te vormen. Zijn ze overmoedig geweest in hun berekeningen en dateringsmethoden? Missen ze bepaalde informatie? Vinden ze het verslag in Genesis onbetrouwbaar? Zo ja, waarom? De apostel Petrus zei: 2 Petrus 3:3-7. "Ze willen bewust niet weten dat de aarde eens door water vergaan is en spotten met het geloof in een Verlosser die terugkeert om mensen te oordelen." Misschien vinden mensen het wel te beangstigend om te overwegen dat die zondvloed een oordeel van God was. Misschien willen ze zich niet onderwerpen aan God en ontkennen ze liever een mogelijke herhaling van een dergelijk oordeel.

Gebogen lagen
Op veel plaatsen vind je gebogen lagen. Probeer je maar eens voor te stellen dat die lagen gedurende miljoenen jaren, laagje voor laagje ontstaan zijn. De lagen zouden na zo'n lange tijd al helemaal hard geworden zijn en dan zou het buigen van het lagenpakket resulteren in breukvlakken en andere duidelijke tekenen van de frictie die zoiets teweegbrengt. Nu zou een uniformitarist daar vast wel een 'verklaring' voor hebben, maar niet zo'n goede als de meest voor de hand liggende: De lagen waren nog zacht toen het gebeurde, en dat was vlak na, of tijdens de zondvloed, waarin de lagen vrij snel na elkaar gevormd zijn. Door de enorme omvang van de zondvloed en de verschuiving van de continenten, werden sommige stukken land tegen elkaar aangedrukt. En net als en los vloerkleed, als je het verschuift, gaat bobbelen, ging de aarde opbollen en indeuken. Je kunt natuurlijk processen bedenken die hetzelfde doen over miljoenen jaren, maar is dat dan niet een geforceerde manier om de meest logische conclusie (gebaseerd op een ooggetuigenverslag in Genesis 7) te omzeilen? Daar is tenslotte niemand bij geweest om het op te schrijven.

Het buigen gebeurde niet alleen op kleine schaal, zoals we kunnen zien bij dit 'plooiingsgebergte'. Het is niet zo moeilijk om je een voorstelling te maken van wat hier gebeurd is, lijkt mij. De zondvloed heeft een dik pak lagen afgezet. De aarde komt in beweging en begint op te stuiken. Er ontstaan grote bobbels en in al dat natuurgeweld zakt de nieuw gevormde berg aan ťťn kant in elkaar, waardoor dit grote stuk bloot komt te liggen. Hier zijn geen miljoenen jaren voor nodig.





De fonteinen

In Genesis 7:11 lezen we: "In het zeshonderdste jaar van het leven van Noach, in de tweede maand, op de zeventiende dag van de maand, op diezelfde dag zijn alle fonteinen van de grote afgrond opengebroken, en de sluizen van de hemel geopend." We zien rondom de hele aarde een soort 'scheur'.


De scheur begint ergens in Israel, en splitst midden in de Indische Oceaan in tweeŽn. Rechtsaf, onder AustraliŽ door, de Grote Oceaan in en langs Noord Amerika omhoog. Linksaf, de Atlantische Oceaan in en helemaal naar boven. Langs de grootste scheuren zie je links en rechts allemaal water. We zien vandaag de dag nog steeds dat er op die plaats magma omhoog komt dat het water opwarmt. Ging dat tijdens de zondvloed heel hard? Werd het water daar superheet en kwam het als stoom omhoog? Was er water onder de aarde dat omhoog geperst werd? Is de aarde toen snel gaan schuiven en veroorzaakte dat de zogenaamde 'continental drift' die we nu nog zien (zij het langzaam)? De rode gebieden zijn de plaatsen waar de aardkorst is opgestuikt. Die kwam daar door de enorme druk van de schuivende aardplaten omhoog en vormde bergen. Op andere plaatsen deukte de aarde juist in (de donkerblauwe gebieden langs de continenten, vaak vlak bij de rode gebieden), waardoor de troggen gevormd werden. In plaatjes als deze kun je goed zien dat de aarde behoorlijk gehavend is.
Hoe de zondvloed precies verliep is nog iets dat verder onderzocht kan worden. Maar dat het heeft plaatsgevonden staat voor mij als een paal boven water (bewuste woordspeling ;-)



Fossielen

Volgens de evolutietheorie veranderen planten en dieren continu door mutaties en natuurlijke selectie. En dat klopt. Die verandering is er wel, maar de veronderstelde overgang van een minder complex basistype naar een complexer basistype (bijvoorbeeld van vis naar landdier) is nog niet aangetoond. Toch denken veel mensen dit wel. Het is trouwens maar de vraag of bijvoorbeeld een landdier complexer is dan een vis. Wat maakt het ene dier complexer dan het andere? Elk levend wezen heeft zijn eigen bijzondere eigenschappen en de ťťn is niet per definitie 'meer ontwikkeld' of 'beter' dan de ander. Er is een enorme verscheidenheid aan planten, bomen en dieren, maar de tussenliggende vormen die zouden moeten hebben geleid tot die verscheidenheid worden niet in het fossielenbestand gevonden. Er zou een hele ketting van duidelijk aan elkaar verwante vormen moeten zijn, maar juist van de belangrijkste overgangen (van vis naar landdier en van reptiel naar vogel bijvoorbeeld) mist het spoor. Wat we wel vinden is een groot aantal fossielen, waarvan evolutionisten zeggen dat ze vele miljoenen jaren oud zijn, die schijnbaar nauwelijks veranderd zijn. Dat wordt dan verklaard door te zeggen dat ze bijvoorbeeld het 'eindstation' van hun evolutionaire ontwikkeling hebben bereikt, maar een meer voor de hand liggende conclusie is dat ze zo gemaakt zijn en sinds dien niet veel veranderd zijn. Er is een moment geweest dat al die pracht en praal 'verscheen' in het fossielenverhaal en daarna veranderen ze haast niet meer. Als er enige verandering te bespeuren is, dan is dat meestal niet ten goede; de beesten met een overeenkomstig skelet zijn nu bijvoorbeeld vaak kleiner of missen dingen die hun voorouders wel hadden.


Toen de Coelacanthus in 1938 levend gevonden werd bij Madagascar, bracht dat wereldwijd nogal wat commotie teweeg. Wetenschappers dachten namelijk dat deze vissen ten tijde van de dinosauriŽrs (volgens hen meer dan 65 miljoen jaar geleden) al uitgestorven waren. Een fossiel van deze vis in een bepaalde aardlaag werd dan ook gezien als indicatie dat die laag niet jonger kon zijn dan 65 miljoen jaar. Nu zijn er al verschillende levende exemplaren gevonden, dus gaat die vlieger dus niet meer op.
Het is vrij uniek als je er eentje vangt, omdat ze heel diep in koude wateren leven en normaal gesproken een vangst niet overleven. Een Indonesische visser heeft een Coelacanthus nog 17 uur in leven heeft weten te houden, maar normaal gesproken blijven ze niet langer dan een paar uur leven. Ze leggen geen eieren, maar brengen levende jongen ter wereld. Hun vinnen bevatten botten en werden daarom gezien als evoluerende ledematen. Ze blijken echter uitstekend geschikt te zijn om mee te zwemmen, en juist helemaal niet voor vervoer op het land. Zo zien we telkens weer dat aannames die gedaan zijn op basis van de evolutietheorie, door de feiten worden tegengesproken. Let maar eens op hoe vaak een nieuwe ontdekking door wetenschappers een 'verrassing' genoemd wordt.

Meer 'levende fossielen'
Dit is niet het enige fossiel waarmee de ouderdom van een laag bepaald werd en waarvan later ontdekt werd dat er nog levende exemplaren bleken te zijn. Sterker nog, er zijn nog veel meer beesten die gedurende al die zogenaamde miljoenen jaren nauwelijks veranderd zijn. Wetenschappers noemen ze 'relicten'. Een echt bevredigende verklaring voor dit fenomeen vind ik alleen in een relatief korte geschiedenis van duizenden, niet miljoenen jaren. Het is niet logisch dat sommige organismen gedurende miljoenen jaren helemaal niet veranderen, terwijl andere organismen in diezelfde tijd een totaal andere soort worden en allemaal nieuwe organen ontwikkelen. We zien regelmatig dat de aannames die door evolutionisten gedaan worden niet worden ondersteund door feiten die niet aan de verwachtingen voldoen. Zo nu en dan wordt er een fossiel gevonden waarin men een overgangsvorm ziet. Meestal zijn dit echter variaties binnen een grondsoort (aap, hond, kat, etc.), die heel goed binnen een creationistisch wereldbeeld passen. De duizenden fossielen van overgangsvormen die nodig zijn om aan te tonen dat de ene grondsoort in de andere geŽvolueerd is, zijn nog niet gevonden.

Er zijn onder de fossielen geen bewijzen voor toename van informatie binnen organismen. Wel voor het kopiŽren en dupliceren van al bestaande informatie, maar niet voor het ontstaan van nieuwe informatie. De versteende botjes die gevonden worden vertellen je ook niet precies hoe het beestje eruit gezien heeft. Verschillende kunstenaars zullen van eenzelfde fossiel een heel ander plaatje maken. Vaak zijn die plaatjes sterk beÔnvloed door de heersende gedachte over hoe het eruit gezien moet hebben. Denk aan die mooie plaatjes van holbewoners bij een kampvuur. Men weet vaak niets over hoeveel haar ze hadden, of hoe het eruit zag; niets over de huidskleur, de spieren of andere zachte delen. Dat is puur giswerk.


Het fossiele blaadje van de Ginkgo Biloba lijkt precies op het blaadje van de gelijknamige boom bij ons voor het huis. Daar staan er twee gezellig samen op het veldje. Tweehonderdzeventig miljoen jaar lang niet veranderd?... Dat lijkt me niet erg waarschijnlijk. Als er in diezelfde tijd zoveel andere dingen gebeurd zouden zijn, is het niet erg geloofwaardig te noemen dat deze boom totaal niet veranderd is.

Deze zogenaamde 'levende fossielen' zijn niet zeldzaam. Kijk maar eens naar de volgende plaatjes:
Levende en fossiele vleermuizen (52 miljoen jaar oud?)


Garnalen in 360 miljoen jaar onveranderd gebleven?


Krabben


Kreeften


Degenkrabben


Kwallen


Nautilussen en varens


Zeepaardjes en schildpadden


Salamanders


Libelles


Een 11 miljoen jaar lang niet veranderd knaagdier


Is een 'levend fossiel' echt "uiterst zeldzaam", zoals sommige wetenschappers zeggen? In verhouding tot het totaal aantal fossielen dat gevonden wordt misschien. Maar elk niet veranderd exemplaar is er wel weer ťťn. Je zou juist verwachten dat dit fenomeen helemaal niet voorkomt als evolutie werkelijk op de veronderstelde schaal zou plaatsvinden.

Missende schakels of missende ketting?
Darwin verwachtte een enorme verscheidenheid aan gefossiliseerde soorten te vinden, waaruit duidelijk de totale evolutionaire geschiedenis af te lezen zou zijn. Een lange ketting, waarvan elke schakel in een vorige en een volgende grijpt. Wat er tot nu toe gevonden is komt daar niet eens in de buurt. Dit is het probleem van de zogenaamde 'missing links' (de missende schakels) van de ketting. Daar komt nog bij dat er binnen het genoom van de soorten zoveel variatie mogelijk is, dat de skeletten uiteindelijk nauwelijks meer op elkaar lijken. (En dat kan nog heel snel gebeuren ook. Denk aan de Deense Dog en de Chihuahua. Het feit dat er heel veel variatie mogelijk is binnen de basissoorten, kan het grootste deel van de verschillende levende wezens verklaren; er vanuit gaande dat God de oorspronkelijke soorten gemaakt heeft.) Maar het blijft een variatie binnen de soort! Kijk maar eens naar de vele verschillende soorten honden, paarden en kippen. Ze worden nooit iets anders dan een hond, een paard of een kip, dat laat de genetische informatie niet toe. Er komt nooit een extra oog, neusgat of oor bij, maar er gaat wel eens iets verloren (zoals bij grotvissen die hun gezichtsvermogen zijn kwijtgeraakt omdat ze het niet nodig hadden in het donker). Vrijwel alle variaties die we van de huidige diersoorten kennen zijn binnen vrij korte tijd (vergeleken bij de evolutionaire tijdschaal) ontstaan. De zondvloed, waardoor de meeste fossielen ontstonden, was ongeveer 4400 jaar geleden. Sinds die tijd kan er een hoop veranderd zijn. Maar ook voor de zondvloed moet er al veel variatie geweest zijn. Toch blijft er vaak wel een soort bestaan die erg lijkt op de oorspronkelijke soort (denk aan een soort wolf als voorloper van alle honden).

Noach hoefde slechts de basissoorten mee te nemen, ten behoeve van het voortbestaan van de dieren 'naar hun aard' (oorspronkelijk geschapen vorm). We zien dus veel variatie in een korte tijd, maar in een aantal gevallen nauwelijks verandering over de hele (zij het korte) geschiedenis. De 'eerste keer' dat (of beter: in de laagste aardlaag waarin) een fossiel van een bepaald beest voorkomt, is het gelijk volledig 'af', alles zit erop en eraan en het is ook nog eens vrijwel identiek aan de levende vormen van vandaag. Roept dat niet de vraag op of er eigenlijk wel evolutie heeft plaatsgevonden? En kan dit proces wel honderden miljoenen jaren doorgegaan zijn? Is het niet veel logischer dat de wezens waarvan we nu die fossielen vinden, afstamden van een (relatief kort geleden) perfect geschapen soortgenoot? Bovendien zou het 'oudste' fossiel van een bepaalde soort juist zo'n 'missing link' moeten zijn. Dit is een sterke aanwijzing voor een recent geschapen, beperkt aantal grondsoorten. Lees ook eens dit interessante artikel over toenemende stratigrafische ranges.

Voorhistorisch?
Prehistorisch betekent vůůr de historie, dus voordat mensen begonnen met hun geschiedenis op te schrijven. Maar zoals ik hier probeer te laten zien, is de geschiedenis helemaal opgeschreven in de Bijbel. Er is dus helemaal geen prehistorie. Vanaf het 'moment' dat materie en tijd begon is alles gedocumenteerd. Natuurlijk werd er niet op dat moment geschreven, maar dat gedeelte is door God via Adam en Noach aan Mozes bekend gemaakt.

Door meerdere lagen heen

Over de hele wereld vinden we fossielen, (vooral bomen) door meerdere lagen heen. Dat wijst erop dat ze snel begraven zijn. In Peru zijn 346 walvissen in kiezelwier lagen gevonden van 1,5 km≤ en 80 m dik. Ze moeten binnen 3 dagen bedekt zijn want de baleinen zijn niet vergaan (Loma Linda University - Brand et al., 2004; Oard, 2004). Helemaal in de lijn der verwachting voor creationisten. Een evolutionist moet verklaren dat lagen miljoenen jaren lang zijn opgebouwd rondom versteende bomen en dat ze daarbij zo goed bewaard zijn gebleven. Deze feiten kunnen echter beter verklaard worden door een overstroming als de zondvloed. Sterker nog, het kan nu worden waargenomen in een meer bij Mount. St. Helens (Spirit Lake). Door de uitbarsting van de vulkaan in 1980 kwamen grote hoeveelheden bomen in het meer terecht. Die bomen begonnen in verticale stand naar de bodem te zinken en te verstenen. Het is dan niet moeilijk voor te stellen dat er in de zondvloed hetzelfde gebeurde, maar dan op grotere schaal. De bomen die op de bodem neergekomen waren werden dan weer bedolven door nieuwe lagen sediment. En zo hebben we nu versteende bomen die door meerdere lagen steken. (zie ook dit Engelstalige artikel op Answers in Genesis.)
Een heel mooi voorbeeld is ook (wel weer in het Engels) Specimen Ridge op de Creation Wiki site. Daar staan ook nog een paar nuttige links.

Natuurgeweld
Een andere duidelijke aanwijzing: over de hele wereld vinden we fossielen in allerlei verwrongen standen, waaruit duidelijk blijkt dat ze overvallen zijn door natuurgeweld.



Zo mooi gemaakt!


Wat bedoel ik precies met 'digitaal'? Om dat te begrijpen, moet je een klein beetje snappen hoe een computer werkt. Vroeger telde men op de vingers. Het Latijnse woord 'digitus' betekent vinger. Digitaal betekent dus eigenlijk zoiets als 'met de vingers'. Het gaat om gehele getallen (1, 2, 3, 4, ...), dus stapjes en niet geleidelijk (traploos). De plaatjes en letters die je hier op je beeldscherm ziet bestaan uit puntjes, de posities en kleuren van die puntjes worden in de computer als getallen opgeslagen en berekend. Een aantal puntjes samen hebben dan een vorm die wat voor ons betekent; bijvoorbeeld de puntjes in deze zin vormen samen letters en die letters hebben samen de betekenis van deze woorden, door mij bedacht en ingevoerd. Eťn letter wordt in de computer opgeslagen als een code; een reeks tekens met verschillende waarden. Die waarden gaan niet geleidelijk in elkaar over, maar verschillen van elkaar met vaste waarden. Een computer kan wel miljoenen verschillende kleuren opslaan, maar het gaat nog steeds met stapjes; tussen twee opeenvolgende kleuren zit niet nog een kleur. Een programmeur kan die kleuren en letters op de juiste plaats op het scherm laten terechtkomen door een programma te schrijven. De codes die gebruikt worden om een plaatje te beschrijven zeggen ons als leek niets, maar het plaatje dat door die codes op het scherm geplaatst wordt herkennen we meestal wel.

Kleuren worden in de natuur meestal veroorzaakt door pigment. Dat is een stof die een kleur geeft. Pigmenten komen voor in de cellen van planten of dieren. Bijna alle cellen aan het oppervlak van je huid bevatten pigment, ook je ogen en je haar. Mensen of dieren die geen pigment bevatten worden albino genoemd. Maar bij de veer van een pauw gaat het anders. Als je naar gebroken glas kijkt, zie je op het breukvlak allemaal kleuren. Dat komt omdat er kleine verschillen zitten in de hoek waaronder het licht door die vlakjes heen schijnt. Het licht wordt dan ook 'gebroken'. Dat gebeurt ook bij de veren van deze vogel. Bij een stukje glas is de lichtbreking zodanig dat je willekeurige patronen ziet. Bij een olievlek gaat de overgang van de ene kleur naar de andere in de volgorde die we ook in een regenboog zien, bij de pauwenveer gaat het volgens een specifiek patroon.

De overgang van de ene kleur naar de andere, van het ene baardje op het andere is plotseling en gaat volgens een 'bouwplan'. Dat staat zo geprogram- meerd in de genen van de pauw. Als je gelooft dat dit door een reeks toevallige gebeurtenissen zomaar ontstaan is, dan heb je echt een heel groot geloof. Het ligt veel meer voor de hand dat er Iemand geweest is Die dit zo heeft geprogrammeerd. In de genetische informatie van de pauw zit een code, op zichzelf onherkenbaar, tenzij je weet wat die code betekent; het is een taal die door ingewikkelde moleculaire 'machines' vertaald wordt naar een veer met prachtige vormen en kleuren die wij kunnen zien met onze ogen en hersenen die op zich weer gevormd zijn door een programma dat zo is geschreven dat wij van die kleuren en vormen kunnen genieten!

Probeer het je maar eens voor te stellen, al die details. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de ogen, de oren, de hersens, het spijsver- teringsproces, de mogelijkheid om zichzelf voort te planten, het gedrag van de pauw en nog vele andere kenmerken. Het is al een serieuze uitdaging voor een evolutionist om voor het ontstaan van de gehele pauw een logische opeenvolging van mutaties en selecties te verzinnen, laat staan dat hij of zij kan bewijzen, of zelfs maar aannemelijk maken, dat het ooit echt zo gegaan is. We vinden nergens in de geschiedenis, of in het zogenaamde 'fossielen- bestand' een direct bewijs voor de veronderstelde reeks (ketting of aaneenschakeling) van 'stappen' die geleid zouden hebben tot de huidige pauw.

Een waar meesterwerk!
Zo'n 200 veren, waarvan er ongeveer 170 een 'oog' hebben en ongeveer 30 een T-vorm. Perfect gevormd, geplaatst en stuk voor stuk precies de goede lengte. De T-veren zijn zo gevormd dat de ogen er precies tussen passen. De pauw kan de veren uitvouwen in een waaiervorm met een ronde lijst van donkere T-veren en dan kan hij er ook nog een apart geluid mee maken door ze te laten trillen. Daarvoor heeft hij speciale spieren in zijn achterwerk.
Een argument dat door evolutionisten vaak gebruikt wordt is 'seksuele selectie'. Een mooiere pauwmeneer zou eerder uitgekozen worden door een pauwmevrouw. Dat verklaart mogelijk waarom de mooiste pauwen zouden overleven, maar het verklaart bij lange na niet hoe ze ooit ontstaan zijn! En denk eens aan mussen. Die zijn niet zo mooi als pauwen en toch vinden ze elkaar. Om te overleven zijn al die grote lange veren zelfs lastig; ze kunnen lang niet zo makkelijk wegkomen als een vogel die niet zo'n lange staart heeft. Het is moeilijk voor te stellen hoe al deze schoonheid zou kunnen blijven bestaan, laat staan dat het vanzelf zou zijn ůntstaan. De voor evolutie onnodige (toegevoegde) schoonheid is bewijs voor een creatieve Schepper. Schoonheid is niet nodig om te overleven en de mate van schoonheid in de pauw is zo groot. De hele waaier is een prachtig plaatje met een zeer gedetailleerde weergave, bestaande uit ongeveer 2 miljard kleine segmentjes. Dat is een plaatje van 2000 megapixels met een verbazingwekkend precies patroon. Dit totaalplaatje zit niet zo opgeslagen in de genen van de pauw, maar is het eindresultaat van alle instructies om de vogel 'op te bouwen' van ťťn enkele cel, via een klein schattig kuikentje, naar een volwassen pauwmeneer. Tijdens de groei moeten de dikten van de keratinelaagjes precies op het juiste moment veranderen om die specifieke vorm en kleur te krijgen. De code die verantwoordelijk is voor dit proces moet duizenden eenheden (chemische letters) bevatten. Is het niet heel voor de hand liggend dat dit prachtige beest door onze Schepper gemaakt is om ons te behagen? Laten we ons vol verwondering verbazen over dit prachtige kunstwerk!


Bombardeerkever
De ongeveer 1,5 cm grote 'bombardeerkever' is zo genoemd omdat hij chemicaliŽn mengt, die hij middels een explosie kan afvuren op een belager. Hij heeft daarvoor twee richtbare buisjes in zijn achterwerk. Iemand die erdoor geraakt werd zei dat het aanvoelde als kokend water. De explosie zou op zich krachtig genoeg zijn om de kever op te blazen, maar dag gebeurt niet. Waarom? Men heeft met behulp van slowmotion films kunnen vaststellen dat het eigenlijk 1000 kleine explosies zijn die zo snel achter elkaar komen dat wij ze horen als ťťn knal. Daarom blijft het kevertje heel. Zo'n mechanisme wordt ook wel eens 'onherleidbaar complex' genoemd, omdat elk onderdeel ervan alleen maar nuttig is in samenwerking met de andere onderdelen. Net als een muizenval. Haal je ťťn onderdeel weg, dan werkt hij niet meer. Bij de woorden 'onherleidbaar complex' gaan bij een aantal evolutionistisch denkende wetenschappers gelijk de nekharen overeind staan. Het argument is dan: "dat een mechanisme nķ onherleidbaar complex is, wil nog niet zeggen dat het altijd zo geweest is". Men houdt dan vast aan het geloof dat er genoeg tijd geweest is voor een geleidelijke verbetering van het systeem, van eenvoudige samenwerkende onderdelen tot de huidige zeer specifiek complexe staat. Deze ontwikkeling is tot nu toe in systemen als bijvoorbeeld het oog, met de zenuwen en connecties naar de hersenen, volkomen fictief. Dat er wezens zijn met 'eenvoudiger kijkmechanismen', wil nog niet zeggen dat wij daarvan afstammen. Overigens zijn er vele verschillende soorten ogen, van slechts enkele lichtgevoelige cellen tot uiterst complexe facet-ogen. De visuele organen zouden dan verschillende ontwikkelingen doorgemaakt hebben. Het 'ontstaan' van elk van die variaties blijft pure speculatie. De meest logische conclusie blijft nog altijd dat al die complexe organismen intelligent ontworpen zijn en zich daarna door natuurlijke selectie zijn gaan aanpassen aan de omgeving waarin ze terecht kwamen. Sommige systemen moesten daarbij veel inleveren, anderen iets minder. Maar er is nooit bewezen dat er meer informatie bij kwam, waardoor een systeem meer functionaliteit kreeg; alleen aanpassing aan het milieu en gelijk blijven of vermindering van de totale functionaliteit is waargenomen.

Oog voor detail
Op de Engelse Wikipedia site staat een heel stuk over de evolutie van het oog, waarbij zonder blikken of blozen wordt beweerd dat het ontstaan van het oog, vanuit het eerste oog (540 miljoen jaar geleden), nu 'breed geaccepteerd' is op basis van overeenkomsten in anatomie en genen. Breed geaccepteerd? Ja, onder mensen die het graag willen geloven. Vervolgens komt er een mooi wetenschappelijk klinkend verhaal over hoe dat dan eventueel zou moeten zijn gegaan, compleet met indrukwekkende plaatjes van de verschillende stadia van ontwikkeling. Maar gaat er dan niet een lampje branden als je in dat verhaal geen enkel bewijs ziet? Het enige 'bewijs' dat aangehaald wordt, is overeenkomst in bouw en materiaal. Maar een architect kan toch hetzelfde ontwerp en dezelfde materialen zo vaak gebruiken als hij wil? Overeenkomstige kenmerken in gebouwen laten juist zien dat daar waarschijnlijk dezelfde architect achter zit. Laat je niet voor de gek houden. Er is naast deze veronderstellingen geen enkel bewijs dat er een spontane ontwikkeling is geweest van een eenvoudig naar een complex oog.

Een Apache helikopter is een heel complex apparaat. Maar een 'gewone' huisvlieg zit vele malen ingewikkelder in elkaar dan een Apache helikopter. Hij doet zijn eigen berekeningen voor het opstijgen, landen en navigeren, verzamelt zijn eigen brandstof en gaat daar ook heel efficiŽnt mee om. Vraag maar eens aan het beste team van professoren en doctoren in de biologie, om zo'n klein, 'eenvoudig' diertje een keer uit elkaar te halen en weer in elkaar te zetten. Elk onderdeeltje losmaken, apart leggen, sorteren en classificeren. Daarna weer alle onderdeeltjes op de goede plek monteren en volledig werkend door de huiskamer laten vliegen... Absurd natuurlijk, maar een aantal van diezelfde knappe koppen zullen wel durven beweren dat zo'n wonder van techniek spontaan kan ontstaan. Je hebt alleen maar de juiste componenten nodig (water, zuurstof, koolstof) en een heleboel tijd en het wonder zal geschieden... in hun dromen.



Probeer je eens voor te stellen: een helikopter die zichzelf voortplant, ondersteboven onder een brug kan hangen of even tegen de zijkant van een wolkenkrabber parkeert, zelfstandig brandstof tankt wanneer het nodig is (water bijvoorbeeld, lekker goedkoop), met het grootste gemak 180 graden draait en de andere kant op vliegt, zichzelf repareert en voor vervangende onderdelen zorgt. Dan zeg je direct: zů hť, dat is knap gemaakt, wie dat ontworpen heeft moet wel heel erg slim zijn...

"Eenvoudige bacteriŽn"
Het leven zou begonnen zijn met 'eenvoudige' bacteriŽn. Maar zijn ze eigenlijk wel zo 'eenvoudig'? Er is niets eenvoudigs aan de bacteriŽn die we nu kennen. Er wordt wel eens een voorstelling gemaakt van het ontstaan van de eerste bacterie, maar daarbij moet je zoveel dingen aannemen dat het wederom een volkomen fictief verhaal wordt, zonder enige vorm van bewijs. Veel ťťncellige organismen hebben ťťn of meer zweepstaartjes (flagella). Zo'n flagellum is eigenlijk een piepklein motortje dat bij sommige bacteriŽn wel 100.000 omwentelingen per minuut haalt. De onderdelen van deze motortjes zijn daadwerkelijk vergelijkbaar met onderdelen van een door mensen gemaakte motor. Ze hebben een stator, rotor, aandrijfas, propeller en zelfs een cardanas. Ze werken op een soort protonenbatterij en draaien nagenoeg verliesloos. Ze draaien linksom en rechtsom even hard, kunnen in een kwartslag stoppen en met dezelfde snelheid de andere kant op draaien. Ook dit wondertje is onherleidbaar complex. De onderdelen kunnen niet zonder elkaar. Waar evolutionisten dan vaak mee komen is dat er wel degelijk moleculaire machines zijn die gebruik maken van een gedeelte van de onderdelen van de zweepstaart van een bacterie. Maar wat ze gemakshalve 'vergeten' is dat het zelfstandig goed functioneren van een aantal componenten van het geheel, absoluut geen bewijs is dat het kleinere aantal onderdelen een 'voorloper' is van het grotere geheel. Je zou net zo goed kunnen beargumenteren dat het minder complexe mechanisme afstamt van het flagellum. Een auto rijdt best zonder zijn lichten, dak, ramen, bumpers, motorkap en spiegels. Hij rijdt zelfs nog zonder banden en versnelling; het gaat alleen niet zo lekker meer. Een mens kan ook wel leven zonder armen, benen, neus, oren, ogen en haar. Hij moet dan alleen geholpen worden met eten en naar de w.c. gaan. Levende organismen kunnen best wel wat onderdelen missen. Het is evenwel onmogelijk om alle stadia van losse chemische elementaire bouwstenen tot volledig functionele, reproducerende cel alleen al te bedenken, laat staan dat het spontaan zou zijn gevormd.

Een volledig functionele organische motor. Slim en perfect gemaakt door de Architect van al het leven. Je kunt op YouTube een aantal simulaties van deze wonderlijke motors vinden. Enkele voorbeelden van deze 'moleculaire motors' vind je hieronder. Drie filmpjes van het flagellum en een simulatie van ATP synthase, de energiebron van onze cellen:


   

   

In de cel

Ondanks dat we heel veel weten over cellen en DNA is het nog steeds niet precies bekend hoe bijvoorbeeld een ei een kip wordt. In 1953 publiceerden Watson en Crick voor het eerst een verhandeling over het DNA. Sindsdien is er heel veel onderzoek naar gedaan. We weten nu dat het DNA bestaat uit een soort ladder van chemische elementen die op een bepaalde manier gecodeerd zijn. Er zijn startcodes, stopcodes en 'paragrafen' met 'tekst' die benodigde bouwstenen van ons lichaam beschrijven. Eerst dacht men dat maar een deel van het DNA daadwerkelijk gebruikt werd, maar men ontdekt steeds meer functies binnen deze lange draden met informatie. DNA wordt opgerold in de cel en bovenop die opgerolde draden DNA zit nog weer extra codes, die bepaalde ervaringen van moeder op kind overdragen. De groeiende wetenschap van hoe het allemaal in elkaar zit, wekt steeds meer verwondering over het meesterschap dat het heeft voortgebracht. Sterker nog: hoe meer we ervan weten, hoe moeilijker het wordt om te blijven geloven in een evolutionaire afstamming.

De enorme hoeveelheid informatie in het DNA is moeilijk voor te stellen, maar als je een vergelijking wilt maken kun je dat doen met boeken of computerprogramma's. Het aantal 'letters' in al het DNA in een enkele cel is vergelijkbaar met ongeveer 800 statenbijbels, 6000 romans, 3 Gigabites aan software of 57.600 uur (dat is ruim 6,5 jaar!) continu gesproken tekst. (Dat is om precies te zijn 800x de King James bijbel, voorgelezen door Alexander Scourby ;-)
We weten nu wel een heleboel, maar toch is het nog steeds een raadsel hoe het lichaam precies weet waar al die vervaardigde bouwstenen naar toe moeten. Er zijn ondertussen al veel aanwijzingen dat de oplossing in het zogenaamde 'junk DNA' (afval-DNA) moet zitten. Die delen van het DNA zijn zo genoemd omdat het nergens voor leek te coderen; er worden in ieder geval geen elementaire bouwstoffen in beschreven en het lijkt alsof er geen functie voor is. Maar van veel delen heeft men ondertussen vastgesteld dat het wel degelijk een functie heeft bij de ontwikkeling van bepaalde organen. Bepaalde delen met herhalingen lijken als een soort timer te werken. Van een aantal delen is ondertussen vastgesteld dat ze regelen waar bepaalde organen moeten komen.
Het DNA lijkt dus op een soort bibliotheek waarin je hele lijf beschreven staat, inclusief de instructies voor hoe en wanneer bepaalde delen in elkaar gezet moet worden. Maar dan nog blijft de vraag hoe de cel 'weet' wat hij met die informatie en de resulterende producten moet doen.
Lees ook dit interessante artikel over de Dubbele Schroef van het DNA maar eens.

Een complete fabriek
De cel waar het DNA zich in bevindt bestaat uit honderden miljarden atomen, die samen een ingewikkelde fabriek vormen waarin allerlei processen plaatsvinden. De cel heeft een centrale geheugenbank (het DNA dus) die heel precies gelezen en gedecodeerd wordt, lopende banden met assemblagepersoneel waar prefabricatie en modulaire constructie plaatsvindt, proceseenheden, inpak- en verzendafdelingen, robots die bestaan uit duizenden atomen met uitgebreide driedimensionale vormen in honderdduizenden specifieke typen, efficiŽnte communicatiesystemen, kwaliteitscontrole en reparatiemechanismen. De complexiteit van een cel is vele malen groter dan die van het grootste fabriekscomplex dat wij als mensen ooit gemaakt hebben. En dan te bedenken dat die complexe fabriek zichzelf in een paar uur helemaal kan kopiŽren (tijdens de ontwikkeling van een baby 15000 cellen per minuut!), dat is dus inclusief het DNA van 3 miljard letters per cel en alle machines om de informatie te verwerken! Wat een ontwerp! Dat het leven in wezen bestaat uit codes (letters, zinnen, boeken vol informatie) is volledig in overeenstemming met de Bijbel, waarin staat dat God alles schiep door te spreken (bijvoorbeeld Ps 33,9 - Want Hij sprak en het was er, Hij gebood en het stond er). Door beschadigingen (mutaties) kunnen er soms dingen misgaan (kanker of misvormingen), maar zo heeft God het oorspronkelijk niet gemaakt. Mutaties kwamen pas nadat Adam en Eva hun verantwoordelijkheid verzaakten en ongehoorzaam werden, waarvoor God hen moest straffen en Zich terug moest trekken van Zijn schepping. Maar er is nog hoop; de relatie met God kan hersteld worden door Jezus Christus.

Geloofwaardig maken
Kijkend naar Animal Planet of National Geografic Channel, krijg je wel eens van die prachtige computeranimaties te zien, waarin de ontwikkeling van een embryo of de veronderstelde ontwikkeling van een 'eenvoudig' beest naar een 'meer complex' beest gevisualiseerd wordt. Hierbij wordt eigenlijk wel erg makkelijk over de enorme complexiteit van een cel heen gewalst. Heel vluchtig krijg je dan een mooie vloeiende overgang te zien van ťťn cel naar twee cellen, alsof het niets voorstelt. Het gebeurt toch continu? Het lijkt zo eenvoudig: dat er ooit, ergens in de oersoep zomaar een paar chemische stoffen bij elkaar kwamen en er ontstond een cel. Het lijkt wel of het allemaal voorbestemd is; de atomen zoeken elkaar gewoon op.
[Sarcastische modus ingeschakeld:]
Ja, ťcht waar lieve mensen, al die ingewikkelde machines met informatiestromen, decodering van boodschappen, beveiliging en duplicatie van informatie, prefabricage van de benodigde onderdelen, die vervolgens via een ingewikkeld transportsysteem precies op de goede plek terecht komen, alwaar gigantisch complexe structuren verrijzen die op zichzelf weer allerlei onmisbare taken verrichten en hun eigen informatiesysteem in stand houden... dat is allemaal zonder invloed van buitenaf tot stand gekomen. Want God kunnen we niet zien, daar is namelijk geen 'bewijs' voor... Momentje lieve kijkers, ik zie daar een steen liggen waar aan beide kanten een stukje af is; wat een toonbeeld van vroeg menselijk vernuft! Je kunt duidelijk zien dat er een intelligent wezen geweest moet zijn die aan beide kanten van die steen een stuk afgeslagen heeft om er een soort krabber of mes van te maken! (... duh ...) Ligt het aan mij, of mis ik hier iets? O, ik weet het al! Ik mis het ongelofelijk grote geloof dat mij in staat stelt om evolutie te zien, waar aan alle kanten de woorden intelligentie en ontwerp met knipperende neonlichten en grote aanwijspijlen mijn aandacht proberen te vestigen op de enorme creativiteit van de Grote Architect. Het spijt me, ik heb echt geprobeerd me te bekeren tot het evolutionisme, maar het lukt me niet... Ik moet gewoon geloven in een Schepper.
[Sarcastische modus uit]



Hier volgen een paar plaatjes van meesterwerken uit mijn directe omgeving:
(Klik erop voor een grotere versie)

Met alle kennis die we vandaag de dag hebben van de natuur en hoe cellen werken, kunnen we niet meer met ons volle verstand beweren dat dit alles niet door een onvoorstelbaar intelligent Iemand ontworpen en gemaakt is. Hiermee zeg ik niet dat evolutionisten niet intelligent zijn. Je kunt ook met je volle verstand (bewust) blijven ontkennen dat ontwerp door een Schepper de meest logische conclusie is. Sterker nog: hoe intelligenter je bent, hoe beter je in staat zult zijn om uitvluchten te vinden en die zo onder woorden te brengen dat je de meeste mensen onder tafel praat. Maar kijk in je hart. Geloof je echt dat dit allemaal vanzelf gegaan is, of houd je jezelf voor de gek? En denk ook eens aan de consequenties...





Dino's, prehistorisch?

Dat mensen en mammoeten samen geleefd hebben zal niemand betwijfelen, maar mensen samen met een Tirannosaurus of een Triceratops? Dat zien we alleen in Hollywood films. Want alle dino's zijn toch 65 miljoen jaar geleden uitgestorven? Op het plaatje hiernaast zie je hoe botten van dinosauriŽrs waarschijnlijk in elkaar gezeten hebben. Deze foto heb ik genomen in het Natural History Museum in Los Angeles. Ze worden niet in deze stand in de grond gevonden dus het is een zo goed mogelijke benadering. Aangezien we deze beesten niet meer in levende lijve aantreffen, zullen we moeten proberen er een voorstelling van te maken. We kunnen het uiterlijk van dinosauriŽrs benaderen door ze te vergelijken met bijvoorbeeld olifanten. Daarom werden ze door kunstenaars vaak grijs afgebeeld (zie tweede plaatje).
Tegenwoordig zien we afbeeldingen van dinosauriŽrs vaak in allemaal bonte kleuren, versierd met riggeltjes en andere kleine aanhangsels, omdat wetenschappers en kunstenaars in toenemende mate beseffen dat het eigenlijk hele grote hagedissen waren. En die vind je in de meest fantastische kleuren, met allemaal prachtige vormen en uitsteeksels. De meeste wetenschappers geloven dat dinosauriŽrs 65 miljoen jaar geleden zijn uitgestorven en dat ze daarna niet meer voorkwamen. De vroege voorloper van de mens verscheen volgens hen pas enkele miljoenen jaren geleden op het toneel.
Dino's en mensen zouden elkaar dus nooit gezien hebben. Stel nu dat God de dinosauriŽrs en de mensen ongeveer 6000 jaar geleden samen gemaakt heeft (zoals we in de Bijbel lezen) en dat mensen en dinosauriers wel samen geleefd hebben. Wat zou dat betekenen? We zouden in ieder geval verhalen moeten hebben van mensen die grote reptielen gezien hebben. Wellicht zullen we kunstobjecten met afbeeldingen van dinosauriŽrs vinden. Heel misschien fossiele resten van dino's en mensen samen; maar dat is erg onwaarschijnlijk. Dat mensen en dinosauriŽrs samen waren op het moment van fossilisatie is vrij onwaarschijnlijk. De meeste fossielen zijn volgens ons tijdens de zondvloed ontstaan. Zou het theoretisch mogelijk zijn dat mensen en dino's toch samen begraven zijn? Ik denk van niet, want als er tijdens de zondvloed mensen in de buurt van dino's waren, zouden ze logischerwijs toch op verschillende manieren gevlucht zijn voor het wassende water, waardoor ze niet bij elkaar in het fossielenbestand terecht kwamen. Sommige onderzoekers beweren voetsporen van dino's en mensen samen gevonden te hebben, maar de betrouwbaarheid van die claim is niet honderd procent zeker. Bedenk ook dat er in verhouding veel minder mensen waren dan beesten (enkele miljoenen t.o.v. vele miljarden), dus als we nu gaan zoeken tussen de fossielen is het niet erg voor de hand liggend dat we mensen en beesten samen vinden. Mensen zullen door hun intelligentie en mobiliteit sowieso niet snel door sediment bedekt worden. En de mensen die bedekt en gefossiliseerd worden zullen niet zo snel gevonden worden omdat het aantal potentiŽle menselijke fossielen in verhouding tot de hoeveelheid fossielhoudend gesteente heel erg klein moet zijn. Het is jammer voor de mensen die een concreet bewijs zouden willen zien, maar dat lijkt vrijwel onmogelijk. Stel dat er 10 miljoen mensen waren ten tijde van de zondvloed en dat al hun lichamen bewaard zouden zijn gebleven. Er is 700 miljoen kubieke kilometers fossieldragend sediment. Dat betekent dat bij een gelijkmatige verdeling maximaal ťťn menselijk fossiel per 70 kubieke kilometers sediment gevonden kan worden. Dat maakt het al onwaarschijnlijk om er ťťn te vinden, laat staan een mens samen met een dinosaurus. Zijn er dan eigenlijk wel aanwijzingen te vinden? Dat zullen we nader onderzoeken...

Volgens de Bijbel
Als de Bijbel betrouwbaar is, dan moet geen enkel wetenschappelijk feit een juiste interpretatie van de tekst van de Bijbel tegenspreken. De aarde en alles wat daarop leeft, werd volgens Gods eigen woorden (in Exodus 20:11) in zes dagen geschapen. Dat is niet anders te lezen dan: in zes dagen. We hebben ook al gezien dat we via verschillende geslachtsregisters kunnen bepalen hoe oud de aarde volgens de Bijbel zou moeten zijn: ongeveer 6000 jaar (mogelijk meer als er in de geslachtsregisters namen van onbelangrijke personen weggelaten zijn, maar dan zou de aarde volgens de Bijbel toch nog niet ouder kunnen zijn dan zo'n acht Š tienduizen jaar). Dat betekent dan dat Adam en Eva samen met de dinosauriŽrs, zo'n 6000 tot 10.000 jaar geleden geschapen moeten zijn. Deze gigantische reptielen passen op zich goed in de beschrijving van grote land- en zeedieren die in de Bijbel genoemd worden. De vloek die over de aarde kwam vanwege de keuze van Adam, bracht ziekte en dood. Toen alles net geschapen was, noemde God het 'zeer goed'. Alles is in dezelfde week geschapen, dus de dinosauriŽrs kunnen volgens het Bijbelse wereldbeeld niet 'uitgestorven' zijn voordat de mens ten tonele verscheen. De botten van dinosauriŽrs die gevonden zijn laten ons zien dat ze vaak onder gewelddadige omstandigheden om het leven gekomen zijn. Er zijn in fossielen ook sporen van ziektes gevonden, zoals kanker. Dat kun je toch niet 'zeer goed' noemen. Sommige mensen proberen de 6 dagen van de Bijbel op te rekken tot miljoenen jaren, maar dat laat de tekst niet toe, want dan zouden de planten miljoenen jaren zonder zonlicht hebben gezeten, aangezien de zon maan en sterren na de planten gemaakt werden. Bovendien laat de Hebreeuwse tekst niet toe dat de dagen als lange perioden geÔnterpreteerd moeten worden. Een 'dag' in die tekst is gewoon een dag zoals wij die vandaag de dag ook nog meemaken.
Dus volgens de Bijbel moeten mensen en dinosauriŽrs ongeveer 6-10.000 jaar geleden samen geleefd hebben.

Het is zeer onwaarschijnlijk dat alle dinosauriŽrs al voor de zondvloed verdwenen waren, dus moeten ze meegegaan zijn in de Ark van Noach (waarover straks meer). Het woord 'dinosaurus' is nog niet zo lang geleden bedacht (in 1842, door de Engelse palaeontoloog Richard Owen). Dus als we in oude literatuur kijken, moeten we niet zoeken naar het woord 'dinosaurus', maar bijvoorbeeld 'draak' of 'monster'. "Draken? Die komen toch alleen voor in sprookjes en fabeltjes?" Nou, nee. Er zijn ook veel serieuze drakenverhalen, zoals we verderop zullen zien. In Genesis 1:21 staat: "En God schiep grote zeemonsters". In het Hebreeuws staat daar: Tannim (enkelvoud = Tannin). In oude vertalingen werd dit woord met 'draak' vertaald en een paar keer met 'slang'. Het woord komt 23x in de Bijbel (OT) voor. In sommige teksten staat zelfs: "(vurige) vliegende draak/slang" (Jes. 14:29 en 30:6). Ook in andere oude literatuur komen beschrijvingen van draken voor. Zouden dinosauriŽrs misschien de oorsprong van drakenverhalen kunnen zijn?

Deze varaan wordt in het Engels 'komodo dragon' (draak) genoemd. Probeer je maar eens voor te stellen dat dit lieverdje drie of vier meter hoog zou worden; dan zou je toch wel de indruk krijgen van een dinosaurus. We hebben al gezien dat veel organismen vůůr de zondvloed groter werden dan nu. Probeer je eens verschillende hagedissen voor te stellen die heel groot werden. Je moet ook bedenken dat de gemiddelde dinosaurus ongeveer de grootte had van een schaap. Je had hele grote dino's, maar ook heel veel kleintjes. De varaan zou je kunnen zien als ťťn voorbeeld van een dinosaurus die nog niet uitgestorven is. Hetzelfde zou je kunnen zeggen van de leguaan en de krokodil.
Het valt niet te ontkennen dat achter elke mythe een waarheid zit. Zo ook bij de drakenverhalen. Er zijn vele verhalen bekend van mensen die draken gezien hebben of ermee gevochten hebben. De beschrijvingen die we kennen uit de literatuur zijn (of lijken) vaak sterk overdreven, maar vergelijk de volgende plaatjes eens en stel je voor dat je oog in oog staat met zo'n beest, wanneer hij 2 meter boven je uit torent. Je hebt je harnas aan, schild en zwaard in de aanslag. Een luid hissend geluid komt uit z'n bek en hij neemt een drijgende houding aan om bijvoorbeeld zijn vrouwtje en jongen te beschermen. Als je het beest doodt ben je de held van het dorp, want iedereen is er bang voor. Jaren later worden de verhalen over je heldendaad nog rondverteld, aangedikt met wat levendige fantasie...








De apocriefe boeken vind je niet in iedere bijbel, maar bijvoorbeeld wel in een katholieke bijbel. Daniel heeft daarin een aantal extra hoofdstukken.
DaniŽl 14:22-27: "En er was een grote draak in die streek en de BabyloniŽrs aanbaden hem. En de koning zei tegen DaniŽl: 'Luister, u kunt toch niet zeggen dat dit geen levende god is? Aanbid hem dan'. En DaniŽl zei: 'Ik aanbid de Here mijn God, want Hij is de levende God. Maar dat is geen levende god. Maar als u mij toestaat, o koning, zal ik deze draak doden zonder zwaard of knuppel'. En de koning zei: 'Ik sta het u toe'. Toen nam DaniŽl pek, vet en haar, kookte het mengsel, maakte er bundeltjes van en stopte ze in de bek van de draak. En de draak barstte uit elkaar. En toen zei hij: 'Kijk nu eens naar hem die jullie aanbidden.'"
DaniŽl was slim, hij nam pek (kleverig spul), vet (dat zoutig smaakt - bijna alle dieren houden van vet) en haar (dat verteert niet). Toen de draak dat gegeten had, kreeg hij natuurlijk een verstopping van de darmkanalen. De rest kun je wel verzinnen... Het beest was uniek (DaniŽl hoefde slechts die ene draak te doden) en moet ook wel indrukwekkend geweest zijn, anders zouden ze hem niet aanbeden en gevreesd hebben.

In Job 40:15-24 wordt "Behemoth" (beest der beesten) beschreven: "Machtige spieren in zijn lendenen en buik", hij "beweegt zijn staart als een ceder", "de pezen van zijn liezen zijn gevlochten", "zijn botten als bronzen buizen, als ijzeren staven", "hij is de voornaamste van Gods ondernemingen", "hij ligt onder de lotusplanten, verbergt zich in moerassen", "hij staat stevig in een sterk stromende rivier", "niemand kan hem temmen". Deze beschrijving in het boek Job (waarvan wordt aangenomen dat het uit de tijd vlak na de zondvloed stamt) zou heel goed op een dinosaurus kunnen slaan. Sommige bijbeluitleggers hebben hier een nijlpaard of een olifant in gezien, maar dan moet je het volgende plaatje eens zien...
Ceders zijn aardig indrukwekkende bomen. Ik heb er naast gestaan. Groot en dik. En natuurlijk was het eerste waar ik aan dacht: "Hť, dat lijkt net een staart van een olifant of een nijlpaard..." Niet dus.
Ik acht het zeer waarschijnlijk dat Job over een Brachiosaurus of Diplodocus schreef. Die staarten komen qua vorm dichter in de buurt van een boom. Ze voldeden in ieder geval uitstekend aan de titel "hoofd" of "voornaamste van Gods ondernemingen"

Job 41 beschrijft "Leviathan" (groot zeemonster): "Afschrikwekkende tanden rondom", "sterke schilden", "lichtschijnsel als hij niest; zijn ogen lichten op als de dageraad", "uit zijn bek komen vlammen en vurige vonken", "uit zijn neusgaten komt rook, zijn adem laat kolen ontbranden", "het zwaard van zijn belager doet hem niets en hij laat de diepte borrelen als in een kookpot", "op de aarde is niets met hem te vergelijken", "hij kijkt overal op neer, hij is de koning van alle trotse dieren". Vuur en rook uit zijn bek? Sommige mensen zeggen 'krokodil', maar dan hebben we toch een klein probleempje met die vlammen en zo... Ja, en hoe verklaar je een groot krokodilachtig beest dat vuur spuwt? Nou komen toch echt de sprookjes tevoorschijn, of niet? Misschien moeten we toch even verder kijken dan onze neus lang is. Er zijn vandaag de dag in elk geval beesten die fosforescerende stoffen produceren, zoals glimwormpjes. We hebben al gezien dat er een torretje is dat twee chemicaliŽn mengt om een explosie te veroorzaken en we kennen sidderalen. Veel beesten produceren methaan; als je dat combineert met een vonk of een klein vlammetje, krijg je een behoorlijke steekvlam. Sommigen hebben dat uitgeprobeerd, maar dit kan zo een onsmakelijk onderwerp worden...
Waarom zou God geen vuurspuwende hagedis- of krokodilachtige kunnen maken? De recente ontdekking van een 15m lang pliosaurusfossiel met machtige kaken en afschrikwekkende tanden, een dikke nek en krachtige flippers, geeft toch wel te denken. We kunnen uit zo'n fossiel op zich niet afleiden welke functies de organen hadden. Net zo min als je van de graat van een sidderaal kunt afleiden dat hij elektriciteit produceert. Wie weet had die pliosaurus wel de mogelijkheid om vuur en rook te produceren. Het feit dat een dergelijk beest serieus beschreven wordt in een oud boek als Job, geeft aan dat wij het ook serieus kunnen nemen. Zou Job misschien een pliosaurus gezien kunnen hebben? Dan is hij dus nog door mensen beschreven en is hij niet 'prehistorisch' (van voor de geschreven geschiedenis)...



Dat er grote zeemonsters in onze oceanen hebben rondgezwommen is in ieder geval een feit, gezien berichten als deze van National Geographic News. Misschien was dat wel het beest waarop de Vikingen hun drakenkoppen hebben gebaseerd.
Natuurlijk kunnen veel monsterverhalen worden afgedaan als 'zeemansverhalen', maar toch is het waarschijnlijk en ook logisch dat een aantal in het water levende dinosauriŽrs de zondvloed overleefd hebben. Noach hoefde de waterbeesten niet mee te nemen in de ark en ondanks de gigantische omvang van de ramp moeten er plaatsen op aarde geweest zijn waar het tumult iets minder was, zodat ze konden overleven. Het overleven van die oude 'zeemonsters' kan vanuit een bijbels wereldbeeld makkelijk verklaard worden. Op dit moment zijn ze mogelijk allemaal uitgestorven, maar toch komen er nog steeds meldingen van mensen die grote monsters in het water zien. Denk bijvoorbeeld aan het monster van Loch Ness, het monster van Lake Champlain, Nahuelito in Argentinie, het monster van het StorsjŲn meer in Zweden en Ogopogo uit het Canadese meer Lake Okanagan.



http://www.bible.ca/tracks/tracks-acambaro.htm

Zie ook: dino-art (Bible.ca) en dino artifacts, dit artikel, hoofdstuk 19 uit het Creation Answers Book (meer over dino's op creation.com) en deze plaatjes.
Een opgeheven staart of de enkele rij platen op de rug van een stegosaurus waren nog niet bekend in 1945, daardoor wordt vervalsing heel onwaarschijnlijk.



Sommige mensen zouden zeggen dat het hier om een mythologische afbeelding gaat, maar is het niet logisch om te concluderen dat het om beesten gaat die daadwerkelijk door mensen gezien zijn?

In 326 voor Christus waren de soldaten van Alexander de Grote in wat nu India is. Ze zeiden bang te zijn voor grote draken die daar in grotten leefden. Een zekere Beowulff zou draken gedood hebben en werd uiteindelijk zelf gedood tijdens een gevecht met een gevleugelde draak (pterodactilus?).
Dit zijn slechts enkelen van de duizenden drakenverhalen. Moeten wij in deze 'moderne' tijd nu echt de hooghartige houding aannemen dat de volken van toen zo beÔnvloedbaar waren en zomaar alles geloofden wat ze gezegd werd? Zouden we moeten concluderen dat er nooit zulke beesten samen met mensen bestaan hebben, alleen maar omdat we ze nu niet meer in dierentuinen kunnen bewonderen? Zouden echt al die verhalen moeten worden toegeschreven aan de bijgelovigheid of de sensatiezucht van de vertellers?


Uit de kunst van oude culturen kunnen we de conclusie trekken dat ze bekend waren met draken (dinosauriŽrs). Zoals deze grafsteen uit Ica, Peru (AD500-1500).
We kunnen drakenkunst ook terugvinden in Indiaanse Petrogliefen. Rots- en kliftekeningen in Utah en Colorado tonen ruwe afbeeldingen van bepaalde dinosaurussoorten (gedateerd tussen 400 en 1300 na Christus). Kijk ook eens naar het Gilgamesh epos, Fafnir, Beowulf en andere Legenden. Er bestaan vele beroemde legenden, waaronder de Egyptische, Griekse en Romeinse mythologie, die specifieke beschrijvingen van draken en andere dinosaurus-achtige wezens bevatten. Dinosaurus-achtige wezens worden voorgesteld op Babylonische markeringen, Romeinse mozaÔeken, Egyptische gewaden voor begrafenissen, en vele andere kunst verspreid over de hele oudheid.
Er zijn ook heel recente verhalen van draakachtige wezens. Marco Polo schreef aan het einde van de dertiende eeuw over draken die hij zag op een van zijn reizen door China. Hij beschreef enorme slangen van tien passen lang, met een lichaamsomtrek van tien handlengten. Aan de voortkant, dicht bij het hoofd, twee korte poten, elk met drie klauwen als van een tijger, met ogen groter dan een brood van vier denari, die je intens aanstaarden. De kaken waren breed genoeg om een man te verslinden en grote, scherpe tanden. Overdag leefden ze in grotten en in de nacht gingen ze op zoek naar voedsel. Hij beschreef nauwkeurig hoe ze werden gejaagd, geslacht en welke delen werden gegeten. Hij wist zelfs te vertellen dat de galblaas een geneeskrachtige werking had.

In 1822 werden voor het eerst dinosaurusbotten gevonden door Mary Mantell in Engeland. De naam 'dinosaurus' is, zoals hierboven gezegd, bedacht door Richard Owen. Het is dus heel opmerkelijk dat kunst die dateert van veel verder terug zo duidelijk dinosauriŽrs laat zien.
Zie ook http://www.bible.ca/tracks/peru-tomb-art.htm
Lees ook eens over Dr. Roy P. Mackal, William Gibbons en Mokele mbembe, deze artikelen: Answers in Genesis over zeemonsters en flying reptiles

Volg het nieuws over de interessante ontdekking van zacht weefsel bij dinosauriŽrs: 11 november 2006, 23 november 2006 en 1 augustus 2008

In de Jurassic Park films wordt fantasie en wetenschap gecombineerd met een spannend verhaal. En hoewel het klonen van dinosauriŽrs misschien nooit werkelijkheid zal worden, is het heel duidelijk dat mensen en dino's samen geleefd moeten hebben. Het verslag van de Bijbel is betrouwbaar.



En dan die Ark van Noach...

Een wereldwijde overstroming die overleefd wordt door acht mensen en een heleboel dieren in een boot: een man met zijn vrouw, drie zoons met hun vrouwen en een vertegenwoordiging van alle landdieren en vogels. Is dat een realistisch verhaal, of een sprookje? Stonden echt alle bergen onder water? Is daar wel genoeg water voor? Was er wel genoeg ruimte in die boot voor alle beesten? Allemaal goede vragen. Dat er ooit een hele grote overstoming geweest is, kunnen we afleiden uit het feit dat er wel 270 verschillende legenden van bekend zijn onder vele volken, die overeenkomsten vertonen met de geschiedenis van Noach in de Bijbel. De Bijbel bevat echter het enige verslag dat goed wetenschappelijk te onderbouwen is. Het is een zeer gedetailleerd verslag, waarin precies beschreven wordt wanneer elke gebeurtenis plaatsvond en wie er bij betrokken waren. Van de overlevenden is zelfs gedurende vele generaties het geslachtsregister bijgehouden.

Gilgamesh epos
Een argument dat ik tegenwoordig veel hoor is dat het Bijbelse zondvloedverhaal is afgeleid van het Babilonische Gilgamesh epos, waarin de held Utnapishtim een wereldwijde overstroming overleeft. In dit uitstekende artikel op Answers in Genesis wordt uitgelegd waarom de Bijbelse geschiedenis betrouwbaarder is. Het epos rapporteert schijnbaar dezelfde gebeurtenissen, maar de Genesis geeft ons een beschrijving die beter overeenkomt met wetenschappelijke feiten, heeft een betere interne consistentie en meer overeenkomsten met andere bronnen. De aard van de overeenkomstige elementen in andere legendes van over de hele wereld, maakt het verslag in Genesis tot het meest acceptabele historische verslag van deze gebeurtenissen. Dit komt doordat de beschrijving in Genesis zoveel wetenschappelijk verifieerbare details noemt waaruit een werkbaar model kan worden gevormd. Dit in tegenstelling tot de andere legendes en mythen, zoals het Gilgamesh epos.

Afmetingen
De verhoudingen van 'de Ark' waren bijvoorbeeld ideaal voor een containerschip op zee. Als hij langer was geweest, was hij comfortabeler voor de opvarenden, maar minder sterk (hij kon makkelijker breken). Als hij hoger was geweest, was hij sterker, maar minder stabiel (door 'rollen' = heen en weer bewegen). En als hij breder was geweest, was hij stabieler, maar minder comfortabel (door 'stampen' = wipwap beweging). De ark had de perfecte afmetingen voor een juiste balans tussen stabiliteit, comfort en sterkte , volgens dr. Seon Won Hong van het world-class ship research center KRISO in Zuid Korea. Zijn onderzoek bevestigde dat de Ark golven van 30m hoog kon trotseren. wat precies de vorm van de Ark was, wordt in de Bijbel niet beschreven. Hij kan elke denkbare vorm gehad hebben, van een rechthoekige doos (maximale laadruimte), tot een ingenieus ontworpen schip als op het plaatje hierboven (het meest comfortabel voor een zeereis van ruim een jaar).

Inhoud
Noach had voldoende tijd om zijn boot te maken, aangezien hij 600 jaar oud was toen de overstroming kwam en hij 120 jaar van tevoren door God gewaarschuwd werd. Omdat Noach dichter bij de oorspronkelijke schepping zat werd hij ouder en was hij waarschijnlijk ook slimmer en sterker dan wij. Misschien zelfs wel groter, zodat ook zijn 'el' (de gebruikte lengtemaat in de Bijbel, van vingertoppen tot elleboog) groter was. Hiermee werd dan ook de Ark groter dan je in eerste instantie zou denken uit het verhaal. Het moet een vaartuig geweest zijn van ongeveer 150-200 meter lang.
Dat Noach mogelijk groter was dan wij is geen goedkoop verzinsel om zijn 'el' en daarmee de Ark groter te maken. Zelfs als Noach iets kleiner was dan wij, dan was de Ark nog groot genoeg geweest voor alle beesten die mee moesten. Men schat tegenwoordig het aantal soorten ergens boven de 8 miljoen. Een dikke 2 miljoen daarvan zijn zeedieren, die natuurlijk niet mee hoefden in de Ark. Meer dan 5 miljoen soorten zijn insecten, die een overstroming heel goed kunnen overleven op ronddrijvend hout en vegetatiematten, die veel voorkomen bij grote overstromingen. Dan houden we dus nog een miljoen hedendaagse soorten over, waarvan we weten dat veel soorten afstammen van een enkele oersoort, zoals de verschillende soorten hond, dingo, coyote, vos en wolf. Denk ook aan verschillende soorten paarden en ezels, knaagdieren, enzovoort. Hier kunnen we nog aan toevoegen dat er ook dinosauriŽrs meegingen in de Ark, waarvan recente studies ook hebben uitgewezen dat er minder grondsoorten waren dan men dacht. Kortom, het aantal soorten dat mee ging in de Ark was veel geringer dan je in eerste instantie zou denken. Het aantal beesten dat in de Ark ging (volgens het Bijbelse verslag) moet ergens rond de 16000 gelegen hebben; dat is een redelijke schatting. Voor meer informatie, zie het boek van John Woodmorappe, Noah's Ark: A Feasibility Study. In een boot met de afmetingen die worden beschreven in Genesis 6 zou zelfs nog ruimte over geweest zijn. Bedenk dat Noach de vissen en insecten niet mee hoefde te nemen, die vallen niet onder beschrijving in Genesis hoofdstuk 6 en 7. Alleen de landdieren en de vogels hoefden mee. En zelfs als er een aantal insecten mee moesten, was daar nog genoeg ruimte voor geweest.

Zondvloedmodel
Wanneer we kijken naar de mogelijkheden die een zondvloedmodel biedt, en deze serieus overwegen, zullen we zien dat een heleboel feiten (observaties) beter verklaard kunnen worden. Wetenschap wordt het beste bedreven vanuit het wereldbeeld dat de Bijbel ons biedt. Het is dus niet zo dat gelovigen alles wat in de Bijbel staat zonder kritische beschouwing accepteren en de feiten negeren. Je kunt de wetenschap omarmen en toch zonder problemen in de boodschap van de Bijbel geloven. Er is geen enkele meting of waarneming die de betrouwbaarheid van de Bijbel tegenspreekt. Dat wil niet zeggen dat daarmee alles verklaard is, maar geloven hoeft geen blind proces te zijn. Geloven in de God van de Bijbel is niet het zoeken naar een verklaring in het bovennatuurlijke als hier op aarde iets niet begrepen wordt. Het is geen kruk om op te leunen, maar een zekerheid van een universele waarheid, die ondersteund wordt door onze waarnemingen. Zo ook in het geval van de zondvloed en de Ark.

Dino's te groot?
Een veel gehoord bezwaar is dat die gigantische dinosauriŽrs toch nooit op die ark konden...? Men vergeet dan dat jonge dieren kleiner zijn dan de oude. Dino's groeiden hun hele leven door (net als olifanten en hagedissen), ze waren niet altijd groot. Elk beest begint klein. Overigens, niet alle soorten dino's werden groot. Gemiddeld had een volwassen dino de grootte van een schaap. Een dinosaurusei was ongeveer zo groot als een struisvogelei. Jonge dino's hoefden niet groter te zijn dan een hond of een koe. Jonge beesten wegen minder, eten minder, poepen en plassen minder, slapen meer en hebben een betere weerstand. Na de zondvloed zouden ze ook langer leven om kindjes te krijgen en de aarde opnieuw te bevolken. Wat zou jij doen, de opa's en de oma's meenemen of de jonge, sterke, veerkrachtige, levenslustige dieren die in de kracht van hun leven zijn? Je neemt natuurlijk de beesten die de grootste kans hebben om te overleven.

Een jaar hutje mutje?
Veel beesten houden een winterslaap of worden heel rustig tijdens vervoer op zee. Daarnaast was het voeren van de beesten en schoonhouden van de hokken geen onmogelijke taak. Zelfs met eenvoudige middelen is dit goed te automatiseren. De Ark had aan de bovenkant rondom een opening voor ventilatie (veel mensen denken 1 klein raampje), dus grote stankoverlast en explosiegevaar was er niet.

Alle soorten mee?
Sommige mensen vragen zich af hoe alle soorten die we kennen in de Ark konden. Maar er staat in de Bijbel niet dat alle 'soorten' mee gingen.
In de scheppingsgeschiedenis lezen we dit:
Gen 1:24 "En God zeide: De aarde brenge levende zielen voort, naar haar aard, vee, en kruipend, en wild gedierte der aarde, naar zijn aard! En het was alzo."
In het zondvloed verhaal lezen we dit:
Gen 6:18-21 "Maar met u zal Ik Mijn verbond oprichten; en gij zult in de Ark gaan, gij, en uw zonen, en uw huisvrouw, en de vrouwen uwer zonen met u. En gij zult van al wat leeft, van alle vlees, twee van elk, doen in de Ark komen, om met u in het leven te behouden: mannetje en wijfje zullen zij zijn; Van het gevogelte naar zijn aard, en van het vee naar zijn aard, van al het kruipend gedierte des aardbodems naar zijn aard, twee van elk zullen tot u komen, om die in het leven te behouden. En gij, neem voor u van alle spijze, die gegeten wordt, en verzamel ze tot u, opdat zij u en hun tot spijze zij."
Gen 7:14-15 "Zij, en al het gedierte naar zijn aard, en al het vee naar zijn aard, en al het kruipend gedierte, dat op de aarde kruipt, naar zijn aard, en al het gevogelte naar zijn aard, alle vogeltjes van allerlei vleugel. En van alle vlees, waarin een geest (de adem) des levens was, kwamen er twee en twee tot Noach in de Ark."
- "Naar zijn aard." Een logische conclusie is dus dat Noach de oorspronkelijk geschapen soorten mee moest nemen. Dat waren er veel minder dan het aantal verschillende soorten die ondertussen uit die grondsoorten waren voortgekomen of gefokt (denk aan het aantal soorten paarden, honden en kippen die allemaal afstammen van ťťn grondsoort). Dat houdt in dat bijvoorbeeld van de hondachtigen alleen een paar meeging dat het meeste van de oorspronkelijke informatie in zich had (waarschijnlijk een wolfachtige). We weten natuurlijk niet hoever de dieren toen al diversificatie hadden doorgemaakt, maar we zien dat ze "kwamen" en dat houdt in dat Noach niet zelf hoefde uit te zoeken welke dieren mee moesten om de soortenrijkdom te laten ontstaan die we nu zien. De beesten waren toen toch nog vrij dicht bij de oorspronkelijke schepping en er was nog niet veel mutatie opgetreden. De variaties die we nu zien in bijvoorbeeld honden, paarden, katten en kippen kunnen makkelijk in de afgelopen 4500 jaar zijn ontstaan.
- "...En waarin een geest (Hebreeuws hetzelfde als adem) des levens was": Hier vallen volgens mij de insecten niet onder (die ademen niet zoals andere wezens). Insecten kunnen ook makkelijk een overstroming overleven op stukken wrakhout en als larven of poppen in de grond en in het water. Verder moeten we gewoon aannemen dat God de beesten liet komen die moesten overleven. Daarvoor hoefde alleen de 'basissoort' te komen. Daaruit zijn na de zondvloed alle huidige soorten ontstaan. Ook wat de dino's betreft hoefden alleen de oorspronkelijk geschapen soorten 'naar hun aard' mee. En dan kom je op veel minder dieren dan met de huidige classificatie, waarbij iedere vondst genoemd moet worden naar de vinder of vindplaats.
Lees er meer over, bijvoorbeeld op TrueOrigin.org en AnswersInGenesis.org.

Zaden
Noach moest volgens de beschrijving ook zaaddragend gewas meenemen. Hoeveel zaden hij bij zich had om later uit te zaaien wordt niet vermeld, maar we kunnen aannemen dat God er wel voor heeft gezorgd dat de meest kwetsbare zaden in de Ark bewaard bleven. De meeste zaden kunnen trouwens prima overleven in een grote overstroming. Dit gebeurt normaal gesproken op grote losgeslagen matten met vegetatie die door overstromingen worden meegesleurd. Ze overleven vaak ook in de grond en in het geval van de zondvloed mogelijk zelfs 'in de diepvries' - het ijs dat ontstond vanwege de verduistering van de zon door vulkanisch as en een dik wolkendek.

Vleeseters
Hoe zit het met de wilde en vleesetende beesten? Een veel gemist feit is dat de Bijbel pas na de zondvloed melding maakt van het eten van vlees. In Gen. 9:3,4 zegt God tegen Noach dat hij nu naast gewassen ook beesten mag eten. Het is heel goed mogelijk dat de beesten zich voor de zondvloed ook nog hielden aan het 'dieet' dat God had ingesteld bij de schepping. Als dat inderdaad het geval was, dan waren er dus nog geen roofdieren en zou dat in de Ark geen problemen gegeven hebben. En zelfs als er wel roofdieren waren, dan is God zeker bij machte geweest om ze een poosje rustig te houden en ze tijdelijk op het oude voedselpatroon te laten leven. Het hele Ark-project was tenslotte Zijn initiatief. Maar als ik het verhaal goed begrijp, is dat niet eens nodig geweest.

Bergen onder water
Kijk eens wat Petrus zei in 2Petrus 3:3-7 - "Dit moeten jullie eerst weten, dat er in de laatste dagen spotters zullen komen, die alleen maar hun eigen zin willen doen, en zeggen: "Waar is de belofte van Zijn komst? Want vanaf de dag, dat de vaderen gestorven zijn, blijven alle dingen hetzelfde van het begin van de schepping". Want ze willen bewust niet zien dat door het Woord van God hemelen van oudsher waren, en aarde werd gevestigd uit water en in water, waardoor de wereld die er toen was werd vernietigd, omdat ze overstroomd werd met water."
Veel mensen willen het bewust niet weten, ze negeren de bewijzen voor een zondvloed, omdat het ze met de neus op de feiten drukt: er is een God die oordeelt over de goddelozen en actief betrokken is bij het leven hier op aarde. De makkelijkste manier om je betrokkenheid te ontkennen of verantwoordelijkheid te ontlopen is door datgene wat je hieraan herinnert belachelijk te maken. Je zou kunnen zeggen: "Alle bergen onder water? Laat me niet lachen! Waar kwam al dat water dan vandaan?"



Als je naar deze reliŽfkaart van het huidige aardoppervlak kijkt, zie je richels door de grote oceanen lopen; alsof de aarde ergens in het Middenoosten is gaan scheuren, dat die 'scheur' in de Indische Oceaan splitste richting de Grote Oceaan en de Atlantische Oceaan tot aan Alaska en Europa. (De links naar Wikipedia laten ook mooie reliŽfkaarten zien, maar dan bolvormig en niet uitgerekt zoals hierboven.) Zo'n 'scheur' wordt een mid-oceanische rug genoemd. Op dit moment komt er op die plekken vloeibaar materiaal uit het binnenste van de aarde omhoog, dat langzaam van de 'scheur' afbeweegt. Dit 'lidteken' kan heel goed het gevolg zijn van de grote overstroming.
Gen.7:11 - "Alle fonteinen van de grote diepte (oceaan) scheurden open en sluizen van de hemel werden geopend." Geologen weten nog niet zo lang van deze richel in de oceanen. Het is bekend dat er langs deze richel veel vulkanische activiteit is. Vandaag de dag is wel 70% van wat er bij vulkaanuitbarstingen omhoog komt stoom, je kunt je voorstellen wat er gebeurt als er in ťťn keer over de hele aarde "fonteinen" openbreken. Water spoot als superhete stoom omhoog, veroorzaakte enorme slagregens, verduisterde de zon en bedekte het hele aardoppervlak. (Zie ook de bevindingen van Stef Heerema). De verduistering van de zon was de oorzaak van een snelle bevriezing van de polen. De snelle beweging van de aardplaten veroorzaakte grote valleien, diepe geulen en bergruggen, waardoor het water weer weg kon stromen in wat nu de oceanen zijn.




De kleuren op deze hoogtekaart geven duidelijk aan waar de aarde na de zondvloed omhoog kwam (de rode gedeelten) en waar de grond inzakte (de donkerblauwe gedeelten). Als het water de hele aarde bedekte, konden er voor de zondvloed dus nog geen hoge bergen zijn. Stel dat we alle hoge bergen in de grote gaten van de zee zouden gooien en het hele aardoppervlak 'vlak' zou zijn, dan zou de hele aarde bedekt zijn met een laag water van ongeveer 3 kilometer! Als de hele aarde licht glooiend was en bergen niet hoger dan een paar kilometer, dan is het dus helemaal niet zo'n vreemd idee dat de hele aarde onder water heeft kunnen staan (volgens Genesis 7:19,20 zo'n 7 meter boven de hoogste heuvel van voor de zondvloed, dat zou precies de diepgang van de Ark geweest zijn). De Bijbel spreekt ook over de tektoniek na de zondvloed: in Psalm 104:5-8 lezen we over het "fundament van de aarde" die bedekt waren met de "diepten" (zeeŽn/oceanen) "De wateren stonden boven de bergen". De wateren verwenen weer, "de bergen rezen op en de dalen daalden."
De naam Atlantische Oceaan is overigens afkomstig van het mythische continent Atlantis, wat eigenlijk weer een van die vele oude zondvloedverhalen is; een oude beschaving, bedolven onder de golven van de Grote Overstroming.
De bovenste kilometer van de Mt. Everest bevat lagen sediment vol met zeeschelpen en dieren uit oceanen. Sedimenten worden gevormd door water, dus dat materiaal moet onder water gelegen hebben en vervolgens negen kilometer omhoog gestuwd zijn. Versteende mosselen die nog dicht zitten worden daar en over de hele wereld gevonden. Een mossel die sterft gaat open, dus moeten deze mosselen snel begraven zijn.

IJstijd
Over de hele wereld vinden we bewijs van afzettingen door water en ijs. Tijdens en na de zondvloed veranderde het klimaat zo dramatisch, dat de ijskappen op de polen tot ver over de continenten optrokken, waarvan we nu nog vele tekenen zien op het noordelijk halfrond. Dit fenomeen wordt ook wel 'ijstijd' genoemd. Echter, onder invloed van het wijdverbreide geloof in het uniformitarianisme, denkt men vaak dat er meerdere ijstijden geweest zijn die heel lang geduurd hebben en plaatsvonden gedurende de miljoenen jaren die de aarde volgens dat wereldbeeld oud is. Ook worden bepaalde structuren en verplaatsing van grote rotsblokken als bewijs voor een ijstijd gezien. Grote brokken steen kunnen echter ook meegenomen zijn door wegstromend water onder het ijs, dat weer smolt als gevolg van de nog warme bodem, vanwege alle vulkanische activiteit tijdens de zondvloed. Als we uitgaan van een 'Bijbelse geologie', dan zien we een aarde die door God tussen de zes- en tienduizend jaar geleden gemaakt is, waar mensen de keuze kregen om zich onder Zijn autoriteit te stellen, of hun eigen zin te doen en de aarde zelf te 'runnen', zonder God. Ze kozen het laatste en dat ging van kwaad tot erger, totdat uiteindelijk bijna iedereen volkomen slecht was en helemaal niet meer naar God luisterde. Alleen Noach vond nog genade in de ogen van God, waarop God hem uitkoos om met zijn gezin en speciale selectie van alle landdieren, in een grote boot een wereldwijde overstroming te overleven. Over de hele aarde vinden we daar bewijzen van. Volgens de Bijbel vond dit slechts enkele duizenden jaren voor Christus plaats.

Lang geleden?
Argumenten tegen een 'jonge' aarde en een zondvloed gaan vaak uit van processen die nu langzaam gaan. Men veronderstelt dan dat ze altijd langzaam gegaan zijn. Het gaat bijvoorbeeld om ijsafzettingen, vorming van grotten, aardlagen en jaarringen van bomen die aan elkaar 'gekoppeld' worden. Veel van die processen kunnen echter ook heel snel gaan, als er in een recent verleden maar veel water of heftige schommelingen in het klimaat zijn geweest. En dat is precies wat je in een zondvloedmodel verwacht. Het aan elkaar koppelen van jaarringen van bomen kan juist ook snelle afzetting van veel lagen bevestigen, zoals een aantal fossiele bomen in Specimen Ridge (Amerika) laten zien. De structuur van die bomen toont juist aan dat ze uit dezelfde tijd komen, hoewel ze in verschillende lagen gevonden worden.

De discussie over de werkelijke leeftijd van de aarde zal nog wel een poosje voortduren, omdat het vooral een kwestie van eer is. Mensen die in evolutie geloven, hebben nou eenmaal veel tijd nodig om van molecuul naar mens te komen (al is het de vraag of zelfs de voorgestelde tijd van miljarden jaren wel genoeg is voor een dergelijke ontwikkeling). Maar als ze de aanwijzingen dat de aarde eigenlijk heel jong is zouden accepteren, dan vervliegt elke hoop op een mogelijk langdurig, geleidelijk proces. Daar komt nog bij dat als je probeert in het verleden te kijken, er heel veel lastige factoren zijn waar je rekening mee moet houden. Met name het feit dat wij er geen van allen bij waren toen het gebeurde en dat de geschreven geschiedenis niet zover terug gaat. Sterker nog, dat de geschreven geschiedenis maar heel kort is, is juist een sterk bewijs voor een jonge aarde met een kort bestaan. Ouderdomsbepalingen met radioactieve elementen zijn ook alleen maar betrouwbaar als je weet hoeveel van de gemeten stof oorspronkelijk aanwezig was, of er in het verleden geen radioactiviteit verloren is gegaan, of dat het proces van radioactief verval in het verleden niet sneller is gegaan dan nu (denk aan de zondvloed: veel water, hoge druk, verandering van de atmosfeer; het is zelfs mogelijk dat een fluctuatie in vervalsnelheid de overstroming heeft veroorzaakt). Al met al is het wetenschappelijk bepalen van een ouderdom een lastig proces, dat in de meeste gevallen niet eens absolute zekerheid kan geven over een ouderdom van meer dan 2000 jaar. Zo zijn er ook nog eens vele voorbeelden van processen die juist een jonge aarde suggereren. Bijvoorbeeld de hoeveelheid zout in de zee, de hoeveelheid slib aan riviermonden, de hoeveelheid helium in de atmosfeer en ga zo maar door. Als je op het internet gaat zoeken dan vind je hierover onvoorstelbaar veel materiaal, waarbij de uitkomst maar al te vaak wordt beÔnvloed door de vooronderstellingen van de schrijver. Ik heb geprobeerd om het materiaal onbevooroordeeld te bekijken en meen te moeten concluderen dat de aarde jong is, zoals de Bijbel zegt (Genesis 1-ev, Exodus 20:11). Onderzoek en oordeel zelf. Begin bijvoorbeeld met Creation Wiki.



Geloof, wetenschap en logica

Geloof en wetenschap staan soms lijnrecht tegenover elkaar. Denk maar aan de wonderen die in de Bijbel beschreven staan, die tarten meestal elke wetenschappelijke uitleg (iemand die op water loopt of een man die 4 dagen dood is en weer tot leven komt). Die wonderen zijn door de mensen die ze gezien hebben opgeschreven voor het nageslacht. Die dingen moet je op grond van hun getuigenis geloven of niet. Toch komen we in de Bijbel dingen tegen die controleerbaar zijn door middel van bijvoorbeeld oudheidkundig, biologisch of sterrenkundig onderzoek. Als die dingen niet zouden kloppen, wordt daarmee dan geen afbreuk gedaan aan de betrouwbaarheid van de Geschriften als geheel? Wat heeft het voor zin om de wonderen en de wijsheden uit bepaalde Bijbelboeken serieus te nemen en bijvoorbeeld de natuurkundige observaties daarin niet. Of andersom: waarom zouden we wel de geschiedenis van de in de Bijbel beschreven volken serieus nemen, maar niet de bovennatuurlijke interventie van God in diezelfde geschiedenis?

"De Bijbel gaat over geloof en niet over wetenschap", hoor ik vaak. Maar waar de Bijbel serieuze uitspraken doet over astronomische objecten of over het gedrag en uiterlijk van dieren, wiskundige feiten, oude volken, taal, psychologie en andere wetenschappelijk controleerbare feiten, zou het natuurlijk wel moeten kloppen om het boek als geheel geloofwaardig te laten zijn. Er is dus een gebied waar de Bijbel, het geloof in God en de wetenschap overlappen.

Het kosmologisch argument
We kunnen stellen dat alles wat begint te bestaan een oorzaak moet hebben. Het heelal heeft een begin, dus moet het een oorzaak hebben. We lezen in de Bijbel dat alles een begin had en dat God de Veroorzaker was (Gen.1:1 - "In het begin schiep God de hemel en de aarde.") Zo zien we dat de Bijbel in ieder geval met betrekking tot het begin logische uitspraken doet. Hieruit volgt evenwel dat God geen oorzaak hoeft te hebben, omdat Hij zelf de Veroorzaker is. Hij heeft ruimte en tijd gemaakt, waaruit volgt dat Hij zelf niet afhankelijk kan zijn van ruimte en tijd. Zo heeft Hij dus geen begin in ruimte en tijd zoals wij die ervaren. Dat de God van de Bijbel daadwerkelijk de Veroorzaker was is niet te bewijzen, maar is wel aannemelijk, zoals we zullen zien.
In Kolossenzen 1:16,17 staat: "Want door Hem (Jezus Christus) zijn alle dingen gemaakt die in de hemel zijn en die op de aarde zijn, zichtbaar en onzichtbaar... door Hem en voor Hem. En Hij is voor alle dingen en door Hem bestaan alle dingen."
Dit moet je aannemen in geloof (vertrouwen), want het is niet wetenschappelijk te bewijzen.

Woorden
In Joh 1:1-3 staat: "In het begin was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God... Alle dingen zijn door Het Woord gemaakt, en zonder Het Woord is geen ding gemaakt, dat gemaakt is. In Het Woord was het Leven, en het Leven was het Licht van de mensen."
En in HebreeŽn 11:3 staat: "Door het geloof begrijpen wij, dat de wereld door het woord van God is gemaakt, dat de zichtbare dingen niet ontstaan zijn uit wat waarneembaar is."
In deze teksten uit de Bijbel vinden we twee stellingen die wetenschappelijk onderbouwd kunnen worden. Hoewel we de scheppingsdaden van God niet meer kunnen herhalen (dat moet je gewoon geloven), is wel met zekerheid vastgesteld dat al het zichtbare inderdaad uit onzichtbare dingen bestaat (de 'elementaire deeltjes' waaruit atomen zijn opgebouwd - tot nu toe is nog niet eens zeker of de voorgestelde deeltjes wel zo elementair zijn en of deze deeltjes zelf mogelijk uit nog kleinere deeltjes of slechts uit pure energie bestaan). De 'deeltjes' waaruit atomen bestaan kunnen niet met het blote oog gezien worden, sterker nog, veel van die onderdeeltjes zijn even groot als of kleiner dan een lichtstraal. Dat maakt ze dus per definitie 'onzichtbaar' in die zin, dat we er geen lamp op kunnen schijnen om ze 'zichtbaar' te maken. Er zijn wel technieken waaruit we de mogelijke samenstelling of aard van de deeltjes enigszins kunnen bepalen, maar echt 'zien' kunnen we ze niet. Die uitspraak in de Bijbel is dus juist.
Er staat ook dat de wereld door "het woord" gemaakt is. We zien in alles om ons heen dat het opgebouwd is uit 'codes' of 'woorden'. Er zijn ongeveer honderd basisstoffen (atomen - bestaand uit 'onzichtbare' deeltjes) die als chemische letters gezien kunnen worden. Deze letters zijn in veel stoffen samengevoegd als 'woorden' en 'zinnen' (moleculen). Iedereen heeft wel eens de chemische formule voor water gezien: H2O. In feite is dat een soort woord (HOH = twee atomen waterstof en ťťn zuurstof in een bepaalde volgorde). Zo heb je ook CO2 (OCO), methaangas (HHCHH), suikers (OCH-HCOH-HCOH-HCOH...) en nog veel meer moleculen, van eenvoudig tot zeer uitgebreid en complex, allemaal met hun eigen betekenis en toepassing. Zo heeft elke stof een bepaalde moleculaire samenstelling die je zou kunnen zien als een woord, een zin, een boek, of zelfs een complete encyclopedie: het DNA. Je zou kunnen zeggen dat ons hele bekende universum bestaat uit woorden, gevormd door basiselementen die zodanig gerangschikt zijn dat je zou kunnen spreken van een taal met een vaste zinsbouw, grammatica en bedoeling. Dat God alles tot stand heeft gebracht door te spreken is een concept dat we op meer plaatsen in de Bijbel tegenkomen en we zien in de natuur dat dit ondersteund wordt door de feiten.

Natuurlijke selectie
Darwin toonde aan dat bepaalde dieren en planten aan elkaar verwant zijn, dat er verandering plaatsvindt in de basissoorten en dat de best aangepaste 'soort' overleeft. Hij heeft nooit bewezen dat bijvoorbeeld de vogels (een 'basissoort') afstammen van de dinosauriŽrs (een andere 'basissoort'). Waarom die 'aanhalingstekens'? Omdat een 'soort' moeilijk te definiŽren is. We maken er afspraken over, in een vakgebied dat we taxonomie noemen. Een totaal ander uitgangspunt en een volkomen afwijkend stelsel van naamgeving is net zo verantwoord, maar je moet over hetzelfde kunnen praten, vandaar die afspraken, zoals "dit is een zoogdier", "dit is een weekdier" of "dit is een paard".
De bevindingen van Darwin zijn niet per definitie een bewijs voor evolutie, maar passen net zo goed in het raamwerk van de schepping: God schiep basisvormen, waaruit alle huidige soorten zijn ontstaan. Darwin beschreef slechts het mechanisme dat voor deze diversificatie zorgt en noemde dat 'natuurlijke selectie'. De conclusies die hij en zijn volgelingen daaruit hebben getrokken zijn lang niet allemaal geoorloofd (macro-evolutie is geen logisch gevolg van natuurlijke selectie). Sterker nog: natuurlijke selectie is juist een sterk bewijs van de voorzienigheid van God. Het is het mechanisme dat soorten in staat stelt om in een veranderende omgeving te blijven voortbestaan, wat veel eerder duidt op een goed ontwerp.

Je moet geloven in evolutie
Evolutiegelovigen 'evangeliseren' vandaag de dag uitbundig in de media en in (populair) wetenschappelijke lectuur. De logica die ze gebruiken laat wel wat te wensen over. Echt bewijs voor een evolutie van eenvoudige organismen naar meer complexe en beter aangepaste organismen is er niet, laat staan een goede verklaring voor hoe dat allemaal begonnen zou moeten zijn. De filosofie achter evolutie blijft dus een geloof.

Oorsprong
Het heelal (materie en tijd, het tijd-ruimte continuŁm) heeft een begin en dat begin kan niet iets materieels veroorzaakt zijn. Er is geen bevredigende naturalistische verklaring voor het begin van de materie. De oorzaak van het stoffelijke moet 'de stof ontstijgen'. En dat is in ieder geval ťťn van de eigenschappen van God: Hij staat 'boven' of 'buiten' de materie.
Het waarneembare moet zijn oorsprong in het onzichtbare hebben. Dan moeten de eigenschappen van het waarneembare hun oorsprong hebben in de eigenschappen van het onzichtbare. Dat wat ontworpen is kan niet uitstijgen boven zijn ontwerper. Als we kijken naar de eigenschappen van de schepping, in het bijzonder naar die van mensen (de levende wezens met de meest uitgebreide mentale, vocale en intuÔtieve vermogens en een sterk gevoel voor moraal), moeten we concluderen dat de onzichtbare Ontwerper intelligenter moet zijn, sterkere emoties moet hebben, in staat moet zijn om te spreken, te zien en te luisteren en dat Hij rechtvaardig kan oordelen. Dit lijkt mij de meest logische conclusie. Ga maar na: als ons gevoel voor rechtvaardigheid al zo sterk is, hoe sterk moet dat van onze Maker dan wel zijn? Als wij ons goed kunnen uiten, dan moet onze Architect dat zeker kunnen. Als wij kunnen horen en zien, waarom zou onze Schepper dat dan niet beter kunnen? In de Bijbel worden al deze kenmerken (en meer) toegeschreven aan God.

Het 'Boek der boeken'
Modern microbiologisch onderzoek laat steeds meer zien hoe verbazingwekkend precies en doelmatig de cellen ontworpen zijn. Met al hun ingewikkelde machines, processen, een eigen energievoorziening, bibliotheek en transport. Als er een dergelijk ontwerp is, dan moet er een Ontwerper zijn die dat verzonnen heeft. Deze Ontwerper moet logischerwijs ook een reden gehad hebben om ons te maken.
Mijn stelling is dat het de God van de Bijbel is, die ons heeft gemaakt en tot ons heeft gesproken door de Bijbel. Met name omdat de Bijbel het enige boek is waarin God wordt beschreven als persoonlijk betrokken Schepper, op een manier die je van Hem zou mogen verwachten.
Tegen de tekst van de Bijbel is wetenschappelijk niets in te brengen. Alles in het 'Boek der boeken' klopt en is logisch. In de Bijbel vinden we zelfs vele voorzeggingen die ook daadwerkelijk uitgekomen zijn. Bijvoorbeeld de opkomst en ondergang van verschillende koninkrijken en veel details van het leven en sterven van Jezus Christus, die Hij niet Zelf in scŤne had kunnen zetten. Dit is een sterk bewijs dat de oorsprong van de tekst buiten ons ruimte-tijd continuŁm ligt. Ik durf te stellen dat iemand die de Bijbel serieus onderzoekt, uiteindelijk geen reden heeft om niet in God te geloven.

De God van de Bijbel
Dan blijft natuurlijk voor de meeste mensen wel de vraag of de Bijbelse God wel de enige echte God is. Het begrip god varieert van geen God (atheÔsme), via vele goden (polytheÔsme), naar "alles is God en God is alles" (pantheÔsme). Welk concept van God wordt echter door de wetenschap ondersteund? Als er geen God is, dan zijn het leven en het bestaan fundamenteel irrationeel, voortgekomen uit chaos en eindigend in de hittedood van het universum. Maar als alles God is, dan is niets de ultieme God, en je hebt dan hetzelfde probleem; goed en kwaad zijn dan verschillende zijden van dezelfde munt het universum is ook in dit geval irrationeel. Als er vele goden zijn (van dualisme tot polytheÔsme) dan zijn goed en kwaad samen gelijkwaardig eeuwig en dus gelijkwaardig geldig en gelijkwaardig zinloos; in de meeste polytheÔstisch georiŽnteerde culturen is het menselijk leven een nutteloze poging om die god tevreden te stellen die op een bepaald ogenblik de grootste dreiging vormt.

De christelijke God
De christelijke God daarentegen is rationeel. Hij bezit de eigenschappen van persoonlijkheid, Hij beheerst alles, is alomtegenwoordig en eeuwig (staat buiten ruimte en tijd) en Hij is onveranderlijk. Daarnaast heeft Hij de morele eigenschappen van eerlijkheid, rechtvaardigheid, heiligheid, wijsheid, liefde, rechtschapenheid, gratie, genade en goedheid. Hij heerst soeverein, maar niet impulsief - Hij kan alles doen behalve dingen die in strijd zijn met Zijn eigen aard, inclusief Zijn rationaliteit (daarom zou Hij nooit een steen maken die zo groot is dat Hij deze niet kan verplaatsen, om het favoriete hypothetische probleem van de naÔeve scepticus te gebruiken). En het belangrijkste: Hij is transcendent: Hij leeft eeuwig, onafhankelijk bestaand, altijd en alom aanwezig maar onafhankelijk van het universum dat Hij heeft geschapen - Hij is iets anders dan de natuur. Tenslotte is Hij de Wetgever, dat wil zeggen dat Zijn heerschappij overeenstemt met morele en natuurlijke wetten. Het Christelijke concept van God ondersteunt daarom de wetenschappelijke gedachte, omdat rationaliteit, orde, logica, rede, waarheid, wetten, eenheid, diversiteit, persoonlijkheid en doelen in het universum zijn ingebouwd, voortgekomen uit de gedachten van een Wezen dat door deze eigenschappen wordt gekenmerkt.

Andere godsdiensten
Griekse denkers verheerlijkten het verstand van de mens en vonden het onwaardig om experimenten uit te voeren. Afgezien van enkele uitzonderingen was de Griekse 'wetenschap' deductief, niet inductief; een poging om de aard der dingen alleen door middel van rede op te lossen. Voor een Christen is dit een oefening in zinloosheid, omdat het verstand van de mens door de zonde is vertroebeld. Rationaliteit moet bij God beginnen.
Het Islamitische concept van God lijkt wellicht het meest op de Christelijke kijk, en het is interessant om op te merken dat enkele van de meest significante vooruitgangen in de middeleeuwse wetenschap door Moslims geboekt zijn, vooral in de mathematica, geneeskunde en chemie. Maar de Islamitische wetenschap is nooit uitgegroeid tot een zichzelf in stand houdende onderneming, en dat is deels te wijten aan het Islamitische concept van God. Net als de Christelijke God is Allah soeverein en almachtig, maar de Koran benadrukt Zijn soevereiniteit zo krachtig dat Zijn rationaliteit wordt verminderd, en dat verschuift de balans van het geloof in de regelmatigheid van het universum dat bestudeerd kan worden naar de onzekerheid over wat Zijn volgende stap zal zijn.
Niet-christelijke geloofsovertuigingen over de natuur variŽren van materialisme tot animisme: van het geloof dat de natuur niets meer is dan fysica en chemie tot het bijgeloof dat de natuur bewoond wordt door geesten of zelfs imaginair is; een illusie. In veel stammenculturen over de hele wereld leeft en ademt de natuur met geesten, die via de sjamaan begrepen moeten worden.

Indianen
De natuurlijke religie van de Amerikaanse Indianen is tegenwoordig zeer 'politiek correct'. Het wordt in de Amerikaanse nationale parken vaak met vuur gepredikt en wordt in veel films met veel eerbied neergezet. Met alle respect voor hun gevarieerde en kleurrijke culturele tradities: wat geloven de meeste Indianen over de natuur? Dat er een geest van de coyote bestaat, en een geest van de bergen en een geest van de koe en een geest van de beer, en dat we op een zoektocht naar visioenen moeten gaan om contact met de geesten te maken. Hoe aantrekkelijk dit ook mag klinken voor filmmakers, toch staat dit lijnrecht tegenover de wetenschap. De natuurwetten kunnen in dat wereldbeeld niet bestaan, omdat de wereld wordt geregeerd door middel van magie, spreuken en wichelarij, niet door natuurwetten. De natuur wordt begrepen door middel van het voorstellingsvermogen, niet de rede. Hoe afhankelijker de cultuur is van zijn sjamaan om de geesten van de natuur te begrijpen, hoe minder deze cultuur geneigd is om inductieve experimenten uit te voeren en een wetenschappelijke kijk op het leven te ontwikkelen. Een Navajo indiaan legde uit dat het in hun cultuur als een taboe wordt gezien als kinderen vragen stellen. Wanneer de tijd er voor is gekomen, zal de vader of de sjamaan het kind vertellen wat te geloven. Dit is juist het dogmatisme dat wetenschappers vaak verafschuwen in georganiseerde religies. Goede wetenschapsonderwijzers en ouders weten dat het gezond is wanneer kinderen worden aangemoedigd om vragen te stellen en om nieuwsgierig te zijn over de wereld. De sjamanen zijn charlatans, die vaak hun eigen zakken vullen, ze geven hun mensen waardeloze mengsels om ziektes te genezen, waarvan de oorzaken en de genezingen werden ontdekt door wetenschappers als Pasteur, die eeuwen van bijgeloof overwonnen en met behulp van de wetenschappelijke methode miljoenen levens hebben gered. Daarom is ontwikkelingshulp vanuit een christelijke mentaliteit volledig verantwoord en zelfs nodig.

Balans
Aan het andere uiteinde heeft de materialist met het probleem te kampen dat door C.S. Lewis werd verwoord: als het universum bestaat uit materie in beweging, zonder doel, en mijn brein dus bestaat uit dergelijke atomen, dan heb ik geen objectief criterium meer dat ik kan gebruiken om te geloven dat mijn brein uit atomen bestaat. Tenslotte mag het duidelijk zijn, als ik geloof dat het universum denkbeeldig is, dat het zich dan niet leent voor een serieuze bestudering ervan. Als ik mijn verbeelding niet kan samenbrengen met jouw verbeelding, of zelfs niet kan weten dat jij bestaat, hoe kan ik dan verwachten dat ik mijn bevindingen kan publiceren en dat die dan door anderen begrepen zullen worden? Het leven wordt dan een zoektocht, niet naar het begrip van de wereld, maar naar het negeren van de wereld en het bereiken van nirvana of een andere 'hogere' vorm van bewustzijn.
De Christen daarentegen kent een balans tussen geest en materie. De natuur is niet God, maar een mechanisme dat door God is geschapen. De natuur is een op goddelijke wijze geordende schepping van een alwetend, almachtig Wezen en weerspiegelt daarom Zijn ordelijkheid, wijsheid, creativiteit en rationaliteit. Als we geloven dat God rationeel is, en dat Hij door middel van wetten regeert, dan kunnen we verwachten dat we elegante natuurwetten kunnen vinden die aan Zijn vakmanschap ten grondslag liggen. Wanneer we zo de natuur bestuderen, dan leren we om Zijn wijsheid en waarheid te waarderen en te overpeinzen. De wetenschap wordt dan een heilige roeping, een vorm van aanbidding. Maar die aanbidding richt zich tot God, niet tot de natuur. De Bijbel leert ons dat de natuur vanwege de zonde onderworpen is aan de vloek van God. We zien een wereld vol goed en kwaad, vol schoonheid en pijn. Maar de Bijbel leert ons dat God in het begin alles wat Hij gemaakt had "zeer goed" noemde, en dat dit eens in de oorspronkelijke staat terug gebracht zal worden.

Wonderen
Een bliksemstraal flitst. Een vloed vindt plaats. Een komeet verschijnt aan de hemel en verdwijnt dan weer. Een epidemie raast door het land. Wat is er gebeurd? In veel culturen waren de goden boos en moeten zij tevredengesteld worden. De sjamaan kijkt naar de lever, raadpleegt het horoscoop of offert een arme slaaf op het altaar. De rationalistische Grieken proberen het met behulp van de rede te verklaren. De Oosterse wijze noemt het karma. De materialist gaat op zoek naar materiŽle oorzaken, maar heeft uiteindelijk geen referentiepunt waaraan hij een bepaald iets als waar of onwaar kan afmeten, of hij begaat de fout van het reductionisme.
Maar, zal iemand zeggen, Christenen geloven in wonderen. Is het Oude Testament niet gevuld met plagen en vloedgolven die door een boze, veroordelende God worden veroorzaakt? Als wonderen de norm waren, dan zouden ze normaal zijn en geen wonderen. Dan zouden zowel Christenen als Joden weinig verschillen van de mensen die in animisme geloven. Wanneer je de Bijbelse wonderen bestudeert, dan zie je dat deze juist opmerkelijk waren vanwege hun zeldzaamheid. Zij kwamen in groepjes voor in de levens van Mozes, enkele profeten, Jezus Christus en de twaalf apostelen. De extreme zeldzaamheid van echte natuurlijke wonderen dienden hun doel als tekenen van God op bijzondere ogenblikken in Zijn plan, zoals dit door de Bijbel wordt geopenbaard. Voor de meeste mensen in het Oude Testament vormden hun hele leven lang de natuurwetten de norm. God kan en zal nog steeds ingrijpen als antwoord op gebeden, maar meestal door de normale loop van de natuurwetten te wijzigen, zoals het om een biddende dienaar heen leiden van een storm of plaag. Geen enkele van deze overwegingen wijzigt de Christelijke vooronderstelling van een universum dat door natuurwetten wordt beheerst.

God vult de gaten?
Dan is er nog de 'God vult de gaten' misvatting. Er zijn mensen die bepaalde onverklaarde fenomenen aan de 'hand van God' toekennen. Maar overweeg eens of de materialist op dit gebied zelf wel onschuldig is. Sommige fenomenen tonen zo'n duidelijk bewijs voor een ontwerp, zoals de eenvoudigste levende cel en de DNA code, dat evolutionisten vaak eenzelfde fout begaan wanneer zij de oorsprong hiervan moeten verklaren. Zij kennen bijna goddelijke krachten toe aan natuurlijke selectie, een gedachteloos, doelloos principe, dat niets te maken kan hebben gehad met de oorsprong van de cel of de DNA code. Dit grenst aan pantheÔsme: het toekennen van intellect, doelgerichtheid en een wil aan levenloze objecten. Of ze wuiven de vraag weg met een geloof in wat de wetenschap ooit zal doen ("het wordt nog wel ontdekt"). In beide gevallen dwingt de toewijding aan materialisme, dat met meer ijver wordt nagestreefd dan de gemiddelde kerkganger bezit, de atheÔst tot het negeren van bewijs dat God bestaat. Hij begaat dus een soortgelijke fout: het 'pantheÔsme vult de gaten' of 'toekomstig succes van het materialisme vult de gaten'. Terwijl de wetenschap zich zou moeten bezighouden met het vinden van natuurlijke oorzaken voor de meeste hedendaagse, herhaalbare fenomenen, is het verklaren van de oorsprong van dingen een heel ander onderzoeksgebied. En als er een God is, dan zijn verhoorde gebeden enkelvoudige, niet herhaalbare gebeurtenissen die niet onderworpen kunnen worden aan wetenschappelijke proeven en zijn dus heel anders dan bliksem, vloedgolven, kometen en ziekten die al duizenden jaren lang worden waargenomen. Het christelijke geloof is dus niet een geloof dat een god nodig heeft om onbegrepen dingen te verklaren, maar eerder een geloof dat zich richt op een God die de normale, door Hem ingestelde natuurwetten kan doorbreken wanneer wij Hem daarom vragen en wanneer Hij dat zo verkiest.

Hoop
De Judeo-Christelijke kosmologie is er een van lineaire tijd: schepping, geschiedenis en schriftvervulling. Er was een begin (dit wordt met enige tegenzin vanuit de moderne kosmologie bevestigd), en er is een geschiedenis die naar een uiteindelijke vervulling van de Schrift toesnelt. Het is waar dat Christenen geloven dat deze wereld en alles er in zal vergaan, maar niet de ziel. Er zullen beloningen zijn voor de trouwe dienaren van God, en een nieuwe hemel en een nieuwe aarde uit de hand van dezelfde Schepper die nooit verandert. Dit geeft ons de hoop dat onze levens wel degelijk een verschil uitmaken en dat we ons nu meteen met een vreugdevolle onderneming kunnen bezighouden -- de wetenschap -- waar we ook tot in de eeuwigheid van kunnen genieten door de wonderbaarlijke werken van God te verkennen.

Darwin
Darwin opperde als het ware een nieuw geloof. Hij constateerde dat de organismen die zich het beste kunnen aanpassen aan hun omgeving overleven en dat door vele kleine aanpassingen uiteindelijk een nieuwe soort kan ontstaan. Op zich een juiste observatie, maar dit voerde hij zo ver door dat hij meende te moeten concluderen dat al het leven uit ťťn eenvoudige cel moet zijn ontstaan. Deze veronderstelling is nog nooit bevestigd en zeker nooit waargenomen. De term 'survival of the fittest' is op zich al een zelfvervullende profetie. Natuurlijk overleeft degene die het best is aangepast, maar wie is dat? Degene die de beste aanpassingen heeft, het snelst is, het hardst weg kan rennen, gevechten wint... degene die overleeft dus! Dat noemt men ook wel eens een 'cirkelredenering'. In de natuur is het overleven van de beste, sterkste, slimste en mooiste lang niet altijd de norm. Zelfs onder dieren zien we zorg van ouder voor kind en van de sterkere voor de zwakkere individuen. Dit geeft wel aan dat die overleving niet zo eenvoudig kan worden voorgesteld. Het is wel ironisch dat ook de 'strijd' om voedsel en territorium vooral binnen soorten voortkomt en dus heel weinig zegt over de overlevingskans van soorten ten opzichte van elkaar, maar veel meer over de overlevingskans van dieren binnen dezelfde soort. Het ene soort dier heeft vaak helemaal geen zin in het eten van de andere soort. Er is op dit moment ook nog steeds een goede balans tussen de soorten en er zijn zelfs vele voorbeelden van samenleving waarbij de ene soort niet zonder de ander kan (symbiose). En als 'survival of the fittest' miljoenen jaren door zou zijn gegaan, zouden we dan niet een wereld moeten hebben waarin geen enkel 'zwak' dier meer te vinden is? Het is maar een vraag...

Vanzelf?
Door aan te nemen dat 'het allemaal vanzelf is gegaan', maak je de materie zelf zijn eigen god: de materie heeft zichzelf gemaakt. Deze denkwijze probeert een religieuze benadering van ons universum uit te bannen door een filosofisch concept ervoor in de plaats te zetten dat elke inbreng van een goddelijk wezen wegredeneert. De God van de Bijbel mag in dit wereldbeeld niet meedoen. Alles moet op een materialistische en naturalistische manier worden verklaard. En dat doet men dan ook. Of het nu om de snelle zwaluw gaat, of de trage slak, een grote dino of een kleine watervlo, een dik nijlpaard of een dunne slang, alles is 'verklaarbaar'. En als iets niet verklaarbaar is, dan hoopt men mogelijk in de toekomst iets te ontdekken dat het wel verklaart. Al met al is evolutie een prachtig sluitend geheel van filosofische kronkels, waar je jezelf heerlijk in kunt verstoppen. Dat God verantwoordelijk zou zijn voor ons bestaan maakt ons afhankelijk van hem en heeft consequenties voor ons gedrag. De Schepper zou ons wel eens ter verantwoording kunnen roepen. Daarom zijn veel mensen bang voor God of willen niets met Hem te maken hebben, omdat ze dan niet meer hun eigen zin kunnen doen. De boodschap van de Bijbel is echter dat Hij onze Vader is en een relatie met ons wil hebben om ons te leren goed met onszelf, elkaar en de schepping om te gaan.

Het wereldbeeld van Darwin is volgens mij zo populair geworden omdat het mensen een excuus geeft om niet in God te hoeven geloven. Ze zeggen dan dingen als: "Het is allemaal vanzelf gegaan, dus ik ben niet ondergeschikt aan een soort 'opperwezen', ik doe mijn eigen zin, iedereen heeft zijn eigen waarheid..." Veel mensen hoor ik zeggen dat God een 'kruk is om op te leunen' of een 'geruststellende mythe'. Mijn voorstel is om de Bijbel serieus te nemen en te gaan onderzoeken of de God van de Bijbel misschien toch meer is dan dat.

Wetenschap
De wetenschap staat tegenwoordig geen bovennatuurlijk ingrijpen meer toe. Volgens de huidige definitie moet wetenschap
1. alleen zichtbare, tastbare, meetbare dingen gebruiken bij het verklaren van de feiten.
2. geen 'hogere macht' gebruiken om de oorzaak of het doel van dingen te verklaren.
3. vrij zijn van vooroordelen.

Over deze punten zou ik het volgende willen zeggen:
1. Feiten kunnen ook veroorzaakt worden door iets wat niet te meten is. Als je iemand een blauw oog slaat, dan kan dat zijn omdat je een hekel heb aan die persoon, maar waar zit die hekel? De hekel en de keuze om te slaan zijn de oorzaak van het blauwe oog; die 'hekel' is niet te meten. Je kunt alleen maar getuigen van het feit dat je zin kreeg om hem een klap voor z'n kop te geven. Voor het ontstaan van de eerste cellen die de basis zouden moeten hebben gevormd van vroege levensvormen is geen enkel bewijs aan te voeren. Er zijn geen metingen die de mogelijkheid van het spontaan ontstaan van leven bevestigen. Er zijn alleen maar veronderstellingen of het getuigenis van de Bijbel. Net als bij de klap voor de kop, begint het bij een gedachte, een idee, een vooronderstelling, een overtuiging. Je kunt een beslissing nemen op grond van de feiten, maar de feiten zelf rechtvaardigen de klap (of het geloof in evolutie) niet; het zijn jouw overtuigingen die de conclusies teweeg brengen.
2. Voor het ontstaan van het heelal, waarvan men nu weet dat het een begin moet hebben gehad, is geen natuurlijke verklaring te geven. Astronomen en wetenschappers die zich bezig houden met theoretische fysica komen met vage theorieŽn als 'superstrings' (geen ondergoed ;-) en het concept van een 'multiversum', maar dat zijn filosofische en wiskundige modellen, en geen waarneembare realiteit. Deze benaderingen geven geen houvast, simpelweg omdat we de veronderstelde 'strings' en meerdere universa niet zichtbaar kunnen maken. In het licht van deze extreme denkbeelden is wat wij in de Bijbel lezen, dat God alles gemaakt heeft en in stand houdt, een net zo gerechtvaardigd uitgangspunt, dat heel goed als basis gebruikt kan worden voor wetenschappelijk onderzoek.
3. De zelfopgelegde regel 'vrij van vooroordelen' klinkt in mijn oren erg ironisch. Misschien ligt het aan mij, maar het hele concept van evolutie is mijns inziens doorspekt van vooroordelen. Vanwege de aannames en veronderstellingen waarbij de rol van God niet eens overwogen wordt, worden vaak zoveel voorbarige conclusies getrokken. 'Vrij van vooroordelen' is dan meer iets waarbij de wens de vader van de gedachte is.
Veel wetenschappers hebben God vervangen door een evolutiefilosofie, die ons bestaan moet verklaren. Hiermee leggen ze zichzelf onnodig aan banden. Een wetenschapper kan mijns inziens heel goed in God geloven. De invloed van het bovennatuurlijke is niet altijd aantoonbaar, maar voor velen wel merkbaar. Het is volkomen verantwoord om in het wetenschappelijk denken rekening te houden met een dergelijke invloed.

Geen logische basis
De evolutiefilosofie heeft geen logische basis. Men neemt aan:
1. dat iets zonder aanwijsbare oorzaak uit niets tevoorschijn kwam,
2. dat de huidige samenstelling en organisatie van dingen zonder Ontwerper/Organisator tot stand kwam,
3. dat uit levenloze materie leven ontstond, terwijl hetgeen Louis Pasteur aantoonde: dat leven alleen uit leven ontstaat, nog steeds niet is weerlegd,
4. dat eencellige wezens (die zichzelf kopiŽren) vanzelf meercelligen werden (inclusief seksuele reproductie),
5. dat 'macro-evolutie' heeft plaatsgevonden (bijvoorbeeld dat vogels konden ontstaan uit reptielen en reptielen uit vissen), terwijl daar geen bewijs voor is,
6. dat vitale organen zich verbonden met andere organen en gingen samenwerken (denk aan ogen en oren die via zenuwen signalen geven aan de hersenen, het hart dat bloed door aderen en vaten pompt, waarbij stoffen uitgewisseld worden in bijvoorbeeld longen en lever)

Deze logica maakt alles wat bestaat eigenlijk zijn eigen god. De 'schepping' heeft zichzelf 'geschapen'. De evolutietheorie wordt vaak gedreven door het humanisme en naturalisme. De mens en de natuur bepalen wat waar en goed is, niet een god, zeker niet de God van de Bijbel.
Het lijkt er vaak op dat het handhaven van de filosofie belangrijker wordt dan de daadwerkelijke bewijsvoering. De evolutiefilosofie kent veel vormen, maar over het algemeen komt het erop neer dat bovenstaande stappen onvermijdelijk zijn. Het probleem voor de aanhangers (van welke vorm dan ook) is echter dat er voor geen van die stappen voldoende bewijs is. Elke stap moet in geloof worden aanvaard.
Op dit moment wordt er nergens in de natuur waargenomen dat er iets ontstaat waar voorheen niets was. Het kan zijn dat er iets ontstaat uit een voor het blote oog onzichtbaar begin of energieniveau (nulpuntsenergie bijvoorbeeld), maar iets uit helemaal niets wordt nooit waargenomen.

Organisatie en informatie
Onze schuur of studeerkamer gaat niet vanzelf van een ongeorganiseerde staat naar een georganiseerde staat, daar moeten we wat voor doen. Er ontstaat in de natuur misschien wel automatisch een mooi ogende kristalstructuur (denk aan sneeuwvlokken), maar dat zijn herhalingen van steeds hetzelfde patroon en niet de specifiek georganiseerde complexiteit van bijvoorbeeld een levende cel. Sterker nog, kristalstructuren ontstaan juist vanwege de bijzondere samenstelling van de atomen, die in een lagere energiestaat (hogere entropie) in een herkenbare structuur vervallen.
Kristallen zien er complex uit, maar je moet er weer energie inpompen om er wat anders van te maken. Een kristal heeft een mooie geordende structuur, maar brengt geen leven voort. Een levende cel ziet er op het eerste gezicht uit als een ongeordende warboel, een krioelende massa kleine wriemelende dingetjes zonder doel of structuur. Maar het is (of maakt deel uit van) een zeer goed georganiseerde, complexe machinerie van functionele componenten. Voor het spontaan ontstaan van een dergelijke organisatie is informatie nodig die vertaald wordt en gebruikt wordt voor de bouw van de onderdelen. Er zijn ook instructies nodig die bepalen waar en wanneer de verschillende onderdelen moeten worden in- en aangezet.
Deze informatie vinden we in het DNA. Het DNA zit zo vol met specifieke informatie, dat wetenschappers het in de afgelopen 50 jaar, sinds de ontdekking ervan, nog niet hebben kunnen doorgronden. De informatie op het DNA wordt van boven, van onder, in stukjes en beginnend op verschillende plaatsen gelezen door ingewikkelde machines. Vervolgens wordt die informatie nog weer verder verwerkt en gebruikt voor de bouw van diezelfde en andere machines. Dit is doelbewuste informatieoverdracht die leidt tot specifieke functionaliteit. Dat dit zonder Programmeur tot stand gekomen zou zijn is ondenkbaar.

Onmogelijk
Ook het ontstaan van levende organismen vanuit dode materie is nooit waargenomen en in principe onmogelijk. Er zouden spontaan enkele aminozuren kunnen ontstaan, maar er is nog niemand die deze 'bouwstenen van het leven' spontaan heeft zien samenkomen om een 'simpele levensvorm' te produceren, zelfs niet in een gecontroleerde laboratoriumomgeving.
Bij ongeslachtelijke voortplanting maakt een organisme klonen van zichzelf, maar bij seksuele voortplanting wordt er van beide ouders genetisch materiaal overgebracht op het nakroost. Er zijn beesten die het allebei kunnen, maar hoe het ťťn uit het ander zou moeten zijn ontstaan is vanuit naturalistisch oogpunt een raadsel.
Voor mensen die geen Goddelijk ontwerp accepteren is de perfecte samenwerking van organen of delen van organen ook niet te verklaren. Bepaalde systemen worden ook wel aangeduid als 'onherleidbaar complex'. Alle onderdelen moeten er tegelijkertijd zijn, anders kan het geheel niet werken. Een geleidelijke ontwikkeling naar het werkende geheel is onmogelijk. Tijdens die ontwikkeling zou het organisme alleen maar profijt moeten hebben van elke afzonderlijke stap, maar totdat alle onderdelen goed samenwerken is elke tussenstap alleen maar ballast en zullen die tussenvormen door natuurlijke selectie worden uitgeroeid, wat de overgang naar een volgend, beter werkend, beter aangepast organisme alleen maar belemmert.

Conclusie
De filosofie van het vanzelf ontstaan en verder evolueren van het leven is onlogisch. Schepping uit het niets door een Schepper die buiten tijd en ruimte staat ligt veel meer voor de hand. De Bijbel geeft mijns inziens van alle 'heilige boeken' de wetenschappelijk meest verantwoorde kijk op de geschiedenis en organisatie van onze kosmos. Onderzoek het en overtuig jezelf.



Fouten in de Bijbel?

Ik denk wel eens: ik hoef mijn geloof toch helemaal niet te verdedigen? De Bijbel spreek voor zichzelf! En dat is ook zo. God is heel goed in staat om zichzelf te verdedigen. Denk maar eens aan het bijbelboek Job, waar een groepje 'vrienden' van Job - en Job zelf ook - precies denken te weten wat God met de hele situatie te maken heeft. Uiteindelijk laat God heel duidelijk horen hoe Hij erover denkt, waarna Job zich bekeert en de situatie een positieve wending krijgt.
Mensen die hun mening al hebben klaarliggen en de Bijbel al afgeschreven hebben, die na een paar overtuigend gebrachte tegenwerpingen al denken te weten hoe het in elkaar zit (zoals de 'vrienden' van Job) en eigenlijk niet echt op een antwoord zitten te wachten, hoef ik ook niets te laten zien. Zij zullen hun antwoord wel van God krijgen. Ik kan alleen maar hopen dat het voor hen dan niet te laat is en dat ze Zijn stem zullen horen voordat het laatste oordeel aanbreekt. Volgens de Bijbel komt er een moment dat de tijd op is. Ik geloof wel dat ieder mens een eerlijke kans van God krijgt, maar vergeet niet dat de Bijbel ons aanspoort om 'nu' te leven en in het hier en nu te reageren op de stem van God (Hebr.3:7 Daarom, gelijk de Heilige Geest zegt: Heden, indien gij Zijn stem hoort, verhardt uw harten niet, ...)
Toch zijn er nog steeds veel mensen die met vragen zitten en serieus willen weten hoe het zit met bepaalde moeilijk te begrijpen Bijbelgedeelten. Voor hen heb ik deze sectie aan mijn site toegevoegd.

Het eerste gedeelte in de Bijbel waar mensen vaak over vallen is de veronderstelde herhaling van het scheppingsverhaal (ik zie het overigens niet als een 'verhaal' maar als echte geschiedenis). In hoofdstuk 1 van Genesis wordt verteld in welke volgorde God het heelal, de aarde en het leven erop maakte. Dan komt hoofdstuk twee, waar het net lijkt alsof de schepping voor een tweede keer, in een andere volgorde verteld wordt. Het gaat in het tweede gedeelte echter over het 'land' of de 'tuin' waar Adam in woont, waardoor het verhaal een andere lading krijgt. Er is een duidelijk verschil in woordgebruik: 'de aarde' (erets - Gen. 1:11) en 'het land' (sadeh - Gen. 2:4-5). Verder blijkt het niet altijd even makkelijk om de tijdsaanduidingen in het Hebreeuws goed te vertalen, waardoor sommige vertalingen verschillende vormen van tegenwoordige tijd en verleden tijd door elkaar halen. Genesis 2:18-20 Beschrijft hoe God beesten naar Adam brengt zodat hij ze namen kan geven. Van het vee wordt niet gezegd dat God het op dat moment maakte, dus dat was er blijkbaar al. Of een mogelijke vertaling: "God bracht de dieren die hij gevormd had..."
Dan is er nog het opmerkelijke verschil in de woorden die gebruikt worden om God aan te duiden. In het eerste deel wordt 'Elohim' gebruikt en in het tweede deel 'Yahweh Elohim'. Dit kan erop duiden dat er twee schrijvers zijn geweest die God op verschillende manieren kenden, of dat de schrijver in het tweede deel een andere eigenschap van God wilde neerzetten (persoonlijker). Het is mogelijk om op basis van stijl heel Genesis op te delen in 10 delen (van 10 verschillende schrijvers) die later door Mozes samengevoegd zijn, zonder er iets aan te veranderen, zodat de schrijfstijl behouden bleef. Het 'tweede scheppingsverhaal' is slechts een probleem als je er vanuit gaat dŠt het een tweede scheppingsverhaal is. Als je het leest met de (correcte) instelling dat het om werkelijke geschiedenis gaat, vallen alle puzzelstukjes in elkaar.

Algemene regels bij vermeende fouten in de Bijbel:
  1. Kijk naar de context (de verzen eromheen), begrijp je waar het werkelijk om gaat?
  2. Kijk naar de historische context. Begrijp je het gebruik of de uitspraak zoals hij toen begrepen werd.
  3. Kijk naar wie er spreekt in het gedeelte. Is het God zelf, een mens namens God, of een mens met zijn eigen wijsheid.
  4. Zoek andere plaatsen in de Bijbel waar over hetzelfde gesproken wordt. Daar zit vaak al een antwoord of een breder inzicht in.
  5. Kijk ook eens in andere vertalingen en zoek commentaren

Nog een goed artikel om te lezen.

De vrouw van KaÔn (Gen. 4:1-17)
Adam en Eva, de eerste mensen, krijgen 2 zoons: KaÔn en Abel. KaÔn slaat Abel dood en God verbant KaÔn. KaÔn gaat wonen in Nod en trouwt! Maar met wie? Waren er dan toch al meer mensen? Dit is heel eenvoudig op te lossen door verder te lezen: Genesis 5:4 - "En Adam leefde, nadat hij Seth verwekt had, nog achthonderd jaar; en hij kreeg zonen en dochters." KaÔn trouwde dus met een zus. Maar dan krijg je toch inteelt? En incest is toch verboden volgens de Bijbel? Klopt, maar er waren toen nog geen mutaties, en de wet tegen incest kwam pas in de tijd van Mozes.
Dit is een schriftgedeelte waarbij vaak meerdere denkfouten tegelijk gemaakt worden:
1. Men gaat er vanuit dat Adam en Eva nog geen dochters hadden, en misschien terecht, want of KaÔn toen al een zus had is op dat moment in het verhaal nog niet duidelijk. Maar het is nu eenmaal zo dat vrouwen in geslachtsregisters meestal niet genoemd werden. Bedenk ook dat ze toen wel 900 jaar oud werden en dat zijn toekomstige vrouw nog niet geboren hoefde te zijn.
2. Men veronderstelt dat het land Nod al bewoond was, maar dat hoeft natuurlijk niet het geval te zijn geweest. De naam kan zelfs later zijn bedacht en toegevoegd aan het verhaal.
3. Men denkt dat trouwen met een zus in strijd was met de wetten van Exodus. Dat Adam de eerste mens was lijkt mij duidelijk. Als eerste mens had hij dus het meest perfecte DNA, hij was net door God Zelf gemaakt. Vanwege de foutjes en vermindering in rijkdom en diversiteit die het genetisch materiaal van de individuele mens in de loop der tijd opdeed, is het nu niet meer verstandig dat naaste familieleden samen kinderen krijgen. De kinderen lopen dan teveel risico om mismaakt of ziek ter wereld te komen. Het is door God pas ten tijde van Mozes verboden om seks te hebben met een familielid, omdat het eerder niet nodig was dit te verbieden. Er kunnen meer redenen genoemd worden (culturele en relationele), maar ik denk dat dit de belangrijkste reden was.

Midianieten of Ismaelieten?
Gen. 37:36 - "En de Midianieten verkochten hem (Jozef) in Egypte, aan Potifar, een hoveling van Farao..."
Gen. 39:1 - "Jozef werd naar Egypte afgevoerd; en Potifar, een hoveling van Farao ... kocht hem van de Ismaelieten, die hem daar naartoe gebracht hadden."
Werd Jozef nou verkocht door de Midianieten of door de Ismaelieten?
Dit is een gevalletje 'gelijksoortige teksten zoeken'. Zie Gen. 37:28 - "Toen de Midianietische kooplieden voorbijtrokken, haalden zij Jozef uit de put, en verkochten hem aan deze Ismaelieten voor twintig zilverlingen; die brachten Jozef naar Egypte." Het blijkt dat het hier om dezelfde groep mensen gaat. Het kan zijn dat Ismaelieten optrokken met de Midianieten en samen handel bedreven, of dat de Ismaelieten een stam van de Mideanieten waren. In Richteren 8 staat ook nog dat Gideon de Midianieten heeft verslagen maar in vers 24 worden ze ook Ismaelieten genoemd; de Bijbel verklaart hiermee zichzelf.
Probleem opgelost.

Een herkauwende haas? (Lev. 11:6)
"En de haas is onrein (mag je niet eten), omdat hij herkauwt, ook al heeft hij geen gespleten hoef."
Wetenschappers hebben gelachen om dit vers in de bijbel: "Zie je wel... De Bijbel is een sprookjesboek! Hazen herkauwen niet." Maar...
Hazen en konijnen draaien af en toe drolletjes die nog niet helemaal verteerd zijn en waar nog veel goede voedingsstoffen in zitten. Die eten ze dan weer op. Herkauwen dus... Het is maar net hoe je het woord vertaalt. Het is dus soms belangrijk dat we ook wat weten van de natuur. Als er nog verzen in de Bijbel staan die onwetenschappelijk lijken te zijn, dan ben ik er van overtuigd dat de tekst ook anders geÔnterpreteerd kan worden, of dat toekomstig wetenschappelijk onderzoek zal aantonen dat het toch klopt. Denk bijvoorbeeld eens aan de vleermuizen, die in de Bijbel onder de vogels gerekend worden, terwijl men tegenwoordig de vleermuizen onder de zoogdieren rekent. Dit heeft puur te maken met een keuze. Hoe ga je dieren benoemen? Noem je het een vogel omdat het vliegt, of noem je het een zoogdier omdat het zoogt? Zo zou bijvoorbeeld een dolfijn in de Bijbel waarschijnlijk een vis genoemd zijn, terwijl men dolfijnen tegenwoordig ook onder de zoogdieren rekent. Een kwestie van keuze dus. We hadden ook een indeling kunnen maken op basis van het aantal poten, vinnen of de vorm van de oren.

Klopt het getal PI in de Bijbel niet? (2 Kron. 4:2)



Eenvoudig gezegd: de omtrek van een cirkel is altijd 3,14 maal de diameter. Als je de diameter van het wasvat vermenigvuldigt met 3.14 komt er 31.4 uit en geen 30, dus dat klopt niet met de tekst. 30 gedeeld door 3.14 komt schijnbaar wel beter uit, maar dan houd je jezelf een beetje voor de gek, want verhoudingsgewijs is de afwijking hetzelfde.
De oplossing is eenvoudig: Met de handbreedte uit vers 5 kunnen we de berekening precies laten kloppen.

Problemen met aantallen?
Num. 25:9 - "Degenen die aan de plaag stierven, waren vier en twintig duizend."
1 Kor. 10:8 - "En laten wij geen overspel plegen, zoals sommigen van hen deden, want toen vielen er op een dag drie en twintig duizend."
Waren het er nou 24000 of 23000?
Goed lezen...: in 1 Kor. Staat: "op ťťn dag" De rest stierf later. probleem opgelost.
Sommige 'problemen' worden zo makkelijk door de critici opgeworpen. Het lijkt er wel eens op dat sommige critici problemen 'sparen', zo van: "mooi, weer eentje waarmee ik een gelovige het leven zuur kan maken." Maar, beste 'gelovige', laat je niet uit het veld slaan. De enige echte 'tegenstrijdigheden' in de Bijbel zijn die tussen goed en kwaad, leven en dood, geloof en ongeloof, enz. Gods woord blijft ongeschonden (op enkele gedocumenteerde overschrijffoutjes na, maar die zijn ook vrij makkelijk te ontdekken; daarbij gaat het dan om namen, plaatsen of soms getallen.)

Gergesenen of Gaderenen? (Mattheus 8:28)
Jezus steekt het meer van Gennesareth over en komt in het land van de Gergesenen, waar Hij twee bezeten mannen ontmoet. Markus (5:1) zegt echter dat hij in het land van de Gaderenen komt, waar Hij ťťn bezeten man ontmoet... Weer een schijnbare tegenstrijdigheid. Er komen twee mannen vanaf een begraafplaats naar Hem toe. Begraafplaatsen lagen vaak een eind buiten de steden. Gadera en Gergesa waren twee steden die ongeveer 20km uit elkaar lagen, Jezus kwam aan in het gebied dat daartussen lag. Mar.5:2. en Luk.8:27. Noemen maar ťťn man. Ze zeggen echter niet dat er niet meer waren. Ze richten hun aandacht gewoon op de man die het meest berucht was of wiens verhaal het meest spectaculair was. Als de evangelieschrijvers ons hadden willen misleiden hadden ze er wel voor gezorgd dat hun verhalen overeenstemden. Ze vonden dat blijkbaar niet nodig. Lukas beschrijft de man die 'uit de stad' kwam en 'tussen de graven verbleef', blijkbaar was hij bekend bij de mensen van de stad en daarom beschreef hij hem. De ander was gewoon niet zo bekend. In dit soort gevallen moet je dus iets weten over de geschiedenis en de plaats waar het voorval zich afspeelde.

Maakte God het kwaad? (Jes. 45:7)
"Ik formeer het licht, en schep de duisternis; Ik maak vrede en schep het kwaad, Ik, Yahweh, doe al deze dingen." God schept het kwaad?? Het woord 'kwaad' is hier het Hebreeuwse woord ra, wat ook 'tegenstand' of 'wanhoop' (onvrede) kan betekenen, het tegenovergestelde van vrede. Vergelijk: Jakobus 4:6 - "Ja, Hij geeft meer genade. Daarom staat er: God weerstaat de hoogmoedigen, maar de nederigen geeft Hij genade." En: Spr. 3:33,34 - "De vloek van Yahweh is in het huis van de goddelozen; maar de woning van de rechtvaardigen zal Hij zegenen. Zeker, de spotters zal Hij bespotten, maar de zachtmoedigen zal Hij genade geven." God 'maakt' geen kwaad, het kwaad is een logische tegenhanger van vrede. God heeft mensen en engelen gemaakt, blijkbaar met de mogelijkheid in zich om tegen Hem te kiezen, waardoor er een tegenstand ontstaat. En God zelf keert zich weer tegen de tegenstand. Zo komt er onvrede vanwege de ongehoorzaamheid van het schepsel. Nou zijn er bij deze verklaring altijd mensen die zeggen: "waarom heeft God mij dan zo gemaakt, dat ik verkeerd KAN kiezen?". Waarom niet zorgen voor altijd vrede, altijd geluk, altijd vreugde? In de brief van Paulus aan de Romeinen (hoofdstuk 9) komt ook zo'n schijnbare tegenstelling voor: God verhardde het hart van de Farao. Het kan zijn dat God Farao ertoe aanzette om de IsraŽlieten het leven zuur te maken en het vuur na aan de schenen te leggen, met als doel om hen zover te krijgen dat ze graag weg wilden (mogelijk waren ze te veel gewend aan hun leventje als slaven en waren ze hun strijdlust kwijt). Was Farao dan een willoze marionet die door God bespeeld werd om Zijn doel te bereiken? Nee. Als je de rest van de Romeinenbrief leest, blijkt dat de verharding alleen maar plaatsvindt als de persoon daar zelf voor openstaat. Je bent niet 'voorbestemd' om slecht te zijn, dat laat je zelf toe, en dan doet God er nog een 'schepje bovenop' door het hart nog verder te verharden (denk aan de 10 'plagen', waardoor Farao steeds meer verbitterde). "Want als je met je mond belijdt dat Jezus [jouw] Heer is, en met je hart gelooft dat God Hem uit de dood heeft opgewekt, zul je gered worden." (Rom. 10:9)

Er zijn meer schijnbare tegenstrijdigheden, maar ze zijn altijd verklaarbaar door logisch denken, verder te lezen of te kijken naar de brontekst. Bijvoorbeeld 1Ko.7:26 en 2Kron. 4:5:
De inhoud van het wasvat van Salomo; was die 2000 of 3000 bath?
- Het was 3000, maar het was niet altijd vol
Of 1Ko. 9:28, 2Kron. 8:18:
- Hoeveel goud kwam er uit Ophir; 450 of 420 talenten?
- De ene keer 450 en de andere keer 420, want ze gingen vaker
En genas Jezus nou 1 of 2 blinden bij Jericho? ... Allebei. Jezus genas wel vaker blinden het zijn gewoon 2 verschillende ontmoetingen.
Enzovoort... De Bijbel bevat geen tegenstrijdigheden.
Kijk ook maar eens op deze pagina, daar staan 101 schijnbare fouten duidelijk uitgelegd.



Profetie


Toen Jezus op een ezeltje Jeruzalem binnenreed, werd Hij zeer emotioneel, want hoewel de mensen heel enthousiast waren, wist Hij dat ze Hem niet lang daarna zouden uitschelden, veroordelen en laten kruisigen. Hij heeft toen ook gezegd dat Hij het ze zeer kwalijk nam dat ze Hem niet erkenden en Hij voorspelde een straf omdat ze niet zagen dat dit het moment was waarop Hij zou komen. Ze hadden het kunnen weten, want de tijd van Zijn komst was voorspeld door DaniŽl (9:24-26). De straf die ze zouden ontvangen was niet gering: dat geen steen op de andere gelaten zou worden. Deze voorspelling van Jezus staat in Lukas 19 en is letterlijk uitgekomen toen Jeruzalem met de grond gelijk gemaakt werd in 70 na Chr. Jezus moet geweten hebben dat de Romeinen de tempel steen voor steen zouden afbreken. Tijdens de grote brand die erin woedde smolt het goud van de tempel en lekte tussen de stenen. Om het goud er tussenuit te krijgen moest de tempel steen voor steen afgebroken worden, zelfs het fundament. En inderdaad, er is van het oude Jeruzalem uiteindelijk geen steen op dezelfde plaats gebleven. Zie ook dit Engelstalige artikel.

Wat voorspelde DaniŽl dan?

"Zeventig weken zijn bestemd over uw volk, en over uw heilige stad, om de overtreding te sluiten, en om de zonden te verzegelen, en om de ongerechtigheid te verzoenen, en om een eeuwige gerechtigheid aan te brengen, en om het visioen, en de profeet te verzegelen, en om de heiligheid van de heiligheden te zalven.
Weet dan, en begrijp: van de uitgang van het woord, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op de Gezalfde, de Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken (totaal 69 weken); de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwde dagen. En na die twee en zestig weken (dus na de 69e week) zal de Gezalfde uitgeroeid (afgesneden) worden, maar het zal niet voor Hem zelf zijn;"
Een vrij gedetailleerde profetie, die wat lastig te begrijpen is als je niet weet wat er met die weken bedoeld wordt. Een week in deze profetie betekent 7 jaar. 62 + 7 weken van jaren is dus 69 x 7 jaren = 483 jaar. Er zou dus een Gezalfde (Messias, Koning) komen die zou worden gedood, maar niet voor zichzelf.

- Vanaf de opdracht om Jeruzalem te herbouwen tot de komst van de Gezalfde zou 69 weken (van jaren) duren.
- De opdracht om Jeruzalem te herbouwen werd uitgevaardigd door koning Arthahsasta (Neh. 2:1-8)
- Eťn jaarweek is 7 jaar. Dus 69 jaarweken zijn dan 483 jaren vanaf die opdracht tot aan de Messias.
- De tijd tussen de opdracht van Arthahsasta en Jezus de Gezalfde die 'uitgeroeid' zou worden, klopt precies.
- Ook de rest van de profetie in dat hoofdstuk is uitgekomen.
Kortom: De bijbelgeleerden uit de tijd van Jezus hadden kunnen weten dat Hij de Messias was.

Over de uitleg van een aantal details van deze profetie is wel wat onenigheid, maar dat het over Jezus ging is wel duidelijk. Wie anders werd Messias en Koning genoemd en kwam precies zoveel jaar na dato om te sterven voor anderen? Dit is zeker een verdere studie waard... (zie ook raptureless, een engelstalig boek over dit onderwerp.)

Zacharia 11:4,12,13:

"Zo zegt Jahweh, mijn God:. Indien het goed is in uw ogen, breng mijn loon, en zo niet, laat het na. En zij hebben mijn loon gewogen, dertig zilverlingen. Doch Jahweh zei tot mij: Werp ze voor de pottenbakker: een heerlijke prijs, die ze mij waard achtten! En ik nam die dertig zilverlingen, en wierp ze in het huis van Yahweh, voor de pottenbakker."
Zouden Judas en de hoofdpriesters samengezworen hebben om deze profetie uit te laten komen? Niet erg waarschijnlijk. Het vervullen van een profetie was wel het laatste waar ze aan dachten; ze geloofden immers niet dat Jezus de Messias was.

Denk ook nog eens aan hoe precies de Joden hun heilige boeken overschreven en bewaarden. Als je dan ziet hoe deze 5 dingen precies zijn uitgekomen, lees maar eens in Mattheus 27: "De volgende ochtend vroeg namen alle hogepriesters met de oudsten van het volk het besluit Jezus ter dood te brengen. Nadat ze hem geboeid hadden, leidden ze hem weg en leverden hem over aan Pilatus, de prefect. Toen Judas, die hem had uitgeleverd, zag dat Jezus ter dood veroordeeld was, kreeg hij berouw. Hij bracht de dertig zilverstukken naar de hogepriesters en oudsten terug en zei: 'Ik heb een zonde begaan door een onschuldige uit te leveren.' Maar zij zeiden: 'Wat gaat ons dat aan? Zie dat zelf maar op te lossen!' Toen smeet hij de zilverstukken de tempel in, vluchtte weg en verhing zich. De hogepriesters verzamelden de zilverstukken en zeiden tegen elkaar: 'We mogen ze niet bij de tempelschat voegen, aangezien het bloedgeld is.' Na ampel beraad kochten ze er de akker van de pottenbakker mee, die dan als begraafplaats voor vreemdelingen kon dienen. Daarom heet die akker tot op de dag van vandaag de Bloedakker. Zo ging in vervulling wat gezegd is door de profeet..." (Mattheus 27:1-9)

Jezus had het zelf niet in scŤne kunnen zetten. Ik denk niet dat Judas en de leiders van plan waren om deze profetie te laten uitkomen, maar toch hebben ze er ongewild aan meegewerkt.

Zo zijn er ruim driehonderd gedetailleerde profetieŽn in het Oude testament die over de Gezalfde gaan. Hier een kleine greep:
Jes. 7:14 Hij werd geboren uit een maagd, vervulling in Luk.1:26-35
Micha 5:2 Werd geboren in Bethlehem, vervulling in Mat. 2:1
Jes. 7:14 Hij werd Immanuel genoemd, vervulling in Mat. 1:23
Jes. 9:1-2 Zijn bediening begon in Galilea, vervulling in Mat. 4:12-16
Zach. 9:9 Zijn intocht in Jeruzalem, op een ezel, vervulling in Mat. 21:1-11
Ps. 41:9 Hij werd verraden door een vriend, vervulling in Mat. 26:20-25
Ps. 35:11 Hij werd vals beschuldigd, vervulling in Mat. 26:59-68
Jes. 53:7 Bleef stil tegenover beschuldigers, vervulling in Mat. 27:12-14
Ps. 22:15 Dorstig aan het kruis, vervulling in Joh. 19:28
Ps. 22:16 Handen en voeten werden doorboord, vervulling in Joh. 20:25
Ps. 22:18 Zijn mantel werd verloot, vervulling in Joh. 19:23-24
Isa. 53:12 Hij werd gerekend onder de overtreders, maar bad voor hen, vervulling in Mat. 27:38
Ps. 34:20 Zijn botten werden niet gebroken, vervulling in Joh. 19:33
Jes. 53:9 Hij werd begraven in het graf van een rijke man, vervulling in Mat. 27:57-61

Er zijn een aantal profetieŽn in de Bijbel die van oudsher gezien worden als Messiaanse profetieŽn. De Messias moet dan aan al die voorwaarden voldoen. Dit is ook een zeer intrigerende studie. Zie voor meer informatie bijvoorbeeld dit artikel en deze PDF.

De geschiedenis van wereldheersers in de Bijbel

Het beeld van Nebukadnezar:
Dan 2:28-35 "...er is een God in de hemel, Die verborgen dingen openbaart, Die heeft koning Nebukadnezar bekend gemaakt wat er zal gebeuren in de laatste dagen; .Hij, Die verborgen dingen openbaart, heeft u te kennen gegeven, wat er zal gebeuren. er was een groot beeld . Het hoofd van dit beeld was van fijn goud; zijn borst en zijn armen van zilver; zijn buik en zijn dijen van koper; zijn benen van ijzer; zijn voeten gedeeltelijk van ijzer, en gedeeltelijk van klei. . totdat er een steen uitgehouwen werd, maar niet door mensenhanden, die sloeg tegen de voeten van ijzer en klei en vermorzelde ze. Toen werden het ijzer, de klei, het koper, het zilver en het goud vermengd, en zij werden als kaf op de dorsvloeren in de zomer, en de wind nam ze mee, en ze werden nergens meer gevonden; maar de steen, die het beeld vermorzelde, werd een steeds grotere berg, totdat hij de gehele aarde vervulde."
DaniŽl legde de koning uit dat hij het gouden hoofd was en dat er nog 4 grote rijken zouden komen, elk iets minder edel dan de vorige. Als je de geschiedenis gaat bekijken zoals wij die nu kennen, zie je inderdaad dat er na Nebukadnezar nog vier duidelijke perioden kunnen worden onderscheiden.

DaniŽl leefde in de tijd van het Neo-Babylonische rijk. De hele verdere geschiedenis van koninkrijken op aarde wordt in de uitleg van Nebukadnezars droom voorspeld. Het koninkrijk van God, wat begon met de heerschappij van Jezus de Gezalfde, zal uiteindelijk de hele aarde vervullen.

Er zijn ook symbolische parallellen te trekken tussen de onderdelen van het lichaam, de metalen en de genoemde rijken. Meden en Perzen: twee armen, ťťn romp van een edel metaal. Zowel de BabyloniŽrs als de Meden en de Perzen namen de beste mensen van de volken die ze veroverden mee en namen ze op in hun samenleving. De daaropvolgende rijken waren een stuk minder edel. De Romeinen waren zelfs zo bruut dat ze alles platwalsten. IJzer wordt in de Bijbel ook met bruut geweld geassocieerd. Het Romeinse rijk bestond ook uit twee delen: de twee benen. De voeten waren deels ijzer, deels leem (klei). IJzer staat voor het brute geweld van de Romeinen en leem voor mensen (breekbaar). Het Romeinse rijk zou dus ernstig verzwakken doordat het in tien stukken verdeeld werd.

Dan. 12:4 Maar u, o DaniŽl, houd deze woorden verborgen en verzegel het boek tot aan de tijd van het einde; velen zullen heen en weer reizen (druk bezig zijn) en kennis zal sterk toenemen. Denk aan de toename van zakenreizen en alle drukte en stress van deze tijd. Denk eens aan het internet... Hoe waar blijkt deze profetie te zijn! Iedereen heeft de wereld onder zijn vingertoppen. Zoekmachines, wiki's, woordenboeken, nieuwssites; een eindeloze stroom aan informatie. Het laatste koninkrijk moet wel in zicht zijn als je ziet hoe sterk de kennis toegenomen is de afgelopen eeuw. Denk alleen maar aan wat we nu weten over de cel. Wie had er ooit over DNA gehoord voordat in 1953 Watson en Crick hun bevindingen publiceerden? In een halve eeuw tijd is de kennis over de cel gegroeid van een eenvoudige verzameling kleine friemelende dingetjes naar een onvoorstelbaar complexe fabriek met een bibliotheek vol informatie die in elk levend wezen de basis vormt van het hele groeiproces. En we zijn nog lang niet klaar, want veel delen van het DNA wat 'junk' (afval) genoemd werd blijken ook functies te hebben. Astronomen ontdekken steeds weer nieuwe, spannende dingen. We ontdekken ons een hoedje op het moment! Het is bijna niet meer bij te houden.



Diversen

Andere godsdiensten
Een veel gehoorde opmerking is: "En andere godsdiensten dan, die zijn toch net zo goed? Leiden de heilige boeken van Christenen, Moslims, Boeddhisten en HindoeÔsten niet naar dezelfde God?"
Wat ik ontdekt heb is dat de Bijbel het enige boek is waar geen wetenschappelijke fouten in staan. Met deze site probeer ik deze ontdekking te onderbouwen. Wat de God van de Bijbel betreft: Hij is persoonlijk, komt naar mensen toe, doorbrak de macht van de dood en geeft echte vrijheid van elke soort ziekte en verslaving. Mohammed was geen Allah (in de Koran wordt Jezus meerdere malen genoemd; de Koran noemt Hem 'het Woord van God', Hij deed wonderen, bracht mensen terug uit de dood, en bracht volgens de Koran zelfs een vogel van klei tot leven). Boeddha was ook geen God. Jezus beweerde echter God te zijn. Jezus is de enige die deze claim ook waar kan maken, dat kun je aan den lijve ondervinden. De wonderen die mensen mee maken, de persoonlijke ervaring die mensen met God en Jezus hebben en alles wat daarover in de Bijbel staat kan ik natuurlijk niet wetenschappelijk bewijzen. Dit zijn ervaringen en bijzondere gebeurtenissen die mensen rapporteren, in de Bijbelse Geschriften, maar ook vandaag de dag. Dat de oorzaak van een wonder niet wetenschappelijk aan te tonen is, maakt het echter niet onwaar. Het merendeel van de mensen, plaatsen en gebeurtenissen waarvan we in de Bijbel lezen, is bevestigd door ontdekkingen. Elke nieuwe ontdekking draagt een steentje hieraan bij.

De Bijbel vs. andere geschriften
En wat moeten we met boeken als De Da Vinci Code? Op zich kunnen we daar kort over zijn. Het gaat bij dit soort hypes meestal om ongefundeerde verzinsels. Er zijn geen historisch betrouwbare bronnen waaruit blijkt dat Jezus een liefdesrelatie had met Maria, laat staan dat ze getrouwd waren of kinderen hadden. Het evangelie van Judas? Of ťťn van de vele andere 'gnostische evangeliŽn', zoals die van 'Thomas', 'Philippus', 'Maria' of 'de waarheid'? Gnostisch betekent 'speciale kennis'. Het zijn meningen en denkbeelden van bepaalde sekten en groeperingen. Ze baseren hun beweringen op een enkel manuscript, of zelfs enkele fragmenten, die niet ondersteund worden door historische feiten. Van de Bijbelse geschriften zijn echter tienduizenden kopieŽn en fragmenten gevonden en ze worden ondersteund door vele historische en archeologische vondsten.

De Bijbel is in veel opzichten beter dan andere geschriften:
- Enuma Elish (het Babylonisch scheppingsverhaal) beschrijft een schepping uit bestaand materiaal. De Bijbel: schepping van tijd en ruimte, zoals de wetenschap heeft bevestigd: tijd en ruimte hebben een begin.
- Het Gilgamesh epos (met het Babylonische zondvloedverhaal, waarin de ark de vorm van een kubus heeft) is wetenschappelijk zwak. Een boot in de vorm van een kubus zou namelijk aan de onderkant extreem verzwaard moeten worden om niet continu over de kop te rollen; een zeer onpraktisch ontwerp. De Bijbel is veel gedetailleerder en correcter, zoals ik eerder heb laten zien. Andere zondvloedverhalen zijn vaak absurd en niet serieus te nemen. Toch zijn er mensen die denken dat de Bijbel is afgeleid van de Babylonische vertellingen, omdat ze ouder lijken te zijn. De eerste boeken van de Bijbel moeten echter ouder zijn, omdat deze de geschiedenis ongekunsteld vertellen. De Babylonische verhalen bevatten veel mythologisering.
- De lang levende koningen in Kish (Sumerische kleitabletten), die 10.000 tot 64.000 jaar geleden zouden hebben geleefd. De Bijbel: leeftijd van mensen bleef onder de 1000, wat nog goed wetenschappelijk te verklaren is. Toen die Babylonische tradities nader bekeken werden bleek dat er gebruik gemaakt werd van verschillende getallenstelsels (10-tallig en 60-tallig). Na omrekening bleken jaartallen tot op 200 jaar nauwkeurig aan te sluiten op de Bijbelse verslagen.

De Bijbel en oudheidkundige ontdekkingen
- Ur (de stad waar Abraham vandaan kwam) is opgegraven.
- Ook Nineve en andere 'Bijbelse' plaatsen zijn gevonden.
- Gebruiken, transacties en benamingen van bvb. Hethieten en Egytenaren kloppen met hun eigen geschriften.
- Met de Dode Zeerollen kon overschrijffout van de 70 mensen van Jakob worden hersteld (Gen.46:27 - Han.7:14 - het waren er 75). Maar vele andere feiten worden bevestigd door de Dode Zee-rollen, alleen al het bijna complete boek van Jesaja. De manuscripten waar onze huidige Bijbel op gebaseerd is, zijn zo nauwkeurig overgeschreven dat er nauwelijks verschillen te bespeuren zijn met de 1000 aar oudere Dode Zeerollen.
- De wetten die Mozes opschreef zijn duidelijk van ťťn schrijver, gedateerd op 1500 voor Chr. (de tijd van Mozes).
- De 'plagen' die over Egypte kwamen (beschreven in het boek Exodus), pakken elk een godheid van het oude Egypte aan en sluiten daarom dus aan bij wat we nu weten van de oude Egyptische cultuur.
- Tempels van heidense goden die in de Bijbel genoemd worden, zijn gevonden.
- Uitspraken in het oude testament komen overeen met uitspraken uit niet-Bijbelse geschriften van die periode.
- Jesaja 20:1 (koning Sargon van Assyrie) is lang betwist. Nu is zijn paleis gevonden in Khorsabad; een muurschrift en een bibliotheek waarin de strijd tegen Asdod wordt genoemd.
- Het bestaan van Koningen Sanherib en Nebuchadnezzar is bevestigd.
- Geschriften van Ezra en Nehemia over de koningen en gebeurtenissen van die tijd zijn bevestigd.
- Kritiek op volkstelling door Quirinius (Jozef en Maria naar Betlehem) is weerlegd (Quirinius was 2x aan het bewind).
- De meest aangevallen boeken (Torah, Ezra/Nehemia, Lukas) worden door een overweldigende hoeveelheid feiten bevestigd, zowel door andere geschriften uit die tijd, als archeologische opgravingen.
Zie voor meer archeologische ontdekkingen deze pagina's: Archeologische vondsten bevestigen de Bijbel, Archeologie en de Bijbel en Bijbelse Archeologie

De Bijbel en menskunde
- Talen nemen af in complexiteit. Oude talen waren veel complexer. Dat is een bewijs dat mensen vroeger intelligenter en vindingrijker waren, zoals je in een Bijbelse wereldvisie zou verwachten.
- Taalgroepen zijn niet terug te brengen tot 1 groep, wat de verwarring van talen bij Babel (Genesis 11) onderbouwt.
- De oudste gebouwen die we kennen, zoals bijvoorbeeld piramides en tempels, zijn zo knap gebouwd dat ze wel door hoog intelligente mensen gebouwd moeten zijn. Er zijn eigenlijk geen aanwijzingen dat mensen vroeger primitiever waren. Dat er ooit holbewoners waren die stenen gereedschappen en houtvuurtjes gebruikten zegt op zicht niets. Er zijn vandaag de dag nog stammen die zo leven.
- De curve van bevolkingsgroei is zodanig dat het Bijbese verhaal van 8 mensen na de zondvloed, 4500 jaar geleden heel aannemelijk is.
Tjarko Evenboer heeft hier veel over te zeggen in zijn boek: De Wereldwijde Vloed.

Geboden en verboden alleen voor de Joden?
- Zijn de geboden en verboden van de Joodse wet achterhaald? Nee, Exodus, Leviticus en Numeri zijn juist heel erg actueel! In de middeleeuwen waren er veel ziektes, maar de Joden in Straatsburg bleven gezond. Lepra, pest en geslachtsziekten werden goed behandeld: quarantaine, wassen, verbranden van kleren, uitwerpselen buiten het kamp begraven, nagels knippen en laten horen dat je ziek bent.
- In een kraamkliniek in Wenen (1840) werkte een Hongaarse dokter, Ignaz Semmelweis. Hij liet artsen hun handen wassen na lijkschouwingen, waardoor het sterftecijfer onder zwangere vrouwen drastisch daalde.
- Regels voor gezond leven in het OT waren zeer goed en hun tijd ver vooruit: Mozes was blijkbaar niet beÔnvloed door de walgelijke geneespraktijken van de Egyptische cultuur waarin hij was opgegroeid en opgeleid.
- De 'reine dieren' waren precies de dieren die in dat klimaat geschikt waren voor consumptie of nodig waren voor het biologisch evenwicht. Alle wetten eromheen gaven de juiste instructies voor het omgaan met vlees. De besnijdenis werd op de 8e dag gedaan. Alleen op die dag is de bloedstollingswaarde 110%. Onder besneden mannen en hun vrouwen komen bijna geen geslachtsziekten voor.
- Exodus 20: 8-10 schrijft een dag in de week rust voor - geen stress - voorbeeld: God zelf rustte op 7e dag, om het goede voorbeeld te geven.
Over die wetten en hoe bijzonder de Bijbel eigenlijk is heeft Drs. Ben Hobrink een goed boek geschreven: Moderne wetenschap in de Bijbel - De Bijbel is de wetenschap 3500 jaar vooruit. Zeker de moeite waard; kijk maar eens op de boekenlijst.



Verantwoording.

Deze site wordt regelmatig bijgewerkt en ik probeer zo zorgvuldig mogelijk te werk te gaan. Toch zou het kunnen zijn dat er foutjes insluipen, dus alle vragen en opmerkingen zijn welkom, ik sta open voor correctie, je kunt reageren via de redactiepagina.
Leer ook onzin te ontwaren met de Lariedetector en ontdek hoe je jezelf kunt wapenen tegen 'drogredenen' en het trekken van verkeerde conclusies.