Hoe oud is de aarde?

Als je net zoals ik Genesis als historisch betrouwbaar ziet, geloof je dat de aarde ongeveer 7500 jaar oud is. Afhankelijk van de interpretatie van Genesis 1 kan daar nog wel wat bijgesprokkeld worden, maar geen miljoenen of miljarden jaren. De moderne geologie stelt de leeftijd van de oudste gesteenten echter op 4,5 miljard jaar. Wie heeft er gelijk? Daar is veel over te zeggen, maar eerst...

De Bijbel spreekt over mensen met leeftijden van meer dan 900 jaar... Is dat mogelijk? Ja, het is mogelijk. Niet meer in deze tijd, maar voor de zondvloed was het wel mogelijk, zoals we verderop zullen zien. Sommige weefsels van ons lichaam, zoals het hart en de hersenen worden niet vervangen als ze afsterven (hoewel recent onderzoek toch lijkt te wijzen op de aanmaak van nieuwe hersencellen), maar vrijwel alle andere weefsels worden continu 'ververst', al is het dan wel in afnemende mate naarmate we ouder worden. Het is op zich niet moeilijk voor te stellen dat God het lichaam ooit zo bedoeld en gemaakt heeft dat het altijd zou kunnen blijven bestaan, als alle ouderdomsprocessen zouden kunnen worden gestopt en alle weefsels continu werden hersteld. Helaas is het nu zo dat de meeste cellen zich niet meer onbeperkt kunnen vermenigvuldigen, dus de meeste weefsels blijven zich ook niet ons hele leven vernieuwen, wat uiteindelijk leidt tot de dood. Volgens de Bijbel is dat een gevolg van de zondeval van de mens.

Of het Gods oorspronkelijke bedoeling is geweest om het aardse leven eeuwig te laten bestaan is niet duidelijk. Jezus zelf heeft meerdere malen laten zien dat Hij Heer is over de dood, door mensen uit de dood terug te halen. En uiteindelijk kwam Hij zelf door de kracht van God ook weer tot leven. Sterker nog: Zijn lichaam werd zodanig veranderd, dat Hij zo kon worden opgenomen in de hemel. Wat er met het lichaam van Jezus gebeurde, kan ook de bedoeling geweest zijn voor Adam en zijn nazaten. Bepaalde passages uit het Nieuwe Testament (1Kor15 en 1Thes4) lijken dat te ondersteunen. Maar hoe dan ook, zelfs zonder de vernieuwende, herstellende kracht van God is het mogelijk om de hoge ouderdom van Adam en zijn nageslacht te verklaren.
We weten van een aantal beesten dat ze hun hele leven door groeien (hagedissen, inktvissen en olifanten bijvoorbeeld). Toen God de wereld net gemaakt had, was die volgens de Bijbel zeer goed. De genetische code in alle levende organismen moet dan natuurlijk ook zeer goed geweest zijn. Dat is denk ik een van de belangrijkste redenen dat sommige beesten hun hele leven door groeiden zo groot werden. Ze leefden langer en werden groter, omdat ze nog heel dicht bij het perfecte, eerste ontwerp van God zaten. Bepaalde vondsten van fossielen bevestigen dat ook.


Kijk eens naar deze fossiele tand (de donkere) naast een tand van een haai in deze tijd. Als we de fossiele tand plaatsen in een model van de kaak zoals hij er waarschijnlijk uitzag, krijg je het rechter plaatje. Probeer je eens een haai voor te stellen die drie keer zo groot is als de haaien van vandaag.
Een gedachte terzijde: Jona zou 3 dagen en 3 nachten in de buik van een grote vis doorgebracht hebben (dit was overigens geen walvis zoals soms gezegd wordt). Dat verhaal wordt door veel mensen als onmogelijk gezien. Maar wat nu als de vissen in de tijd van Jona nog steeds veel groter waren dan nu... het is maar een idee. Denk er eens over na.


Een nagel van een dinosaurus die je niet in het donker tegen wilt komen...
Als dat ene nageltje al zo groot was, hoe groot was die hagedis dan wel? Het is duidelijk dat er een tijd in de geschiedenis geweest is dat sommige (misschien wel veel) beesten veel groter waren dan nu. Dat kan betekenen dat ze ouder werden of dat ze sneller groeiden. Misschien wel allebei. In ieder geval kan de logische conclusie getrokken worden dat ze een sterker gestel hadden en dat de omstandigheden waarin die beesten opgroeiden gunstiger waren.

Dinosaurussen groeiden hun hele leven door (net als olifanten). Volwassen dino's groeiden langzamer, dus duurde het heel lang voordat ze zo groot waren. (Mogelijk niet allemaal. Er zijn aanwijzingen gevonden dat de Tyrannosaurus Rex in zijn puberteit mogelijk een groeispurt had, maar evengoed blijft het een feit dat de meeste landbeesten in deze tijd niet meer zo groot worden.) Er moet dus in de tijd dat die dinosauriërs leefden, er grote haaien rondzwommen en er andere beesten waren waarvan gigantische fossielen gevonden zijn, iets speciaals aan de hand geweest zijn. De geschiedenis volgens de Bijbel leidt tot een logische verklaring die mijns inziens bevredigender is dan puur naturalistische verklaringen. Ze moeten perfect gemaakt zijn in een perfecte omgeving. Ga maar na: als er nog weinig veranderd was aan het DNA en de instructies voor groei en reproductie, zoals God het oorspronkelijk geprogrammeerd heeft, dan zouden organismen veel beter functioneren en langer leven dan vandaag, dus geen kanker, misvormingen of inteelt. Onze cellen hebben zoveel schade opgelopen door mutaties en overerving van die schade, dat we allang niet meer zijn zoals God het oorspronkelijk gemaakt heeft.
Zo zijn er meer op de Bijbel gebaseerde redenen voor reuzengroei: Een perfecte schepping moet een perfect klimaat gehad hebben. Een rampzalige, wereldwijde overstroming, zoals die beschreven staat in Genesis 7, zou het ecosysteem dusdanig beschadigen, dat je logisch mag concluderen dat het voor de zondvloed veel beter was. Er waren waarschijnlijk veel minder schadelijke stoffen, mogelijk meer CO2, meer zuurstof en een hogere luchtdruk. Het magnetisch veld van de aarde was waarschijnlijk sterker, dus betere bescherming tegen straling. Er zijn metingen gedaan aan het magnetische veld van de aarde en het blijkt dat de sterkte ervan afneemt. Als je dit terugrekent naar de tijd voor de zondvloed, kom je op een vrij sterk magnetisch veld uit. Er zijn onderzoeken gedaan naar de groei van organismen in o.a. een sterk magnetisch veld. Het blijkt dat planten en dieren die opgroeien in een situatie zoals die er vermoedelijk was voor de zondvloed, vele malen groter kunnen worden. Kankercellen groeien ook minder snel in een sterk magnetisch veld. Andere effecten, zoals vermindering van pijn, sneller genezen van zacht weefsel, verbeterde energieproductie van cellen en andere gunstige effecten op het lichaam, maar ook vermindering van psychische klachten, zijn waargenomen. De belangrijkste reden voor reuzengroei is echter de staat van het DNA. Mutaties door de jaren heen hebben organismen steeds kwetsbaarder gemaakt, waardoor de oorspronkelijke 'veerkracht' en het vermogen om aan te passen sterk verminderd is. Bij de schepping was het DNA van al het leven net geprogrammeerd (en uiteraard zonder 'programmeer-bugs' zoals je van een perfecte Programmeur zou mogen verwachten). Hierdoor konden organismen ook veel langer leven dan vandaag de dag, en veel groter en sterker worden. De gigantische fossielen die regelmatig gevonden worden, zijn hier een mooi voorbeeld van.
Bacteriën en schadelijke stoffen zijn in een Bijbels denkkader pas later zo schadelijk geworden als we ze nu kennen. En nog steeds kunnen we een stijgende lijn zien in het aantal agressieve cellen en besmettelijke ziekten. Wij hebben nu echter het voordeel dat we de kennis en de mogelijkheden hebben om snel een kuur te vinden voor veel van die bedreigingen voor en aanslagen op onze gezondheid. Wetenschappers hebben ontdekt hoe het verouderingsproces geremd kan worden en verwachten dat ze over enkele tientallen jaren de levensverwachting van de mens weer wat kunnen opkrikken.

Genesis is geschiedenis
De geschiedenis volgens Genesis kan goed gebruikt worden als basis voor wetenschappelijk onderzoek naar onze oorsprong. De Bijbel geeft ons een realistisch beeld.

Hier komen we op een van de meest gevoelige punten in het hele schepping-of-evolutie debat: de werkelijke leeftijd van de aarde, of in ieder geval het leven. Want als er niet meer dan 7500 jaar verstreken zijn sinds de schepping van het leven, en dat zou aantoonbaar zijn, dan kan evolutie helemaal niet plaatsgevonden hebben. Evolutionisten zullen dan ook alles op alles zetten om het geloof in de miljoenen jaren in stand te houden. Het heelal moet heel erg oud zijn (het wordt nu op ongeveer 13,7 miljard jaar geschat), en het leven moet heel veel tijd gehad hebben om zich te ontwikkelen. Met de woorden 'miljoenen' en 'miljarden' jaren kun je nog enigszins de geloofwaardigheid van een geleidelijk ontstaan van het leven in stand houden. Maar wat nu als de veronderstelde 3 miljard jaar van de ontwikkeling van het leven op aarde nog niet voldoende is om al die gespecificeerde complexiteit te verklaren?... Iets om over na te denken.

Zijn het heelal en de aarde echt miljarden jaren oud? Wat zijn de aanwijzingen die mensen doen geloven in een oude aarde? Voornamelijk eindproducten van processen die zoveel tijd nodig hadden om te vormen (de lichtsnelheid en de tijd die ervoor nodig was om het licht van sterren hier te brengen, vorming van olie, diamant, sediment en dergelijke). Diamant en olie kunnen echter makkelijk in een zeer korte tijd ontstaan, als je rekening houdt met een grote overstroming zoals de zondvloed. Fossielen van levende organismen worden altijd snel gevormd, anders zouden ze verrotten of opgegeten worden. En de lichtsnelheid... dat is een hoofdstuk apart en heeft alles te maken met aannames bij dateringsmethoden die gebruik maken van radioactief verval, de totale energie in het heelal en het verloop van andere processen op sub-atomair niveau.

De Bijbel is erg duidelijk: geslachtsregisters zijn hierin heel nauwkeurig vastgelegd. Adam werd op de zesde dag gemaakt, kreeg op een bepaalde leeftijd een zoon, en die was zo oud en kreeg ook een zoon, en die kreeg weer een zoon, enzovoort, helemaal tot aan Jezus Christus. Tel je die leeftijden bij elkaar op, plus de tweeduizend jaar tot aan nu, dan kom je op een ouderdom van de aarde van ongeveer 7500 jaar. (Gebruik makend van de juiste manuscripten kan de ouderdom bepaald worden aan de hand van die geslachtsregisters. Het is geen exacte wetenschap, maar de oude geschriften laten geen miljoenen of miljarden jaren zien.)
Naturalistisch denkende wetenschappers hebben de leeftijd van het heelal berekend op grond van het vermeende uitdijen van het heelal en veronderstellingen met betrekking tot het constant blijven van de lichtsnelheid en vervalsnelheden van radioactieve stoffen.
Wie heeft er nou gelijk? Als je de tijdrekening van de Bijbel aanhoudt, kom je niet veel verder dan 7500 jaar, maar geloof je wat evolutionisten zeggen over miljarden jaren, dan is de Bijbel niet betrouwbaar en was er tijd genoeg voor evolutie van niets naar iets naar een mens op een fiets. Er zijn ook mensen die de veronderstelde 13,7 miljard jaar een plaats proberen te geven in het Genesisverhaal, door ze ergens tussen Genesis 1:1 en 1:2 te plaatsen of te verdelen over de scheppingsdagen. Daar is al veel over geschreven en ik voel mij niet genoodzaakt om verder in te gaan op deze woordenstrijd. En als er bij sommigen nog enige twijfel is over de betekenis van het woord "dag" (jom in het Hebreeuws), dan wordt het wel duidelijk in Exodus 20:11, waar God met Zijn eigen vinger (Ex. 31:18) het volgende schreef: "Want in zes dagen heeft de Heer de hemel en de aarde gemaakt, de zee en al wat daarin is." En in Exodus 31 vanaf vs 12 lezen we: "De HERE zei tot Mozes: [...] (17) ... want in zes dagen heeft de HERE de hemel en de aarde gemaakt..." Als je de tekst leest zoals hij er staat, kun je geen andere conclusie trekken dan dat de schepping in 6 dagen, ongeveer 7500 jaar geleden moet hebben plaatsgevonden.
Wat betreft het tijd-ruimte-afstand probleem zijn er verschillende goede modellen in omloop, waarbij niet direct naar een 'wonder' gegrepen hoeft te worden. Creationisten worden daar vaak van beschuldigd, maar Big-Bang gelovigen hebben een even groot tijd-ruimte-afstand proleem. Bij 'hun' theorie is het heelal te groot óf de lichtsnelheid te laag om bepaalde waarnemingen te verklaren, wat ze doet grijpen naar een wonderlijke 'snelle expansie' aan het begin van de Big Bang. (Zie ook Newton Physics van Paul Marmet, Barry Setterfield, "Letting Data Lead to Theory" en een Nederlandstalige uitleg van Setterfield door Rinus Kiel.)

Toch jong?


Een aantal aanwijzingen die een 'jong heelal' en een 'jonge aarde' heel waarschijnlijk maken:
- De opwindsnelheid van spiraalvormige sterrenstelsel is te groot. Het binnenste gedeelte draait sneller dan het buitenste gedeelte, waardoor de vorm van een dergelijk stelsel al binnen enkele honderden miljoenen jaren niet meer herkenbaar zou zijn als een spiraal. Ons sterrenstelsel zou echter al 10 miljard jaar oud moeten zijn en toch heeft het een duidelijke spiraalvorm.
- Kometen kunnen maximaal 10.000 jaar bestaan. Pogingen om bronnen te vinden waar nieuwe kometen vandaan zouden moeten komen, hebben tot nu toe gefaald.
- Om de 25 jaar is er een supernova waarneming in ons sterrenstelsel. Er zijn slechts ongeveer 200 restanten zichtbaar. Het totale aantal zichtbare supernova's wijst op een maximale leeftijd van 7000 jaar.
- Er ligt meer sediment op de oceaanbodem dan de plaattektoniek kan verwijderen. Hierdoor kan de oceaanbodem maximaal 12 miljoen jaar oud zijn. Natuurlijk moet je bij die 'maximale leeftijden' bedenken dat processen in het verleden ook sneller gegaan kunnen zijn. Denk aan zeer snelle erosie na een wereldwijde overstroming (de zondvloed).
- Te weinig natrium in de oceanen. Maximum leeftijd: 42-62 miljoen jaar. Berekeningen met andere elementen geven nog lagere maximum leeftijden.
- De totale energie van het aardmagnetisch veld neem te snel af. Er wordt met complexe theorieën geprobeerd te verklaren hoe het toch gedurende miljarden jaren stand heeft kunnen houden, maar zoals het er nu uitziet kan het niet ouder zijn dan 20.000 jaar. Wel jonger natuurlijk.
- Opgevouwen aardlagen moeten snel gevormd zijn. Dit moet gebeurd zijn toen de lagen nog zacht waren, vlak nadat ze gevormd zijn. Hierbij voldoet het zondvloedmodel heel goed, maar dat het miljoenen jaren heeft gekost om ze te vormen is niet waarschijnlijk.
- Aanwijzingen voor versneld radioactief verval (polonium-218 halo's) en snel opeenvolgende vorming van mineralen in de geologische 'tijdvakken' Jura, Trias en Eoceen.
- Te veel helium in mineralen. Bij radioactief verval ontstaat helium. Zirkoniumkristallen die gevonden zijn in precambrisch gesteente (dat wordt verondersteld 1.5 miljard jaar oud te zijn) zijn onderzocht en het blijkt dat ze nog maar 4000 tot maximaal 8000 jaar helium verliezen.
- Te veel C14 in dieper liggende lagen. Omdat C14 vrij snel vervalt (halfwaardetijd van 5700 jaar) zou er geen radioactief koolstof moeten zitten in lagen die geacht worden meer dan 250.000 jaar oud te zijn. Tests met koolstofhoudend gesteenten uit lagen die miljarden jaren oud zouden moeten zijn (ook diamanten, waarbij overigens vervuiling met recent koolstof is uitgesloten) hebben aangetoond dat er altijd C14 gemeten wordt. Dit is een sterke aanwijzing voor een jonge aarde.
- Mitochondriaal DNA wijst op een 'recente eva'. Door mutaties verandert het DNA zo snel dat onze gemeenschappelijke voorouder onmogelijk 185.000 jaar geleden geleefd kan hebben. Eerder 7500 jaar.
- DNA kan onder natuurlijke omstandigheden hooguit 10.000 jaar bewaard blijven. Toch worden stukjes DNA gevonden in fossielen die volgens de evolutionaire tijdsrekening veel ouder zouden moeten zijn.
- 185.000 jaar mensheid en zo weinig graven? Mensen begraven hun doden, vaak met voorwerpen erbij. 185.000 jaar met een gemiddeld aantal wereldburgers van tussen de 1 en 10 miljoen zou miljarden graven moeten hebben opgeleverd. Er zijn tot nu toe slechts enkele duizenden graven uit de zogenaamde 'steentijd' gevonden. Waar zijn al die andere graven? Of heeft de steentijd (zoals de Bijbel ons leert) slechts enkele honderden jaren geduurd?
- 185.000 jaar mensheid en die zou pas zo'n 10.000 jaar geleden aan landbouw begonnen zijn? Zouden mensen die hun doden begraven niet ook intelligent genoeg kunnen zijn om te ontdekken dat zaadjes groeien als je ze in de grond stopt? Het is waarschijnlijker dat mensen vlak na de zondvloed (de ijs- en steentijd) een poosje zonder landbouw hebben moeten doen.
- 185.000 jaar mensheid en pas 5000 jaar geschiedenis? De 'prehistorische' mens kon wel prachtige monumenten bouwen, grotschilderingen maken, maanstanden bijhouden, maar niet schrijven? Erg onwaarschijnlijk. De tijdschaal van de Bijbel en de bijbehorende geschiedenis is veel waarschijnlijker.
(Bron: een artikel van Answers in Genesis met verwijzingen.)

Er zijn nog meer processen die een jonge aarde suggereren:
De nog steeds hoge druk in oliereservoirs
Turbulentie in de ringen van Saturnus
De grootte van de Mississippi rivierdelta
De rotatiesnelheid van de aarde
De hoeveelheid vulkanisch sediment
Het gebrek aan bewijs voor stervorming
De hoeveelheid kosmisch stof in ons zonnestelsel
De temperatuur van de aarde
De afstand van de aarde naar de maan wordt groter
De groeisnelheid van stalagmieten
De erosiesnelheid van de Niagara watervallen
De snelheid van vorming van steenkool
Sterrenclusters van verschillende leeftijden die verbonden zijn
Het bestaan van spiraalvormige sterrenstelsels op grote afstand
De erosiesnelheid van de continenten
Verzameling van kosmisch stof op aarde
Het aantal meteorieten in sediment
De diameter van de zon wordt kleiner
De gemiddelde dikte van de bovenste aardlagen
Het kraterpatroon op de maan en de scherpe aftekening ervan
Polonium halo's
Het zout in de dode zee
De vorming en het verdwijnen van ijskappen
Het aantal door mensen gemaakte objecten in het fossielenbestand
Het aantal mensen op aarde

Kijk voor meer informatie over dit onderwerp ook eens naar de volgende artikelen:
Engelstalig artikel van Answers in Genesis met verwijzingen naar relevante artikelen over het tijd-ruimte-afstand probleem.
Radioactief materiaal wijst op een jonge aarde.
Dateringen zijn niet zo betrouwbaar als door velen wordt aangenomen.
Kometen en de leeftijd van het zonnestelsel.
Exploderende sterren wijzen op een jong heelal.
Waarom een leeftijd van 3 miljard jaar voor de oceanen niet mogelijk is!
Waar zijn al die mensen? Bevolkingsgroei wijst op een jonge aarde.
Over de zoute zeeën.
Verzameling verwijzingen van Northwest Creation Network
Je kunt ook zoeken in de Verwijzingen naar meer over dit onderwerp.

Kortom: Voor de veronderstelde evolutie van eenvoudige organismen naar meer complexe organismen is veel tijd nodig. Als blijkt dat de benodigde tijd er niet geweest is, stort het hele evolutieverhaal als een kaartenhuis in elkaar!