Schepper en Zoon
Helder            Is de aarde bewust gemaakt of vanzelf ontstaan?             Denken
Want sinds de schepping van de wereld zijn de onzichtbare dingen van God, Zijn eeuwige kracht en Zijn goddelijkheid,
duidelijk zichtbaar, ze worden begrepen door de dingen die gemaakt zijn.
(Romeinen 1:20)
Home Uitleg Filosofie Denken Feiten Video's Artikelen Vragen Links

Veel Gestelde Vragen

Heb je een brandende vraag, of iets wat je altijd al eens hebt willen weten met betrekking tot de Bijbel... Heb je iets gevonden in de Bijbel wat niet lijkt te kloppen? Of hebt je een opmerking over deze site of de onderwerpen die hier besproken worden?

Vragen:
Wat moeten we met de slavernij in de Bijbel?
Waarom beschermt Jezus zijn volgelingen niet?
Waarom laat God zijn kinderen elkaar uitmoorden?
Zoon van God?
God van wraak of God van genade?
Standaard e-mail over het lijden in de wereld
Christenen geloven toch in een platte aarde?
Wat aten de vleeseters in de ark?
Waarom is er zoveel kapot in de wereld?
Waarom zou een denker in Jezus Christus geloven?
Wie heeft God gemaakt?
Is religie niet het slechtste wat ons ooit overkomen is?
Zijn er andere historische boeken die over Jezus praten?
Moeten we Genesis echt letterlijk lezen?
Waarom liet Mozes zoveel mensen doden?
Is Jezus Christus wel opgestaan uit de dood?
Kan God evolutie gebruikt hebben?
Hoe kom je in 6000 jaar op 6,5 miljard mensen?
Bewijst 'continental drift' niet dat de aarde oud is?
Zijn de profetieŽn over Jezus wel betrouwbaar?
Gingen planten in Eden niet dood?
Hoe kon Adam dat allemaal in ťťn dag doen?
Je kunt Genesis toch niet letterlijk nemen?
En de tweede hoofdwet van de thermodynamica dan?
Zijn overeenkomstige kenmerken geen bewijs voor evolutie?
Heeft de Bijbel gelijk, of de wetenschap?
Alle wetenschappers geloven toch in evolutie?
Waarom de Bijbel en niet de Koran?
Waar heeft de Hof van Eden gelegen?
Hoe kwam Kain nou aan een vrouw?
Waar staat in de Bijbel dat God het al wist?
Waarom doet God er niets aan?


Wat moeten we met de slavernij in de Bijbel?

Wat moeten we met die teksten over het behandelen van slaven in het Boek Exodus 21:6 en Deuteronomium 15:17 (o.a. spijker door het oor). Er is toch geen verschil tussen een vrij mens en een slaaf (als slachtoffer van een menselijk systeem)? Hoe kan God dan regels geven voor het houden van slaven? Hoe moet ik het slaaf zijn in die tijd zien?


Laat ik beginnen met de symboliek van het oor: Het oor werd doorboord met een priem, tegen de deurpost van de 'baas'. Exodus 21:3-6 (let op de context!) Dit werd gedaan als een werknemer (dienaar) zes jaar in dienst geweest was. Het zevende jaar moest hij de kans krijgen om bij zijn baas weg te gaan, zonder een afkoopsom. Als de dienaar een vrouw had, was deze ook automatisch gevrijwaard. Als de baas hem een vrouw gegeven had, bleef de vrouw eigendom van de baas, als ook de kinderen. Dat was een garantie voor de baas dat de man hoogst waarschijnlijk zou blijven, maar het was ook een gelegenheid voor de man om de vrouw te verlaten als hij helemaal niet blij was met het gearrangeerde huwelijk. Maar, als de dienaar bij de baas wilde blijven, werd het ritueel van het oor tegen de deurpost uitgevoerd. Het oor stond voor het vrijwillig gehoorzamen en het bloed dat langs de deurpost vloeide was een teken van het verbond dat de twee sloten. De dienaar zou dan de rest van zijn leven bij de baas blijven. Dit werd gedaan in het bijzijn van de lokale rechters. Dit was dus een keuze van de dienaar, niet iets dat opgelegd werd. Deze procedure gold ook voor vrouwen
Je ziet bij deze zaken een duidelijk respect en een stuk zekerheid voor alle betrokkenen. Vergeet niet dat de wet gegeven is met ťťn doel voor ogen: Je naaste liefhebben als jezelf en God boven alles. (Zie bijvoorbeeld Marcus 12:29-31) Wij lezen het woord 'slaaf' en denken aan slavernij en aan onderdrukte negers, nog niet zo lang geleden. Dat waren erbarmelijke omstandigheden en er was weinig respect voor deze mensen. Maar in de Joodse wetten zie je heel veel respect voor mensen, liefde voor de naaste, uitgedrukt in allerlei voorwaarden en clausules. Wij snappen echter niet altijd de context van het oude IsraŽl en het (oude) woordgebruik. Het woord 'slaaf' kan dus beter worden vertaald met 'dienaar' en, zoals getoond hierboven, zie je vaak dat er een vrijwillig aspect in zit, maar ook een verzekering van de voortgang van diensten (zodat de baas niet ineens zonder werknemer zit) of de gelegenheid om van een misschien minder prettige werkgever af te komen, eens in de 7 jaar. Dat waren voor die tijd, denk ik, heel schappelijke arbeidsvoorwaarden.
Iemand kon zich destijds ook als dienaar verkopen als hij/zij niet in staat was om in eigen levensonderhoud te voorzien. De baas zorgde dan voor onderdak voor het gezin en een stabiel inkomen. Sommige wetten komen op ons heel strikt en soms zelfs barbaars over, maar als je het vergelijkt met de culturen om hen heen (context dus), waren 'slaven' in IsraŽl er stukken beter aan toe. En ja, er wordt gesproken over 'eigendom' en 'eigenaren', maar zie dit in de context van zekerheid en in stand houden van een gezonde economie. Dan waren het dus gewoon de werkgevers van toen. Laten we wel zijn, de huidige stand van zaken, waar iedereen maar alles moet mogen en kunnen, levert nou niet altijd een even stabiele economische situatie op. De wetten van God werkten uitstekend en IsraŽl kende een bloeiende samenleving.
Een mooi detail: voor de allerarmsten werd aan de randen van de velden niet geoogst of liet men iets liggen. Als men tijdens de druivenoogst iets liet vallen, mocht men het niet oprapen (Leviticus 19:9). Zo hoefde niemand van honger om te komen. Een soort sociale dienst, zeg maar.
Helaas waren niet alle eigenaren even lief en aardig, maar daarvoor waren dan ook die vrijlatingswetten. God wist dat niet iedereen zich aan de regels zou houden, dus moest er ook verantwoording afgelegd worden tegenover rechters.
Nogmaals helaas: de rechters waren ook niet altijd even vriendelijk en rechtvaardig. Uiteindelijk is het IsraŽl van toen ook tenonder gegaan aan de onrechtvaardigheid van de leiders. De profeten, en uiteindelijk ook Jezus, waren daar niet zachtzinnig over. Maar dat is een ander verhaal.

Terug naar de index
Waarom beschermt Jezus zijn volgelingen niet?

Gezien de ontwikkelingen in de landen waar christenen worden doodgemaakt: Waarom worden deze mensen niet beschermd door Jezus? Mogen christenen wel op bescherming rekenen?


Het is niet alleen iets van deze tijd. Ook in de tijd van Jezus werden mensen gedood en op gruwelijke wijze mishandeld. Mensen zijn door de eeuwen heen altijd in staat geweest tot gruweldaden en hebben die ook uitgevoerd. Jezus zelf werd tenslotte ook op gruwelijke wijze ter dood gebracht.
Een aantal verzen uit Johannes 16 (BasicBijbel):
1 Ik vertel jullie dit, zodat jullie je geloof niet zullen verliezen door wat de mensen jullie aandoen.
2 Ze zullen jullie verbieden om nog in de synagogen te komen. Ze zullen jullie doden. Ze zullen zelfs denken dat ze God daarmee een groot plezier doen.
3 En ze zullen dat doen omdat ze de Vader en Mij niet kennen.
4 Ik zeg het jullie nu alvast. Wanneer het dan gebeurt, zullen jullie je herinneren dat Ik jullie daar al voor gewaarschuwd had...
33 Ik heb jullie dit allemaal gezegd, zodat mijn vrede in jullie zou kunnen zijn. Jullie zullen in de wereld veel moeilijkheden hebben. Maar houd moed: Ik heb de wereld overwonnen."

En dit is gebeurd. Bijna al Zijn discipelen zijn op gruwelijke wijze vermoord en er was er maar ťťn die een natuurlijke dood gestorven is.
Dat was bij geval de man die dit schreef, Johannes. Maar ook hij werd niet al te vriendelijk behandeld.

Lees het boek Handelingen nog maar eens helemaal door en zie hoeveel christenen gemarteld en gedood werden. Jezus had ze gewaarschuwd en ondervond zelf ook de gevolgen van de haat die mensen kunnen koesteren tegen elkaar, tegen God en zelfs tegen degenen die het beste met ze voor hebben.
In Johannes 7:7 zegt Jezus dat mensen Hem haten omdat Hij ze vertelt dat ze slechte dingen doen en dat vinden ze niet leuk (op z'n zachtst gezegd).
Dan zullen de mensen jullie gevangen nemen, mishandelen en doden. Iedereen zal jullie haten omdat jullie in Mij geloven. (MatteŁs 24:9)
Veel mensen zullen hun geloof verliezen. Ze zullen elkaar verraden en elkaar haten. (MatteŁs 24:10)
En iedereen zal jullie haten omdat jullie in Mij geloven. Maar iedereen die volhoudt tot het einde, zal worden gered. (Markus 13:13)

Toch zegt Hij ook heel duidelijk dat liefde de enige oplossing is, in Lukas 6:27:
Jezus zei: "Luister naar wat Ik zeg: houd van je vijanden en wees goed voor de mensen die je haten.

En misschien nog wel moeilijker te verwerken is wat in Lukas 6:20-23 staat:
En Jezus keek zijn leerlingen aan en zei: "Het is heerlijk voor je als je niet veel hebt, want het Koninkrijk van God is voor jou. Het is heerlijk voor je als je honger hebt, want God zal je honger stillen. Het is heerlijk voor je als je nu huilt, want je zal lachen. Het is heerlijk voor je als de mensen je haten omdat je in de Mensenzoon gelooft. Wees er blij over als ze niet met je willen omgaan, je uitschelden en lelijke dingen van je zeggen die niet waar zijn. Wees er blij over en wees vrolijk! Want je krijgt er een grote beloning voor in de hemel. Want hetzelfde hebben hun voorouders met de profeten gedaan.

Jezus geeft dus heel duidelijk aan hoe en waarom het lijden ontstaat: door de keuzes die mensen maken.
Mensen die niet willen horen dat ze eigenlijk slecht zijn en zich moeten bekeren.
Deze mensen kan God niet tegenhouden omdat ze, net als jij en ik, een vrije wil hebben.
We hebben van God de autonomie gekregen over ons eigen leven.
De mens koos er in het begin al voor om het zelf te willen doen. God trok zich terug, maar de mens heeft nog steeds de opdracht om goed voor de aarde en de medemens te zorgen.
En God is er nog steeds voor de mensen die Hem aanroepen, om ze kracht, wijsheid, inzicht, rust en vrede te geven. Zodat ze goed met de moeilijkheden om kunnen gaan.

Denk ook aan de woorden van Judas (een broer van Jezus)
Uit de brief van Judas (vanaf vers 17):
Maar, lieve broeders en zusters, jullie moeten goed onthouden wat de boodschappers van onze Heer Jezus Christus hiervůůr hebben gezegd. Ze hebben gezegd dat er aan het eind van de tijd mensen zullen komen die God bespotten. Mensen die er maar op los leven, zonder zich iets van God aan te trekken. Zij zijn het die verdeeldheid veroorzaken in de gemeente. Ze leven niet vanuit de Geest, want ze hebben de Geest niet.
Maar jullie, lieve broeders en zusters, moeten ervoor zorgen dat jullie groeien in je allerheiligst geloof. Dat doe je door je bij het bidden te laten leiden door de Heilige Geest. Blijf leven vanuit Gods liefde die in jullie is. En blijf vertrouwen op de liefdevolle goedheid van onze Heer Jezus Christus. Hij zal jullie het eeuwige leven geven. Help vriendelijk en geduldig de mensen die twijfelen. Red hen uit het vuur. Maar bij sommige mensen moet je heel voorzichtig zijn als je hen wil helpen, omdat ze zů slecht zijn. Zorg dat je je niet door hun slechtheid laat besmetten! God kan jullie helpen geen verkeerde dingen te doen. Dan kunnen jullie later helemaal zuiver en blij voor zijn hemelse troon komen staan. Hij is de enige ware en wijze God. Hij is onze Redder. Voor Hem is alle eer en kracht en macht sinds het begin van de tijd, nu en voor eeuwig! Amen! Zo is het!

Tegenwoordig hoor je vaak de misvatting: als God zo machtig is, waarom redt Hij ons dan niet van al die ellende?
De Bijbel is er heel duidelijk over. Dit gaat gebeuren, maar nu nog niet. Mensen mogen voor een tijd slecht zijn, net zoals we kunnen kiezen om goed te zijn. Uiteindelijk gaat het God om ons hart. De echte strijd gaat om ons hart, onze ziel.
Vele malen in het nieuwe testament wordt er gesproken over angst. Angst is een slechte motivator. Liefde maakt dingen weer goed. Dus laten we kiezen om elkaar lief te hebben.

Lukas 12, vanaf vers 4
"Vrienden, Ik zeg jullie: wees niet bang voor hen die het lichaam kunnen doden, maar daarna niets meer kunnen doen. Ik zal jullie zeggen voor wie jullie bang moeten zijn: wees bang voor Hem die, nadat Hij heeft gedood, de macht heeft om in de hel te gooien. Luister goed! Ik zeg jullie: wees bang voor Hťm! " (Hiermee bedoelde Jezus niet dat iedereen bang moet zijn voor God, maar dat je beter bang kunt zijn voor Hťm dan voor mensen, dan heb je tenminste ontzag voor de juiste persoon.)

Hij gaat verder met:
"Jullie weten dat vijf mussen worden verkocht voor maar twee muntjes. Maar niet ťťn van die mussen is door God vergeten. Ook weet Hij precies hoeveel haren jullie op je hoofd hebben. Wees niet bang! Want jullie zijn belangrijker dan een heleboel mussen bij elkaar." (Hier zie je de liefde en zorg van God voor mensen die Hem liefhebben.)

"Ik zeg jullie: als je er tegen de mensen voor uit durft te komen dat je bij Mij hoort, dan zal Ik ook tegen de engelen van God ervoor uitkomen dat jij bij Mij hoort. Maar als je niet tegen de mensen wil zeggen dat je bij Mij hoort, zal Ik ook van jou niet tegen de engelen van God willen zeggen dat jij bij Mij hoort. Mensen die beledigende dingen zeggen over de Mensenzoon, zullen daarvoor vergeving kunnen krijgen. Maar mensen die expres de Heilige Geest beledigen, zullen daarvoor gťťn vergeving kunnen krijgen." (Hier geeft Jezus aan hoe belangrijk het is dat we ons niet verzetten tegen God en zeker niet tegen de Heilige Geest, want alleen door vervuld te zijn met de Geest, die God aan ons wil geven, kunnen we standhouden. Verzet je je tegen de Geest, dan verzet je je tegen Gods liefden en Zijn plan met je leven.)

"Wanneer de mensen jullie gevangen nemen en bij de leiding van de synagogen brengen, of bij mensen die regeren en macht hebben, maak je dan geen zorgen wat jullie tegen hen moeten zeggen. Want de Heilige Geest zal jullie op het juiste moment vertellen wat jullie moeten zeggen."

Dat is Gods bedoeling: ons te leiden door Zijn Heilige Geest.
Dat geeft echte vrede en eeuwig geluk.
Paulus beschrijft het leven met de Heilige Geest ook heel goed in Romeinen hoofdstuk 8
Bijvoorbeeld dit stukje:
14 Iedereen die door Gods Geest wordt geleid, is een kind van God. 15 Want jullie hebben geen geest gekregen die bange slaven van jullie maakt. Maar jullie hebben Gods Geest gekregen. Hij maakt jullie tot kinderen van God. Door Gods Geest noemen we Hem vol vertrouwen: "Lieve Vader!" 16 Gods Geest die in ons is, laat onze eigen geest weten dat we kinderen van God zijn. 17 En omdat we Gods kinderen zijn, erven we ook. We erven hetzelfde van God als Jezus Christus. Net als Jezus moeten we veel lijden. Daarom geeft God ons ook dezelfde heerlijke hemelse dingen als Hij Jezus gegeven heeft. 18 En ik weet zeker dat de heerlijke dingen die God ons geeft, alles goedmaken wat we nu moeten lijden.

We hebben allemaal zo ons kruis te dragen en vervolging is daar soms een deel van.
Paulus, Petrus, Jacobus en Johannes schrijven daar ook over in hun brieven.
Toch zie je steeds in hun brieven dat ze het lijden met vreugde ondergaan, omdat ze het als een eer beschouwen om te mogen lijden voor hun Heer.

Toch is er ook bescherming voor hen die bidden of wanneer anderen bidden.
Ten eerste is er bescherming in onze gedachten, zodat we niet in paniek raken en de vreugde en vrede behouden.
En al kan God de wil van mensen niet breken, hij kan ze wel liefdevol benaderen en helpen tot inzicht en bekering te komen.
Daar mogen we ook voor bidden.
Er zijn ook veel verhalen van mensen die beschermd of gered werden door engelen.
Denk aan de keer dat Paulus door een engel uit de gevangenis werd gehaald (Handelingen 12)
Ook vandaag de dag melden mensen dat engelen ze beschermd hebben tegen overvallers of andere hachelijke situaties.
Vaak zullen we beschermd zijn voor iets zonder het te weten.
Dat laatste is natuurlijk niet te bewijzen, tenzij iemand achteraf bij ons komt en zegt: ik wilde je kwaad doen, maar er liepen twee grote mannen naast je... Dit heb ik meerdere keren gehoord in verhalen van mensen die engelen hebben ontmoet, of zonder het op dat moment te weten door engelen beschermd werden.

In ieder geval kunnen we de Heilige Geest om inzicht en wijsheid vragen. De Bijbel spoort ons daarin ook aan in Jacobus 1:5. We mogen God ook altijd bidden om een verandering in degene die ons belaagt. God kan dat gebed verhoren, echter niet door de wil van die persoon te breken, maar door de persoon in een situatie te brengen waarin hij/zij moet kiezen. Veel mensen beseffen niet echt wat ze doen. Dat zei Jezus ook aan het kruis: "Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat ze doen." (Lucas 23:34). We kunnen bidden dat God ze laat zien wie ze zijn, wat ze doen en waarom. Juist door gebed is heel veel mogelijk. We lopen alleen tegen de beperking aan die God zelf aan ons heeft gegeven: onze vrije wil. Dat heeft als voordeel dat we zelf niet gedwongen kunnen worden om iets te denken of te geloven, maar het betekent ook dat slechte mensen kunnen doen wat ze willen (totdat iemand ze tegenhoudt natuurlijk). Paulus en Silas werden wel eerst flink geslagen en in de gevangenis gegooid, voordat ze gered werden. (Handelingen 16)
God is zeker in staat om ons te redden uit situaties. Hij kan ook iemand sturen die de belager tegenhoudt, of een engel die gevangenisdeuren opent, of... vul maar in. God is zo vindingrijk, er zijn vele manieren om mensen te redden uit vervelende situaties. Dus God kan zeker iets in onze situatie veranderen. En al gaat het niet altijd zoals wij het graag zouden willen, we zien toch dat God gebeden verhoort.

Terug naar de index
Waarom laat God zijn kinderen elkaar uitmoorden?

Waarom laat God het in hemelsnaam toe dat zijn kinderen elkaar uitmoorden in allerlei oorlogen en twisten?


Adam en Eva hadden een belangrijke rol in dit vraagstuk, omdat het de eerste mensen waren die tegen God rebelleerden. Deze twee mensen hebben een erfenis nagelaten, hun beslissing had impact op de hele geschiedenis. Het is voor een mens heel moeilijk, zo niet onmogelijk geworden om nog iets helemaal goed te doen. Dit noemen we 'erfzonde'; maar dat beantwoordt niet de vraag "Waarom liet God dat toe?"
Ten eerste moet ik constateren dat de vraag, zoals hij vaak gesteld wordt, enkele aannames in zich heeft die weer vragen oproepen: Wie zijn de kinderen van God? Kun je mensen die oorlogen voeren en met elkaar twisten wel Gods kinderen noemen? Waar komen de oorlogen en twisten eigenlijk vandaan? Zijn die oorlogen en twisten wel Gods wil? En kunnen mensen tegen Gods wil ingaan?

Laten we de feiten eerst op een rijtje zetten: Er zijn mensen die oorlog voeren. Er zijn mensen die met elkaar twisten. We hebben te maken met de ongehoorzaamheid van onze voorouders. Het is duidelijk (en ook vrij makkelijk wetenschappelijk aan te tonen) dat mensen slechte gewoontes genetisch van hun ouders erven. Dat heet de 'epi-genetica'. Ouders dragen niet alleen lichamelijke kenmerken over op hun kinderen, maar ook bijvoorbeeld de aanleg voor muziek of een bepaald temperament. Zo worden oosterse volken vaak veel makkelijker boos of opgewonden, terwijl het van de Engelsen bekend staat dat ze zich nergens over opwinden (behalve paarden en honden). Het geldt lang niet voor elke Engelsman of Arabier, maar die tendens is er wel. Zo is ook vanaf het eerste mensenpaar de aanleg om te zondigen in meer of mindere mate in ieder mens aanwezig. Dit noemen we dus 'erfzonde'. Daarmee is (nogmaals) niet de hele lading gedekt, maar het is toch een begin.
Waarom heeft God toegelaten dat deze neigingen in mensen aanwezig zijn? Hij had ze ook kunnen weerhouden om de verkeerde keuzes te maken. Hij kan nog steeds ingrijpen, wanneer en waar Hij maar wil, zou je zeggen. Maar daarvoor moeten we toch weer terug naar het begin: Hij heeft mensen een vrije wil gegeven EN de verantwoordelijkheid om voor de aarde te zorgen.

God zei: 'Laten wij mensen maken die ons evenbeeld zijn, die op ons lijken; zij moeten heerschappij voeren over de vissen van de zee en de vogels van de hemel, over het vee, over de hele aarde en over alles wat daarop rond kruipt.' God schiep de mens als Zijn evenbeeld, als evenbeeld van God schiep Hij hem, mannelijk en vrouwelijk schiep Hij de mensen. (Genesis 1:26,27 NBV)

De mens is dus gemaakt om te heersen over de aarde (niet als een tiran, maar met de liefde voor de schepping, de autoriteit en het gezag dat God ons gaf). De bedoeling was om er verantwoordelijk mee om te gaan. Later lezen we ook steeds weer dat mensen verantwoordelijk gehouden worden voor hun daden en dat we elkaar en de schepping lief moeten hebben. Helaas waren er gedurende de geschiedenis vele situaties waarbij de mens zo ver van God afgedwaald was, dat er niets anders op zat om een einde te maken aan een tijdperk of soms zelfs een volk. Toen kon dat nog, maar nu zijn mensen genetisch zo verstrooid en later weer onderling vermengd over de hele aarde, dat je niet meer een volk kunt aanwijzen dat in zijn geheel slecht is. Denk aan de Kanašnieten, een volkomen verdorven volk, of alle mensen van voor de zondvloed. God kon alleen van Noach nog zeggen dat hij zuiver was. Denk ook aan Sodom en Gomorra. Toen Abraham met God in discussie ging, zei God dat Hij de steden zou sparen als er nog 10 rechtvaardigen aanwezig waren. Maar uiteindelijk bleken er zelfs geen 10 meer te zijn en moest Lot (Abrahams neef) Sodom uit gesleurd worden door engelen, omdat God de stad moest vernietigen. Deze zaken kunnen nķ niet meer voorkomen omdat de genenpoel van de mens te verstrooid is, maar vooral ook omdat Jezus zijn leven heeft gegeven en daarmee ieder mens persoonlijk verantwoordelijk is en gered kan worden of verloren kan gaan. Het gaat nu dus niet meer om hele volken, maar om individuen. Toch heeft God altijd omgezien naar de individuele mens. Wanneer mensen zich oprecht tot God keerden, werden ze gered, zoals Lot in Sodom, Rachab in Jericho (Kanašn) en Noach als enige rechtvaardige van de wereld voor de zondvloed.
Waarom staan volken dan nog tegen elkaar op 'in de naam van hun god'? Dat is duidelijk iets wat veel meer een politieke, of religieuze oorzaak heeft. God heeft nooit gewild dat mensen 'religieus' werden (zoals religie nu meestal voorkomt); Hij wil relatie met mensen. Door Jezus is de Heilige Geest gekomen en kan ieder mens persoonlijk geleid worden door God. Maar daar komt toch weer de vrije wil om de hoek kijken. Geef je jezelf bewust en helemaal over aan God, dan is er relatie en liefde en het eren en waarderen van andere mensen en zorg voor de schepping. Maar kies je voor een egoÔstisch, goddeloos leven, vol eigengerechtigheid en rebellie, dan kan God niks met je beginnen. Die vrije wil en de keuzes die mensen maken kan Hij niet stoppen, want de mens is aangesteld om over de aarde te heersen en kan die macht helaas ook misbruiken!
En daar zit hem de kneep.

God kan in specifieke situaties een ramp, oorlog, twist of mensonterende situatie voorkomen, maar alleen als zijn kinderen actief betrokken zijn; hetzij door gebed of allerhande acties. Het is namelijk ůnze taak om te heersen. Er zijn veel verhalen bekend van mensen die door gebed gered zijn uit benauwde situaties, doordat engelen hen te hulp schoten of een wonderbaarlijke oplossing zich aanbood. Maar nogmaals, deze dingen gebeuren nooit zomaar. Dit zie je ook door de hele Bijbel heen. God breekt niet zomaar in, Hij valt niet zomaar aan en Hij redt mensen meestal niet zomaar uit een situatie, tenzij er gericht gebeden wordt. Hij neemt geen afstandelijke houding aan, maar is er voor iedereen die Hem aanroept. (Wel met de juiste motieven natuurlijk - want God is geen automaat waar je wonderen uit kunt trekken door een 'tovergebedje' op te zeggen). Door alles heen zie je hoe belangrijk het is dat wij onze verantwoordelijkheid op ons nemen en een relatie met onze Schepper hebben. God heeft ons geschapen om voor elkaar en voor de schepping te zorgen. Doen we dat niet, dan gaat Hij zich er ook niet zomaar mee bemoeien; en Hij zal zeker geen mensen dwingen om iets te doen. Hij zet mensen soms wel voor het blok, maar de keuze blijft aan ons. Daarbij komt dat God niet veel kan doen als Zijn kinderen onderling verdeeld zijn. Helaas is dit maar al te vaak het geval. God wordt ernstig gehinderd door gebrek aan eenheid onder Zijn kinderen. Waar immers verdeeldheid heerst kan geen goede samenwerking plaatsvinden (met elkaar, maar ook tussen God en Zijn kinderen) en wordt het heel moeilijk om doelen te bereiken.

Nu zijn er ook profetieŽn in de Bijbel die aangeven dat er een tijd komt dat God een eind maakt aan alle ellende. Maar dan nog zie je dat daaraan de verantwoordelijkheid van Zijn kinderen gekoppeld is: als we eenparig bidden wordt het proces versneld. Dit thema zie je ook meerdere malen in de Bijbel terugkomen: dat het einde van een moeilijke tijd bespoedigd wordt door het bidden van rechtvaardigen.

Terug naar de index
Zoon van God?

Hoe kan het dat God een zoon heeft? En gaat dat niet in tegen het monotheÔsme?


Ten eerste wordt er al in Genesis 6 over 'zonen van God' gesproken. Dit is een algemene term voor 'engelen' (zie ook Job 1 en 2). Adam wordt de zoon van God genoemd (in Lucas 3). En Jezus wordt uiteraard veelvoudig de 'zoon van God' genoemd. In Johannes 1 wordt uitgelegd hoe ook wij 'kinderen van God' mogen worden.

'Zoon' betekent in de oude Bijbelse geschriften in veel gevallen meer 'erfgenaam' dan letterlijk 'zoon' in de zin van geboren uit het zaad van een man en de eicel van een vrouw. God heeft Jezus geboren laten worden uit Maria, maar hoe Hij dat precies deed staat niet beschreven. Wel staat beschreven hoe Jezus de Zoon van God werd (in Romeinen 1:3 en 4, rechtstreeks vertaald uit het Grieks): Hij is een nakomeling van David (de tweede koning van IsraŽl) en krachtig bevestigd of "aangesteld" (Grieks: horidzo) als Zoon van God (d.w.z. erfgenaam) naar de (of een) geest van heiligheid, blijkend uit het feit dat hij opgewekt is uit de dood. Dit betekent dat zijn geest apart gezet was voor God, of dat hij zichzelf helemaal apart heeft gezet voor God. Dat blijkt ook uit een andere tekst (Hebreeen 5:8): waar we lezen dat hij "gehoorzaamheid heeft geleerd door zijn leiden".

In Colossenzen 1:18-20 zien wij bijvoorbeeld nog dat Jezus door de opstanding uit de dood, de eerste plaats heeft gekregen onder alle mensen die na hem tot het lichaam van 'de zoon', de 'eerstgeborene' zouden worden gerekend. God wilde Jezus aanstellen als degene door wie iedereen verzoend kon worden met Hem en heeft hem daarvoor alle macht gegeven en alle geestelijke volheid in hem laten wonen. De eerste mens die opgewekt werd uit de dood en gelijk als hoofd en meester van allen en alles werd aangesteld.

Er zit ook nog een soort mysterie in het wezen van Jezus Christus. Hij zei zelf een herinnering te hebben van een tijd bij de Vader, voordat hij als mens op aarde liep. Hoe we dit precies moeten zien is lastig te bepalen, aangezien wij er als mens moeilijk een beeld van kunnen vormen. Vandaar dat er meerdere leringen over zijn. De meest gangbare is de 'drie-eenheid'. Dit woord komt niet in de Bijbel voor, maar uitspraken van Jezus, zoals "Ik en de Vader zijn ťťn" (Johannes 10:30) en "...Vader verheerlijk mij, met Uzelf, met de heerlijkheid die ik bij U had, voordat de wereld er was" (Johannes 17:5), lijken dit te rechtvaardigen. Vreemde uitspraken voor ons. Maar er was duidelijk zo'n diepe en sterke band tussen (de geest van) Jezus en de Vader (schepper God), dat hij dergelijke dingen kon zeggen.

Kortom: Jezus is geen 'zoon' in menselijke zin, maar in geestelijke zin. Zijn lichaam is gewoon op aarde geboren en volledig menselijk, maar zijn geest is uit God geboren. Hij ging ons daarin voor en wij mogen diezelfde 'Geest van Waarheid' ook ontvangen (Johannes 15:26). In Romeinen 8 : 14 - 16 staat dat wie door de Geest van God geleid worden, "zonen" van God mogen zijn. Wij mogen hem 'papa' noemen, omdat hij ons door Zijn Geest heeft 'aangesteld' als erfgenaam (Grieks: huiothesia). Onze geest wordt ťťn met Zijn Geest en geeft ons de zekerheid dat wij Zijn kinderen zijn.

Zoals je ziet is hierin nog steeds plaats voor het 'monotheÔsme'. God blijft gewoon de Schepper van hemel en aarde, maar Hij heeft iets van Zijn Geest voor ons apart gezet om met ons te delen.

Ik geef toe dat de Bijbel niet altijd makkelijk te begrijpen is, maar hierover is absoluut geen onduidelijkheid: we mogen een kind (ja zelfs een erfgenaam) van God worden, door wat Jezus voor ons gedaan heeft. Dus accepteer zijn aanbod en ga leven vanuit zijn licht en waarheid.

Terug naar de index
God van wraak of God van genade?

Het lijkt erop dat God in het Oude Testament vrijwel alleen maar een wrede, straffende God is. In het Nieuwe Testament komt God naar voren als een genadige, vergevende God. Hoe moeten we deze (schijnbare) tegenstrijdigheid zien?


"Verontreinigt u niet door dit alles, want door dit alles hebben zich verontreinigd de volken die Ik voor u uit wegdrijf." (Lev.18:24)

Mensen zeggen vaak dat de God van het N.T. een God van genade en liefde is, maar de God van het O.T. wraakzuchtig en boos is. Denk aan het lot van de Kanašnieten. De HEER gebood de Israelieten niet alleen het Beloofde Land in te nemen. Hij liet ze ook alle volken uitroeien, jong en oud, man en vrouw. Hij liet hen zelfs alle dieren doden (Deut 20:16-17; Jozua 6:21-23). Later in 1 Samuel, gebiedt de HEER Saul om de Amalekieten en alles wat ze hadden totaal te vernietigen:

"Ga nu heen, versla Amalek, slaat al wat hij bezit met de ban en spaar hem niet. Dood man en vrouw, kind en zuigeling, rund en schaap, kameel en ezel." (1 Samuel 15:3)

Wie is deze God die zoiets zou bevelen?

Daar zijn een paar verklaringen voor, de eerste staat al in de tekst:

"Opdat zij u niet leren te doen naar al de gruwelen, die zij voor hun goden doen, zodat gij tegen de HERE, uw God, zoudt zondigen." (Deut. 20:18)

Dan is daar de kwestie van de Nephilim. In Genesis 6:4 staat de angstwekkende zin, "...en ook daarna...." Klaarblijkelijk waren deze vreemde gebeurtenissen niet beperkt tot de periode voor de Zondvloed. We zien dat er een herhaling schijnt plaats te vinden van de zaken die resulteerden in het verschijnen van abnormale "reuzen". En dit in latere opvolgende periodes in de O.Testamentische verslaggeving, speciaal die over reuzen rassen in Kanašn. Er waren een aantal stammen zoals de Rephaim, de Emim, de Horim, en Zamsummim, die reuzen waren (Gen. 14:5; Deut. 2:10-12, 22).

Er zijn nog meer verklaringen. Hoe dan ook, zelfs als we die niet allemaal kennen, kunnen we erop vertrouwen dat God, die Zijn Zoon gaf om voor ons te sterven, de God van genade, wist wat Hij deed, zelfs toen Hij beval om hele volksstammen te vernietigen?

Al Hun Gruwelen:
Ten eerste horen we vaak de klacht dat als God goed zou zijn, Hij geen kwaad zou toestaan. We zien dat de volksgroepen die God liet uitroeien zich bezighielden met een verscheidenheid aan gruwelijke praktijken - tot het punt dat ze volledig losgeslagen waren en zich niet wilden bekeren.
"Toen de HERE zag, dat de boosheid des mensen groot was op de aarde en al wat de overleggingen van zijn hart voortbrachten te allen tijde slechts boos was..." (Gen.6:5).

Sodom was zo slecht voor God haar vernietigde, dat de mannen van Sodom (jong en oud) Lots huis omsingelden en erop aandrongen dat hij zijn gasten naar buiten zou sturen zodat zij ze konden verkrachten. Toen Lot probeerde zijn buurtbewoners tot rust te manen probeerden zij de deur open te breken (Gen.19:4-5,9).

De volken uit het Beloofde Land die de HEER de Israeliten beval om uit te roeien hielden zich bezigen met een verscheidenheid aan onmenselijke praktijken. Zij praktiseerden kinderoffers, verbrandden hun kinderen in het vuur voor valse goden (Lev 18:21; 2Kings 17:31; 2 Kron. 28:3; 2 Kron. 33:6 ). Ze bedreven zowel sex met dieren (misschien een verklaring waarom de dieren niet gespaard mochten worden) (Lev.18:23-25), als overspel, homosexualiteit en incest (Lev.18:6-20; 24).) Ze lokten demonische ativiteiten uit door het praktiseren van tovenarij, hekserij en het raadplegen van boze geesten (Deut.18:9-12).

Ja, God liet de IsraŽlieten deze volken vernietigen, maar Gen.15:16 impliceert dat Hij wachtte tot hun slechtheid "vol" was - tot er geen ander alternatief was.

De Rechtvaarigen Sparen:
Het is belangrijk om in te zien dat in elk geval waar God een volk vernietigt, Hij consequent de weinige rechtvaardige mensen die in hun midden zijn redt. Zoals Abraham zegt in Genesis 18:25, God vernietigt niet de rechtvaardige met de goddeloze.

In Genesis 18:17-33 pleitte Abraham bij God voor Sodom, en God stemde in dat als er 10 rechtvaardigen in Sodom zouden zijn, Hij de stad zou sparen. Klaarblijkelijk waren er niet eens 10. Maar in plaats van de ene rechtvaardige man met de rest te vernietigen, zendt God zijn engelen om Lot en zijn familie weg te halen voor de zwavel valt. Het is zelfs zo dat de engel zegt dat hij niets kan doen tot Lot ontsnapt is. (Gen 19:22).

In Jozua 6:22-25 zorgden Jozua's mannen ervoor dat ze eerst Rahab en haar gehele familie redden omdat zij bereid was geweest de Israelieten te helpen. Daarbij komt nog dat Rahab Ė eens een hoer - de moeder wordt van Boaz, voorouder van Koning David en, uiteindelijk, van Jezus.

In 1 Koningen 14 vertelt de profeet van God Jeroboam dat hij als koning van Israel vervangen zal worden vanwege zijn grote slechtheid, omdat hij Israel verleid heeft tot het aanbidden van valse goden en gesmolten beelden. De volgende koning zou al Jeroboams nageslacht uitroeien. Er was echter een zoon van Jeroboam die een goed hart jegens de HEER had. Dit kind werd niet zoals de anderen afgeslacht. Hij stierf een genadige dood vanwege een ziekte, en werd begraven en beweend (1Kon.14:12-13).

Dan is daar Nineve. Jona wilde dat God de stad zou vernietigen, maar God was hen graag genadig omdat ze zich bekeerden. In Jona 4:10-11, zien we dat God met Jona argumenteert over zijn harde hart, als Hij zegt:

"Toen zeide de HERE: Gij wildet de wonderboom sparen, waarvoor gij u geen moeite hebt gegeven en die gij niet hebt doen groeien, die in ťťn nacht is ontstaan en in ťťn nacht is vergaan. 11 Zou Ik dan Nineve niet sparen, de grote stad, waarin meer dan honderdtwintigduizend mensen zijn, die het onderscheid niet kennen tussen hun rechterhand en hun linkerhand, benevens veel vee?"

De God van het O.T. is een God van veel geduld en verdraagzaamheid. Hij geniet er niet van om de slechte mensheid onbarmhartig te behandelen, en in Ezechiel lezen we welke positie Hij echt inneemt in deze zaak:

"Zou Ik een welgevallen hebben aan de dood van de goddeloze? luidt het woord van de Here HERE. Niet veeleer hieraan, dat hij zich bekere van zijn wegen en leve?" (Ezechiel 18:23)

Als we in het O.T. lezen, moeten we voorzichtig zijn. Het hart van God in het O.T. is hetzelfde hart van genade en goedheid als van de God in het N.T. Maar omdat Hij goed is, staat Hij het kwaad niet toe om ongehinderd voor altijd door te gaan.

(Koinonia e-news, vertaald door Maria van Gelder)

Terug naar de index
Standaard e-mail over het lijden in de wereld

E-mail van een ex-katholiek: God is God omdat hem diverse goddelijke, bovenmenselijke kwaliteiten worden toegeschreven zoals almacht, oneindige goedheid, onfeilbaarheid en een voortdurende beschermer van iedereen hier op aarde. Ik kan accepteren dat de mens verantwoordelijk is voor de door hemzelf veroorzaakte ellende zoals o.m. oorlog, honger, milieuschade etc. hoewel, wat zou er makkelijker geweest zijn als God bij de schepping van de mens het hem onmogelijk had gemaakt om tot deze wandaden in staat te zijn. Maar wat ik echt niet kan begrijpen/accepteren is waarom deze almachtige, oneindig goede, onfeilbare God toestaat dat volslagen onschuldige mensen, kinderen, op zo'n gruwelijke manier aan hun einde komen. Denk aan Auschwitz, de genocide in Burundi, de Dutroux affaire etc. etc. Is God ongeÔnteresseerd dat Hij zich niet om het welzijn van onschuldigen bekommerd, of is Hij niet oneindig goed, niet onfeilbaar en niet almachtig? Ik zou willen dat er iemand is die mij dit kan uitleggen want ik ben een van de velen die het geloof in God om deze redenen hebben verloren maar het wel erg missen.

Dit is een heel lastig onderwerp. Veel mensen gebruiken het helaas als excuus om zich niet meer met God te hoeven bezighouden. Het is ook vaak moeilijk aan een email te zien of iemand de vraag serieus stelt of alleen maar z'n grief wil spuien. Maar ik neem het wel altijd serieus.
  Vooropgesteld: dit vraagstuk is niet helemaal bevredigend te beantwoorden omdat God niet alleen liefdevol en beschermend is, maar ook soeverein. Hij kan dus bepaalde dingen bewust toelaten, zonder dat Hij daar onze toestemming voor hoeft te hebben. Wij hoeven ook niet alles leuk goed te vinden wat Hij doet. Hij laat zich niet in een doosje stoppen.
  Toch zijn er dingen die echt niet goed voelen, zoals misbruikte kinderen en de dood of pijniging van onschuldige mensen. Overigens, wat is een 'onschuldig' mens? Alleen Jezus zelf was onschuldig. Maar zelfs het feit dat eigenlijk geen mens echt onschuldig is, lijkt geen rechtvaardiging te zijn voor alle ellende die sommige mensen overkomt. Dat idee komt denk ik hoofdzakelijk uit ons gevoel voor rechtvaardigheid, dat er door God zelf ingelegd moet zijn. Alleen, is het onze eigen gerechtigheid, of Gods gerechtigheid die we willen? Ons verlangen naar gerechtigheid is meestal oprecht en zeker waar het betrekkelijke onschuld betreft enigszins terecht.
  God heeft al beloofd om alle slechte mensen, inclusief alle demonen en satan zelf eens te straffen (zie Openbaringen). Hij laat de mensen nu eigenlijk grotendeels hun gang gaan, daar is de Bijbel ook duidelijk over. Kijk maar in Handelingen, daar worden zelfs Zijn eigen kinderen gemarteld, vervolgd, ziek en overkomen hen ook rampen.
Er zitten echter meer kanten aan de zaak.
  Als God ergens zou ingrijpen, zou hij partijdig zijn en zou Hij het eigenlijk overal moeten doen. Hij grijpt soms in op speciaal verzoek (gebed) van zijn kinderen, maar niet altijd. Dat heeft te maken met Zijn keuzes, maar ook met die van ons en de tegenstander. Je moet niet vergeten dat satan ook nog macht heeft hier op aarde. Hij krijgt van God bepaalde gebieden en vrijheden toegewezen, waarbinnen hij z'n gang kan gaan. Er woedt een ware oorlog in de geestelijke wereld (zie de brief van Paulus aan de EfeziŽrs) en als je bijvoorbeeld kijkt naar het gebed van DaniŽl (hoofdstuk 10), dan zien we een vertraging in het antwoord van 21 dagen omdat MichaŽl tegengehouden werd door een demon.
  Je zegt dat god "een voortdurende beschermer van iedereen hier op aarde" zou zijn, maar dat staat niet in de Bijbel. Gods kwaliteiten maken Hem niet inzetbaar als een joker. En als Hij 'beschermt' dan is het als je Hem daarom vraagt en Hij zal dat doen als je op weg bent om iets voor Hem te doen (op een missie zogezegd). Wanneer je op je eigen weg bent en geen rekening houdt met Zijn wil, dan heeft Hij ook niet de verplichting om je te beschermen.
  Dan komen we toch weer terug bij de onschuldige kinderen. Rampen kunnen iedereen overkomen en daarna (aan gene zijde) komen de mensen die Gods gerechtigheid hebben gezocht wel bij Hem terecht (en kinderen sowieso!), daar gaat het uiteindelijk om. Hij wil ons bij zich hebben en als iemand 'voortijdig' dit leven verlaat dan is die persoon alleen maar sneller bij Hem. Ps 116,15 - Kostbaar is in de ogen des HEREN de dood van zijn gunstgenoten. Hij wil echter ook dat wij hem hier dienen. En als onze taak nog niet voorbij is zal Hij ons zeker beschermen, zodat we die taak kunnen voortzetten om ons (Zijn) doel te bereiken (zo sprak Paulus ook over zijn naderende einde in zijn brieven - en bedenk ook dat bijna alle apostelen een gewelddadige dood zijn gestorven).
  Mensen die onschuldige kinderen pijn doen staan ook vreselijke dingen te wachten (Jezus had het erover dat je beter met een molensteen om je nek in de zee geworpen kon worden). Gerechtigheid zal geschieden, alleen niet op onze tijd.
  Je zegt dat God bij de schepping van de mens het hem onmogelijk had kunnen maken om tot deze wandaden in staat te zijn. Maar dan waren we robots geweest, zonder keuze en dan konden we niet meer vrijwillig kiezen voor Hem.
  Auschwitz, de genocide in Burundi, de Dutroux affaire, zijn allemaal vreselijke dingen en achter Dutroux zitten nog veel meer enge mannetjes, die stuk voor stuk hun straf niet zullen ontlopen, maar God laat het tijdelijk toe, totdat de maat van de zonde vol is. (Dat God vaak wacht tot de maat vol is, komen we op verschillende plaatsen in de Bijbel tegen - Gen. 15:16, Dan 8:23, Zach 5:6-8, Mat 23:32, 1Thess 2:16 bijvoorbeeld - altijd gevolgd door oordeel). God moet zich echter (zij het tijdelijk) neerleggen bij de keuzes die mensen maken, anders zou er niet zoiets zijn als 'vrije wil'. Het is die vrije wil die ons ook in staat stelt om ons tot God te keren en goede keuzes te maken. Het ťťn kan helaas niet zonder het ander.
  Dat de afschuwelijke manier waarop mensen dood gaan niet direct met wanbeheer te maken heeft is duidelijk (mensen zijn vrij om keuzes te maken), maar vergeet niet dat de hele staat van de schepping te danken is aan de verkeerde keuze van de mens in het begin. De aardbodem is vervloekt vanwege de wens van de mens om onafhankelijk van God verder te gaan. Doorns en distels en allerlei andere vervelende dingen zijn het gevolg van die keuze. Dat zien we in Genesis 3 en Romeinen 1-7. De huidige staat van de wereld en de mensheid is en wordt dus bepaald door de keuzes die mensen maken.
  God is niet ongeÔnteresseerd. Hij heeft Zich geopenbaard in Zijn woord en door profeten. Hij wil in ons hart spreken en ons leiden als we Hem toelaten.

  Zo zie je dat de meeste antwoorden te vinden zijn in de Bijbel. We zullen niet alle antwoorden leuk vinden, maar wat veel belangrijker is: hoe gaan wij zelf om met onze directe omgeving? Als we ellende zien, wat is dan onze reactie? Gaan we bidden en helpen, of gaan we God de schuld geven en in onze schulp kruipen?
  God wil je vrede geven in moeilijke situaties, maar ook leiden en wijsheid geven door Zijn Woord, zodat je een verschil kunt uitmaken voor die mensen om je heen die het moeilijk hebben.

Terug naar de index
Christenen geloven toch in een platte aarde?

Met dat Christelijke geloof gaan we weer terug naar de middeleeuwen met een platte aarde en een hemel van koper. Hoe kunnen we die Bijbel nou serieus nemen?

Dit idee berust op een misverstand. De meeste kerkvaders en christelijke wetenschappers (ook in de middeleeuwen) geloofden in een ronde aarde en zeker geen platte. Ze geloofden in ieder geval niet dat Columbus van de rand van de aarde af zou vallen, maar wel dat hij zijn bestemming niet zou bereiken omdat hij te weinig proviant bij zich had. Columbus gebruikte verkeerde (islamitische) berekeningen en de christenen hadden gelijk. Columbus dacht toen hij een kust bereikte echter dat hij al in India aangekomen was en noemde de lokale bevolking Indianen. Waar komt dat bijgeloof dan vandaan dat christenen geloven in een platte aarde? Die gedachte komt bij Antoine-Jean Letronne vandaan. Deze Franse atheÔst beweerde in 1834 dat de kerkvaders geloofden in een platte aarde. Het was niet waar, maar hij wilde de christenen belachelijk maken. Hij is er in zoverre in geslaagd, dat anderen zijn laster hebben overgenomen en deze flauwekul nog steeds geloofd wordt.

Terug naar de index
Wat aten de vleeseters in de ark?

Wat moeten we met de 'wilde beesten' in de ark? Wat aten zij? Hoeveel extra beesten moet je meenemen om ze te eten te geven? Of aten ze alleen vegetarisch? Daar is hun spijsvertering toch niet op ingesteld?

Voor de zondvloed werd er nog geen vlees gegeten. God had mensen zo gemaakt dat ze alleen zaaddragend gewas aten en beesten het 'groene kruid'. Geen vlees dus.
Gen 1:29-30 En God zei: Ziet, Ik heb u al het zaadzaaiende kruid gegeven, dat op de ganse aarde is, en alle geboomte, in hetwelk zaadzaaiende boomvrucht is; het zij u tot spijze! Maar aan al het gedierte der aarde, en aan al het gevogelte des hemels, en aan al het kruipende gedierte op de aarde, waarin een levende ziel is, heb Ik al het groene kruid tot spijze gegeven. En het was alzo.
Pas na de zondvloed werd er overgegaan op een voedselpatroon met vlees (Gen. 9:3). Het is bekend dat beesten heel snel weer kunnen veranderen van een vleesdieet naar een plantendieet (zie dit artikel). In dertig generaties kon een hagedis onder druk van de omgeving (natuurlijke selectie) weer terug naar zijn oorspronkelijk geschapen staat als planteneter.
Er is ook een verhaal bekend van een leeuwin die geen vlees wilde eten.
Het argument dat er beesten zijn die niet kunnen leven zonder vlees is makkelijk te reduceren. Oorspronkelijk aten alle beesten groen, nu niet meer. Als een beest in 30 generaties van een vleeseter in een planteneter kan veranderen (onder de neuzen van de onderzoekers), dan is net niet zo moeilijk voor te stellen dat beesten onder druk van hun omgeving vlees gingen eten en daarvoor het juiste spijsverteringssysteem ontwikkelden. Dit is geen 'evolutie' waarbij nieuwe genen of organen ontstaan, maar een door de Ontwerper ingebouwd, zeer vernuftig ontworpen vermogen om zich aan te passen wanneer het normale voedsel schaars wordt.

Terug naar de index
Waarom is er zoveel kapot in de wereld?

Uit een e-mail: "Het is zo'n verrotte wereld, heeft God dat zo gemaakt? Op welke dag heeft God de gehandicapten geschapen? Of is dat door de loop der jaren door DNA gekomen? Dat sommige familieleden toch met hun zus naar bed gaan ofzo? Licht de bijbel hier ook iets over toe?"

  De dingen die kapot zijn op aarde (zoals gehandicapte mensen, kanker, doornen, distels, steekmuggen, gemene rotwespen, kaalheid, enzovoort...) zijn het gevolg van de vloek die Adam over de mensheid en de aarde heeft gehaald door zijn drang naar onafhankelijkheid. De Bijbel geeft in de eerste hoofdstukken duidelijk aan dat de mens voor een keuze gesteld werd: of je eet van 'de boom des levens' of je eet van 'de boom van kennis van goed en kwaad'. God had gewaarschuwd dat als ze zelf de kennis van goed en kwaad wilden verwerven en niet onder Zijn directe leiding wilden leven, ze zeker zouden sterven. Eva en Adam kozen voor de kennis van goed en kwaad. Dat wil zeggen dat ze zelf wilden bepalen wat goed en kwaad was. Ze wilden niet meer naar God luisteren en alleen op Hem vertrouwen. Toen heeft God zich (zijn levenbrengende kracht) teruggetrokken van de aarde, waardoor doornen en distels, mutaties, virussen en al die andere ellendige dingen ontstonden. Dit proces kan alleen doorbroken worden wanneer zoveel mogelijk mensen hun vertrouwen weer op God stellen en uit Zijn kracht gaan leven door Zijn Heilige Geest, die beschikbaar gekomen is voor hen die op Jezus vertrouwen. Waarom is er nog zoveel ellende op de wereld? Voornamelijk omdat mensen niet doen wat ze zouden moeten doen: zich onderwerpen aan Gods vaderlijke gezag en liefdevolle leiding.
Zie ook: Waarom doet God er niets aan?

Terug naar de index
Waarom zou een denker in Jezus Christus geloven?

Waarom een christen zijn en geen moslim of boeddhist? Er zijn toch veel meer religies? Wat is er zoveel beter aan het christen zijn? Waarom kun je niet gewoon een goed individu zijn?

Er zijn inderdaad vele 'heilige boeken', 'verheven meesters', profeten, leraars en filosofieŽn. Maar toen ik eenmaal ontdekt had dat de Bijbel de enige logische en betrouwbare bron was, kon ik me makkelijk overgeven aan het geloof in Jezus als hoofdpersoon van dat boek... en dus ben ik nu "christen". Vanwege de negatieve associaties die mensen bij het woord "christen" hebben gebruik ik het zelf niet vaak. Ik geloof in God en ik geloof dat Jezus Christus de belichaming van Zijn wezen is. Ik geloof in de absolute betrouwbaarheid van de Bijbelse geschriften. Als dat het beeld is dat je bij een "christen" hebt, dan mag je me zo noemen.
  In de Bijbel lezen we een duidelijk verslag van de geschiedenis van de aarde, dus moeten de feiten (uit bijvoorbeeld archeologie, paleontologie en geologie) daarmee in overeenstemming zijn. We weten dat het universum een begin heeft. Alles dat begint te bestaan heeft een oorzaak (het kosmologisch argument). Dus het universum heeft een oorzaak. In de Bijbel lezen we dat deze oorzaak een persoon is: de Schepper. Dit is logisch, want ons universum is gevuld met informatie. Uit de informatiewetenschap weten we dat informatie alleen uit intelligentie kan komen. Er kan niet meer informatie uit een bron komen dan erin zit, dus moet in de bron van ons universum alle informatie zitten die nu in ons universum zit; en meer. Wij hebben lief en ons hoogste goed is zelfopofferende liefde. De Veroorzaker van dat hoogste goed moet hier zelf bovenuit stijgen (zie ook de veel gestelde vraag hieronder). Dit is in het kort waarom ik geloof dat er een Schepper is en dat die een oneindig hoge intelligentie, creativiteit en liefde bezit. In de Bijbel lezen we de geschiedenis van Jezus van Nazareth. Hij gaf Zichzelf in volkomen zelfopofferende liefde aan de wereld, stond na drie dagen weer op uit het graf, waarmee Hij bewees zelfs de macht over de dood te hebben.
  De boodschap van Jezus Christus (letterlijk: de Gezalfde, dat is door God bevestigd, bekrachtigd en gezonden met een specifiek doel) is anders dan die van andere 'verheven meesters' en leraars. Hij noemde Zichzelf de Zoon van God. In Johannes 8:58 en 59 geeft Hij aan dat Hij er al was vůůr Abraham en nam over Zichzelf de woorden "Ik ben" in de mond. Daarop wilden de Joden Hem stenigen, omdat "Ik ben" de Naam van God is (Jahweh in het Hebreeuws - Exodus 3:14). In Johannes 10:30-33 zien we het weer: "Ik en de Vader zijn ťťn." De Joden probeerden hem opnieuw te stenigen omdat Hij Zichzelf gelijk stelde aan God. Als dat niet de betekenis van Zijn woorden was geweest, hadden ze ook geen reden gehad om Hem te stenigen. We zien in de Bijbel meerdere malen dat Jezus aanbeden wordt en dat Hij dit niet verhindert, zoals engelen dat gebruikelijk wel doen ("aanbid mij niet, ik ben ook maar een dienstknecht"). De apostel Paulus noemde Hem de "afbeelding" of "de representatie" van de onzichtbare God. Dit verdient op z'n minst nader onderzoek. Iemand die zegt dat Hij "de Weg, de Waarheid en het Leven" is, moet je helemaal negeren of helemaal accepteren. Er is geen tussenweg, want als Hij de halve waarheid communiceerde, welk deel moeten we dan serieus nemen? Jezus zei: "Ik ben van boven en jullie zijn van deze aarde" en "als je niet gelooft dat 'ik ben', zul je sterven in je zonden." (Johannes 8:23 en 24) Dat is krachtige taal. Dat moet je ůf helemaal negeren, ůf serieus nemen.
Wil je weten wat Jezus nog meer gezegd heeft? Lees dan mijn online boek: Wat is Waarheid?

Terug naar de index
Wie heeft God gemaakt?

Wie heeft God gemaakt? Waar komt God vandaan? Hoe is Hij ontstaan? En hoe weet je of Hij bestaat?

Dergelijke vragen krijg ik heel vaak en het antwoord is heel eenvoudig: Hij is niet 'gemaakt', noch 'ontstaan'. Hij komt ook nergens 'vandaan'. Hij IS. Dat is ook zijn Naam: "Ik Ben" (Exodus 3:14). Het spreekt eigenlijk voor zich dat de architect en 'bouwer' van ruimte en tijd daar Zelf buiten staat. Dan is Hij dus ook niet afhankelijk van tijd en ruimte, waardoor Hij logischerwijs geen begin of einde heeft en dus ook geen oorsprong of maker.
De vraag waar de meeste mensen eigenlijk mee zitten is niet zozeer waar Hij vandaan komt, maar of Hij er wel is en zo ja, of en hoe we Hem kunnen leren kennen.
Als je wilt bepalen of iets niet bestaat, of nooit bestaan heeft, moet je overal tegelijkertijd zijn en in alle tijden overal tegelijk zijn. Want hoe weet je of iets op het moment dat jij ergens bent niet ergens anders is? Dat geldt dus ook voor God. Geen mens kan altijd overal tegelijk zijn. Als je overal tegelijkertijd zou kunnen zijn, dan voldoe je eigenlijk aan de definitie van God zelf en dan ben jij God. Dan zou God dus bestaan. Maar je bent niet overal tegelijk, dus je kunt nooit zeker weten dat God niet bestaat. Ga maar na hoeveel procent van alles wat wij als mensen weten... niet veel. Daaruit kun je concluderen dat God zou kunnen bestaan. Echte "atheÔsten" bestaan dus eigenlijk niet. Je kunt wel denken, geloven of hopen dat God niet bestaat, maar je kunt het nooit zeker weten. AtheÔsme heb ik dus al heel gauw afgezworen.
  Dan komen we bij de "agnosten" (de ik-weet-het-niet, of ik-wil-het-niet-weten mensen), dat zijn de meeste Nederlanders. Dit is ook een geloof, want je kiest ervoor om op een bepaald moment, of bij een bepaalde hoeveelheid kennis, te stoppen met zoeken naar antwoorden. Misschien vind je het te moeilijk worden, of ga je andere prioriteiten stellen. Maar neem toch even de tijd en bekijk het eens zo: Er moet een absolute waarheid zijn, want alles wat begint te bestaan heeft een oorzaak. Er is niets in de waarneembare werkelijkheid dat geen aanwijsbare (of anders een onbekende) oorzaak heeft die in essentie uitstijgt boven het gevolg. Het is nog nooit aangetoond dat een meer complex systeem kan ontstaan uit een minder complex systeem (hiermee bedoel ik 'specifieke complexiteit' - structuren en systemen die een specifieke complexiteit bezitten, zijn tot stand gekomen d.m.v. informatie vanuit een intelligente bron). Dan moet het hele universum (materie, tijd en ruimte) een oorzaak hebben. Wetenschappers zijn er achter gekomen dat materie, tijd en ruimte een eenheid vormen. Dit geheel, inclusief denkende mensen en andere extreem complexe systemen, moet een oorzaak hebben die daar bovenuit stijgt; derhalve kom je overduidelijk op de definitie van God. En met name de definitie van de God van de Bijbel. Want andere godsdiensten hebben allemaal niet logische en onwetenschappelijke definities van hun godheid, godheden en het ontstaan van hemel en aarde. De Bijbel geeft de enige logische verklaring voor alles wat bestaat en hoe het nu functioneert.
  God (de God van de Bijbel) is per definitie de veroorzaker van alles wat waarneembaar is. Het hele tijd-ruimte continuŁm en alle materie daarin is door Hem veroorzaakt. Deze God moet almachtig zijn omdat hij als Veroorzaker boven alle materie, tijd en ruimte moet staan. Omdat alles wat bestaat alleen maar afkomstig kan zijn van iets dat een hogere mate van specifieke complexiteit heeft, moet de Veroorzaker boven dat alles staan. God kan per definitie dus niet afhankelijk zijn van tijd en ruimte, omdat hij de 'maker' of 'veroorzaker' van materie, tijd en ruimte is. God heeft derhalve geen begin en geen einde. Hij moet ook een persoonlijkheid hebben. En die persoonlijkheid moet boven alles uitstijgen, omdat hij als Veroorzaker boven alle bij ons bekende persoonlijkheden moet staan. Je zou het zo kunnen zien: stel je voor dat je boven Nederland zweeft. Je ziet een trein rijden. Je ziet het begin en het einde van het spoor. De mensen in de trein zien die dingen niet, maar als ze lang genoeg blijven zitten, komen ze vanzelf bij het einde. Stel je voor dat je heel groot bent en tegelijk bij het begin en het einde van het spoor kunt komen. Het spoor is de tijd, de trein is de werkelijkheid zoals wij die kennen. Jij overziet het hele gebied, maar de mensen in de trein kunnen er niet uit, ze kunnen maar ťťn kant op en zijn gebonden aan een tijdschema. Het is een enigszins zwakke vergelijking, maar het geeft weer hoe de verhouding tussen een tijdloze God en mensen binnen de beperkingen van de tijd ongeveer moet zijn.

Terug naar de index
Is religie niet het slechtste wat ons ooit overkomen is?

De bijbel, God en Jezus zijn het slechtste wat de wereld ooit is overkomen waar alleen maar narigheid van is gekomen en komt. Kijk maar naar die radicale moslims, kijk maar naar de middeleeuwen. Als God alwetend is, zou je denken dat hij de bijbel maar voor gezien hield. Aldus de tartende uitroep van een briefschrijver.

Wat mensen uit naam van hun religie doen (of dat nu op de Bijbel of wat voor ideologie dan ook gebaseerd is), komt op hun eigen hoofd terecht. God zal uiteindelijk Zelf wel oordelen over deze mensen. De Bijbel zet op zich niemand aan tot het doen van verkeerde dingen, in tegendeel, het koninkrijk van God bestaat uit rechtvaardigheid, vrede en vreugde. (Rom 14:7) Hoe mensen daarmee omgaan is altijd afhankelijk van hun motivatie. De grote vraag is altijd: waarom doet God er niets aan, en waarom is Hij eraan begonnen, terwijl Hij wist dat het zo'n zooitje zou worden? Hier ga ik op in bij de veel gestelde vragen: vgv 001 en vgv 002. God houdt die mensen niet tegen omdat Hij de verantwoordelijkheid voor het reilen en zeilen hier op aarde bij de mens gelegd heeft. Er komt wel een dag dat Hij zal oordelen over de mensheid. Ieder mens krijgt daarbij een persoonlijke beoordeling. Waar het dan uiteindelijk om gaat is niet of je het allemaal goed gedaan hebt, maar of je jezelf over hebt gegeven aan Zijn Geest en samen met Jezus geleefd hebt. Het gaat om relatie met God, niet om 'godsdienst' of 'religie'. Dat komen we steeds weer in de Bijbel tegen.
  Hoe mensen de Bijbel 'interpreteren' is vaak afhankelijk van wat ze erin willen lezen. Als je de tekst neemt zoals hij is, valt er eigenlijk weinig te twijfelen aan de betekenis ervan. Daar waar het niet zo duidelijk is, kun je discussiŽren, maar dat maakt het ook wel weer spannend.

Terug naar de index
Zijn er andere historische boeken die over Jezus praten?

Als we alleen op de Bijbel moeten afgaan voor onze informatie over Jezus, hoe betrouwbaar is dat dan? Zijn er geen andere historische geschriften waaruit blijkt dat Jezus bestaan heeft?

Het bestaan van Jezus wordt door verschillende geschiedschrijvers bevestigd. De Bijbel kan wel degelijk als een verzameling historische geschriften gezien worden. Lukas, die door geschiedkundigen als betrouwbaar historicus gezien wordt, heeft zijn 'evangelie' en het boek Handelingen der Apostelen geschreven. Hierin is hij heel nauwkeurig nagegaan wat Jezus allemaal gezegd en gedaan heeft. Maar ook mensen als Josephus, Tacitus en natuurlijk de andere schrijvers van het Nieuwe Testament hebben het bestaan van Jezus bevestigd. Je moet ook niet vergeten dat Jezus maar enkele mensen om zich heen had, in een klein landje (Israel). Zijn invloed is enorm geweest, maar uit de tijd zelf hoef je niet veel info te verwachten. Hoeveel wordt er geschreven over andere obscure leraars in kleine landjes? Maar er zijn ook filosofische benaderingen, zoals: hoe komen twaalf mannen (de apostelen) zover dat ze stuk voor stuk hun leven geven voor iemand die niet bestaan zou hebben? Zie ook het artikel De historische Jezus op All About Jesus Christ.
  De mensen die nu in Jezus geloven en Hem ervaren, of zelfs zien, in hun 'geest', in een droom, een visioen, of hoe dan ook, kunnen alleen voor zichzelf spreken natuurlijk. Niemand kan 'bewijzen' dat wat hij of zij ervaart ook werkelijk plaatsvindt. Daaruit blijkt dat het geloof in God en het ervaren van Zijn Geest iets is dat heel persoonlijk is.

Terug naar de index
Moeten we Genesis echt letterlijk lezen?

Hoe kunnen we het Bijbelboek Genesis nu letterlijk lezen, het lijkt wel een sprookje met al die rare namen en plaatsen die niet meer bestaan. Eens, lang geleden, ver weg, met van die onmogelijke dingen als pratende slangen en metaforen als 2 bomen en vier rivieren...

Ten eerste moeten we kijken wat er bedoeld wordt met 'letterlijk'. Als we hiermee bedoelen dat de geschiedenis van Genesis naar de letter genomen moet worden dan zeg ik ja! De literatuurstijl van Genesis is historisch. Hoe we de verschillende voor ons 'vreemde verhalen' moeten plaatsen is een ander verhaal. Theoloog dr. M. J. Paul heeft hierover op 21 februari 2009 een interessante lezing gehouden die de moeite waard is om te lezen. (download PDF)
En wat betreft die pratende slang: Als God een papegaai kan maken die kan praten, waarom dan niet een soort slang. Het hoeft niet dezelfde soort slang geweest te zijn als de slangen die we nu kennen. Die zijn overigens allemaal het resultaat van een enorme diversificatie, zoals we die ook bij hondachtigen zien. Wie weet konden de oorspronkelijk geschapen slangen wel praten, weten wij veel? En natuurlijk kun je de twee bomen en vier rivieren als metaforisch zien, maar zo is het niet geschreven. Het is geschreven als geschiedenis; om te laten zien hoe de mens ontstaan is, hoe we aan verschillende talen komen, waar al die aardlagen en fossielen vandaan komen en hoe het volk van IsraŽl ontstaan is.

Terug naar de index
Waarom liet Mozes zoveel mensen doden?

Waarom gebood Mozes zoveel mensen te doden?

  Veel mensen struikelen over de opdrachten van God om mensen te doden die slechte dingen doen. Dat past inderdaad niet meer in deze tijd. Maar voor het volk dat God voor Zichzelf had uitgekozen was het essentieel dat ze 'zuiver' bleven. Er mocht niets in hun midden zijn dat tegen Gods volmaakte wil inging. Zeker het doden van kinderen stuit velen tegen de borst en terecht. Maar dit moet je ook zien in het licht van de tijd. De volken die uitgeroeid moesten worden waren zo in en in slecht dat dit zou zijn doorgegaan van generatie op generatie. Kinderen worden een keer volwassen. De slechtheid van de betreffende volken zou doorgang vinden als de kinderen in leven gelaten werden. De kinderen zouden uiteindelijk te horen krijgen dat hun mensen (hun ouders) door de Joden afgeslacht waren en dit zou hen mogelijk tot een vernieuwde haat brengen, met grote consequenties, want ze zouden zijn opgenomen in de Joodse leefgemeenschap en opgevoed door Joden. Sommigen zouden al met Joden getrouwd zijn. Burgeroorlogen en conflicten zouden het gevolg zijn. Het in leven laten van de kinderen was zeker geen goede optie. Waarom worden wij er nu misselijk van als we dit soort verhalen horen en wordt God door sommigen afgeschilderd als een 'wrede stammengod'? Omdat wij een Christelijke erfenis hebben. We zijn zo bekend met de vergevingsgezindheid en genade van God, getoond door Jezus Christus, dat we ons niet kunnen voorstellen dat diezelfde God ook hele volksstammen liet afslachten. Maar ook in de Oud Testamentische tijd was er de barmhartigheid van God, die maakte dat er telkens weer vergeving was. Men kon zich zelfs aansluiten bij de Joden, als men maar besneden werd en de wet van God ging houden. Volgens die wet moest een onschuldig dier sterven voor de schuld van de mens. Die offerdieren waren een zogenaamd 'type' of een 'voorafschaduwing' van wat Jezus zou doen. Door de ongehoorzaamheid van Adam (die als heerser over de schepping was aangesteld) kwam er een vloek over de schepping en stierf de mens. Door de dood van de rechtvaardige Jezus (Die Zichzelf vrijwillig als zoenoffer aanbood), worden alle mensen die hun vertrouwen op Hem stellen gered van die vloek. De mens wilde graag zijn eigen zaligheid bewerken door onderscheid tussen goed en kwaad te verwerven en zich te houden aan zelf opgelegde wetten. Dat dit niet werkt blijkt uit het steeds weer falen van de Joden in het houden van de volmaakte wet van God. Door het offer van Jezus kunnen we nu leven uit de genade van God en onder leiding van Zijn Geest leven, die Zijn wetten 'op ons hart schrijft', zodat we graag doen wat Hij wil. Dat is de 'goede boodschap' (het 'evangelie') in een notendop. Het gevolg van dit offer is dat mensen niet meer hoeven te sterven voor hun zonden. De doodstraf en het afslachten van hele volksstammen is daarmee dus afgedaan.

Terug naar de index
Is Jezus Christus wel opgestaan uit de dood?

Een veel gestelde vraag: Is Jezus echt opgestaan uit de dood?
Het geloof van een individu in de herrijzenis van Christus (of het gebrek aan geloof hierin) kan in het algemeen worden samengevat door de antwoorden op drie vragen:
- Stierf Christus werkelijk aan het kruis?
  De herrijzenis van Christus is overduidelijk niet mogelijk als Hij niet eerst stierf.
- Als Christus aan het kruis stierf, was de graftombe daarna werkelijk leeg?
  Zonder een lege graftombe is het concept van de herrijzenis een zinloos iets.
- Als het graf leeg was, hoe weten we dan dat de herrijzenis van Christus hier de reden voor was?
  Waren er verschijningen na de herrijzenis? Als het aangetoond kan worden dat Christus stierf en in een graftombe werd geplaatst die later leeg bleek te zijn, dan kan er redelijkerwijs verwacht worden dat er een vuiltje aan de lucht was -- tenzij, uiteraard, Jezus aan individuen of groepen verscheen nadat de lege graftombe werd ontdekt.
Lees erover op All About Jesus Christ...

Terug naar de index
Kan God evolutie gebruikt hebben?

De vraag die ook vaak gesteld wordt is: kan evolutie geleid of gebruikt zijn door God? Of kan evolutie het proces geweest zijn dat God gebruikte om te scheppen?

De wedervragen zijn: Over welke God heb je het dan? En wat gebruik je als uitgangspunt? Op deze site verdedig ik de God van de Bijbel, dat mag duidelijk zijn. Dus mijn uitgangspunt is het verhaal van de Bijbel. Zorgvuldige studie heeft mij ertoe gebracht om de Bijbel als een betrouwbaar ooggetuigenverslag te zien. Ga je uit van menselijke theorieŽn en ideeŽn (zoals de evolutietheorie), dan zou je kunnen gaan proberen om bijvoorbeeld evolutie in de Bijbel te passen, maar dan stuit je onherroepelijk op grote problemen.
  Kijk je in het eerste hoofdstuk van de Bijbel, dan zie je dat er tekstueel geen ruimte is voor evolutie. Het is niet mogelijk om de scheppingsgeschiedenis anders te lezen dan dat God alles in 6 dagen schiep. De dagen in het verhaal betekenen letterlijk dagen en niet lange perioden. Het Hebreeuwse woord 'yom' kan in dit verband alleen gezien worden als een dag van 24 uur. Joodse taalexperts bevestigen dat. Het woord betekent in de eerste plaats gewoon 'dag', het wordt gebruik in combinatie met de woorden 'avond' en 'morgen' en wordt voorafgegaan en gevolgd door telwoorden: dag ťťn, een eerste dag, een tweede dag, een derde dag, een vierde dag, een vijfde dag, de zesde dag en de zevende dag. En alsof dat nog niet genoeg is, staat het ook te lezen in Exodus 20:11, waarin het door God zelf nog eens duidelijk herhaald wordt: "...in zes dagen maakte Yahweh de hemel en de aarde, de zee en alles wat daar in is..."
De Bijbel geeft ons dus een tijdsbestek, maar ook hele stambomen van bijvoorbeeld Noach, David en Jezus. Daaruit kun je afleiden dat de Bijbel ons leert dat het leven op aarde zeker niet ouder kan zijn dan 6.000 jaar (tot hooguit 10.000 jaar, als je er vanuit gaat dat bepaalde personen uit de stambomen zijn weggelaten). De ouderdom van het hele heelal is een ander verhaal, want bij de schepping van het heelal krijg je te maken met relativiteitsproblemen, lichtsnelheid en zwaartekrachten. Wanneer tijd en ruimte (als tijdruimte continuŁm) worden 'opgerekt' gaan ze elkaar beÔnvloeden, zodat je een schijnbare (geobserveerde) ouderdom krijgt van wat men nu berekent als 13.7 miljard jaar. Er zijn ook nog andere modellen, die een 'big bang' uitsluiten en de verschijnselen die we zien anders kunnen verklaren. Daar kun je ook veel over zeggen, maar dat is voor deze vraag niet belangrijk.
  Als je uitgaat van de evolutietheorie als oorsprongmodel, en toch rekening wilt houden met God, dan moet je ergens proberen de Bijbel aan te passen. Sommige mensen proberen dat, maar de tekst laat het niet toe, dat hebben we gezien. De volgorde klopt dan ook niet. Je vindt in de Bijbel bijvoorbeeld de vogels vůůr de reptielen (landdieren). De evolutietheorie geeft ons reptielen vůůr de vogels. De Bijbel leert ons ook dat God alle dieren schiep naar hun aard. Op 1 dag werden alle landdieren gemaakt:
  Gen. 1:24 - En God zei: ĎHet land moet levende wezens voortbrengen van allerlei soort: tamme dieren, kruipende dieren en wilde beesten van allerlei soort.í Zo gebeurde het. 25 God maakte de wilde beesten op het land, soort na soort, de tamme dieren, soort na soort, en alles wat over de grond kruipt, soort na soort. En God zag dat het goed was.
  Als je een trouwe lezer bent van mijn site, dan zul je gezien hebben dat de aardlagen dit ook laten zien. Er is geen geleidelijke overgang te bespeuren, zoals de evolutietheorie voorspelt.
Nu komen we op de eigenlijke vraag: gebruikte God evolutie?
Niet de God van de Bijbel. Tenzij je onder evolutie slechts 'verandering' verstaat. Verandering is er en zou best door God gestuurd kunnen worden. De mogelijkheid om vele variaties voort te brengen is in ieder geval wel door God ingebouwd in levende wezens. Alle soorten hebben een enorme reeks mogelijke vormen. Zelfs nu nog. Kijk maar naar het grote assortiment honden, kippen, katten en paarden. Maar buiten die door God vastgestelde 'aard' (in de oude vertaling) of 'soort' (in de hierboven aangehaalde Willibrord vertaling), is er geen 'evolutie'. Niet van aapachtige naar mens, niet van koeachtige naar walvis, en zeker niet van molecuul naar mens, of van amoebe naar amarillis, of van slijm naar slak... en meer van dat soort woordspelingen :-) De overgang van bijvoorbeeld dino naar dodo (vogel) wordt door de evolutietheorie voorspeld, maar er is geen bewijs voor. Ze komen met wat schijnbare aanhechtingspunten voor veren die ze menen te zien op de botten van enkele recent gevonden dinosaurusresten. Dat soort 'bewijzen' zijn echter zeer discutabel en volkomen uit de lucht gegrepen. Er zijn veel meer dingen die moeten veranderen als je van een dino een vogel wil maken. Het verschil tussen schubben en veren is dan nog maar het begin van al je problemen (zie ook 15-06-2007). De schepping is natuurlijk ook niet door mensen bijgewoond, wel door God zelf en de engelen. En aangezien de Bijbel in veel andere dingen een betrouwbaar verslag blijkt te zijn, heb ik er geen moeite mee om te geloven dat ook de scheppingsgeschiedenis een exacte weergave is van wat er werkelijk gebeurd is. Het is heel goed denkbaar dat God er met Adam over gepraat heeft en dat het verhaal van de schepping eerst mondeling van vader op zoon gegaan is. Mensen hadden toen natuurlijk nog allemaal een perfect fotografisch geheugen. Uit de Bijbel kunnen we namelijk afleiden dat de kwaliteit van leven na de 'onafhankelijkheidsverklaring' (zeg maar: rebellie) van de mens er niet beter op werd. En aangezien er nu nog steeds mensen zijn met een bijna perfect fotografisch geheugen, neem ik aan dat de eerste mensen dat ook hadden. Toen dat minder werd zijn ze ongetwijfeld dingen gaan opschrijven. De Bijbel geeft een logisch en samenhangend verslag. Het alternatief (evolutie/ Big Bang) is gewoonweg te absurd en wordt niet of nauwelijks door feiten ondersteund. Daar komt nog eens bij dat evolutie per definitie stoelt op een aaneenschakeling van ellende, dood en verderf: 'struggle for life' en 'survival of the fittest'. Dat is niet het proces waarvan ik in de Bijbel lees. God schiep alles in ťťn keer goed, niet door een proces van miljoenen jaren trial and error.
  Nog een gedachte: God had alles ook in zes uur, zes minuten of in een oogwenk kunnen maken, maar hij deed het in zes dagen en rustte op de zevende, om een voorbeeld voor ons te zijn. Hij heeft ons bioritme zo gemaakt dat wij het best functioneren als wij zes dagen werken en ťťn dag rusten.
  Kortom: de Bijbel laat geen (macro-) evolutiedenken toe. En ook omdat dit vermeende alternatief, in tegenstelling tot het Bijbelse verslag, niet voldoende ondersteund wordt door de feiten, is er geen reden om aan te nemen dat God het proces van evolutie gebruikt, geleid of bestuurd heeft.

Terug naar de index
Hoe kom je in 6000 jaar op 6,5 miljard mensen?

Als de aarde echt 6000 jaar oud is, hoe komen we dan aan zoveel mensen op de aarde? Is daar niet veel meer tijd voor nodig?

Het is raar dat deze vraag zoveel gesteld wordt, omdat het met een eenvoudig rekensommetje kan worden afgedaan. Als je de Bijbel goed leest is er zelfs nog veel minder tijd beschikbaar. Na de zondvloed waren er volgens het ooggetuigenverslag van de Bijbel nog maar 8 mensen op aarde over; en dat was ongeveer 2500 voor Christus (zo'n 4500 jaar geleden dus). Kunnen we in slechts 4500 jaar van 8 naar 6,5 miljard mensen groeien?
  Op dit moment verdubbelt de wereldbevolking in ongeveer 40 jaar. Dat wil dus zeggen dat er veertig jaar geleden ongeveer 3,25 miljard mensen waren. Dat klopt niet helemaal, want je moet ook andere factoren meerekenen, maar we maken gebruik van dit getal om het even eenvoudig te houden. Als je dit helemaal terugrekent, steeds delend door twee, dan houd je na dertig delingen nog maar 6 mensen over. En dat zou dan (30 x 40 =) 1200 jaar geleden zijn. Reken maar na. Het is natuurlijk wel duidelijk dat de tijd tussen iedere verdubbeling van de wereldbevolking niet altijd 40 jaar geweest is, en je moet ook rekening houden met rampen, epidemieŽn en oorlogen, maar als je dit kleine rekensommetje maakt zie je dat er sinds de zondvloed meer dan genoeg tijd geweest is om van 8 mensen op 6,5 miljard mensen te komen. Je kunt de gemiddelde tijd voor bevolkingsverdubbeling zelfs opvoeren tot 150 jaar. Geen probleem voor creationisten dus.

Terug naar de index
Bewijst 'continental drift' niet dat de aarde oud is?

De continentale platen van Amerika en Europa-Afrika 'drijven' heel langzaam uit elkaar en het lijkt er sterk op dat ze tegen elkaar aangezeten hebben. Heeft die beweging dan niet miljoenen jaren geduurd? Als je de ouderdom van de aarde gaat berekenen vanuit de Bijbel, kom je niet veel verder dan 6000 jaar. Hoe is dat met elkaar te rijmen?

De aarde heeft een rotsachtige 'schil' van 5 tot 70 km dik, die 'de aardkorst' genoemd wordt. Onder de korst zit 'de mantel' van ongeveer 2900 km, bestaande uit heet steen. De kern van de aarde moet volgens wetenschappers uit ijzer bestaan en helemaal vloeibaar (gesmolten) zijn. De aardkorst is een soort mozaÔek, opgedeeld in een aantal 'puzzelstukjes', die een beetje bewegen ten opzichte van elkaar. Op sommige plaatsen schuiven ze over elkaar heen, waardoor de aardkorst veelal omhoog komt en er bergen gevormd worden, zoals aan de westkust van Zuid-Amerika en bij Japan. Elders bewegen ze van elkaar af, zoals bij de Mid-Atlantische Rug en in de Grote Oceaan, waarbij het gat wordt opgevuld met vloeibaar gesteente vanuit de mantel van de aarde. Op weer andere plaatsen bewegen ze langs elkaar, zoals bij de bekende breuklijn die door CaliforniŽ loopt. Die processen veroorzaken vaak ook aardbevingen en vulkaanuitbarstingen. Uit Genesis 1:9,10 kan worden afgeleid dat de aarde oorspronkelijk uit ťťn enkele landmassa bestond, omdat al het water naar ťťn plaats ging. Dit werd voor het eerst opgemerkt door de creationist Antonio Snider. Hij veronderstelde ook dat het opbreken van de landmassa's tijdens de zondvloed moet hebben plaatsgevonden. Dat was in 1859, hetzelfde jaar waarin Darwin zijn boek over de 'oorsprong der soorten' uitbracht. Het concept werd toen echter niet erkend en pas weer in de zestiger jaren van de vorige eeuw (meer dan honderd jaar later) opgepakt, waardoor de theorie van de 'plaattektoniek' ontstond. Vandaag de dag bestaat er weinig twijfel over de juistheid van deze theorie. Het enige grote verschil van mening is de snelheid waarmee het in het verleden zou zijn gegaan. Omdat het nu erg langzaam gaat (2 tot 15cm per jaar), wordt algemeen aangenomen dat het al miljoenen jaren aan de gang is. Dat is een zogenaamde 'uniformitaristische' benadering (de gedachte dat de meeste geologische processen vroeger net zo snel gingen als nu). Er zijn echter aanwijzingen dat de beweging van de aardplaten vroeger sneller gegaan moet zijn. Er zijn in het gesteente van de oceaanbodem veranderingen van magnetisme te meten die alleen te verklaren zijn door een snelle vorming. Bij een langzame vorming zou je namelijk over de gehele dikte van de bodem een gelijkmatige verdeling van magnetisme verwachten. Dat blijkt niet zo te zijn. Het verandert zowel over de oppervlakte als in de diepte met sprongen, wat een bewijs is voor snelle afkoeling onder turbulente omstandigheden. Bij langzame beweging zou je op plaatsen waar de platen over elkaar heen schuiven veel samengedrukt en vervormd afzettingsgesteente (sediment) verwachten. Dat is ook niet het geval. De situatie is volledig in overeenstemming met snelle 'subductie' (een plaat die onder een andere plaat schuift) tijdens de zondvloed, gevolgd door een snelle afname van activiteit en opvulling met sediment. Met behulp van driedimensionale computermodellen is de situatie tijdens de zondvloed gesimuleerd en is gebleken dat het ontstaan van de huidige situatie in slechts enkele weken mogelijk is. (Zie voor een gedetailleerde beschrijving en verwijzingen: What Is Plate Tectonics?.)
  Door de snelle beweging van de platen en het tijdelijk omhoog komen van de oceaanbodem (vanwege hitte, die het gesteente deed uitzetten) overstroomde al het land, wat de beste verklaring is voor de vele lagen met fossielen van zeedieren, die zelfs hoog in de bergen gevonden worden. Dat laatste is ook makkelijk te verklaren, want waar de aardplaten naar elkaar toe bewogen, werd de aardkorst uiteindelijk omhoog gedrukt, samen met al die afzettingen. Door het afkoelen en daardoor ook krimpen van de oceaanbodem tegen het einde van de zondvloed, trok het water zich terug in de oceaanbekkens en kwam het land weer tevoorschijn. Het ontstaan van bijvoorbeeld de Hymalaya's is moeilijk te verklaren met een langzame beweging van de aardkorst: alsof je twee auto's met een snelheid van 1 mm per uur tegen elkaar laat botsen, om de motorkap te laten kreukelen. Bij een snelle beweging van de aardkorst komt echter veel meer energie op een relatief kleine oppervlakte vrij; net als bij twee auto's die met een snelheid van 100 km/uur op elkaar botsen. Dat verklaart ook weer de snelle afname in snelheid, tot de huidige tektonische beweging van slechts 10cm per jaar.
  Zo blijkt dus dat het Bijbelse model van de zondvloed heel goed gebruikt kan worden om de feiten te verklaren. Het mechanisme daarvoor is de plaattektoniek, die heel lang niet door wetenschappers erkend is, maar ontdekt en herontdekt is door creationisten. Naarmate er meer ontdekt wordt, zullen de details van deze benadering waarschijnlijk weer wat moeten worden aangepast, maar dat is nu eenmaal de aard van de wetenschap. En daar zijn creationisten ook helemaal niet bang voor. De betrouwbaarheid van de Bijbel blijft echter als een paal boven water staan!
  "Want alle vlees is als gras, en alle heerlijkheid des mensen is als een bloem van het gras. Het gras is verdord, en zijn bloem is afgevallen; Maar het Woord van de Heer blijft tot in eeuwigheid..." (1 Petrus 1:24,25a)

Terug naar de index
Zijn de profetieŽn over Jezus wel betrouwbaar?

Die profetieŽn in Jesaja 7, 9, 11, 42, 49, 50 en 53 hebben zoveel details die precies zijn uitgekomen in het leven van Jezus. Dat kan toch niet echt vůůr de komst van Jezus geschreven zijn? Is dat niet na Zijn dood in elkaar geknutseld?

Het antwoord hierop ligt in een redelijk recente ontdekking: de Dode Zee rollen.
De Dode Zee Rollen worden ook wel de belangrijkste ontdekking van manuscripten in moderne tijden genoemd. Zij werden tussen 1947 en 1956 in elf grotten langs de Noord-Westelijke kust van de Dode Zee gevonden. Dit is een droge regio ongeveer 20 kilometer ten Oosten van Jeruzalem en 400 meter onder zee-niveau. De Dode Zee Rollen zijn de restanten van ongeveer 825 tot 870 afzonderlijke rollen, die uit tienduizenden afzonderlijke fragmenten bestaan...
  Lees hier verder: De Dode Zee Rollen

Terug naar de index
Gingen planten in Eden niet dood?

Als die aarde zo perfect was in het begin, gingen de planten dan niet dood? Konden Adam en Eva genieten van al die mooie kleuren die wij in de herfst zien? Stierven de bladeren niet af voordat Adam en Eva gezondigd hadden en de aardbodem vervloekt werd? Was er ook geen voedselketen dan?

Eerst een wedervraag: wat is doodgaan? Gaan planten wel 'dood'? In het Hebreeuws (het oude testament van de Bijbel) wordt voor het afsterven van bladeren en het doodgaan van planten een ander woord gebruikt dan voor het sterven van mensen. Dat heeft te maken met de 'levensadem', die Bijbels gezien wel in mensen en beesten voorkomt, maar niet in planten en bomen. Volgens de Bijbel gaan planten en bomen niet 'dood', maar ze 'verwelken'. De bacteriŽn en schimmels die betrokken zijn bij het ontbinden en verteren van het plantmateriaal, staan ook niet 'op de lijst' van organismen met levensadem, dus die nemen ook deel aan dit zeer goed ontworpen proces van de kringloop. Adam en Eva konden dus wel genieten van die mooie kleuren. Als ze tenminste lang genoeg in de tuin geweest zijn. Hoe lang ze er precies waren is niet uit het verhaal op te maken. Langer dan ongeveer 100 jaar kan het in ieder geval niet geweest zijn, want toen Adam 130 jaar oud was, werd Seth geboren en dat was nadat KaÔn Abel had vermoord. KaÔn en Abel werden geboren na de verbanning uit de tuin (Genesis 4:1), maar er wordt niet vermeld hoe oud ze waren tijdens hun ruzie. Het is dus niet mogelijk om vast te stellen hoe lang Adam en Eva precies in de tuin waren voordat ze verbannen werden.
  God gaf de planten en de vruchten van de bomen aan mensen en dieren om te eten. Bij de spijsvertering worden ze dan omgezet in bruikbare energie. Mensen en beesten waren in het begin overigens allemaal vegetariŽrs (Genesis 1:29-30). Na de zondvloed wordt er pas gesproken over het eten van beesten (Genesis 9:3). Het is aannemelijk dat het eetpatroon van de beesten zelf toen ook veranderde. Nu, na vele generaties, kunnen sommige vleeseters niet eens meer plantaardig voedsel verdragen. Het argument dat sommige wetenschappers aanhalen dat het gebit van sommige dieren duidelijk 'bedoeld is' om vlees te eten gaat niet op, want er zijn ook beesten met een vergelijkbaar gebit, die ondanks dat feit toch alleen maar vegetatie eten. Ze gebruiken het sterke, puntige gebit om bijvoorbeeld harde vruchten open te breken en taaie stengels te verorberen. Er is ook in deze tijd nog een leeuw geweest ('Little Tyke') die geen vlees wilde eten, lees het verhaal maar eens. Ook kunnen beesten onder druk van hun omgeving soms in enkele generaties weer terug naar hun 'oude gewoonte' om groen te eten (zie dit artikel).
  Na de val van de mens (hun ongehoorzaamheid en de daarop volgende straf - Genesis 3:17), is het proces van de kringloop uit balans geraakt en veroorzaakt het soms ziekte en ellende. (Zoals treinvertragingen wanneer de blaadjes gaan vallen bijvoorbeeld :o)
  Hoewel de hele schepping onder het juk van die vloek zucht (Romeinen 8:19-23) en iedere levende ziel uiteindelijk sterft, mogen we weten dat we door op Jezus Christus te vertrouwen voor eeuwig bij Hem kunnen zijn (1 KorintiŽrs 15:22 - Zoals allen sterven in Adam, zullen ook allen in Christus herleven). Net zoals er na een periode van rust in de natuur ook weer nieuwe bladeren aan de bomen komen. Als wij ons leven aan Jezus toevertrouwen, worden wij als het ware op Hem geŽnt. Als we dan gestorven zijn, zullen we weer herleven door de levenskracht die in Hem is. Onze geest gaat al leven zodra we op Hem geŽnt zijn, en zal dan altijd blijven leven (Johannes 11:26).

Terug naar de index
Hoe kon Adam dat allemaal in ťťn dag doen?

Hoe kon Adam in ťťn dag geschapen worden, leren praten, trouwen en ook nog eens alle beesten een naam geven?

Het geschapen worden is het probleem niet, voor een God die tijd en ruimte zelf geschapen heeft. En als God een heel lichaam kan maken, kan Hij ook wel zorgen voor een stukje spraaksoftware. God maakte Adam om met hem te kunnen communiceren, dus het spreken was al bij het ontwerp inbegrepen. Het maken van Eva met het DNA van Adam als basis lijkt mij dan ook niet zo'n groot probleem. En het samenbrengen van Adam en Eva kan in de avond gebeurd zijn. Maar het benoemen van de beesten, dat is waar de meeste mensen over struikelen. Daar had Adam echt geen tijd voor, zo redeneert men. De denkfout zit hem hier in het veronderstelde aantal beesten dat Adam zou moeten benoemen. God bracht alle beesten 'van het veld' en de vogels bij Adam. Dat zijn dus niet alle beesten. Neem daarbij ook nog in gedachten dat God niet alle variaties van bijvoorbeeld kippen of honden had geschapen, maar een basispaar van elke grondsoort, van waaruit later alle verschillende vormen ontstonden. Zo zouden bijvoorbeeld vele skeletten van dinosauriŽrs die nu geclassificeerd worden als verschillende dinosaurussoorten, oorspronkelijk tot ťťn soort behoord kunnen hebben. God heeft een schijnbaar eindeloze hoeveelheid mogelijke variaties in elk basistype gelegd. Je hoeft je alleen maar voor te stellen hoeveel verschillende vormen kippen, honden en paarden er nu zijn. Toch is het heel aannemelijk dat alle vormen van ťťn basistype zijn gekomen. Als je die dingen in gedachten houdt, blijven er niet zoveel dieren over die Adam heeft moeten benoemen (hooguit enkele duizenden), op die eerste dag. Daar komt nog bij dat Adam nog in zijn oorspronkelijke staat was. Hij had nog niet gezondigd, leefde nog niet onder de vloek die volgde op zijn ongehoorzaamheid, en hij had als eerste mens een onvoorstelbaar hoge intelligentie en creativiteit. Het probleem is dus niet zo groot als het lijkt. Het is maar net hoe je het bekijkt.

Terug naar de index
Je kunt Genesis toch niet letterlijk nemen?

In Genesis wordt verteld dat God het licht schiep, maar de zon en de maan waren nog niet gemaakt, waar kwam dat licht dan vandaan? Is die vertelling niet allegorisch bedoeld? Het verhaal van Genesis lijkt ook geschreven te zijn als tegenhanger van de Mesopotamische scheppingsverhalen, waar zon en maan goden zijn. In de Bijbel zijn dit slechts lampen die gemaakt zijn door de enige God, om de aarde te verlichten. Waar de Babylonische goden tegen zeemonsters moesten vechten om de heerschappij, is God de Schepper van de grote zeedieren c.q. zeemonsters. Kunnen we Genesis wel als een journalistiek verslag lezen? In de Psalmen staat toch ook te lezen dat God ieder kind weeft in de moederschoot? Dat kun je toch ook niet letterlijk nemen? Zou evolutie de manier kunnen zijn waarop God het leven geschapen heeft? "Zou God niet, net als een ouderpaar, vol verwachting kunnen hebben gekeken naar een wereld waarin het leven opbloeide en zich ontvouwde, geleid door de natuurwetten van de Schepper? Wanneer we dit beeld accepteren ontstaat er ruimte voor christenen om volop deel te nemen aan het wetenschappelijke debat en daar ook daadwerkelijk invloed op uit te oefenen. Dat zou de wetenschap zeker ten goede komen." (Renť Fransen, bioloog en wetenschapsjournalist, uit een samenvatting van een lezing die hij hield op het Xnoizz Flevo Festival, augustus 2007).

Kunnen we Genesis letterlijk nemen? De Bijbel is niet altijd even duidelijk voor ons. Dat komt omdat er veel studie nodig is om te begrijpen wat er in de oorspronkelijke taal bedoeld is. Niet alle vertalingen zijn even goed (als er al zoiets bestaat als een 'goede vertaling'). Ook zie je verschillende benaderingen van Genesis 1 t/m 11, maar kan de Hebreeuwse tekst op zich gezien worden als symboliek of allegorie? Professoren in de Hebreeuwse taal beschouwen de tekst als een letterlijk verslag. Professor James Barr schreef hierover in 1984, dat hij geen professor kende die geloofde dat de schrijvers van Genesis 1 t/m 11 iets anders wilden overdragen dan dat de schepping plaatsvond in 6 dagen van 24 uur, dat de geslachtsregisters bestaande personen bevatten en dat de zondvloed wereldwijd was (geen lokale Mesopotamische overstroming).
  Het gaat er dus niet om of we Genesis letterlijk kunnen nemen, maar of het letterlijk bedoeld is. Dat laatste is het geval. Maar dan komen we natuurlijk op het punt dat het lijkt alsof de wetenschap de chronologische gebeurtenissen in Genesis heeft weerlegd. Dat is niet het geval. Wie deze site al wat langer in het oog houdt, en ook alle links volgt, zal kunnen beamen dat de theorie van miljoenen jaren van progressieve evolutie niet per definitie volgt uit de feiten.
  De psalm (139:13) waarin staat dat God ons 'weeft', is overduidelijk poŽtisch geschreven, maar kan ook anders vertaald worden: "U heeft mij beschermd (of bedekt) in mijn moeders buik." We moeten de Bijbel dus wel goed lezen. Er zijn wel gedeelten die allegorisch, symbolisch of poŽtisch zijn, maar het verslag van Genesis 1 t/m 11 is dat zeker niet. Nu laten sommige Bijbeluitleggers zich duidelijk beÔnvloeden door het dominerende wereldbeeld dat veel wetenschappers hebben. Maar waarom zouden we de oorsprong van het heelal, onze planeet en het leven erop alleen maar op een materialistische manier mogen benaderen? Wetenschappers vinden het vaak moeilijk om de Bijbel als serieus verslag te zien. Ze zijn bang om versleten te worden voor simpele zielen, omdat ze dan in sprookjes zouden geloven. Niets is minder waar. De Bijbel spreekt over het bovennatuurlijk handelen van Schepper God, dat is heel iets anders dan een sprookje. De wetenschap en het verslag van Genesis kunnen heel goed hand in hand gaan. Wetenschappelijk gezien is het bijvoorbeeld heel redelijk om aan te nemen dat het heelal begonnen is met puur licht (fotonen). Genesis 1:1 is dan een aanhef; een soort krantenkop. "In het begin schiep God de hemel en de aarde". Genesis 1:2 stelt de aarde in het middelpunt van Gods belangstelling. Vol water, nog ongevormd en leeg. Recente ontdekkingen hebben deze visie, dat de aarde een bevoorrechte positie heeft, ook weer voor de wetenschap toegankelijk gemaakt (zie het artikel van 4 oktober). Als je de woorden van Gen. 1:3 - "Laat [er] licht zijn" letterlijk neemt, ga je er vanuit dat er op dat moment fotonen geschapen werden. In Gen. 1:4 scheidt God licht van duisternis en noemt het licht dag en de duisternis nacht (1:5). God stelt dus een principe in: licht is dag, duisternis is nacht. De volgorde waarin God de rest maakt: uitspansel, droog land, begroeiing en dan pas de lichtbrengers, stuit veel wetenschappers tegen de borst. Planten kunnen niet zonder licht, zegt men dan. Geen nood, want er was al licht. Dat had God eerst gemaakt. Hoe dat precies werkte is niet aan de orde. Dat is Gods zaak. En misschien komen we daar nog wel achter.
  Er zijn wel creationistische theorieŽn die verklaren waarom het heelal 'oud lijkt' (rekening houdend met zowel een variabele als een statische lichtsnelheid tijdens en na de schepping). Bij die theorieŽn wordt rekening gehouden met de Schepper en dat wordt door materialistisch denkende wetenschappers spottend afgedaan als 'geloven in een wonder'. Ze kunnen zelf echter niet met een goede verklaring komen waar het heelal en het leven anders vandaan gekomen zouden moeten zijn. Een 'Big Bang model' of 'evolutietheorie', hoe wetenschappelijk ze ook mogen klinken, moeten ook geloof in een wonder toelaten. Wat er 'voor' die Big Bang was, kunnen ze niet weten. Hoe het eerste leven ontstond is voor evolutionisten een raadsel. Het grote verschil is dat de bedenkers van Big Bang theorieŽn en de evolutietheorie God weglaten uit het begin en miljoenen jaren denken nodig te hebben om alles te laten plaatsvinden. De bewijzen die ze hiervoor aandragen zijn alles behalve toereikend.
  "Zou God niet, net als een ouderpaar, vol verwachting kunnen hebben gekeken naar een wereld waarin het leven opbloeide en zich ontvouwde, geleid door de natuurwetten van de Schepper?" Dat hangt er vanaf hoe je God en dat opbloeien en ontvouwen ziet. Het is zeker niet de God van de Bijbel, want die doet het in een keer goed. Die laat Zijn schepping niet afhangen van een reeks toevallige gebeurtenissen en miljoenen jaren mutaties, misvormingen, bloedvergieten en rampen. Hij plande alles van tevoren en maakte op de aarde een prachtig paradijs voor de mens. Wat er daarna gebeurde en waarom het fout ging, vind je in andere antwoorden op deze pagina, zoals bij de vragen: "Waar staat in de Bijbel dat God het al wist?" en "Waarom doet God er niets aan?"
.

Terug naar de index
En de tweede hoofdwet van de thermodynamica dan?

De tweede hoofdwet van de thermodynamica zegt dat de entropie (maat van wanorde) van een geÔsoleerd systeem dat niet in evenwicht is altijd zal stijgen. Bijvoorbeeld, wanneer ťťn deel van een geÔsoleerd systeem met een ander deel warmte kan uitwisselen, zal de warmte-energie zich gelijkmatig verdelen . Zo'n systeem streeft naar de maximale wanorde. De vraag is dus eigenlijk: kan de natuur gezien worden als een geÔsoleerd systeem? Zo niet, dan is het niet mogelijk dat er vanzelf een steeds grotere orde ontstaat.

Het antwoord dat een evolutionist hierop geeft is dat de orde van het totale systeem (het heelal) wel afneemt, maar de orde binnen een enkel lichaam (een levend organisme) kan toenemen, mits de orde eromheen in grotere mate afneemt. Het organisme neemt dan energie uit de omgeving op, zoals warmte, voedsel of elektrische energie. Het wordt er dus zelf beter van en geeft dit vermogen ook door aan volgende generaties.
Wat de evolutionist vervolgens moet uitleggen is hoe dit proces van omzetting van energie, dat in levende wezens vaak onvoorstelbaar complex is, zou moeten zijn ontstaan. Er moet een verklaring geboden worden voor het mechanisme dat dit systeem heeft laten ontspruiten uit een wereld die continu neigt naar wanorde.
In het debat tussen evolutionisten en creationisten ging het in het verleden vaak over de toepasbaarheid van deze hoofdwet op het hele vraagstuk. Maar, zoals dat vaak gebeurt bij dit soort discussies, wordt het eigenlijke probleem versluierd door een schijnprobleem. Het leven is inderdaad in staat om de tweede hoofdwet van de thermodynamica te overwinnen, maar de echte vraag waar het om draait is: Hoe is dat leven ontstaan? Kon een systeem dat de entropie overwint vanzelf ontstaan, zonder toedoen van een ontwerper? Voor het op een 'slimme' manier omzetten van energie gebruiken levende organismen een goed programma en heel ingewikkelde machines. Dat blijkt steeds meer uit de ontdekkingen in de microbiologie. De beste verklaring voor het tot stand komen van een dergelijke complexiteit is nog altijd dat het gemaakt is door een intelligente Ontwerper.

Terug naar de index
Zijn overeenkomstige kenmerken geen bewijs voor evolutie?

Zijn overeenkomsten in bouw van skelet en de lange stukken DNA die hetzelfde zijn bij verschillende levende wezens, geen bewijs dat ze dezelfde voorouder hebben?

Ook weer zo'n vraag waarbij het antwoord afhangt van het uitgangspunt. Als je uitgaat van een geleidelijke moleculen-naar-mensen evolutie, dan zou het logische gevolg zijn dat gedeelten van de structuur behouden blijven. Er zijn echter wel een aantal problemen bij die veronderstelling, zoals te zien is in recente berichten als menselijke genen in een zeeanemoon en het mysterie van de ultrageconserveerde elementen. Vanuit een scheppingsperspectief zijn deze overeenkomsten juist makkelijk te verklaren. God gebruikte hetzelfde bouwplan voor het skelet van verschillende dieren. In de techniek hoef je ook niet iedere keer het wiel uit te vinden. Het wiel werkt best, dus wordt het op vele plaatsen gebruikt. Het neemt wel vele vormen aan (autowiel, fietswiel, kruiwagenwiel, skateboardwiel), maar het basisplan blijft hetzelfde. Als we naar een auto, een fiets een kruiwagen en een skateboard kijken, zien we eenzelfde ontwerp dat eraan ten grondslag ligt. Toch zijn er grote verschillen in functie, snelheid, stuurmechanisme, toepassing, grootte, enz. Ditzelfde zien we ook bij levende organismen. Voor het geloof in evolutie van bijvoorbeeld een dinosaurus naar een vogel moet je nog een probleem overwinnen: er zijn wel overeenkomsten tussen het skelet van dinosauriŽrs en vogels, maar er zijn onoverkomelijk grote verschillen tussen de organen (het ademhalingssysteem alleen al is totaal anders). En er moet nog een evolutionist komen die een geloofwaardig mechanisme kan aandragen voor de overgang van schubben naar veren.
Kortom: overeenkomsten zijn geen bewijs voor gemeenschappelijke afstamming, maar juist voor gemeenschappelijk ontwerp.

Terug naar de index
Heeft de Bijbel gelijk, of de wetenschap?

De wetenschap zegt: "alles is ontstaan door evolutie", maar de Bijbel zegt: "alles is gemaakt door God". Wie heeft gelijk?

Een veel gehoorde misvatting. "De Wetenschap" zegt namelijk helemaal niets over het ontstaan van het leven. We kunnen waarnemen dat er leven is. We kunnen tot op zekere hoogte zien hoe het werkt. We zien fossielen van wezens die ooit geleefd hebben. We zien ze van onder naar boven begraven in een schijnbare volgorde van eenvoudig naar complex. Wetenschappers hebben daar op een bepaald moment van gezegd dat de onderste lagen miljoenen jaren oud moeten zijn en toen de conclusie getrokken dat in die lange tijd het ene wezen uit het andere is voortgekomen. Nu, na jaren onderzoek van het fossielenbestand, zien we dat in de onderste lagen al vrijwel alle basisvormen voorkomen en dat de scheiding tussen de soorten heel scherp is. Er zouden vele overgangsvormen tussen moeten zitten. Er zijn er nog steeds niet genoeg gevonden om te kunnen bewijzen dat alle soorten inderdaad uit elkaar zijn voortgekomen. Ook vandaag de dag zien we geen nieuwe informatie (genen) ontstaan in bestaande soorten. We zien wel dat organismen informatie van elkaar 'lenen' en dat informatie anders gerangschikt wordt, maar we zien geen nieuw genetisch materiaal ontstaan.
Kortom: de wetenschap zelf zegt niets over het ontstaan van het leven. De wetenschappers daarentegen praten honderduit over evolutionaire processen en hoe die de geschiedenis hebben bepaald. Dat heet wetenschapsfilosofie. Dat is hun goed recht, maar wat ze beweren over de oorsprong van de soorten kan niet keihard bewezen worden. De Bijbel geeft aan dat God de aarde gemaakt heeft, en als we om ons heen kijken naar de natuur, zien we overduidelijke aanwijzingen dat het ontworpen moet zijn. Daar gaat het hoofdzakelijk over op deze pagina's. Blijf lezen, en ontdek het zelf.

Terug naar de index
Alle wetenschappers geloven toch in evolutie?

Waarom zijn bijna alle artikelen over astronomie, biologie, paleontologie en dergelijke gebaseerd op evolutie? Het lijkt wel of alle wetenschappers de evolutietheorie als een bewezen feit zien. En er zijn toch ook feiten die de theorie bewijzen?

Het is niet zo dat alle wetenschappers in evolutie geloven. Er zijn veel wetenschappers die niet meegaan met de evolutiegedachte. Je kunt je afvragen wat iemand een wetenschapper maakt. Een wetenschapper heeft gewoon veel geleerd en kan daarom over bepaalde zaken meer weten dan de 'gemiddelde burger'. Weet hij of zij dan alles? Nee, natuurlijk niet. Als een wetenschapper een fossiel vindt, weet hij/zij dan ook waar het vandaan kwam, of wie de voorouders van het fossiele beestje waren? Hij kan ernaar gissen, hij kan een hypothese opstellen, maar zeker weten? Natuurlijk niet. Een aantal wetenschappers publiceren hun bevindingen en trekken conclusies op basis van hun observaties. Hoe ze naar dingen kijken wordt bepaald door hun wereldbeeld. De meeste uitgevers van wetenschappelijke vakbladen accepteren geen creationistisch getinte artikelen, omdat ze besloten hebben dat die benadering 'niet juist' is. Daarom hoor je meestal alleen de evolutionistische kant van het verhaal, want dat is hun wereldbeeld. Toch zijn er duizenden wetenschappers die wel geloven in een Schepper. Een grote groep wetenschappers is echter tot de overeenstemming gekomen dat het leven op aarde geleidelijk en zonder hulp van een 'godheid' of 'schepper' ontstaan is. Maar zelfs al zouden alle wetenschappers erin geloven; dat zou het nog niet 'waar' maken. De 'meerderheid' hoeft het niet bij het juiste eind te hebben. Denk maar eens aan voorbeelden uit de geschiedenis waar de meerderheid het bij het verkeerde eind bleek te hebben. De zon draait niet om de aarde heen, zoals de meerderheid van de wetenschappers dacht, zware objecten vallen niet sneller dan lichte objecten en van aderlaten wordt je niet beter. De feiten die ze aanhalen om evolutie te 'bewijzen' kunnen meestal ook anders geÔnterpreteerd worden. Lees maar op deze site.

Terug naar de index
Waarom de Bijbel en niet de Koran?

Is de Koran niet net zo goed Gods Woord? Hebben moslims het dan bij het verkeerde eind? Waarom zou de Bijbel beter zijn dan de Koran?

Voor het antwoord op deze vragen kun je het beste naar deze site gaan. Die hebben al zoveel informatie verzameld, dat ik er niet veel aan toe te voegen heb.

Terug naar de index
Waar heeft de Hof van Eden gelegen?

De Eufraat en de Tigris zijn er nog, maar waar zijn die andere twee rivieren nu?
En waar kwamen ze bij elkaar?

Het antwoord is even eenvoudig als frustrerend. De Hof van Eden is vergaan tijdens de zondvloed, als de tuin er toen nog was. In de Bijbel staat dat Adam en Eva uit de tuin verbannen werden en dat hij daarna bewaakt werd door engelen, zodat ze er niet meer naar toe konden (Genesis 3). De vier rivieren zijn uiteraard ook totaal verdwenen tijdens de zondvloed. De rivieren die nu Eufraat en Tigris heten zijn waarschijnlijk vernoemd naar de oorspronkelijke rivieren omdat de bewoners van de nieuwe aarde iets van hun oude wereld wilden vernoemen. Dat is in Amerika ook gebeurd; denk maar aan New York, wat eerst New Amsterdam heette, en nog vele andere plaatsen die door kolonisten zijn vernoemd naar plaatsen waar ze vandaan kwamen.

Terug naar de index
Hoe kwam Kain nou aan een vrouw?

Volgens de Bijbel gaat Kain wonen in het land Nod en trouwt, maar met wie dan?
Er is tot op dat moment alleen nog maar gesproken over Adam, Eva, Kain en Abel...

Deze vraag wordt hier beantwoord.
Daar vind je al op meer vragen een antwoord,zoals:
Staan er niet twee scheppingsverhalen in de Bijbel?.
Waarom wordt PI in de Bijbel afgerond naar 3?
Ging Jezus nou naar de Gaderenen of de Gergesenen?.
Werd Jozef verkocht door Midianieten of Ismaelieten?.
En die Ark van Noach, dat is toch niet mogelijk allemaal?.

Terug naar de index
Waar staat in de Bijbel dat God het al wist?

Is er een bijbeltekst waaruit we kunnen afleiden dat God, toen Hij de mens schiep, wist dat de mens verkeerd zou kiezen? Of liet Hij de mens volkomen vrij, om af te wachten wat hij zou kiezen? Plan A zou dan zijn dat als alles goed ging, er eeuwig vrede en geluk zou zijn. Plan B zou in werking treden als het fout zou gaan: een vervangend offer, om de mens weer te verzoenen met God.

Er zijn een paar teksten in de Bijbel die heel duidelijk aangeven dat God wist waar Hij aan begon: In Ef.1:4 staat dat wij al voor de grondlegging van de wereld uitgekozen zijn om IN Hem te zijn. Dan moet Hij geweten hebben wie wij zouden zijn en wat we zouden worden. Het hele concept van 'IN Jezus Christus zijn', waar zo'n beetje alle brieven van Paulus over gaan, houdt in dat wij volmaakt worden door Hem en niet vanuit onszelf. Wij zijn de fout in gegaan en Hij maakte het weer goed tussen God en ons. Vergelijk: 1 Petr.1:19,20, waarin we zien dat Jezus als offerlam al bekend was vůůr de grondlegging van de wereld. Dat houdt dus in dat het al vaststond dat de mens een offerlam nodig had, voordat er ook maar iets gemaakt was. Openb.13:8 noemt zelfs het woordje 'geslacht'.
Uit die teksten blijkt dat God al voorbereid was op wat er zou gaan gebeuren. Hij ziet het einde en het begin, Hij is tijdloos, Hij heeft alles al gezien. Jezus was geen 'plan B'. Hij is niet verbaasd dat het gegaan is zoals het ging. Jesaja 46:10 toont duidelijk dat God van tevoren wist wat er zou gaan gebeuren. Hij verkondigt het einde vanaf het begin, wat we in de vele profetieŽn van de Bijbel terug zien. Alle dingen die uit moesten komen zijn uitgekomen en alles wat nog moet uitkomen zal nog gaan gebeuren. Kijk maar eens in het gedeelte over profetie in de profetieŽn.
Jezus had ook zo'n mooie uitspraak: "...voor Abraham was, ben ik". Sterker nog, in het Grieks staat er "IK BEN" en dat is de Naam die God aan Mozes gaf, toen hij God bij de brandende braamstruik vroeg wat hij moest zeggen als ze zouden vragen wie hem gestuurd had. (Johannes 8:58). Hieruit blijkt niet alleen dat Jezus zichzelf gelijkstelt aan God, maar ook dat hij al voor Abraham bestond. Je zou zelfs kunnen zeggen dat Hij de tegenwoordige tijd gebruikt ("ik ben") om aan te geven dat ook Hij tijdloos is.
Vanuit filosofisch en wetenschappelijk oogpunt is het ook logisch dat God alles kan overzien. Als Hij alles heeft gemaakt, dus ook materie zelf, dan heeft Hij ook de tijd gemaakt. Want zonder massa is er geen tijd. Tijd bestaat omdat het universum er is. Als er geen massa is, is er geen tijd. Daarom spreken wetenschappers tegenwoordig ook van een ruimte-tijd of tijdruimte continuŁm. Voordat God alles schiep, was er geen tijd. God bestaat 'buiten' de tijd en ziet als het ware op onze tijdruimte neer. Dus bij alles wat er gebeurt is of wat nog moet gebeuren is God 'nu' aanwezig; vandaar de Naam: "IK BEN". De Bijbel geeft op veel plaatsen duidelijk aan dat God begaan is met het lot van de mensen (de meest bekende tekst is wel Johannes 3:16), maar laten we niet vergeten dat er ook een voorwaarde genoemd wordt: dat wij geloven. Die voorwaarde kom je ook door de hele Bijbel tegen. God verwacht wel wat van ons. Dat God alles al weet voordat het gebeurt wil niet zeggen dat we niet ons best moeten doen om goed te leven. Je kunt niet zeggen: "Ach ik leef er maar wat op los, want alles staat toch al vast." Nee, wij moeten wel de juiste keuzes maken, dat is onze verantwoordelijkheid. Wij leven wel in tijd en ruimte. God heeft de keuzes die wij gaan maken al gezien, maar HIJ maakt ze niet voor ons, WIJ moeten ze maken! Wij hebben tijd achter ons en vůůr ons, en tussen die tijden in (nu dus) moeten wij beslissen wat we doen: liefhebben of onverschillig zijn; goed doen of kwaad doen. De weg van de wereld gaan of de Man volgen die zei dat Hij de Weg was.

Terug naar de index
Waarom doet God er niets aan?

Er is zoveel ellende in de wereld, zoveel lijden. Mensen doen elkaar de meest afschuwelijke dingen aan. Er zijn oorlogen en hongersnoden, rampen en ongelukken. Waarom doet God er niets aan? Als God zo liefdevol en goed en machtig is, wat weerhoudt Hem er dan van om mensen die slechte dingen doen, zoals kinderen verkrachten, te stoppen? Waarom laat Hij onschuldige mensen zo lijden, kleine kinderen doodgaan aan verterende ziekten of ernstige ongelukken? Waarom laat Hij mensen hun leven lang hevige pijnen lijden? Als de mens onder een vloek leeft, zoals de Bijbel zegt, had God niet kunnen voorzien dat de mens de verkeerde keuze zou maken? Waarom heeft Hij ons dan gemaakt? Had hij ons niet beter kunnen maken?

Dit zijn de vragen die het meest gesteld worden wanneer men begint te geloven - of eigenlijk al weet - dat er toch een God moet zijn. Want als er geen God was, zou die vraag niet van toepassing zijn. Het lijden van mensen en alle andere dingen die 'fout' gaan in deze wereld zijn dan gewoon een gevolg van miljoenen jaren 'trial and error'. Dan is alles wat er gebeurt gewoon een gevolg van evolutie, van toevallige gebeurtenissen. Het heeft dan gewoon zo moeten zijn, sterker nog: het is gewoon zo; klaar. Maar als er wel een God is, dan worden die vragen belangrijk.
Je zult zien dat het antwoord eigenlijk ten diepste heel eenvoudig is, al is het misschien niet makkelijk te accepteren.
    Zoals gezegd stel je deze vraag alleen als je al gelooft dat er een God is, of wanneer je de mogelijkheid overweegt. Over welke God hebben we het dan? Op deze site verdedig ik de God van de Bijbel. Andere mensen mogen voor hun eigen God spreken en ik ga ze ook niet veroordelen of belachelijk maken. Ik ben zelf overtuigd van de betrouwbaarheid van de Bijbel en het bestaan en de goedheid van Yahweh, de God die erin beschreven wordt. Het is aan ieder mens persoonlijk om uit te zoeken of dit inderdaad zo is. Ik heb gezocht in vele bronnen en ben uitgekomen bij de Bijbel, omdat daarin volgens mij het enige juiste beeld van de geschiedenis wordt gegeven (goede tegenargumenten zijn altijd welkom).
    Doet God echt 'niets'? Volgens de Bijbel helpt God mensen die hem met heel hun hart zoeken, maar zijn er consequenties als ze verkeerd handelen. (2 kron. 16:9). God gaf de mens in het begin al de opdracht om goed te waken over zijn directe leefomgeving (Gen. 2:15). De ongehoorzaamheid van de mens leidde direct tot consequenties (Gen.3). De mens moest zelf verder voor de aarde zorgen en God trok zich terug. Adam kreeg veel kinderen en kleinkinderen en uiteindelijk waren er veel mensen op de aarde toen het echt goed mis ging. Het was zelfs zo erg dat God in de loop van de geschiedenis moest ingrijpen (Gen.6). In vers 6 zie je dat God verdriet heeft van de slechtheid van de mensheid, maar de rest van hoofdstuk 6 en 7 laat zien dat Hij een uitkomst biedt voor de mensen die hem trouw zijn gebleven.
    God wist wel dat de mens deze weg zou kiezen, maar toch heeft Hij de mens gemaakt. Dit is het moeilijkste punt voor veel mensen. Waarom mensen maken als je weet dat ze verkeerd gaan kiezen en er een zooitje van gaan maken? Je kunt hier slechts vanuit menselijk oogpunt een paar dingen van zeggen (maar de diepste reden blijft denk ik toch verborgen in God). Bijvoorbeeld: waarom zouden mensen er toch voor kiezen om een kindje te krijgen als ze weten dat het gehandicapt ter wereld zal komen? Of, wat beweegt een mens om zich te ontfermen over een zwerver, waarvan hij weet dat hij al twintig keer bij hulpverleners is weggelopen? Ik denk dat je daarin een klein beetje van de eindeloze liefde en creativiteit van God ziet. Als wij al in staat zijn om dat soort bewogenheid te tonen, dan is onze Maker daar zeker toe in staat. Het draait allemaal om de vrije keuze van mensen. God had ook de aarde kunnen bevolken met een stel willoze robots, die altijd precies zouden doen wat Hij zei. Maar God wilde juist mensen die zich vrijwillig aan Hem zouden geven. God wil een relatie met de mens. Hij zoekt persoonlijke, intieme omgang. Voor de mensen die dat bewust niet willen, en zich tegen hem blijven verzetten, bewust het slechte pad kiezen, hun medemens onderdrukken, mishandelen, verkrachten en dergelijke, volgt uiteindelijk een toepasselijke straf...
    Jezus liet het hart van God zien toen Hij hier op aarde was.
    Laten we in ieder geval goed voor ogen houden dat wij God niet de schuld kunnen geven van de fouten die wij zelf gemaakt hebben. De mens is volgens de Bijbel zeer goed geschapen en heeft duidelijke instructies meegekregen. Er blijven altijd momenten dat een mens de verkeerde keuze maakt. Dat is een consequentie van de vrije wil die God ons gegeven heeft. De mens heeft de verantwoordelijkheid om goed met de aarde om te gaan en zich tot God te wenden voor hulp. Nu de aarde door de ongehoorzaamheid van de mens vervloekt is, zoals Genesis 3 laat zien, zal zij slecht functioneren, totdat de mens zijn verantwoordelijkheid als 'zoon van God' weer op zich neemt, zoals Jezus deed. Hij liet zien dat een mens, wanneer hij zich door de Geest van God laat leiden, in staat is om zelfs de natuur te laten doen wat hij zegt. De vraag is dus eigenlijk niet: "waarom doet God er niets aan?", maar "waarom doen WIJ er niets aan?". De boodschap van de Bijbel is dat we samen met onze Schepper het lijden te lijf kunnen gaan, door de kracht van de Zoon die in ons werkt. Wij hebben de verantwoordelijkheid gekregen om deze aarde te beheren. Schepper & Zoon het familiebedrijf dat gespecialiseerd is in het herstellen van de schepping.
En wanneer de tijd rijp is, zal God persoonlijk een einde maken aan al het lijden.

Terug naar de index